تحلیل بنیادین
ریسک‌گریز چیست؟
یک سرمایه‌گذار ریسک‌گریز محسوب می‌شود اگر ترجیح دهد گزینه‌هایی با عدم قطعیت کمتر انتخاب کند، حتی اگر پاداش بالقوه کوچک‌تر باشد.
یک سرمایه‌گذار ریسک‌گریز محسوب می‌شود اگر ترجیح دهد گزینه‌هایی با عدم قطعیت کمتر انتخاب کند، حتی اگر پاداش بالقوه کوچک‌تر باشد. آن‌ها اولویت را به اجتناب از ضررها بر حداکثرسازی احتمالی سودها می‌دهند.
یک سرمایه‌گذار ریسک‌گریز سرمایه‌گذاری‌های ایمن را انتخاب می‌کند که احتمال از دست دادن پول در آن‌ها کمتر است. آن‌ها ترجیح می‌دهند بدانند که سرمایه‌شان ایمن خواهد بود و به طور پایدار، حتی اگر آهسته، رشد کند، و حتی اگر به معنای کسب سود کمتر باشد. در سرمایه‌گذاری، ریسک برابر با نوسان قیمت است. یک سرمایه‌گذاری پرنوسان می‌تواند شما را ثروتمند کند یا پس‌اندازتان را بلعیده و نابود سازد. یک سرمایه‌گذاری محافظه‌کارانه به آرامی و به طور پایدار در طول زمان رشد می‌کند. ریسک پایین به معنای ثبات بیشتر است. یک سرمایه‌گذاری کم‌ریسک تضمین‌کننده بازدهی معقول، اگرچه نه چشمگیر، است، با شانس نزدیک به صفر از دست رفتن هرگونه از سرمایه اولیه. به طور کلی، بازدهی یک سرمایه‌گذاری کم‌ریسک با سطح تورم مطابقت دارد یا کمی از آن فراتر می‌رود. یک سرمایه‌گذاری پرریسک ممکن است مقدار زیادی پول به دست آورد یا از دست بدهد. ریسک‌گریز می‌تواند در مقابل ریسک‌جوی قرار گیرد.
نکات کلیدی
- ریسک‌گریزی تمایل به اجتناب از ریسک و داشتن تحمل ریسک پایین است.
- سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز ایمنی اصل سرمایه را بر امکان بازدهی بالاتر بر پول‌شان اولویت می‌دهند.
- آن‌ها سرمایه‌گذاری‌های نقدشونده را ترجیح می‌دهند. یعنی پول‌شان می‌تواند هر زمان که نیاز باشد، بدون توجه به شرایط بازار در آن لحظه، دسترسی یابد.
- سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز عموماً اوراق قرضه شهرداری و شرکتی، گواهی‌های سپرده (CDها) و حساب‌های پس‌انداز را ترجیح می‌دهند.
درک ریسک‌گریز
اصطلاح «ریسک خنثی» نگرش فردی را توصیف می‌کند که گزینه‌های سرمایه‌گذاری را صرفاً بر اساس سودهای بالقوه ارزیابی می‌کند، بدون توجه به ریسک. این ممکن است غیرمنطقی به نظر برسد—ارزیابی پاداش بدون در نظر گرفتن ریسک ذاتاً پرریسک به نظر می‌رسد. با این حال، در مواجهه با دو فرصت سرمایه‌گذاری، سرمایه‌گذار ریسک‌خنثی فقط به سودهای بالقوه هر سرمایه‌گذاری نگاه می‌کند و ریسک بالقوه نزولی را نادیده می‌گیرد. سرمایه‌گذار ریسک‌گریز فرصت کسب سود بزرگ را به نفع ایمنی رد می‌کند.
