پیشبینی بازارها
حمایتگرایی چیست؟
حمایتگرایی شامل سیاستهای دولتی است که تجارت بینالمللی را محدود میکنند تا از صنایع داخلی حمایت کنند، اغلب با اعمال تعرفهها، سهمیهها و یارانهها.
حمایتگرایی (Protectionism) به مجموعه استراتژیهای دولتی اشاره دارد که با هدف محدود کردن تجارت بینالمللی برای تقویت صنایع داخلی طراحی شدهاند. این سیاستها به منظور افزایش فعالیت اقتصادی در بازار داخلی و رسیدگی به نگرانیهای مربوط به ایمنی و کیفیت محصولات اجرا میشوند. اگرچه حمایتگرایی موضوع بحثهای زیادی است، حامیان آن ادعا میکنند که این سیاستها با محافظت از کسبوکارهای داخلی در برابر رقابت جهانی، به ایجاد شغل و افزایش تولید ناخالص داخلی (GDP) کمک میکند.
نکات کلیدی
- حمایتگرایی شامل سیاستهای دولتی است که تجارت بینالمللی را محدود میکنند تا از صنایع داخلی حمایت کنند، اغلب با اعمال تعرفهها، سهمیهها و یارانهها.
- تعرفههای وارداتی میتوانند علمی، نقطه خطر یا تلافیجویانه باشند که هر یک هزینه کالاهای خارجی را برای حمایت از بازارهای داخلی افزایش میدهند.
- سهمیههای وارداتی مقدار محصولات واردشده به یک کشور را محدود میکنند، از صنایع محلی محافظت میکنند و از اقداماتی مانند دامپینگ جلوگیری میکنند.
- استاندارهای محصول و مقررات ایمنی میتوانند برای کنترل کیفیت واردات استفاده شوند و تولید داخلی را تقویت کنند.
- یارانههای دولتی میتوانند بهصورت مستقیم یا غیرمستقیم به کسبوکارهای داخلی کمک کنند یا از طریق مشوقهای مالی، صادرات را تقویت کنند.
حمایتگرایی : سیاستهای دولتی که تجارت بینالمللی را برای کمک به صنایع داخلی محدود میکنند.
بررسی عمیق حمایتگرایی: مزایا و معایب
سیاستهای حمایتگرایانه معمولاً بر واردات تمرکز دارند، اما میتوانند بر استاندارهای محصول و یارانههای دولتی در تجارت بینالمللی نیز تأثیر بگذارند.
مزایا و معایب حمایتگرایی موضوع بحثهای شدیدی است. منتقدان معتقدند حمایتگرایی میتواند با کاهش رشد اقتصادی و افزایش تورم، به همان افرادی که قصد محافظت از آنها را دارد آسیب برساند و تجارت آزاد را بهعنوان گزینهای بهتر پیشنهاد میکنند. از سوی دیگر، حامیان حمایتگرایی ادعا میکنند که این سیاستها مشاغل داخلی را ایجاد میکنند، تولید ناخالص داخلی را افزایش میدهند و رقابتپذیری جهانی را تقویت میکنند.
ابزارهای کلیدی حمایتگرایی: تعرفهها، سهمیهها و بیشتر
نقش تعرفهها در حمایتگرایی
تعرفههای وارداتی یکی از ابزارهای کلیدی برای اجرای سیاستهای حمایتگرایانه هستند. سه مفهوم اصلی تعرفههای وارداتی متقابل بهعنوان اقدامات حفاظتی استفاده میشوند. بهطور کلی، همه انواع تعرفههای وارداتی از کشور واردکننده دریافت و در گمرکات دولتی ثبت میشوند. تعرفههای وارداتی قیمت کالاهای وارداتی را برای یک کشور افزایش میدهند.
- تعرفههای علمی : این تعرفهها بهصورت مورد به مورد اعمال میشوند، قیمت کالاها را برای واردکننده افزایش میدهند و هزینههای بالاتر را به خریدار نهایی منتقل میکنند.
- تعرفههای نقطه خطر : این تعرفهها بر یک صنعت خاص تمرکز دارند و سطحی را محاسبه میکنند که در آن کاهش یا افزایش تعرفه میتواند به کل صنعت آسیب جدی وارد کند و حتی منجر به تعطیلی آن به دلیل ناتوانی در رقابت شود.
- تعرفههای تلافیجویانه : این تعرفهها در پاسخ به وظایف سنگین اعمالشده توسط شرکای تجاری وضع میشوند.
