نرخ بازده واقعی چیست؟

نرخ بازده واقعی، درصد سود سالانه‌ای است که از یک سرمایه‌گذاری به دست می‌آید و برای تورم تنظیم شده است. بنابراین، نرخ بازده واقعی به طور دقیق قدرت خرید واقعی یک مقدار مشخص پول را در طول زمان نشان می‌دهد. تنظیم بازده اسمی برای جبران تورم به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد تا تعیین کند چه مقدار از بازده اسمی، بازده واقعی است. علاوه بر تنظیم برای تورم، سرمایه‌گذاران همچنین باید تأثیر عوامل دیگری مانند مالیات‌ها و هزینه‌های سرمایه‌گذاری را در نظر بگیرند تا بازده واقعی پول خود را محاسبه کنند یا بین گزینه‌های مختلف سرمایه‌گذاری انتخاب کنند.

درک نرخ بازده واقعی

نرخ بازده واقعی با کسر نرخ تورم از نرخ بهره اسمی محاسبه می‌شود.

نکات کلیدی

• نرخ بازده واقعی، سود را برای اثرات تورم تنظیم می‌کند.
• این معیار دقیق‌تری برای عملکرد سرمایه‌گذاری نسبت به نرخ بازده اسمی است.
• نرخ‌های بازده اسمی، به جز در زمان‌هایی که تورم صفر یا کاهش قیمت (دفلیشن) وجود دارد، بالاتر از نرخ‌های بازده واقعی هستند.

مثال‌هایی از نرخ بازده واقعی

فرض کنید یک اوراق قرضه نرخ بهره‌ای ۵٪ در سال پرداخت می‌کند. اگر نرخ تورم در حال حاضر ۳٪ در سال باشد، بازده واقعی پس‌انداز شما تنها ۲٪ است. به عبارت دیگر، اگرچه نرخ بازده اسمی پس‌انداز شما ۵٪ است، نرخ بازده واقعی تنها ۲٪ است، به این معنا که ارزش واقعی پس‌انداز شما در یک سال تنها ۲٪ افزایش می‌یابد. به روش دیگری در نظر بگیرید، فرض کنید شما ۱۰,۰۰۰ دلار برای خرید یک خودرو پس‌انداز کرده‌اید اما تصمیم می‌گیرید پول را برای یک سال قبل از خرید سرمایه‌گذاری کنید تا مطمئن شوید پس از خرید خودرو، مقداری پول نقد اضافی باقی می‌ماند. با کسب سود ۵٪، پس از ۱۲ ماه ۱۰,۵۰۰ دلار خواهید داشت. با این حال، به دلیل افزایش ۳٪ قیمت‌ها در همان دوره به دلیل تورم، همان خودرو اکنون ۱۰,۳۰۰ دلار هزینه دارد. در نتیجه، مقدار پولی که پس از خرید خودرو باقی می‌ماند - که نشان‌دهنده افزایش قدرت خرید شماست - ۲۰۰ دلار یا ۲٪ از سرمایه‌گذاری اولیه شما است. این نرخ بازده واقعی شماست، زیرا نشان‌دهنده مقداری است که پس از در نظر گرفتن اثرات تورم به دست آورده‌اید.

نرخ بازده واقعی در مقابل نرخ بازده اسمی

نرخ‌های بهره می‌توانند به دو صورت بیان شوند: نرخ‌های اسمی یا نرخ‌های واقعی. تفاوت این است که نرخ‌های اسمی برای تورم تنظیم نمی‌شوند، در حالی که نرخ‌های واقعی تنظیم می‌شوند. در نتیجه، نرخ‌های اسمی تقریباً همیشه بالاتر هستند، مگر در دوره‌های نادری که کاهش قیمت یا تورم منفی رخ می‌دهد.

مهم

در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، سود حاصل از نرخ‌های بهره دو رقمی توسط اثرات تورم دو رقمی خنثی شد.

مثالی از شکاف بالقوه بین نرخ‌های بازده اسمی و واقعی در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ رخ داد. نرخ‌های بهره اسمی دو رقمی در حساب‌های پس‌انداز رایج بود - اما تورم دو رقمی نیز وجود داشت. قیمت‌ها در سال ۱۹۷۹ به میزان ۱۱.۲۵٪ و در سال ۱۹۸۰ به میزان ۱۳.۵۵٪ افزایش یافت. بنابراین، نرخ‌های بازده واقعی به طور قابل‌توجهی پایین‌تر از همتایان اسمی خود بودند. پس آیا یک سرمایه‌گذار باید به نرخ اسمی یا نرخ واقعی اعتماد کند؟ نرخ‌های واقعی تصویر تاریخی دقیقی از عملکرد یک سرمایه‌گذاری ارائه می‌دهند. اما نرخ‌های اسمی آن چیزی هستند که در تبلیغات یک محصول سرمایه‌گذاری خواهید دید.

عوامل دیگر مؤثر بر نرخ بازده واقعی

مشکل نرخ بازده واقعی این است که تا زمانی که رخ ندهد، نمی‌دانید چیست. به عبارت دیگر، تورم برای هر دوره مشخص یک شاخص پس‌رو (trailing) است که تنها پس از پایان دوره مربوطه قابل محاسبه است. علاوه بر این، نرخ بازده واقعی تا زمانی که هزینه‌های دیگری مانند مالیات‌ها و هزینه‌های سرمایه‌گذاری را نیز در نظر نگیرد، کاملاً دقیق نیست.

شاخص پس‌رو (Trailing) چیست؟

پس‌رو به ویژگی یک اندازه‌گیری، شاخص یا سری داده اشاره دارد که یک رویداد یا مشاهده گذشته را منعکس می‌کند. معمولاً به یک بازه زمانی مشخص مرتبط است که داده‌ها در آن بازه دنبال می‌شوند یا جمع‌آوری، تجمیع یا میانگین‌گیری می‌شوند. داده‌ها و شاخص‌های پس‌رو برای آشکار کردن روندهای زیربنایی استفاده می‌شوند اما ممکن است شناسایی نقاط عطف روند را به تأخیر بیندازند. پس‌رو همچنین می‌تواند به نوع خاصی از سفارش توقف (stop order) اشاره داشته باشد که توسط معامله‌گران استفاده می‌شود.

تفاوت بین نرخ بهره واقعی و اسمی چیست؟

نرخ بهره واقعی، نرخی است که برای حذف اثرات تورم تنظیم شده است تا هزینه واقعی وجوه برای وام‌گیرنده و بازده واقعی برای وام‌دهنده یا سرمایه‌گذار را نشان دهد. نرخ بهره اسمی به نرخ بهره‌ای اشاره دارد که تورم را در نظر نگرفته است. اسمی همچنین می‌تواند به نرخ بهره اعلام‌شده یا تبلیغ‌شده در یک وام اشاره کند، بدون در نظر گرفتن هزینه‌ها یا ترکیب بهره.

تورم چیست؟

تورم کاهش قدرت خرید یک ارز مشخص در طول زمان است. برآورد کمی از نرخی که کاهش قدرت خرید رخ می‌دهد، می‌تواند در افزایش میانگین سطح قیمت یک سبد منتخب از کالاها و خدمات در یک اقتصاد در یک دوره زمانی منعکس شود. افزایش سطح عمومی قیمت‌ها، که اغلب به صورت درصد بیان می‌شود، به این معناست که یک واحد ارز به طور مؤثری کمتر از دوره‌های قبلی خرید می‌کند.