آئین‌نامه SHO چیست؟

آئین‌نامه SHO مجموعه‌ای از قوانین وضع‌شده توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) است که در سال ۲۰۰۵ اجرا شد و شیوه‌های فروش استقراضی (Short Selling) را تنظیم می‌کند. آئین‌نامه SHO الزامات "محل‌یابی" (Locate) و "تسویه" (Close-out) را برای محدود کردن فروش استقراضی بدون پوشش (Naked Short Selling) و سایر شیوه‌ها معرفی کرد. فروش استقراضی بدون پوشش زمانی رخ می‌دهد که سرمایه‌گذاران سهامی را به‌صورت استقراضی می‌فروشند که در اختیار ندارند و توانایی خود برای به‌دست آوردن آن‌ها را تأیید نکرده‌اند.

نکات کلیدی

• آئین‌نامه SHO قانونی است که در سال ۲۰۰۵ توسط SEC برای تنظیم فروش استقراضی معرفی شد.
• این آئین‌نامه الزامات "محل‌یابی" و "تسویه" را برای محدود کردن فروش استقراضی بدون پوشش معرفی کرد.
• در سال ۲۰۱۰، آئین‌نامه SHO از طریق تغییرات در قانون ۲۰۱ اصلاح شد که فروش استقراضی یک اوراق بهادار را زمانی که قیمت آن در طول روز معاملاتی ۱۰ درصد یا بیشتر کاهش یافته باشد، متوقف می‌کند و ایجاب می‌کند که پیشنهادهای جدید بالاتر از قیمت فعلی باشند.

درک آئین‌نامه SHO

فروش استقراضی به معامله اوراق بهادار از طریق یک کارگزار به‌صورت حاشیه‌ای اشاره دارد. سرمایه‌گذار سهامی را قرض می‌گیرد، آن را می‌فروشد و سپس سهام را بازخرید می‌کند تا به وام‌دهنده بازگرداند. فروشندگان استقراضی شرط می‌بندند که قیمت سهامی که می‌فروشند کاهش خواهد یافت. کارگزاران-معامله‌گران اوراق بهادار را به مشتریان برای اهداف فروش استقراضی قرض می‌دهند. SEC آئین‌نامه SHO را در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۰۵ اجرا کرد—اولین به‌روزرسانی قابل‌توجه قوانین فروش استقراضی از زمان پذیرش اولیه آن‌ها در سال ۱۹۳۸. استاندارد "محل‌یابی" آئین‌نامه SHO ایجاب می‌کند که کارگزاران باور معقولی داشته باشند که سهام موردنظر برای فروش استقراضی می‌تواند قرض گرفته شده و در تاریخ مشخصی تحویل داده شود قبل از اینکه فروش استقراضی انجام شود. استاندارد "تسویه" نشان‌دهنده افزایش الزامات تحویل برای اوراق بهاداری است که در یک آژانس تسویه با شکست‌های تحویل طولانی‌مدت مواجه شده‌اند. آئین‌نامه SHO گزارش‌دهی را زمانی الزامی می‌کند که موارد زیر برای پنج روز تسویه متوالی رخ داده باشد:

• مجموع شکست‌های تحویل در یک آژانس تسویه ثبت‌شده ۱۰,۰۰۰ سهم یا بیشتر برای هر اوراق بهادار.
• تعداد شکست‌ها حداقل برابر با نیم درصد از کل سهام منتشرشده آن اوراق باشد.
• اوراق بهادار در فهرستی که توسط یک سازمان خودتنظیم (SRO) منتشر شده است، قرار داشته باشد.

تاریخچه آئین‌نامه SHO

آئین‌نامه SHO در طول سال‌ها اصلاح شده است. پس از پذیرش اولیه، دو استثنا برای الزام تسویه معرفی شد: مقررات قدیمی و استثنای بازارساز گزینه‌ها. با این حال، نگرانی‌های مداومی در مورد مواردی وجود داشت که الزامات برای تسویه اوراق بهاداری که در تحویل موقعیت‌ها ناموفق بودند، رعایت نمی‌شد. این نگرانی‌ها در نهایت منجر به حذف هر دو استثنا در سال ۲۰۰۸ شد. نتیجه این تغییر، تقویت الزامات تسویه با اعمال آن‌ها بر شکست‌های تحویل ناشی از فروش همه اوراق بهادار حقوق صاحبان سهام (و همچنین کاهش زمان مجاز برای تسویه شکست‌های تحویل) بود. تغییرات بیشتری در آئین‌نامه SHO در سال ۲۰۱۰ اعمال شد. یکی از مسائل اصلی که SEC در ابتدا به دنبال حل آن بود، استفاده از فروش استقراضی برای کاهش مصنوعی قیمت یک اوراق بهادار بود. این مشکل به‌طور خاص از طریق اصلاح قانون ۲۰۱ مورد توجه قرار گرفت، که قیمت‌هایی را که فروش‌های استقراضی می‌توانند در دوره‌ای با فشار نزولی قابل‌توجه بر قیمت سهام تأثیر بگذارند، محدود می‌کند.

مهم: قانون ۲۰۱ به‌طور غیررسمی به عنوان قانون جایگزین آپ‌تیک (Alternative Uptick Rule) شناخته می‌شود. قانون ۲۰۱ در میانه کاهش قابل‌توجه قیمت سهام در طول معاملات روزانه فعال می‌شود—به‌ویژه زمانی که سهام یک شرکت در یک روز حداقل ۱۰ درصد افت کند. این قانون ایجاب می‌کند که سفارش‌های فروش استقراضی قیمتی بالاتر از پیشنهاد فعلی داشته باشند، اقدامی که مانع از آن می‌شود که فروشندگان شتاب نزولی یک اوراق بهادار که در حال کاهش شدید است را تسریع کنند. به‌عنوان بخشی از قانون ۲۰۱، مراکز معاملاتی ملزم به ایجاد و اجرای سیاست‌هایی هستند که از فروش‌های استقراضی در قیمت‌هایی که پس از کاهش ۱۰ درصدی قیمت سهام در طول روز معاملاتی غیرمجاز تلقی می‌شوند، جلوگیری کنند. این امر یک "مدارشکن" (Circuit Breaker) را فعال می‌کند که محدودیت‌های آزمایشی قیمت را بر فروش‌های استقراضی در آن روز و تا روز معاملاتی بعدی اعمال می‌کند.

ملاحظات ویژه

انواع خاصی از فروش‌های استقراضی می‌توانند برای استثنا از آئین‌نامه SHO واجد شرایط باشند. این سفارش‌ها به‌عنوان سفارش‌های معاف از فروش استقراضی شناخته می‌شوند و توسط کارگزاران با حروف SSE علامت‌گذاری می‌شوند. استثنای اصلی استفاده از نقل‌قول‌های قیمت‌گذاری غیراستاندارد برای اجرای معاملات است.