تحلیل تکنیکال · پیش‌بینی بازارها
نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها چیست؟
نسبت بدهی، یا نسبت بدهی به دارایی‌ها، یک نسبت اهرمی است که نشان می‌دهد شرکت چقدر بدهی نسبت به ارزش دارایی‌هایی که مالک آن‌هاست، حمل می‌کند.
نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها چیست؟
نسبت بدهی، یا نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها، با تقسیم کل بدهی شرکت بر کل دارایی‌های آن محاسبه می‌شود. این نسبت همچنین نسبت بدهی به دارایی‌ها نامیده می‌شود. این یک نسبت اهرمی است که نشان می‌دهد شرکت چقدر بدهی نسبت به ارزش دارایی‌هایی که مالک آن‌هاست، حمل می‌کند.
با استفاده از این معیار، تحلیل‌گران می‌توانند اهرم مالی یک شرکت را با شرکت‌های دیگر در همان صنعت مقایسه کنند. این اطلاعات می‌تواند نشان‌دهنده ثبات مالی شرکت باشد. هرچه نسبت بالاتر باشد، درجه اهرم (DoL) بالاتر است. بسته به میانگین‌های صنعت، ممکن است ریسک سرمایه‌گذاری در آن شرکت نسبت به شرکت دیگری بالاتر باشد.
نکات کلیدی
- نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها با تقسیم کل بدهی شرکت بر کل دارایی‌های آن محاسبه می‌شود.
- این نسبت نشان می‌دهد که شرکت تا چه حد از بدهی برای تأمین مالی دارایی‌های خود استفاده کرده است.
- محاسبه شامل تمام بدهی‌های شرکت، نه فقط وام‌ها و اوراق قرضه پرداختنی، و تمام دارایی‌ها، از جمله دارایی‌های نامشهود، است.
- اگر شرکت نسبت کل بدهی به کل دارایی‌های ۰.۴ داشته باشد، ۴۰٪ از دارایی‌های آن توسط طلبکاران تأمین مالی شده و ۶۰٪ توسط حقوق صاحبان سهام (سهامداران) تأمین شده است.
- این نسبت اطلاعاتی درباره ترکیب دارایی‌ها یا مقایسه نسبت یک شرکت خاص با دیگران در همان صنعت ارائه نمی‌دهد.
فرمول و محاسبه نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها
فرمول نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها، حاصل‌ضرب کل بدهی تقسیم بر کل دارایی‌ها است. همان‌طور که در زیر نشان داده شده، کل بدهی شامل هر دو بدهی کوتاه‌مدت و بلندمدت است.
TD/TA = بدهی کوتاه‌مدت + بدهی بلندمدت کل دارایی‌ها \begin{aligned} &\text{TD/TA} = \frac{ \text{بدهی کوتاه‌مدت} + \text{بدهی بلندمدت} }{ \text{کل دارایی‌ها} } \\ \end{aligned}
این محاسبه معمولاً نسبت‌هایی کمتر از ۱.۰ (۱۰۰٪) تولید می‌کند.
نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها معیاری از دارایی‌های شرکت است که توسط بدهی به جای حقوق صاحبان سهام تأمین مالی شده‌اند.
اگر محاسبه نتیجه‌ای بیش از ۱ تولید کند، این به معنای ورشکستگی فنی شرکت است، زیرا بدهی‌های آن بیش از تمام دارایی‌هایش است. نتیجه ۰.۵ (یا ۵۰٪) به معنای آن است که ۵۰٪ از دارایی‌های شرکت با استفاده از بدهی تأمین مالی شده (و نیمی دیگر از طریق حقوق صاحبان سهام).
نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها چه چیزی می‌گوید؟
نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها ترازنامه شرکت را تحلیل می‌کند. محاسبه شامل بدهی‌های بلندمدت و کوتاه‌مدت (وام‌هایی که ظرف یک سال سررسید می‌شوند) شرکت است. همچنین تمام دارایی‌ها—هم دارایی‌های مشهود و هم نامشهود—را در بر می‌گیرد.