انتخاب‌های سرمایه‌گذاری ریسک‌گریز
سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز معمولاً پول‌شان را در حساب‌های پس‌انداز، گواهی‌های سپرده (CDها)، اوراق قرضه شهرداری و شرکتی، و سهام با رشد سود تقسیمی سرمایه‌گذاری می‌کنند. همه موارد فوق، به جز اوراق قرضه شهرداری و شرکتی و سهام با رشد سود تقسیمی، تقریباً تضمین می‌کنند که مبلغ سرمایه‌گذاری‌شده هر زمان که سرمایه‌گذار تصمیم به نقد کردن آن بگیرد، همچنان موجود باشد. سهام با رشد سود تقسیمی، مانند هر سهم سهامی، ارزش‌شان بالا و پایین می‌رود. با این حال، آن‌ها به دو ویژگی عمده شناخته‌شده هستند: آن‌ها سهام شرکت‌های بالغ با سابقه اثبات‌شده و جریان درآمدی پایدار هستند، و به طور منظم سود تقسیمی به سرمایه‌گذاران‌شان پرداخت می‌کنند. این سود تقسیمی می‌تواند به عنوان مکمل درآمد به سرمایه‌گذار پرداخت شود یا در سهام شرکت بازسرمایه‌گذاری شود تا به رشد حساب در طول زمان اضافه شود.
ویژگی‌های ریسک‌گریز
سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز همچنین به عنوان سرمایه‌گذاران محافظه‌کار شناخته می‌شوند. آن‌ها، به دلیل طبیعت یا شرایط‌شان، تمایلی به پذیرش نوسان در پرتفوی سرمایه‌گذاری‌شان ندارند. آن‌ها می‌خواهند سرمایه‌گذاری‌های‌شان بسیار نقدشونده باشد. یعنی پول‌شان باید کاملاً موجود باشد زمانی که آماده برداشت شوند. هیچ انتظاری برای نوسان مجدد بازار به بالا وجود ندارد. بیشترین تعداد سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز در میان سرمایه‌گذاران مسن‌تر و بازنشستگان یافت می‌شود. آن‌ها ممکن است دهه‌ها صرف ساختن یک لانه تخم‌مرغ (پس‌انداز) کرده باشند. حالا که از آن استفاده می‌کنند یا برنامه‌ریزی برای استفاده به زودی دارند، تمایلی به ریسک ضررها ندارند.
محصولات سرمایه‌گذاری ریسک‌گریز
حساب‌های پس‌انداز
یک حساب پس‌انداز با بازدهی بالا از یک بانک یا اتحادیه اعتباری، بازدهی پایدار با ریسک سرمایه‌گذاری تقریباً صفر فراهم می‌کند. شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) و اداره اتحادیه ملی اعتبار (NCUA) وجوه نگهداری‌شده در این حساب‌های پس‌انداز را تا حدود سخاوتمندانه بیمه می‌کنند.¹² با این حال، اصطلاح «بازدهی بالا» نسبی است. بازدهی پول باید با سطح تورم مطابقت داشته باشد یا کمی از آن فراتر رود.
گواهی‌های سپرده (CDها)
سرمایه‌گذاران ریسک‌گریزی که نیازی به دسترسی فوری به پول‌شان ندارند، می‌توانند آن را در یک گواهی سپرده قرار دهند. CDها معمولاً کمی بیشتر از حساب‌های پس‌انداز پرداخت می‌کنند، اما نیاز به سپرده‌گذاری پول برای دوره زمانی طولانی‌تر دارند. برداشت‌های زودرس ممکن است، اما با جریمه‌هایی همراه هستند که ممکن است هرگونه درآمدی از سرمایه‌گذاری را از بین ببرد یا حتی به اصل سرمایه آسیب بزند. یک ریسک کلیدی که سرمایه‌گذاران در CD با آن روبرو هستند، ریسک بازسرمایه‌گذاری است. این زمانی است که نرخ‌های بهره سقوط می‌کنند و زمانی که CD به سررسید می‌رسد، تنها گزینه برای CD با نرخ‌های پایین‌تر از قبل است. همچنین می‌تواند ریسک شکست بانک وجود داشته باشد اگر ارزش CD بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ دلار باشد. CDها به ویژه برای سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز که می‌خواهند بخش نقدی پرتفوی‌شان را متنوع کنند، مفید هستند. یعنی ممکن است مقداری از پول‌شان را در حساب پس‌انداز برای دسترسی فوری سپرده کنند، و بقیه را در حسابی بلندمدت که بازدهی بهتری کسب می‌کند.
