شاخص دی‌ام‌آی ویلدر چیست؟

شاخص دی‌ام‌آی ویلدر چیست؟

شاخص DMI ویلدر شامل سه شاخص است که قدرت و جهت یک روند را اندازه‌گیری می‌کنند. شاخص حرکت جهت‌دار (DMI) از سه خط تشکیل شده است: ADX (خط سیاه)، DI+ (خط سبز) و DI- (خط قرمز). خط شاخص میانگین جهت‌دار (ADX) قدرت روند را نشان می‌دهد. هرچه مقدار ADX بالاتر باشد، روند قوی‌تر است. رنگ خطوط قابل تغییر است، اما سیاه، سبز و قرمز رنگ‌های پیش‌فرض در اکثر نرم‌افزارها هستند.

شاخص جهت مثبت (DI+) و شاخص جهت منفی (DI-) جهت فعلی قیمت را نشان می‌دهند. وقتی DI+ بالاتر از DI- باشد، شتاب قیمت به سمت بالا است. وقتی DI- بالاتر از DI+ باشد، شتاب قیمت به سمت پایین است.

نکات کلیدی

• DMI مجموعه‌ای از شاخص‌ها شامل +DI، -DI و ADX است.
• هر دو +DI و -DI حرکت قیمت به سمت بالا و پایین را اندازه‌گیری می‌کنند و تقاطع این خطوط می‌تواند به‌عنوان سیگنال معاملاتی استفاده شود.
• ADX قدرت روند را، چه صعودی و چه نزولی، اندازه‌گیری می‌کند؛ مقدار بالای ۲۵ نشان‌دهنده روند قوی است.

فرمول شاخص DMI ویلدر

محاسبات ADX برای +DI، -DI، DX و ADX به شرح زیر است:

نحوه محاسبه شاخص DMI ویلدر

این شاخص شامل چندین مؤلفه است. نحوه محاسبه این مؤلفه‌ها به این صورت است:

• محاسبه +DM، -DM و دامنه واقعی (TR) برای هر دوره. معمولاً از ۱۴ دوره استفاده می‌شود.
• وقتی (بالاترین قیمت فعلی - بالاترین قیمت قبلی) > (پایین‌ترین قیمت قبلی - پایین‌ترین قیمت فعلی) باشد، از +DM استفاده کنید. وقتی (پایین‌ترین قیمت قبلی - پایین‌ترین قیمت فعلی) > (بالاترین قیمت فعلی - بالاترین قیمت قبلی) باشد، از -DM استفاده کنید.
• TR بزرگ‌ترین مقدار بین (بالاترین قیمت فعلی - پایین‌ترین قیمت فعلی)، (بالاترین قیمت فعلی - قیمت بسته شدن قبلی) یا (پایین‌ترین قیمت فعلی - قیمت بسته شدن قبلی) است.
• میانگین ۱۴ دوره‌ای +DM، -DM و TR را هموار کنید. فرمول TR در زیر آمده است. مقادیر -DM و +DM را وارد کنید تا میانگین‌های هموار محاسبه شوند.
• اولین ۱۴TR = مجموع ۱۴ مقدار TR اولیه.
• مقدار بعدی ۱۴TR = اولین ۱۴TR - (۱۴TR قبلی ÷ ۱۴) + TR فعلی.
• مقدار هموار +DM را بر مقدار هموار TR تقسیم کنید تا +DI به دست آید. سپس در ۱۰۰ ضرب کنید.
• مقدار هموار -DM را بر مقدار هموار TR تقسیم کنید تا -DI به دست آید. سپس در ۱۰۰ ضرب کنید.
• شاخص حرکت جهت‌دار (DX) برابر است با (+DI منهای -DI) تقسیم بر مجموع +DI و -DI (همه به‌صورت مقادیر مطلق). سپس در ۱۰۰ ضرب کنید.
• برای به‌دست آوردن ADX، حداقل برای ۱۴ دوره مقادیر DX را محاسبه کنید. سپس نتایج را هموار کنید تا ADX به دست آید.
• اولین ADX = مجموع ۱۴ دوره DX ÷ ۱۴.
• مقادیر بعدی ADX = ((ADX قبلی × ۱۳) + DX فعلی) ÷ ۱۴.