این نسبت نشان می‌دهد که چقدر بدهی برای حمل دارایی‌های شرکت استفاده شده و چگونه این دارایی‌ها ممکن است برای خدمات‌دهی به آن بدهی استفاده شوند. بنابراین، درجه اهرم شرکت را اندازه‌گیری می‌کند.
پرداخت‌های خدمات بدهی باید در همه شرایط انجام شود، وگرنه شرکت قراردادهای بدهی خود را نقض می‌کند و ریسک ورشکستگی اجباری توسط طلبکاران را دارد. در حالی که سایر بدهی‌ها، مانند حساب‌های پرداختنی و اجاره‌های بلندمدت، تا حدی قابل مذاکره هستند، با قراردادهای بدهی فضای مانور بسیار کمی وجود دارد.
بنابراین، شرکتی با درجه اهرم بالا ممکن است در دوران رکود اقتصادی بیشتر از شرکتی با اهرم پایین با مشکل مواجه شود.
روندهای اهرمی
هنگامی که در چندین سال محاسبه شود، این نسبت اهرمی می‌تواند استفاده شرکت از اهرم را به‌عنوان تابعی از زمان نشان دهد. برای مثال، نسبتی که هر سال ۰.۱٪ کاهش یابد برای ۱۰ سال، نشان می‌دهد که با افزایش سن شرکت، استفاده از اهرم کاهش می‌یابد.
توانایی پرداخت بدهی‌ها
سرمایه‌گذاران از این نسبت برای ارزیابی اینکه آیا شرکت وجوه کافی برای پرداخت تعهدات بدهی فعلی خود دارد و آیا می‌تواند بازدهی بر سرمایه‌گذاری خود پرداخت کند، استفاده می‌کنند. شرکت‌هایی با نسبت‌های پایین‌تر کمتر به بدهی وابسته هستند و ممکن است برای سرمایه‌گذاران جذاب‌تر باشند، زیرا ریسک کمتری دارند. با این حال، شرکت‌هایی با نسبت‌های بالاتر ممکن است بازدهی بالاتری ارائه دهند، اما با ریسک بیشتری همراه هستند.
سرمایه‌گذاران همچنین از این نسبت برای ارزیابی اینکه آیا شرکت می‌تواند بدهی‌های خود را مدیریت کند و آیا دارایی‌های آن برای پوشش بدهی‌ها کافی است، استفاده می‌کنند. اگر نسبت بالا باشد، ممکن است نشان‌دهنده ریسک بالاتر باشد، به‌ویژه اگر شرکت نتواند بدهی‌های خود را پرداخت کند.
نکته: نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها ممکن است به‌صورت اعشاری یا درصدی گزارش شود. برای مثال، نسبت ۰.۳۰ شرکت ABC ممکن است به‌عنوان ۳۰٪ نیز بیان شود. این به معنای آن است که ۳۰٪ از دارایی‌های ABC از طریق بدهی تأمین مالی شده است.
محدودیت‌های استفاده از نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها
یکی از کمبودهای نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها این است که هیچ نشانه‌ای از کیفیت دارایی‌ها ارائه نمی‌دهد، زیرا تمام دارایی‌های مشهود و نامشهود را با هم ترکیب می‌کند.
برای مثال، در مثال بالا، فرض کنید XYZ ۲.۹ میلیارد دلار دارایی نامشهود، ۱.۳ میلیارد دلار دارایی ثابت، و ۱.۰۴ میلیارد دلار شهرت به‌عنوان بخشی از ۲۰.۹ میلیارد دلار کل دارایی‌های خود گزارش کرده است. بنابراین، شرکت بدهی بیشتری (۱۸.۲ میلیارد دلار) در کتاب‌های خود نسبت به تمام ۱۵.۷ میلیارد دلار دارایی‌های جاری (دارایی‌هایی که می‌توانند به‌سرعت به نقد تبدیل شوند) دارد.