صندوق‌های بازار پول
یک صندوق بازار پول نوعی صندوق سرمایه‌گذاری متقابل است که در ابزارهای بدهی کوتاه‌مدت با کیفیت بالا، نقد، و معادل‌های نقد سرمایه‌گذاری می‌کند. این صندوق‌ها ریسک بسیار پایینی دارند و طوری ساختاربندی شده‌اند که هر سهم صندوق همیشه ارزش ۱ دلار داشته باشد. چون محافظه‌کار هستند، تمایل به پرداخت نرخ‌های بهره نسبتاً پایین به سرمایه‌گذاران دارند.
اوراق قرضه
اوراق خزانه‌داری، یا بدهی صادرشده توسط دولت فدرال ایالات متحده، ایمن‌ترین اوراق از همه محسوب می‌شوند. سرمایه‌گذاران می‌توانند به اوراق خزانه‌داری از طریق صندوق‌های متقابل یا صندوق‌های معامله‌شده در بورس (ETFs) دسترسی پیدا کنند، یا مستقیماً از طریق وب‌سایت TreasuryDirect دولت. دولت‌های ایالتی و محلی، و همچنین شرکت‌ها، نیز به طور معمول با صدور اوراق قرضه پول جمع‌آوری می‌کنند. این ابزارهای بدهی جریان درآمدی بهره پایدار به سرمایه‌گذاران‌شان پرداخت می‌کنند. اوراق قرضه همچنین تمایل به ارائه ریسک پایین‌تر از سهام دارند. توجه کنید که اوراق قرضه با ریسک‌هایی همراه هستند—روسیه، برای مثال، در بحران مالی ۱۹۹۸ بر روی برخی از بدهی‌هایش پیش‌فرض کرد.³ بحران مالی جهانی ۲۰۰۸–۲۰۰۹ تا حدی ناشی از فروپاشی اوراق قرضه‌ای بود که توسط وام‌های مسکن به وام‌گیرندگان زیرپرایم پشتیبانی می‌شدند.⁴ به طور قابل توجه، آژانس‌هایی که مسئول رتبه‌بندی آن اوراق قرضه بودند، باید رتبه‌هایی به آن‌ها اختصاص می‌دادند که ریسک‌های سرمایه‌گذاری را منعکس کند. آن‌ها «اوراق قرضه آشغال» بودند که به عنوان اوراق قرضه ایمن بازاریابی شدند. سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز اوراق قرضه صادرشده توسط دولت‌های پایدار و شرکت‌های سالم را می‌خرند. اوراق قرضه آن‌ها بالاترین رتبه AAA را دریافت می‌کنند. در بدترین سناریوی ورشکستگی، دارندگان اوراق قرضه اولویت اول برای بازپرداخت از عواید تصفیه را دارند. اوراق قرضه شهرداری یک برتری بر اوراق قرضه شرکتی دارند: آن‌ها عموماً از مالیات فدرال و ایالتی معاف هستند، که بازدهی کل سرمایه‌گذار را افزایش می‌دهد.
سهام با رشد سود تقسیمی
سهام با رشد سود تقسیمی می‌تواند برای سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز جذاب باشد زیرا پرداخت‌های سود تقسیمی قابل پیش‌بینی‌شان کمک می‌کند تا ضررها را حتی در دوران رکود قیمت سهام جبران کنند. در هر صورت، شرکت‌هایی که سود تقسیمی سالانه‌شان را هر سال افزایش می‌دهند، معمولاً نوسان مشابه سهام خریداری‌شده برای افزایش سرمایه را نشان نمی‌دهند. بسیاری از این‌ها سهام در بخش‌های به اصطلاح دفاعی هستند. یعنی شرکت‌ها درآمدزاهای پایدار هستند که در رکود کلی اقتصاد به شدت تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند. مثال‌ها شرکت‌های در کسب‌وکار خدمات عمومی و شرکت‌هایی هستند که کالاهای مصرفی اساسی می‌فروشند. سرمایه‌گذاران عموماً گزینه بازسرمایه‌گذاری سودهای تقسیمی برای خرید سهام بیشتر یا دریافت پرداخت فوری سود تقسیمی را دارند.
