پیش‌بینی بازارها
افشاگر کیست؟
افشاگران فعالیت‌های غیرقانونی، ناامن یا کلاهبردارانه را در سازمان‌های خصوصی یا عمومی گزارش می‌دهند.
افشاگر چیست؟
افشاگر فردی است که اطلاعات داخلی در مورد فعالیت‌های غیرقانونی، غیرمجاز یا کلاهبردارانه در یک سازمان را دارد و گزارش می‌دهد. افشاگران می‌توانند کارکنان، تأمین‌کنندگان، پیمانکاران، مشتریان یا هر فردی باشند که از فعالیت‌های مشکوک تجاری آگاه می‌شود. افشاگران از انتقام‌جویی تحت برنامه‌های مختلف، از جمله اداره ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA)، قانون ساربنز-اکسلی و کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) محافظت می‌شوند. کارمندان فدرال تحت قانون حفاظت از افشاگر مصوب سال ۱۳۶۸ (۱۹۸۹ میلادی) محافظت می‌شوند.
نکات کلیدی
- افشاگران فعالیت‌های غیرقانونی، ناامن یا کلاهبردارانه را در سازمان‌های خصوصی یا عمومی گزارش می‌دهند.
- افشاگران از انتقام‌جویی توسط قوانین اداره ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA) و کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) محافظت می‌شوند.
- اصطلاح افشاگر از قرن نوزدهم سرچشمه گرفته است. داوران ورزشی نیز زمانی افشاگر نامیده می‌شدند.
توضیح افشاگر
بسیاری از سازمان‌ها خود را وقف رسیدگی به افشاگری می‌کنند، اما برخی در جنبه‌های خاصی از آن تخصص دارند. برای مثال، اداره ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA) بیشتر به تخلفات زیست‌محیطی و ایمنی توجه دارد، و کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) بیشتر به نقض قوانین اوراق بهادار اهمیت می‌دهد. بسیاری از سازمان‌ها برای اطلاعات تأثیرگذار پاداش ارائه می‌دهند، امکان ارائه نکات ناشناس را فراهم می‌کنند و روش‌های مختلفی برای ارائه اطلاعات دارند.
یک افشاگر ممکن است اطلاعات را به مقامات شرکت یا یک نهاد نظارتی بزرگ‌تر ارائه دهد. در مواردی که تقلب یا سایر فعالیت‌های غیرقانونی شامل مقامات ارشد و اعضای اجرایی مدیریت باشد، بهترین انتخاب گزارش تخلفات به یک نهاد نظارتی است.
منشأ اصطلاح
استفاده از اصطلاح «افشاگر» به قرن نوزدهم بازمی‌گردد. با این حال، رالف نادر گاهی به‌عنوان کسی شناخته می‌شود که در دهه ۱۳۴۰ (۱۹۷۰ میلادی) استفاده مدرن از این اصطلاح را رواج داد تا از بار منفی جایگزین‌هایی مانند «خبرچین» اجتناب کند. این اصطلاح از ترکیب «سوت» (وسیله‌ای برای جلب توجه) و «دمنده» (کسی که با دمیدن سوت هشدار می‌دهد) تشکیل شده است.
به‌طور کمتر رایج، داوران ورزشی نیز به‌عنوان افشاگر نامیده می‌شدند، زیرا با سوت زدن به تماشاگران، بازیکنان و مربیان از بازی‌های غیرقانونی خبر می‌دادند. روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی، مانند رالف نادر، در دهه ۱۳۴۰ (۱۹۶۰ میلادی) این اصطلاح را به‌طور گسترده استفاده کردند و درک عمومی از این اصطلاح را به آنچه امروز است تغییر دادند.
افشاگران برجسته
یکی از برجسته‌ترین افشاگران، دبلیو. مارک فلت، معروف به «گلو عمیق»، است که دخالت رئیس‌جمهور سابق ریچارد نیکسون در معاملات غیرقانونی در رسوایی واترگیت را افشا کرد. افشاگر معروف دیگر، شرون واتکینز، کارمند سابق انرون، است که به اقدامات حسابداری کلاهبردارانه این شرکت نور تاباند. در نتیجه، انرون فعالیت خود را متوقف کرد و قانون ساربنز-اکسلی به وجود آمد.
حمایت از افشاگر
افشاگران در صورتی که اطلاعات ارائه‌شده صحت داشته باشد، از انتقام‌جویی محافظت می‌شوند. این حمایت شامل جلوگیری از اقدامات خصمانه یا زیان‌آور شرکت متهم علیه گزارش‌دهنده است. اقدامات خصمانه شامل تنزل رتبه، اخراج، توبیخ و سایر واکنش‌های تنبیهی است. حمایت از افشاگر همچنین مانع از اقدام قانونی شرکت علیه افشاگر برای جبران خسارات ناشی از تحقیقات یا جریمه‌های اعمال‌شده می‌شود.
در شرایط خاص، اگر تهدید به خشونت فیزیکی علیه افشاگر یا نزدیکان و خانواده او وجود داشته باشد، حمایت بیشتری ممکن است ارائه شود.
پاداش افشاگر
اغلب افشاگر ممکن است به‌عنوان جبران گزارش فعالیت‌های غیرقانونی مستحق پاداش باشد. معمولاً این پاداش درصدی از مبلغ بازیافت‌شده توسط دولت یا نهاد نظارتی در نتیجه اطلاعات افشاگر است. برای واجد شرایط بودن، ممکن است نیاز به بازیافت حداقل مبلغی باشد و اطلاعات ارائه‌شده باید منحصربه‌فرد یا قبلاً گزارش‌نشده باشد.
بسیاری از شرکت‌ها مکانیزم‌هایی برای اطلاع‌رسانی به مدیریت در مورد روش‌های پرهزینه دارند. این روش‌ها ممکن است غیرقانونی باشند یا نباشند. بنابراین، افرادی که روش‌های پرهزینه را گزارش می‌دهند ممکن است به‌عنوان افشاگر محافظت نشوند. با این حال، بسیاری از سازمان‌ها پیشنهادات همه همکاران را برای بهبود عملیات و روش‌ها تشویق می‌کنند. فرد گزارش‌دهنده ممکن است برای تلاش‌هایش در بهبود کارایی شناخته شود و ممکن است مستحق پاداش اندکی باشد.
در مواردی که کشف هدررفت بزرگ یا هدررفت شامل مبلغ قابل‌توجهی باشد، به‌ویژه در سازمان‌های دولتی، گزارش هدررفت می‌تواند فرد را به‌عنوان افشاگر واجد شرایط کند.