شرکت سهامی عام چیست؟

شرکت سهامی عام شرکتی است که سهام خود را پس از عرضه اولیه عمومی (IPO) به عموم مردم می‌فروشد. سهام این شرکت‌ها در بورس‌های اوراق بهادار یا به‌صورت خارج از بورس (OTC) معامله می‌شوند و به سهام‌داران سهمی در سود و دارایی‌های شرکت اعطا می‌کنند. طبق اعلام کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC)، شرکت‌های سهامی عام موظف به رعایت الزامات گزارش‌دهی عمومی هستند. به این ترتیب، آن‌ها باید به‌طور منظم اطلاعات مالی و معاملات اوراق بهادار خود را در بورس‌های عمومی افشا کنند.

نکات کلیدی

• شرکت سهامی عام، شرکتی است که سهام آن در بورس‌ها یا به‌صورت خارج از بورس به عموم معامله می‌شود.
• مالکیت یک شرکت عمومی بین سهام‌داران عمومی از طریق معامله آزاد سهام در بورس‌های اوراق بهادار یا بازارهای خارج از بورس توزیع می‌شود.
• شرکت عمومی موظف است اطلاعات مالی و تجاری خود را به‌طور منظم به عموم افشا کند.
• همچنین باید معاملات اوراق بهادار خود را در بورس‌های عمومی گزارش دهد.

درک شرکت سهامی عام

اکثر شرکت‌های عمومی در ابتدا به‌عنوان شرکت‌های خصوصی شروع به کار می‌کنند که توسط بنیان‌گذاران، مدیریت یا سرمایه‌گذاران خصوصی مالکیت داشته‌اند. شرکت‌های خصوصی هیچ الزام گزارش‌دهی عمومی ندارند. یک شرکت زمانی ملزم به رعایت الزامات گزارش‌دهی عمومی می‌شود که یکی از معیارهای زیر را داشته باشد:

• اوراق بهادار را در عرضه اولیه عمومی (IPO) بفروشد.
• پایگاه سرمایه‌گذاران آن به اندازه خاصی برسد.
• به‌صورت داوطلبانه با SEC ثبت‌نام کند.

عرضه اولیه عمومی (IPO) فرآیندی است که طی آن یک شرکت خصوصی شروع به عرضه سهام به عموم در یک صدور سهام جدید می‌کند. یک شرکت قبل از تکمیل IPO خصوصی در نظر گرفته می‌شود. عرضه سهام به عموم از طریق IPO برای یک شرکت بسیار مهم است، زیرا منبعی از سرمایه برای تأمین مالی رشد فراهم می‌کند.

نکته سریع نمونه‌هایی از شرکت‌های عمومی شامل شرکت شورون، مک‌دونالد و شرکت پروکتر اند گمبل هستند.

برای تکمیل IPO الزاماتی وجود دارد. مقررات توسط تنظیم‌کنندگان بورس که شرکت امیدوار است در آن معامله کند و توسط SEC تعیین شده‌اند. یک شرکت معمولاً یک بانک سرمایه‌گذاری را برای بازاریابی IPO خود، تعیین قیمت سهام و تنظیم تاریخ صدور سهام استخدام می‌کند. سرمایه‌گذاران خصوصی هنگام عرضه IPO شرکت، حق بیمه سهام دریافت می‌کنند تا به آن‌ها برای سرمایه‌گذاری‌شان پاداش داده شود.

شرکت‌های آمریکایی با حداقل ۱۰ میلیون دلار دارایی و یا ۲,۰۰۰ سهام‌دار یا بیش از ۵۰۰ سرمایه‌گذار غیرمعتبر، باید به‌عنوان شرکت عمومی با SEC ثبت‌نام کنند و به استانداردهای گزارش‌دهی و مقررات آن پایبند باشند.

نکته سریع الزامات گزارش‌دهی برای شرکت‌های عمومی توسط قانون ساربنز-آکسلی (Sarbanes-Oxley Act) ایجاد شده است، مجموعه‌ای از اصلاحات که برای جلوگیری از گزارش‌دهی جعلی طراحی شده‌اند. سهام‌داران واجد شرایط همچنین حق دریافت اسناد و اعلان‌های خاصی در مورد فعالیت‌های تجاری شرکت را دارند.

ملاحظات ویژه

یک شرکت عمومی ممکن است به دلایل متعددی تصمیم به بازگشت به وضعیت شرکت خصوصی بگیرد. ممکن است تصمیم بگیرد که رعایت الزامات نظارتی پرهزینه و دشوار است یا بخواهد منابع خود را برای اختصاص به تحقیق و توسعه (R&D)، هزینه‌های سرمایه‌ای و تأمین مالی طرح‌های بازنشستگی برای کارکنان خود آزاد کند.

برای تبدیل به شرکت خصوصی، یک معامله خصوصی‌سازی لازم است. یک شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی یا کنسرسیومی از شرکت‌ها، سهام برجسته را خریداری یا تصاحب می‌کند. این ممکن است نیازمند تأمین مالی اضافی از یک بانک سرمایه‌گذاری یا نوع دیگری از وام‌دهنده باشد که بتواند وام‌های کافی برای تأمین مالی معامله فراهم کند.

پس از تکمیل این فرآیند، شرکت از فهرست بورس خارج شده و با خرید تمام سهام برجسته، به عملیات خصوصی بازمی‌گردد.

