پیش‌بینی بازارها
ویلیام اف. شارپ کیست؟
ویلیام اف. شارپ برای توسعه مدل CAPM و نسبت شارپ، ابزارهای کلیدی تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاری، در سال ۱۹۹۰ جایزه نوبل اقتصاد را دریافت کرد.
ویلیام اف. شارپ کیست؟
ویلیام فورسایت شارپ، اقتصاددان آمریکایی است که در سال ۱۹۹۰ به همراه هری مارکوویتز و مرتون میلر جایزه نوبل علوم اقتصادی را برای توسعه مدل‌هایی برای کمک به تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاری دریافت کرد.
شارپ به دلیل توسعه مدل قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای (CAPM) در دهه ۱۹۶۰ شناخته شده است. CAPM رابطه بین ریسک سیستماتیک و بازده مورد انتظار را توصیف می‌کند و بیان می‌دارد که پذیرش ریسک بیشتر برای کسب بازده بالاتر ضروری است. او همچنین به دلیل ایجاد نسبت شارپ، شاخصی برای سنجش نسبت ریسک به بازده یک سرمایه‌گذاری، شهرت دارد.
نکات کلیدی
- ویلیام اف. شارپ اقتصاددانی است که مدل CAPM و نسبت شارپ را توسعه داده است.
- CAPM یک مفهوم بنیادین در مدیریت پرتفوی است و بازده مورد انتظار را با بررسی نرخ بدون ریسک، بتا و حق بیمه ریسک بازار محاسبه می‌کند.
- نسبت شارپ به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا بهترین بازده را برای سطح ریسک سرمایه‌گذاری شناسایی کنند.
زندگی اولیه و تحصیلات
ویلیام فورسایت شارپ در ۱۶ ژوئن ۱۹۳۴ در بوستون متولد شد. خانواده او در نهایت در کالیفرنیا ساکن شدند و او در سال ۱۹۵۱ از دبیرستان پلی‌تکنیک ریورساید فارغ‌التحصیل شد. پس از چند تلاش ناموفق برای انتخاب رشته تحصیلی، از جمله کنار گذاشتن برنامه‌های تحصیل در پزشکی و مدیریت بازرگانی، شارپ تصمیم به تحصیل در رشته اقتصاد گرفت.
او در سال ۱۹۵۵ مدرک کارشناسی و در سال ۱۹۵۶ مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس دریافت کرد. شارپ سپس در سال ۱۹۶۱ مدرک دکتری خود را در رشته اقتصاد به پایان رساند.
شارپ در دانشگاه‌های واشنگتن، کالیفرنیا در ارواین و استنفورد تدریس کرده است. او همچنین مشاغل متعددی خارج از حوزه دانشگاهی داشته است، از جمله اقتصاددان در شرکت رند، مشاور در مریل لینچ و ولز فارگو، بنیان‌گذار تحقیقات شارپ-راسل همراه با شرکت فرانک راسل و بنیان‌گذار شرکت مشاوره ویلیام اف. شارپ و شرکا.
شارپ جوایز متعددی برای مشارکت‌هایش در حوزه مالی و بازرگانی دریافت کرده است، از جمله جایزه مجمع آمریکایی دانشکده‌های بازرگانی در سال ۱۹۸۰ برای مشارکت برجسته در آموزش بازرگانی و جایزه نیکلاس مولودوفسکی فدراسیون تحلیلگران مالی در سال ۱۹۸۹ برای مشارکت‌های برجسته در حرفه مالی. جایزه نوبل در سال ۱۹۹۰ برجسته‌ترین دستاورد اوست.
دستاوردهای برجسته
مدل CAPM
شارپ بیش از همه به دلیل نقشش در توسعه CAPM شناخته شده است، مفهومی بنیادین در اقتصاد مالی و مدیریت پرتفوی که ریشه در رساله دکتری او دارد.
شارپ مقاله‌ای که مبنای CAPM را خلاصه می‌کرد، در سال ۱۹۶۲ به مجله مالی ارسال کرد. اگرچه این نظریه اکنون یکی از مفاهیم اصلی در مالی است، در ابتدا بازخورد منفی از این نشریه دریافت کرد. این مقاله پس از تغییر در سردبیری، در سال ۱۹۶۴ منتشر شد.
نکته مهم
نسبت شارپ فرض می‌کند که داده‌ها توزیع نرمال دارند، که در بازارهای مالی به‌ندرت صدق می‌کند و یکی از محدودیت‌های این نسبت است.
مدل CAPM بیان می‌کند که بازده مورد انتظار یک سهم باید برابر با نرخ بازده بدون ریسک به علاوه بتای سرمایه‌گذاری ضرب در حق بیمه ریسک بازار باشد.
نرخ بازده بدون ریسک، سرمایه‌گذاران را برای بستن سرمایه خود جبران می‌کند، در حالی که بتا و حق بیمه ریسک بازار، جبران‌کننده ریسک اضافی است که سرمایه‌گذار فراتر از سرمایه‌گذاری در اوراق خزانه (که نرخ بدون ریسک را ارائه می‌دهد) متحمل می‌شود.
