معیارهای خنثی نسبت به ریسک چیست؟

معیار خنثی نسبت به ریسک یک معیار احتمالاتی است که در ریاضیات مالی برای کمک به قیمت‌گذاری مشتقات و سایر دارایی‌های مالی استفاده می‌شود. این معیارها به سرمایه‌گذاران تفسیر ریاضی از میزان بی‌میلی بازار به ریسک یک دارایی خاص ارائه می‌دهند که باید برای تخمین قیمت صحیح آن دارایی در نظر گرفته شود.

معیار خنثی نسبت به ریسک همچنین به عنوان معیار تعادل یا معیار مارتینگل معادل شناخته می‌شود.

نکات کلیدی

• معیارهای خنثی نسبت به ریسک، معیارهای احتمالاتی هستند که در مالی برای کمک به قیمت‌گذاری مشتقات و سایر دارایی‌های مالی استفاده می‌شوند. این معیارها تفسیر ریاضی از بی‌میلی به ریسک بازار ارائه می‌دهند که برای تعیین قیمت صحیح یک دارایی حیاتی است.
• این معیارها همچنین به عنوان معیارهای تعادل یا معیارهای مارتینگل معادل نامیده می‌شوند و این اصطلاحات به طور متناوب در زمینه قیمت‌گذاری و ارزش‌گذاری دارایی‌ها استفاده می‌شوند.
• مفهوم معیار خنثی نسبت به ریسک به مسئله بی‌میلی به ریسک در بازارهای مالی می‌پردازد. از آنجا که سرمایه‌گذاران معمولاً نسبت به ریسک بی‌میل هستند، قیمت واقعی یک دارایی ممکن است کمتر از بازده‌های مورد انتظار آینده آن باشد. معیارهای خنثی نسبت به ریسک به تعدیل این بی‌میلی کمک می‌کنند.
• قضیه بنیادین قیمت‌گذاری دارایی‌ها پایه‌ای برای استخراج معیارهای خنثی نسبت به ریسک فراهم می‌کند. با این حال، فرضیات این قضیه—مانند نبود فرصت‌های آربیتراژ، بازارهای کامل و اطلاعات کامل—اغلب ایده‌آل‌سازی‌شده هستند و ممکن است شرایط واقعی جهان را به دقت منعکس نکنند.

درک معیارهای خنثی نسبت به ریسک در بازارهای مالی

معیارهای خنثی نسبت به ریسک توسط ریاضیدانان مالی توسعه یافتند تا مشکل بی‌میلی به ریسک در بازارهای سهام، اوراق قرضه و مشتقات را در نظر بگیرند. نظریه مالی مدرن بیان می‌کند که ارزش کنونی یک دارایی باید برابر با ارزش کنونی بازده‌های مورد انتظار آینده آن دارایی باشد. این موضوع از نظر شهودی منطقی است، اما مشکلی در این فرمول‌بندی وجود دارد و آن این است که سرمایه‌گذاران نسبت به ریسک بی‌میل هستند، یعنی بیشتر از اینکه مشتاق کسب سود باشند، از از دست دادن پول می‌ترسند. این تمایل اغلب منجر به این می‌شود که قیمت یک دارایی تا حدی کمتر از بازده‌های مورد انتظار آینده آن باشد. در نتیجه، سرمایه‌گذاران و دانشگاهیان باید برای این بی‌میلی به ریسک تعدیل کنند؛ معیارهای خنثی نسبت به ریسک تلاشی برای این کار هستند.

ارتباط معیارهای خنثی نسبت به ریسک با نظریه‌های قیمت‌گذاری دارایی‌ها

معیار خنثی نسبت به ریسک برای یک بازار می‌تواند با استفاده از فرضیات مطرح‌شده در قضیه بنیادین قیمت‌گذاری دارایی‌ها، که چارچوبی در ریاضیات مالی برای مطالعه بازارهای مالی واقعی است، استخراج شود.

در قضیه بنیادین قیمت‌گذاری دارایی‌ها فرض می‌شود که هرگز فرصت‌هایی برای آربیتراژ وجود ندارد، یعنی سرمایه‌گذاری که به طور مداوم و قابل اعتماد بدون هزینه اولیه برای سرمایه‌گذار پول تولید کند. تجربه نشان می‌دهد که این فرض برای مدلسازی بازارهای مالی واقعی فرض خوبی است، هرچند مطمئناً در تاریخ بازارها استثناهایی وجود داشته است. این قضیه همچنین فرض می‌کند که بازارها کامل هستند، به این معنا که بازارها بدون اصطکاک هستند و همه بازیگران اطلاعات کاملی درباره آنچه می‌خرند و می‌فروشند دارند. در نهایت، فرض می‌شود که برای هر دارایی می‌توان قیمتی استخراج کرد. این فرضیات هنگام فکر کردن به بازارهای واقعی بسیار کمتر توجیه‌پذیر هستند، اما برای ساختن مدلی از جهان، ساده‌سازی آن ضروری است.

فقط در صورتی که این فرضیات برقرار باشند، می‌توان یک معیار خنثی نسبت به ریسک واحد محاسبه کرد. از آنجا که فرضیات قضیه بنیادین قیمت‌گذاری دارایی‌ها شرایط واقعی بازار را تحریف می‌کنند، مهم است که بیش از حد به یک محاسبه خاص در قیمت‌گذاری دارایی‌ها در یک پرتفوی مالی وابسته نباشیم.