پیش‌بینی بازارها
مالیات حقوق چیست؟
مالیات‌های حقوق برنامه‌های ضروری دولتی مانند تأمین اجتماعی و مدیکر را تأمین می‌کنند و کارمندان و کارفرمایان هر کدام ۷.۶۵٪ از دستمزدها را پرداخت می‌کنند.
مالیات حقوق نقش مهمی در تأمین مالی برنامه‌های ضروری دولتی مانند تأمین اجتماعی و مدیکر ایفا می‌کند. هم کارمندان و هم کارفرمایان به این مالیات‌ها کمک می‌کنند که به‌طور خودکار از دستمزدها کسر می‌شوند. در حالی که کارمندان این کسورات را در فیش حقوقی خود می‌بینند، کارفرمایان مالیات‌های اضافی مانند بیمه بیکاری را نیز مدیریت می‌کنند.
درک نحوه عملکرد مالیات‌های حقوق به افراد کمک می‌کند تا مشارکت خود در شبکه ایمنی و زیرساخت‌های جامعه را درک کنند و امنیت مالی را در بازنشستگی یا در شرایط مرتبط با سلامت تضمین کنند. این مقاله به بررسی اجزا و اهمیت مالیات‌های حقوق می‌پردازد و بینش‌هایی در مورد تأثیر آن‌ها بر کارمندان، کارفرمایان و افراد خوداشتغال ارائه می‌دهد.
نکات کلیدی
- مالیات‌های حقوق برنامه‌های ضروری دولتی مانند تأمین اجتماعی و مدیکر را تأمین می‌کنند و کارمندان و کارفرمایان هر کدام ۷.۶۵٪ از دستمزدها را پرداخت می‌کنند.
- مالیات قانون مشارکت بیمه فدرال (FICA) شامل ۶.۲٪ مالیات تأمین اجتماعی و ۱.۴۵٪ مالیات مدیکر است که به‌عنوان کسورات در فیش حقوقی کارمندان نشان داده می‌شود.
- افراد خوداشتغال هر دو بخش کارمند و کارفرما از مالیات‌های حقوق را پرداخت می‌کنند که در مجموع نرخ مالیات خوداشتغالی ۱۵.۳٪ است، شامل مالیات‌های اضافی مدیکر برای درآمدهای بیش از ۲۰۰,۰۰۰ دلار.
- کارفرمایان مسئول مالیات‌های بیکاری فدرال و ایالتی هستند که نرخ‌ها بسته به صنعت و ایالت متفاوت است و به کارمندانی که اخراج می‌شوند مزایا ارائه می‌دهد.
- در حالی که مالیات‌های حقوق ثابت و دارای سقف سالانه هستند، مالیات‌های درآمد پیش‌رونده هستند و از بودجه کلی دولتی در سطح فدرال و ایالتی پشتیبانی می‌کنند.
راهنمای جامع مالیات‌های حقوق
مالیات‌های حقوق فدرال شامل مشارکت‌های تأمین اجتماعی و مدیکر است که مالیات قانون مشارکت بیمه فدرال (FICA) را در ایالات متحده تشکیل می‌دهند. این مالیات‌ها در فیش‌های حقوقی به‌عنوان MedFICA و FICA برچسب‌گذاری می‌شوند. مالیات درآمد فدرال، که از فیش‌های حقوقی کارمندان کسر می‌شود، به صندوق عمومی خزانه‌داری ایالات متحده می‌رود.
بسیاری از ایالت‌ها و برخی شهرها و شهرستان‌ها مالیات بر درآمد را اعمال می‌کنند که به‌عنوان مالیات حقوق کسر می‌شوند. علاوه بر این، کارفرمایان، اما نه کارمندان، مالیات بیکاری فدرال را برای هر یک از کارمندان خود پرداخت می‌کنند.
مالیات‌های حقوق توسط مقامات فدرال و برخی دولت‌های ایالتی در بسیاری از کشورها، از جمله ایالات متحده، جمع‌آوری می‌شوند. این کسورات مالیات حقوق در فیش حقوقی کارمند فهرست‌بندی می‌شوند. فهرست جزئیات نشان می‌دهد که چه مقدار برای مالیات‌های درآمد فدرال، ایالتی و محلی، و همچنین مبالغ جمع‌آوری‌شده برای پرداخت‌های مدیکر و تأمین اجتماعی کسر شده است.
دولت‌ها از درآمدهای مالیات حقوق برای تأمین مالی برنامه‌های خاص، از جمله تأمین اجتماعی، مراقبت‌های بهداشتی و غرامت کارگران استفاده می‌کنند. دولت‌های محلی ممکن است مالیات حقوق کوچکی برای حفظ و بهبود زیرساخت‌ها و خدمات محلی، از جمله نیروهای امدادی، نگهداری جاده‌ها و پارک‌ها جمع‌آوری کنند.
