اخبار
طرح برداشت چیست؟
طرح برداشت سیستماتیک امکان برداشت دوره‌ای از صندوق سرمایه‌گذاری را فراهم می‌کند و برای بازنشستگی درآمد ایجاد می‌کند، اما در بازار نزولی بازده کاهش می‌یابد.
طرح برداشت چیست؟
طرح برداشت، برنامه‌ای مالی است که به سهام‌دار امکان می‌دهد در فواصل زمانی مشخص از صندوق سرمایه‌گذاری مشترک یا سایر حساب‌های سرمایه‌گذاری پول برداشت کند. این نوع طرح اغلب برای تأمین هزینه‌های دوران بازنشستگی استفاده می‌شود، اما ممکن است برای اهداف دیگری نیز به کار رود.
نکات کلیدی
- طرح برداشت برنامه‌ای برای برداشت پول از صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک یا سایر حساب‌های سرمایه‌گذاری است.
- این ساختار پرداخت به برداشت‌های دوره‌ای اجازه می‌دهد.
- طرح برداشت جریان درآمدی را در طول سال‌های بازنشستگی فراهم می‌کند.
نحوه عملکرد طرح برداشت
طرح برداشت که گاهی به‌عنوان «طرح برداشت سیستماتیک» شناخته می‌شود، ساختاری پرداختی است که با یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک تنظیم می‌شود و در آن سرمایه‌گذار مبلغ مشخصی را به‌صورت دوره‌ای از صندوق دریافت می‌کند. همچنین می‌تواند به هر استراتژی اشاره داشته باشد که در آن سرمایه‌گذار بخشی از پرتفوی خود را نقد کرده و به‌صورت دوره‌ای پول نقد برداشت می‌کند، مانند سرمایه‌گذاری که هر سال سهام خود را می‌فروشد تا درآمد بازنشستگی خود را تکمیل کند.
طرح‌های برداشت اغلب برای ایجاد جریان درآمدی پایدار برای یک فرد استفاده می‌شوند. این رویکرد ممکن است به‌عنوان بخشی از یک ساختار امانی یا شرکت خانوادگی به کار رود، به‌طوری‌که هر فرزند به‌صورت ماهانه یا سه‌ماهه از صندوق سرمایه‌گذاری پرداخت دریافت کند.
مزایای طرح برداشت سیستماتیک
این نوع توافق با یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک، جریان درآمدی را برای سرمایه‌گذار در طول سال‌های بازنشستگی فراهم می‌کند، در حالی که با نگه‌داری وجوه باقی‌مانده در صندوق، امکان رشد بیشتر را حفظ می‌کند.
با انجام برداشت‌های دوره‌ای، دارندگان حساب می‌توانند از میانگین بازده‌هایی بهره‌مند شوند که اغلب از میانگین قیمت‌های فروش بالاتر است. به این ترتیب، آن‌ها می‌توانند قیمت‌های واحد بالاتری نسبت به برداشت یکجای کل سرمایه به دست آورند.
مزایای مالیاتی نیز در این نوع طرح وجود دارد. برداشت‌ها از سرمایه انجام می‌شود و به همین دلیل، سودهای بلندمدت با نرخ مالیاتی پایین‌تری پرداخت می‌شوند. بسیاری از افراد از این طرح‌ها به‌عنوان بخشی از استراتژی‌های برنامه‌ریزی مالیاتی خود برای بهره‌مندی از این نرخ مالیاتی پایین‌تر استفاده می‌کنند.
با یک طرح برداشت سیستماتیک، پول سرمایه‌گذار تا زمانی که نرخ بازده سرمایه‌گذاری بالاتر از نرخ برداشت باشد، به رشد خود ادامه می‌دهد. پس از پایان فاز انباشت، اکثر سرمایه‌گذاران ترجیح می‌دهند هزینه‌های خود را به‌گونه‌ای ساختار دهند که وجوهشان برای مدت طولانی‌تری دوام بیاورد. این کار می‌تواند از طریق مدیریت پرتفوی و فروش دوره‌ای دارایی‌ها، سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار درآمدزا، خرید مستمری و غیره انجام شود.
معایب طرح برداشت سیستماتیک
نقطه ضعف طرح برداشت سیستماتیک این است که وقتی ارزش سرمایه‌گذاری‌های شما کاهش می‌یابد، باید تعداد بیشتری از اوراق بهادار خود را نقد کنید تا نیازهای برداشت خود را تأمین کنید.
در یک اصلاح بازار یا بازار نزولی، این می‌تواند اثر معکوس استراتژی میانگین‌گیری هزینه دلاری داشته باشد و در مقایسه با سایر استراتژی‌های برداشت، نرخ بازده داخلی کلی شما را کاهش دهد.