اخبار
مقررات DD چیست؟
مقررات DD یک دستورالعمل تعیین‌شده توسط فدرال رزرو است.
مقررات DD یک دستورالعمل تعیین‌شده توسط فدرال رزرو است. این مقررات برای اجرای قانون حقیقت در پس‌انداز (TISA) که در سال 1991 تصویب شد، وضع شده است و بانک‌ها را ملزم می‌کند تا اطلاعات یکنواخت خاصی در مورد کارمزدها و بهره هنگام باز کردن حساب برای مشتری ارائه دهند. مقررات DD (و TISA) به مصرف‌کنندگان کمک می‌کند تا تصمیمات آگاهانه‌تری در مورد حساب‌هایی که در مؤسسات مالی باز می‌کنند، بگیرند.
نکات کلیدی
- مقررات DD یک دستورالعمل فدرال رزرو است که برای اجرای قانون حقیقت در پس‌انداز وضع شده است.
- این مقررات برای کمک به مصرف‌کنندگان در گرفتن تصمیمات آگاهانه‌تر در مورد حساب‌های مالی که باز می‌کنند، طراحی شده است.
- بانک‌ها و سایر مؤسسات مالی ملزم به ارائه اطلاعات به مصرف‌کنندگان در مورد مواردی مانند رویه‌های باز کردن حساب و نرخ‌های بهره هستند.
- چندین اصلاحیه برای شامل کردن یکنواختی اطلاعات ارائه‌شده به مصرف‌کنندگان و افشاگری‌های انجام‌شده از طریق سیستم‌های خودکار اعمال شده است.
درک مقررات DD
مقررات DD به حساب‌های بازشده توسط افراد اعمال می‌شود نه به حساب‌های شرکتی یا سازمانی دیگر و برای محافظت و توانمندسازی مشتریان بانکی طراحی شده است. این مقررات به افراد کمک می‌کند تا تصمیمات هوشمندانه‌ای در مورد محل باز کردن حساب‌های مالی بگیرند. این مقررات به مؤسسات سپرده‌گذاری به جز اتحادیه‌های اعتباری اعمال می‌شود. مؤسسات در زمان‌های مختلف، از جمله هنگام باز شدن حساب برای اولین بار، به مشتریان افشاگری ارائه می‌دهند.
انواع حساب‌هایی که این مقررات برای کمک به مصرف‌کنندگان در نظر گرفته شده‌اند شامل حساب‌های پس‌انداز، حساب‌های جاری، حساب‌های بازار پول، گواهی‌های سپرده (CDها)، حساب‌های با نرخ متغیر و حساب‌های با ارز خارجی هستند.
مؤسسات مالی تحت مقررات DD ملزم به افشای اطلاعات به مصرف‌کنندگان در مورد بازده درصد سالانه، نرخ‌های بهره، حداقل الزامات موجودی، افشاگری‌های باز کردن حساب و برنامه‌های کارمزد هستند. این افشاگری‌ها به مصرف‌کنندگان ارائه می‌شود:
- هنگام باز شدن حساب
- وقتی مصرف‌کننده درخواست افشاگری می‌کند
- وقتی تغییراتی در شرایط و ضوابط حساب ایجاد می‌شود
- وقتی حساب سررسید می‌شود
واقعیت مهم: مقررات DD تنها به حساب‌های بازشده توسط افراد اعمال می‌شود و نه به حساب‌های شرکتی یا سازمانی دیگر.
مقررات DD و قانون حقیقت در پس‌انداز (TISA)
همان‌طور که در بالا ذکر شد، مقررات DD قانون TISA را اجرا می‌کند. این قانون بخشی از قانون بهبود شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) بود که در همان سال 1991 تصویب شد. این قانون برای ترویج رقابت سالم بین مؤسسات و ایجاد ثبات اقتصادی طراحی شده بود. همچنین بانک‌ها را هدایت می‌کند تا در مورد برخی از سیاست‌های خود شفاف‌تر باشند و به مصرف‌کنندگان قدرت بیشتری برای تصمیم‌گیری در مورد محل انجام فعالیت‌های بانکی خود بدهد.
مهم است که توجه داشته باشید که قوانین ایالتی که با الزامات مقررات DD و TISA ناسازگار هستند، تا حدی که ناسازگاری وجود دارد، پیشی گرفته می‌شوند. رویه‌ای برای درخواست تعیین پیشی گرفتن از دفتر حفاظت مالی مصرف‌کننده (CFPB) وجود دارد.
نکته مهم: اتحادیه‌های اعتباری و غیربانک‌ها ملزم به رعایت مقررات DD نیستند.