شاخص DMI ویلدر چه اطلاعاتی به شما می‌دهد؟

شاخص DMI ویلدر، که توسط جی. ولز ویلدر در سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۸ میلادی) توسعه یافت، قدرت یک روند، چه صعودی و چه نزولی، را نشان می‌دهد. طبق گفته ویلدر، وقتی ADX بالای ۲۵ باشد، یک روند وجود دارد. مقادیر DMI بین صفر و ۱۰۰ متغیر است.

اگر DI+ بالاتر از DI- باشد، مقدار ADX برابر یا بیشتر از ۲۵ نشان‌دهنده یک روند صعودی قوی است. اگر DI- بالاتر از DI+ باشد، مقدار ADX برابر یا بیشتر از ۲۵ نشان‌دهنده یک روند نزولی قوی است.

ADX ممکن است حتی در زمان معکوس شدن روند بالای ۲۵ باقی بماند. از آنجا که ADX غیرجهت‌دار است، این نشان می‌دهد که معکوس شدن روند به همان اندازه قوی است که روند قبلی بود. معامله‌گران ممکن است دریابند که مقادیر غیر از ۲۵ برای نشان دادن روند قوی در برخی بازارها مناسب‌تر هستند.

برای مثال، یک معامله‌گر ممکن است متوجه شود که مقدار ADX برابر با ۲۰ نشانه زودهنگامی از روند قیمت یک اوراق بهادار ارائه می‌دهد. معامله‌گران محافظه‌کار ممکن است ترجیح دهند تا رسیدن به مقادیر ۳۰ یا بالاتر برای استفاده از استراتژی‌های دنبال‌کننده روند صبر کنند.

معامله با شاخص DMI ویلدر

روش‌های متعددی برای استفاده از DMI در معاملات وجود دارد، علاوه بر دستورالعمل‌های کلی که در بالا بحث شد.

تقاطع‌های DI

معامله‌گران می‌توانند وقتی خط DI+ از خط DI- عبور کند، وارد یک موقعیت خرید شوند و دستور توقف ضرر را زیر پایین‌ترین قیمت روز جاری یا زیر پایین‌ترین سطح نوسان اخیر قرار دهند. وقتی خط DI- از خط DI+ عبور کند، معامله‌گران می‌توانند یک موقعیت فروش باز کنند و دستور توقف را بالای بالاترین قیمت روز جاری یا بالای بالاترین سطح نوسان اخیر قرار دهند. معامله‌گران می‌توانند از توقف دنبال‌کننده استفاده کنند اگر معامله به نفع آن‌ها پیش رود تا سود را حفظ کنند.

صرف‌نظر از اینکه معامله‌گر موقعیت خرید یا فروش را انتخاب کند، ADX باید هنگام وقوع تقاطع بالای ۲۵ باشد تا قدرت روند تأیید شود. وقتی ADX زیر ۲۰ است، معامله‌گران می‌توانند از استراتژی‌های معاملاتی مناسب برای شرایط محدود شده توسط دامنه یا نوسانات ناپایدار استفاده کنند.

انقباض‌ها و انبساط‌های DI

خطوط DI+ و DI- وقتی نوسانات قیمت افزایش می‌یابد از یکدیگر دور می‌شوند و وقتی نوسانات کاهش می‌یابد به هم نزدیک می‌شوند. معامله‌گران کوتاه‌مدت می‌توانند وقتی این دو خط از هم فاصله می‌گیرند وارد معاملات شوند تا از افزایش نوسانات بهره ببرند. معامله‌گران نوسانی ممکن است وقتی خطوط به هم نزدیک می‌شوند، به امید شکست (برک‌اوت) شروع به انباشت موقعیت کنند.