بیمه عمر دائمی
محصولات بیمه عمر دائمی مانند عمر کامل و عمر جهانی با ویژگی‌های انباشت نقدی، مزایای مالیاتی، و مزایای زندگی همراه هستند که آن‌ها را برای سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز جذاب می‌کند. ارزش نقدی در یک بیمه‌نامه عمر هرگز ارزش از دست نمی‌دهد و در طول زمان رشد می‌کند. صاحبان بیمه‌نامه می‌توانند هر زمان علیه آن ارزش نقدی برداشت یا وام بگیرند (اما این ممکن است مبلغ مزایای فوت بیمه‌نامه را کاهش دهد).
استراتژی‌های سرمایه‌گذاری ریسک‌گریز
علاوه بر دارایی‌های فردی یا کلاس‌های دارایی که به سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز خدمات می‌دهند، تعدادی استراتژی سرمایه‌گذاری ریسک‌گریز نیز وجود دارد که می‌تواند برای به حداقل رساندن ضررها به کار گرفته شود. یک راه از طریق تنوع‌بخشی به پرتفوی‌تان است. تنوع‌بخشی به معنای شامل کردن دارایی‌ها و کلاس‌های دارایی است که با یکدیگر همبستگی بالایی ندارند. این راه، شما همه تخم‌مرغ‌های‌تان را در یک سبد نمی‌گذارید، و اگر برخی اوراق در یک روز سقوط کنند، دیگران ممکن است بالا بروند تا آن ضررهای فردی را جبران کنند. از نظر ریاضی، تنوع‌بخشی به شما اجازه می‌دهد تا بازدهی مورد انتظارتان را حداکثر کنید در حالی که ریسک کلی پرتفوی‌تان را به حداقل برسانید. سرمایه‌گذاری درآمدی استراتژی دیگری است که بر نگهداری اوراق قرضه و دیگر اوراق درآمد ثابت تمرکز دارد که جریان‌های نقدی منظم تولید می‌کنند، در مقابل جستجوی سودهای سرمایه‌ای. درآمد سرمایه‌گذاری به ویژه برای بازنشستگانی مفید است که دیگر درآمد شغلی ندارند و نمی‌توانند ضررهای بازار را تحمل کنند. سرمایه‌گذاری درآمدی با ریسک‌های دیگری همراه است، از جمله تورم یا رویدادهای اعتباری منفی. نردبانی اوراق قرضه و CD، همراه با اوراق محافظت‌شده در برابر تورم، می‌تواند به کاهش ریسک کلی پرتفوی درآمد ثابت‌تان کمک کند.
واقعیت مهم:
پس‌انداز ریسک بسیار پایینی دارد، اما سرمایه‌گذاری نیست. سرمایه‌گذاری به معنای آن است که پول‌تان ذاتاً در معرض ریسک است، چه سهام بخرید یا به صورت اوراق قرضه پول قرض دهید.
مزایا و معایب ریسک‌گریز بودن
نمایش ریسک‌گریزی به معنای دوری از ریسک است، و در زمینه سرمایه‌گذاری به معنای اجتناب از اوراق پرریسک است. افراد ریسک‌گریز باید به دنبال سرمایه‌گذاری‌ها و استراتژی‌هایی باشند که با این تحمل ریسک پایین مطابقت داشته باشد. به این ترتیب، یکی از مزایا این است که ریسک ضررها به حداقل می‌رسد. سرمایه‌گذاری در محصولات کم‌ریسک مانند اوراق درآمد ثابت همچنین می‌تواند به معنای جریان‌های نقدی تضمین‌شده و بازدهی مثبت مداوم در طول زمان باشد. با این حال، با ریسک پایین، بازدهی مورد انتظار پایین می‌آید. در واقع، تعادل ریسک-بازدهی به نفع سرمایه‌گذار ریسک‌گریزی که از سهام و دیگر دارایی‌های پرریسک دوری می‌کند، نیست. چنین سرمایه‌گذاران ریسک‌گریزی تمایل به لذت بردن از بازدهی کل پایین‌تر، به ویژه در افق‌های زمانی طولانی، دارند. ریسک‌گریزی همچنین می‌تواند افراد را به اجتناب غیرمنطقی از فرصت‌های خوب و دور ماندن کامل از بازارها سوق دهد، که آن‌ها را در معرض ضرر قرار می‌دهد زمانی که برای چیزهایی مانند بازنشستگی پس‌انداز می‌کنند. علاوه بر این، پول بیکار در پس‌انداز یا «زیر تشک» در طول زمان قدرت خرید از دست می‌دهد زیرا توسط تورم فرسوده می‌شود.