اگر تمام بدهی‌هایش بلافاصله توسط وام‌دهندگان فراخوانده شود، شرکت قادر به پرداخت تمام بدهی‌هایش نخواهد بود، حتی اگر نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها نشان دهد که ممکن است بتواند.
مانند تمام نسبت‌های دیگر، روند نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها باید در طول زمان ارزیابی شود. این به ارزیابی اینکه آیا پروفایل ریسک مالی شرکت در حال بهبود یا بدتر شدن است، کمک می‌کند. برای مثال، روند افزایش استفاده از اهرم ممکن است نشان‌دهنده آن باشد که کسب‌وکار تمایل یا توانایی پرداخت بدهی‌های خود را ندارد، که می‌تواند مشکلات آینده را نشان دهد.
نسبت کل بدهی به کل دارایی‌های مناسب چیست؟
نسبت کل بدهی به کل دارایی‌های یک شرکت خاص به اندازه، صنعت، بخش و استراتژی سرمایه‌گذاری آن شرکت بستگی دارد. برای مثال، شرکت‌های فناوری نوپا اغلب بیشتر به سرمایه‌گذاران خصوصی وابسته هستند و محاسبات نسبت کل بدهی به کل دارایی پایین‌تری دارند. با این حال، شرکت‌های امن‌تر و پایدارتر ممکن است تأمین وام از بانک‌ها را آسان‌تر بیابند و نسبت‌های بالاتری داشته باشند. به‌طور کلی، نسبتی حدود ۰.۳ تا ۰.۶ جایی است که بسیاری از سرمایه‌گذاران احساس راحتی می‌کنند، هرچند وضعیت خاص یک شرکت ممکن است نتایج متفاوتی به همراه داشته باشد.
آیا نسبت کل بدهی به کل دارایی پایین خوب است؟
نسبت کل بدهی به کل دارایی پایین لزوماً خوب یا بد نیست. این فقط به معنای آن است که شرکت تصمیم گرفته است اولویت را به جمع‌آوری پول از طریق صدور سهام به سرمایه‌گذاران بدهد به جای گرفتن وام از بانک. در حالی که محاسبه پایین‌تر به معنای اجتناب از پرداخت سود زیاد است، همچنین به معنای حفظ سودهای باقیمانده کمتر توسط صاحبان است زیرا سهامداران ممکن است مستحق بخشی از درآمد شرکت باشند.
چگونه نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها را محاسبه می‌کنم؟
نسبت کل بدهی به کل دارایی با تقسیم کل بدهی‌های شرکت بر کل دارایی‌های آن محاسبه می‌شود. تمام بدهی‌ها و دارایی‌ها در نظر گرفته می‌شوند.
آیا نسبت کل بدهی به کل دارایی شرکت می‌تواند بیش از حد بالا باشد؟
بله، نسبت کل بدهی به کل دارایی شرکت می‌تواند بیش از حد بالا باشد. برای مثال، تصور کنید صنعتی که میانگین نسبت بدهی آن ۲۵٪ است—اگر شرکتی در آن صنعت ۵۰٪ حمل کند، ممکن است بیش از حد بالا باشد، اما به عوامل زیادی بستگی دارد که باید در نظر گرفته شود.
نتیجه‌گیری
نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها کل مبلغ بدهی‌های شرکت را با تمام دارایی‌های آن مقایسه می‌کند. این نسبت برای اندازه‌گیری اینکه شرکت چقدر اهرمی است استفاده می‌شود، زیرا نسبت‌های بالاتر نشان‌دهنده استفاده بیشتر از بدهی به جای سرمایه سهام است. برای کسب بهترین بینش از نسبت کل بدهی به کل دارایی‌ها، اغلب بهترین کار مقایسه یافته‌های یک شرکت واحد در طول زمان یا نسبت‌های شرکت‌های مشابه در همان صنعت است.