معامله‌گران باید شاخص DMI ویلدر را همراه با سایر شاخص‌های تکنیکال و تحلیل رفتار قیمت استفاده کنند تا احتمال انجام معاملات سودآور را افزایش دهند.

مثال استفاده از شاخص DMI ویلدر

نمودار زیر شرکت شاپیفای (SHOP) را نشان می‌دهد که هم دوره‌های روندی و هم دوره‌های بدون روند را دارد. خطوط -DI و +DI چندین بار تقاطع می‌کنند—سیگنال‌های معاملاتی بالقوه—اما همیشه وقتی این تقاطع‌ها رخ می‌دهند، روند قوی (ADX بالای ۲۵) وجود ندارد.

اگر +DI بالای -DI باشد، وقتی ADX بالای ۲۵ (یا ۲۰، ۳۰) حرکت کند، می‌تواند یک سیگنال خرید ایجاد کند. این موارد با فلش‌های رو به بالا مشخص شده‌اند.

اگر -DI بالای +DI باشد، وقتی ADX بالای ۲۵ حرکت کند، می‌تواند یک سیگنال فروش ایجاد کند. این موارد با فلش‌های رو به پایین مشخص شده‌اند.

دوره‌های انقباض نیز مشخص شده‌اند، زمانی که خطوط +DI و -DI به هم فشرده می‌شوند. این‌ها انقباض‌های نوسانات هستند که اغلب با دوره‌های حرکت روندی بزرگ‌تر دنبال می‌شوند، جایی که خطوط دوباره از هم فاصله می‌گیرند. شکست‌ها از این انقباض‌ها (کادرهای آبی) ممکن است فرصت‌های معاملاتی ارائه دهند.

این شاخص مستعد ایجاد سیگنال‌های نادرست متعدد است، به این معنا که قیمت همیشه در جهتی که تقاطع مشخص می‌کند حرکت نمی‌کند. بنابراین، این شاخص بهتر است همراه با سایر اشکال تحلیل یا با اعمال فیلترهای اضافی به سیگنال‌های تولیدشده استفاده شود.

شاخص DMI ویلدر در مقابل آرون

هر دو شاخص سیگنال‌های تقاطع دارند، اما به روش‌های متفاوتی محاسبه می‌شوند و چیزهای متفاوتی را اندازه‌گیری می‌کنند. DMI حرکت بالا و پایین را با هموارسازی نوسانات قیمت اندازه‌گیری می‌کند. شاخص آرون زمان یا دوره‌ها را از زمان بالاترین یا پایین‌ترین قیمت در دوره بررسی گذشته اندازه‌گیری می‌کند.

محدودیت‌های استفاده از شاخص DMI ویلدر

این شاخص به داده‌های گذشته نگاه می‌کند و ممکن است ارزش پیش‌بینی برای حرکات آینده قیمت نداشته باشد. این شاخص با تأخیر عمل می‌کند و بنابراین معمولاً تغییرات روند را پس از معکوس شدن قیمت نشان می‌دهد. این می‌تواند منجر به سیگنال‌های معاملاتی دیرهنگام شود که ممکن است مفید نباشند. این موضوع همچنین می‌تواند در مورد مقدار ADX رخ دهد. مقدار ۲۰، ۲۵ یا ۳۰ به این معنا نیست که روند ادامه خواهد یافت. بسیاری از روندها پس از رسیدن به چنین مقادیری فروکش می‌کنند. این شاخص نمی‌تواند پیش‌بینی کند که روند ادامه خواهد یافت، فقط نشان می‌دهد که اخیراً اوراق بهادار روندی داشته است.

اگر از این شاخص برای سیگنال‌ها استفاده شود، نوسانات ناگهانی (whipsaws) رخ خواهد داد. نوسانات ناگهانی زمانی اتفاق می‌افتد که شاخص‌ها به‌صورت رفت و برگشتی تقاطع می‌کنند، که منجر به سیگنال‌های معاملاتی متعددی می‌شود که معاملات زیان‌ده تولید می‌کنند.