قوانین و اصلاحیه‌های مقررات DD
قوانین
قوانین تبلیغاتی تعیین‌شده به افرادی اعمال می‌شود که انواع حساب‌های ارائه‌شده توسط مؤسسات مشمول این مقررات را تبلیغ می‌کنند. این شامل کارگزاران سپرده می‌شود. قوانین بازاریابی مؤسسات را از تبلیغ به هر شکلی که ممکن است مصرف‌کنندگان را گمراه کند، اطلاعات نادرست ارائه دهد یا قرارداد حساب سپرده را به‌طور نادرست نشان دهد، منع می‌کند. تبلیغات نمی‌توانند از اصطلاح سود هنگام اشاره به بهره پرداخت‌شده در حساب استفاده کنند.
برای مثال، اگر یک کارگزار سپرده تبلیغی برای ارائه بهره به مصرف‌کنندگان در یک حساب قرار دهد، قوانین تبلیغاتی به تبلیغ اعمال می‌شود، صرف‌نظر از اینکه حساب توسط مصرف‌کننده یا کارگزار نگه داشته شود.
اصلاحیه‌ها
مقررات DD در سال 2006 اصلاح شد تا نگرانی‌های مربوط به یکنواختی اطلاعات ارائه‌شده به مصرف‌کنندگان هنگام برداشت بیش از حد حساب‌های سپرده را برطرف کند. در سال 2010، اصلاحیه‌های دیگری اضافه شد که مؤسسات سپرده‌گذاری را ملزم به رعایت تغییرات قوانین حاکم بر افشاگری‌ها در صورت‌حساب‌های دوره‌ای برای کارمزدهای مجموع برداشت بیش از حد و اقلام برگشتی کرد. این اصلاحیه‌ها همچنین شامل قانونی در مورد ارائه افشاگری‌های موجودی به مصرف‌کنندگان از طریق سیستم‌های خودکار بود.
مقررات DD تصریح می‌کند که افشاگری‌های ارائه‌شده به مصرف‌کنندگان باید واضح و برجسته باشند و باید به‌صورت کتبی یا به شکلی که مصرف‌کننده بتواند نگه دارد، ارائه شوند. این افشاگری‌ها همچنین باید به‌وضوح مشخص کنند که چه زمانی افشاگری‌ها برای حساب‌های مختلف ترکیب شده‌اند.
افشاگری‌ها باید شرایط تعهد قانونی ایجادشده برای حساب‌های موردنظر و توافق بین مصرف‌کننده و مؤسسه را منعکس کنند. این افشاگری‌ها می‌توانند با تأیید مصرف‌کننده به‌صورت الکترونیکی ارائه شوند.
آیا اتحادیه‌های اعتباری باید با مقررات DD مطابقت داشته باشند؟
خیر. مقررات DD تنها به حساب‌های صادرشده توسط مؤسسات سپرده‌گذاری اعمال می‌شود. غیربانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند.
بانک چه زمانی باید مرا از تغییرات مطلع کند؟
بستگی دارد. برای تغییراتی که برای مصرف‌کننده نامطلوب هستند برای مثال، افزایش کارمزدهای خدمات بانکی مقررات DD ایجاب می‌کند که مؤسسات مالی حداقل 30 روز قبل به مصرف‌کننده اطلاع دهند. برای تغییراتی که به نفع مصرف‌کننده هستند کاهش یا حذف کارمزدها هیچ اطلاعیه‌ای از سوی مؤسسه لازم نیست. با این حال، اگر تغییرات مطلوب موقتی باشند، مؤسسه مالی باید با الزامات اطلاع‌رسانی پیشاپیش برای تغییر در شرایط مطابقت کند.
آیا بانک باید به‌صورت کتبی به من اطلاع دهد؟
مؤسسه مالی باید افشاگری‌های حساب را به‌صورت کتبی ارائه دهد که تعهد قانونی یا قرارداد بین طرفین را منعکس کند؛ و این افشاگری‌ها باید به شکلی باشد که مصرف‌کنندگان بتوانند آن را نگه دارند. اطلاعات باید به‌صورت واضح و برجسته ارائه شوند تا مصرف‌کنندگان بتوانند شرایط حساب را درک کنند.
نتیجه‌گیری
مقررات DD با الزام بانک‌ها به ارائه افشاگری‌های شفاف و پیشاپیش، از مصرف‌کنندگان غیرسازمانی محافظت می‌کند و به آن‌ها کمک می‌کند تا شرایط را در بانک‌های مختلف مقایسه کنند تا بهترین تصمیم‌ها را برای باز کردن حساب بگیرند.