سهمیههای وارداتی: محدود کردن رقابت خارجی
سهمیههای وارداتی موانع غیرتعرفهای هستند که تعداد محصولات واردشده در یک بازه زمانی خاص را محدود میکنند. سهمیهها با هدف محدود کردن عرضه محصولات خاص از صادرکننده به واردکننده اعمال میشوند. این اقدام معمولاً کمتر شدید است و تأثیر محدودی بر قیمتها دارد و منجر به افزایش تقاضا برای کسبوکارهای داخلی برای جبران کمبود عرضه میشود.
سهمیهها همچنین میتوانند از دامپینگ جلوگیری کنند، یعنی جایی که تولیدکنندگان خارجی کالاها را با قیمتی کمتر از هزینه تولید صادر میکنند. تحریم، که در آن واردات محصولات مشخص بهطور کامل ممنوع میشود، شدیدترین نوع سهمیه است.
استاندارهای محصول: تضمین ایمنی و کیفیت در تجارت
ایمنی محصول و کالاها یا مواد با کیفیت پایین معمولاً از نگرانیهای اصلی در تعیین استاندارهای محصول هستند. حمایتگرایی مبتنی بر استاندارد محصول میتواند مانعی باشد که واردات را بر اساس کنترلهای داخلی یک کشور محدود میکند.
برخی کشورها ممکن است استانداردهای نظارتی پایینتری در زمینههایی مانند آمادهسازی غذا، اجرای حقوق مالکیت فکری یا تولید مواد داشته باشند. این میتواند منجر به الزام استاندارد محصول یا مسدود شدن برخی واردات به دلیل اجرای مقررات شود. اجرای استاندارهای محصول میتواند با محدود کردن واردات، تولید داخلی را تقویت کند.
برای مثال، پنیرهای فرانسوی که با شیر خام بهجای شیر پاستوریزه تولید میشوند، باید حداقل 60 روز قبل از واردات به ایالات متحده کهنه شوند. از آنجا که فرآیند تولید بسیاری از پنیرهای فرانسوی شامل کهنگی 50 روز یا کمتر است، برخی از محبوبترین پنیرهای فرانسوی در آمریکا ممنوع هستند و این امر مزیتی برای تولیدکنندگان آمریکایی فراهم میکند.
یارانههای دولتی: حمایت از صنایع داخلی
یارانههای دولتی میتوانند مستقیم یا غیرمستقیم باشند. یارانههای مستقیم پرداختهای نقدی به کسبوکارها ارائه میدهند. یارانههای غیرمستقیم به شکل پساندازهای ویژه مانند وامهای بدون بهره و معافیتهای مالیاتی هستند.
دولتها ممکن است در زمینههایی مانند تولید، اشتغال و مالیات یارانههای مستقیم یا غیرمستقیم ارائه دهند.
هنگامی که یک کشور به دنبال بهبود تراز تجاری خود است، ممکن است یارانههایی برای صادرات به کسبوکارها ارائه دهد. یارانههای صادراتی انگیزهای برای کسبوکارهای داخلی فراهم میکنند تا با افزایش صادرات خود بهصورت بینالمللی گسترش یابند.
نمونههایی از حمایتگرایی چیست؟
نمونههای رایج حمایتگرایی یا ابزارهایی که برای اجرای سیاست حمایتگرایی استفاده میشوند شامل تعرفهها، سهمیهها و یارانهها هستند. همه این ابزارها به منظور ترویج شرکتهای داخلی با گرانتر یا کمیابتر کردن کالاهای خارجی طراحی شدهاند.
حمایتگرایی سیاست چپگرا است یا راستگرا؟
بهطور سنتی، حمایتگرایی یک سیاست چپگراست. سیاستهای راستگرا معمولاً از تجارت آزاد حمایت میکنند که در تضاد با موضع حمایتگرایانه است. سیاستهای چپگرا از پوپولیسم اقتصادی حمایت میکنند که حمایتگرایی بخشی از آن است.
استدلالهای حمایتگرایی چیست؟
قانونگذارانی که از سیاستهای تجاری حمایتگرایانه طرفداری میکنند معتقدند که این سیاستها مشاغل داخلی را محافظت میکنند، به حمایت و رشد شرکتها و صنایع کوچک کمک میکنند و لایهای از امنیت را برای کشور فراهم میکنند.
نتیجهگیری
دولتها از سهمیهها و تعرفهها برای محافظت از کسبوکارهای داخلی در برابر رقابت خارجی استفاده میکنند. این ممکن است به کسبوکارهای داخلی کمک کند اما میتواند منجر به افزایش قیمتها برای مصرفکنندگان و تنش در روابط بینالمللی شود.