محاسبه مشارکت‌های مالیات حقوق
تأمین اجتماعی و مدیکر از طریق مشارکت‌ها در طول سال‌های کاری شما تأمین مالی می‌شوند و به شما امکان می‌دهند در بازنشستگی یا در شرایط پزشکی خاص وجوه را برداشت کنید. هم کارمندان و هم کارفرمایان ۷.۶۵٪ برای تأمین اجتماعی و مدیکر پرداخت می‌کنند که در مجموع ۱۵.۳٪ است.
تفکیک مالیات‌های تأمین اجتماعی
وجوه پرداخت‌شده به مالیات‌های تأمین اجتماعی به دو صندوق امانی می‌روند: صندوق امانی بیمه بازنشستگی و بازماندگان (OASI) که مزایای بازنشستگی و بازماندگان را پرداخت می‌کند؛ و صندوق امانی بیمه معلولیت که برای مزایای معلولیت است. این صندوق‌های امانی توسط وزیر خزانه‌داری، وزیر کار، وزیر بهداشت و خدمات انسانی، کمیسر تأمین اجتماعی و دو امانت‌دار عمومی مدیریت می‌شوند.
مالیات تأمین اجتماعی ۶.۲٪ است که توسط کارمند و کارفرما پرداخت می‌شود و در مجموع ۱۲.۴٪ است. در سال ۲۰۲۴، درآمد بالای ۱۶۸,۶۰۰ دلار برای تأمین اجتماعی مشمول مالیات نیست.
رئیس‌جمهور فرانکلین دی. روزولت قانون تأمین اجتماعی را در ۱۴ اوت ۱۹۳۵ امضا کرد تا شبکه ایمنی برای معلولان و بازنشستگان فراهم کند. هنگامی که برنامه طراحی شد، درآمدهای بالا از پرداخت به صندوق و دریافت مزایای تأمین اجتماعی معاف بودند؛ با این حال، کنگره ایالات متحده معافیت را با سقفی جایگزین کرد که معمولاً با همان نرخ دستمزدها افزایش می‌یابد.
درک مشارکت‌های مالیات مدیکر
همان‌طور که ذکر شد، مالیات‌های حقوق همچنین به مدیکر اختصاص می‌یابد. این کسورات مالیاتی به یکی از دو صندوق امانی جداگانه می‌روند: صندوق امانی بیمه بیمارستانی. این صندوق هزینه‌های مدیکر قسمت A و هزینه‌های مدیریت مرتبط را پرداخت می‌کند. قسمت A مراقبت‌های بیمارستانی، مراقبت‌های پرستاری تخصصی و گاهی مراقبت در منزل را پوشش می‌دهد.
اکثر افراد برای قسمت A (بیمه بیمارستانی) حق بیمه پرداخت نمی‌کنند، زیرا احتمالاً در طول سال‌های کاری خود از طریق مالیات حقوق به این برنامه پرداخت کرده‌اند. مالیات مدیکر ۱.۴۵٪ برای کارفرما و ۱.۴۵٪ برای کارمند است که در مجموع مالیات مدیکر ۲.۹٪ است. برای افرادی که بیش از ۲۰۰,۰۰۰ دلار درآمد دارند، ۰.۹٪ اضافی اعمال می‌شود. این مالیات اضافی فقط به کارمندان، نه کارفرمایان، اعمال می‌شود.
صندوق امانی بیمه پزشکی تکمیلی به پرداخت هزینه‌های مدیکر قسمت‌های B و D و همچنین سایر هزینه‌های اداری کمک می‌کند. قسمت B آزمایش‌های آزمایشگاهی و غربالگری‌ها، مراقبت‌های سرپایی، اشعه ایکس، خدمات آمبولانس و بسیاری هزینه‌های اضافی را پوشش می‌دهد. قسمت D به داروهای تجویزی کمک می‌کند. این صندوق امانی از طریق مجوز کنگره که بودجه را تخصیص می‌دهد، حق بیمه از افرادی که در قسمت‌های B و D ثبت‌نام کرده‌اند و منابع دیگر مانند سود حاصل از سرمایه‌گذاری‌های صندوق تأمین مالی می‌شود.
تعهدات کارفرما برای مالیات‌های بیکاری
کارفرمایان مسئولیت اصلی تأمین مالی بیمه بیکاری را بر عهده دارند. اگر کارمندانی را اخراج کنند، آن کارمندان حق دریافت مزایای بیکاری را دارند. نرخ‌های بیمه بیکاری بسته به صنعت، ایالت و الزامات فدرال متفاوت است. برخی ایالت‌ها همچنین از کارمندان می‌خواهند به بیمه بیکاری و معلولیت کمک کنند.