مزایا و معایب شرکت‌های سهامی عام

مزایا

• شرکت‌های عمومی می‌توانند به بازارهای مالی دسترسی داشته باشند و برای توسعه و سایر پروژه‌ها پول جمع‌آوری کنند. این کار می‌تواند با فروش سهام یا اوراق قرضه شرکتی انجام شود. سرمایه‌گذاری که اوراق قرضه شرکتی خریداری می‌کند، در واقع به شرکت وام می‌دهد و در ازای آن مجموعه‌ای از پرداخت‌های بهره دریافت می‌کند. این اوراق در برخی موارد ممکن است در بازار ثانویه نیز فعالانه معامله شوند.
• عرضه عمومی همچنین به شرکت‌ها امکان می‌دهد تا پروفایل شرکتی، محصولات و خدمات و استراتژی تجاری خود را تقویت کنند. افزایش آگاهی عمومی همچنین می‌تواند به شرکت کمک کند تا سهم بازار خود را افزایش دهد.

نکته سریع ارتباط با عنوان شرکت سهامی عام و معامله سهام در بازارهای بزرگ مانند بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE) اعتبار خاصی دارد، زیرا یک شرکت باید به سطح خاصی از اندازه و موفقیت عملیاتی و مالی رسیده باشد تا به‌عنوان شرکت سهامی عام شناخته شود.

معایب

• توانایی دسترسی به بازارهای سرمایه عمومی همچنین با افزایش نظارت نظارتی، الزامات گزارش‌دهی اداری و مالی و آیین‌نامه‌های حاکمیت شرکتی همراه است. این امر منجر به کنترل کمتر برای مالکان اکثریت و بنیان‌گذاران شرکت می‌شود. همچنین هزینه‌های قابل‌توجهی برای انجام IPO و همچنین هزینه‌های جاری قانونی، حسابداری و بازاریابی برای حفظ یک شرکت عمومی وجود دارد.
• شرکت‌های عمومی باید استانداردهای گزارش‌دهی اجباری را رعایت کنند. شرکت‌ها باید صورت‌های مالی را همراه با سایر پرونده‌های عمومی افشا کنند. این شامل فرم ۱۰-K است که خلاصه‌ای جامع از عملکرد مالی شرکت ارائه می‌دهد. سایر فرم‌ها شامل گزارش‌های مالی سه‌ماهه ۱۰-Q و ۸-K برای زمانی که رویدادهای خاصی رخ می‌دهند، مانند انتخاب مدیران جدید یا تکمیل یک اکتساب است.
• یک شرکت عمومی باید به سهام‌داران خود پاسخگو باشد. سهام‌داران یک هیئت مدیره را انتخاب می‌کنند که از طرف آن‌ها بر عملیات شرکت نظارت می‌کند. فعالیت‌های خاصی مانند ادغام‌ها و اکتساب‌ها (M&A) و برخی تغییرات و اصلاحات ساختار شرکتی باید برای تأیید سهام‌داران مطرح شوند. این به این معناست که سهام‌داران عملاً می‌توانند بسیاری از تصمیمات شرکت را کنترل کنند.

مزایا

• دسترسی به سرمایه
• تقویت پروفایل شرکت

معایب

• نظارت نظارتی
• الزامات گزارش‌دهی
• پاسخگویی به سهام‌داران

آیا صندوق قابل‌معامله در بورس (ETF) یک شرکت سهامی عام است؟

یک صندوق قابل‌معامله در بورس شبیه به یک شرکت سهامی عام است، زیرا سهام آن در بورس‌های اوراق بهادار معامله می‌شود و ارزش آن‌ها توسط بازار تعیین می‌شود. شما می‌توانید سهام ETF را همان‌طور که سهام یک شرکت سهامی عام را از طریق حساب کارگزاری یا کارگزار خریداری می‌کنید، خریداری کنید.

شرکت گزارش‌دهنده چیست؟

شرکت گزارش‌دهنده اساساً نام دیگری برای شرکت عمومی است. این شرکت‌ها باید همان الزامات گزارش‌دهی را که شرکت‌های عمومی با SEC دارند، رعایت کنند. با این حال، یک شرکت گزارش‌دهنده لزوماً نیازی به انجام IPO ندارد. در عوض، می‌تواند دسته‌ای از اوراق بهادار خود را با SEC ثبت کند.

مالک ذینفع چیست؟

مالک ذینفع شخصی است که ۲۵٪ یا بیشتر از یک شرکت گزارش‌دهنده یا عمومی را کنترل یا مالکیت دارد و کنترل قابل‌توجهی بر شرکت دارد. شرکت‌ها باید مالکان ذینفع خود را گزارش دهند و اطلاعات خاصی در مورد آن‌ها ارائه دهند.

نتیجه‌گیری

اگر در یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک یا طرح بازنشستگی سرمایه‌گذاری کرده‌اید، احتمالاً سهام یک شرکت عمومی دارید، زیرا بسیاری از این طرح‌ها و صندوق‌ها از این نوع سرمایه‌گذاری استفاده می‌کنند. همچنین می‌توانید مستقیماً در چنین شرکتی سرمایه‌گذاری کنید، اگر بخواهید. در هر دو حالت، شما و سایر سهام‌داران به تناسب مقدار سهامی که خریداری کرده‌اید، سهمی در مالکیت شرکت دارید.