مزایا
- ریسک ضررها را به حداقل می‌رساند
- می‌تواند درآمد پایدار تولید کند
- جریان‌های نقدی تضمین‌شده
معایب
- بازدهی مورد انتظار بسیار پایین‌تر، به ویژه در طول زمان
- فرصت‌های از دست رفته (هزینه فرصت)
- تورم قدرت خرید پس‌انداز را فرسوده می‌کند
چه نوع افرادی بیشتر ریسک‌گریز هستند؟
تحقیقات نشان می‌دهد که ریسک‌گریزی در میان افراد متفاوت است. به طور کلی، هر چه سن بالاتر رود، تحمل ریسک پایین‌تر می‌شود، به ویژه زمانی که افق‌های زمانی سرمایه‌گذاری برای چیزهایی مانند بازنشستگی نزدیک می‌شود. به طور متوسط، افراد با درآمد پایین‌تر و زنان نیز تمایل به ریسک‌گریزتر بودن نسبت به مردان دارند، همه چیز مساوی.
آیا ریسک‌گریز بودن خوب است؟
ریسک‌گریز بودن شمشیر دولبه است. از یک سو، شانس ضررهای‌تان را بسیار پایین می‌آورید، اما از سوی دیگر، می‌توانید فرصت‌های خوب و بازدهی‌های بزرگ‌تر بر سرمایه‌گذاری‌های پرریسک را از دست بدهید.
چگونه می‌توانم بفهمم که سرمایه‌گذار ریسک‌گریزی هستم؟
شما می‌توانید تحمل ریسک سرمایه‌گذاری‌تان را با انجام هر تعداد از پرسشنامه‌های پروفایل ریسک موجود آنلاین ارزیابی کنید. زمانی که برای حساب کارگزاری یا رابطه مشاوره مالی ثبت‌نام می‌کنید، ممکن است ملزم به انجام چنین ارزیابی شوید.
آیا ریسک‌گریزی همان اجتناب از ضرر است؟
خیر. ریسک‌گریزی نگرش کلی فرد نسبت به اجتناب از ریسک است. اجتناب از ضرر در عوض تمایل نامتقارن به احساس درد ضرر بیشتر از لذت از سود معادل (مثلاً، از دست دادن ۱۰۰ دلار معمولاً بدتر از احساس خوب از کسب ۱۰۰ دلار احساس می‌شود) است. ریسک‌گریز بودن می‌تواند کاملاً منطقی باشد با توجه به وضعیت شخصی فرد. اجتناب از ضرر، با این حال، تمایل غیرمنطقی است که توسط اقتصاد رفتاری شناسایی شده است.
نتیجه‌گیری
سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز تمایل به اولویت دادن به حفظ سرمایه بر سودهای سرمایه‌ای دارند و به دنبال سرمایه‌گذاری‌های محافظه‌کارانه‌تر از افراد ریسک‌جوتر هستند. چنین سرمایه‌گذاری‌هایی ممکن است شامل محصولات پس‌انداز، CDها، اوراق قرضه با رتبه بالا، و سهام شرکت‌های بزرگ باشد. ریسک‌گریز بودن شانس تجربه ضررها را کاهش می‌دهد، اما همچنین با هزینه‌های فرصت همراه است، از دست دادن فرصت‌های خوب و فدا کردن بازدهی‌های مورد انتظار بزرگ‌تر کسب‌شده در جای دیگر.