مالیات‌های خوداشتغالی
افراد خوداشتغال، از جمله پیمانکاران، نویسندگان آزاد، نوازندگان و صاحبان کسب‌وکارهای کوچک، نیز باید مالیات‌های حقوق را پرداخت کنند. این‌ها گاهی به‌عنوان مالیات‌های خوداشتغالی شناخته می‌شوند.
افراد خوداشتغال مسئول پرداخت مالیات‌های حقوق خود هستند، زیرا کارفرمایی برای انجام این کار به نمایندگی از آن‌ها ندارند. در نتیجه، باید هر دو بخش کارمند و کارفرما از مالیات را پوشش دهند.
نرخ مالیات خوداشتغالی در سال ۲۰۲۴، ۱۵.۳٪ است که شامل ۱۲.۴٪ برای تأمین اجتماعی است. بخش دیگر مالیات، پرداخت ۲.۹٪ به مدیکر است، با مالیات اضافی ۰.۹٪ برای مدیکر برای درآمدهای بیش از ۲۰۰,۰۰۰ دلار.
نکته اگر خوداشتغال هستید، می‌توانید بخش کارفرمایی مالیات FICA را به‌عنوان هزینه تجاری کسر کنید.
مالیات‌های حقوق در مقابل مالیات‌های درآمد
تفاوت بین مالیات حقوق و مالیات درآمد وجود دارد، اگرچه هر دو از فیش‌های حقوقی کسر می‌شوند. مالیات‌های حقوق برای تأمین مالی برنامه‌های خاص استفاده می‌شوند. مالیات‌های درآمد به صندوق‌های عمومی در خزانه‌داری ایالات متحده می‌روند. مالیات درآمد ایالتی، در صورت اعمال ایالت، به خزانه‌داری ایالت می‌رود.
همه افراد نرخ مالیات حقوق ثابت را تا سقف سالانه پرداخت می‌کنند. مالیات‌های درآمد، با این حال، پیش‌رونده هستند. نرخ‌ها بر اساس درآمد فرد متفاوت است.
مالیات‌های حقوق از چه چیزهایی تشکیل شده‌اند؟
مالیات‌های حقوق شامل تمام مالیات‌ها بر حقوق، دستمزد، پاداش، کمیسیون و انعام فرد است. این مالیات‌ها برای پرداخت تأمین اجتماعی، مدیکر، بیکاری، برنامه‌های دولتی و زیرساخت‌های محلی استفاده می‌شوند.
مالیات FICA چیست؟
مالیات FICA مخفف قانون مشارکت بیمه فدرال است و برای پرداخت تأمین اجتماعی و مدیکر استفاده می‌شود. کل مالیات ۱۵.۳٪ است که به‌طور مساوی بین کارفرما و کارمند تقسیم می‌شود، به این معنا که هر کدام مالیات ۷.۶۵٪ پرداخت می‌کنند. این شامل مالیات تأمین اجتماعی (۶.۲٪) و مالیات مدیکر (۱.۴۵٪) است.
آیا همه مالیات حقوق پرداخت می‌کنند؟
بله، به‌طور کلی، همه مالیات حقوق پرداخت می‌کنند که به‌طور خودکار از فیش حقوقی کسر می‌شود. مالیات‌های تأمین اجتماعی و مدیکر پس‌رونده هستند (همه مقدار یکسانی پرداخت می‌کنند)، در حالی که مالیات درآمد پیش‌رونده است (کسانی که درآمد بیشتری دارند با نرخ بالاتری مالیات می‌دهند). اگر فیش حقوقی دریافت نمی‌کنید، باید مالیات‌های تخمینی معادل آنچه از درآمد شما کسر می‌شد را پرداخت کنید.
نتیجه‌گیری
مالیات‌های حقوق مالیات‌هایی هستند که کارمندان و کارفرمایان بر روی دستمزدها، انعام‌ها و حقوق پرداخت می‌کنند. این مالیات‌ها شامل مالیات‌های فدرال، ایالتی و محلی، و همچنین مالیات‌های FICA است که برای تأمین اجتماعی و مدیکر هستند. این مالیات‌ها همگی از دستمزد کارمند کسر می‌شوند.
این مالیات‌ها طیف وسیعی از برنامه‌ها، از جمله تأمین اجتماعی، مراقبت‌های بهداشتی، هزینه‌های دفاعی، حقوق دولتی و غرامت کارگران را تأمین می‌کنند. دولت‌های محلی ممکن است مالیات حقوق کوچکی برای حفظ و بهبود زیرساخت‌ها و خدمات محلی، از جمله نیروهای امدادی، نگهداری جاده‌ها و پارک‌ها جمع‌آوری کنند.