نسبت شارپ
شارپ همچنین نسبت شارپ را ایجاد کرد که اغلب مورد ارجاع قرار می‌گیرد. این نسبت، بازده اضافی کسب‌شده نسبت به نرخ بدون ریسک را به ازای هر واحد نوسانات (ریسک) اندازه‌گیری می‌کند. این نسبت به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا تشخیص دهند آیا بازده بالاتر ناشی از تصمیم‌گیری‌های هوشمندانه سرمایه‌گذاری است یا پذیرش ریسک بیش از حد.
دو پرتفوی ممکن است بازده مشابهی داشته باشند، اما نسبت شارپ نشان می‌دهد که کدام‌یک برای دستیابی به آن بازده، ریسک بیشتری متحمل شده است. بازده بالاتر با ریسک کمتر مطلوب‌تر است و نسبت شارپ به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا این ترکیب را پیدا کنند.
علاوه بر این، مقاله شارپ در سال ۱۹۹۸ با عنوان «تعیین ترکیب دارایی مؤثر یک صندوق» به‌عنوان پایه مدل‌های تحلیل مبتنی بر بازده شناخته می‌شود که بازده‌های تاریخی سرمایه‌گذاری را برای تعیین نحوه طبقه‌بندی یک سرمایه‌گذاری تحلیل می‌کنند.
مثالی از نحوه استفاده سرمایه‌گذاران از نسبت شارپ
فرض کنید سرمایه‌گذاری می‌خواهد سهمی جدید به پرتفوی خود اضافه کند. او در حال حاضر دو سهم را در نظر دارد و می‌خواهد سهمی با بازده تعدیل‌شده بر اساس ریسک بهتر را انتخاب کند. او از محاسبه نسبت شارپ استفاده خواهد کرد.
فرض کنید نرخ بدون ریسک ۳٪ است.
سهم الف در سال گذشته ۱۵٪ بازده داشته و نوسانات آن ۱۰٪ بوده است. نسبت شارپ ۱.۲ است. محاسبه: (۱۵-۳)/۱۰.
سهم ب در سال گذشته ۱۳٪ بازده داشته و نوسانات آن ۷٪ بوده است. نسبت شارپ ۱.۴۳ است. محاسبه: (۱۳-۳)/۷.
اگرچه سهم ب بازده کمتری نسبت به سهم الف داشته، اما نوسانات آن نیز کمتر است. با در نظر گرفتن ریسک سرمایه‌گذاری‌ها، سهم ب ترکیب بهتری از بازده با ریسک کمتر ارائه می‌دهد. حتی اگر سهم ب تنها ۱۲٪ بازده داشته باشد، با نسبت شارپ ۱.۲۹ همچنان گزینه بهتری است.
سرمایه‌گذار محتاط سهم ب را انتخاب می‌کند، زیرا بازده کمی بالاتر سهم الف، جبران‌کننده ریسک بالاتر آن نیست.
این محاسبه چند مشکل دارد، از جمله بازه زمانی محدود مورد بررسی و فرض اینکه بازده‌ها و نوسانات قبلی نشان‌دهنده بازده‌ها و نوسانات آینده هستند، که همیشه صادق نیست.
ویلیام اف. شارپ برای چه چیزی جایزه نوبل را برد؟
ویلیام اف. شارپ در سال ۱۹۹۰ جایزه نوبل اقتصاد را برای مدل قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای (CAPM) دریافت کرد. این مدل نشان می‌دهد که چگونه قیمت اوراق بهادار ریسک‌ها و بازده‌های بالقوه یک سرمایه‌گذاری را منعکس می‌کند.
آیا نسبت شارپ بر اساس CAPM است؟
بله، نسبت شارپ بر اساس مدل قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای (CAPM) است. نسبت شارپ یکی از شاخص‌های مشتق‌شده از CAPM است که سرمایه‌گذاران برای تعیین بازده سرمایه‌گذاری نسبت به ریسک آن استفاده می‌کنند.
مدل هری مارکوویتز چیست؟
مدل هری مارکوویتز یک مدل مالی است که برای بهینه‌سازی پرتفوی استفاده می‌شود. این مدل به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا کارآمدترین پرتفوی را از میان مجموعه‌ای از پرتفوی‌ها برای مجموعه‌ای خاص از اوراق بهادار انتخاب کنند. مارکوویتز در سال ۱۹۹۰ به همراه ویلیام اف. شارپ و مرتون میلر جایزه نوبل اقتصاد را دریافت کرد.
نتیجه‌گیری
نظریه‌های ویلیام اف. شارپ تأثیر بزرگی بر دنیای اقتصاد داشته و به سرمایه‌گذاران کمک کرده تا تصمیمات سرمایه‌گذاری بهتر و ایمن‌تری بگیرند. کارهای او همچنین پایه‌ای برای ابزارهای سرمایه‌گذاری دیگر، مانند مدل‌های تحلیل مبتنی بر بازده، بوده است.