صندوق کوانت چیست؟

صندوق کوانت یک صندوق سرمایه‌گذاری است که اوراق بهادار آن بر اساس داده‌های عددی گردآوری‌شده از طریق تحلیل کمی انتخاب می‌شوند. این صندوق‌ها غیرسنتی و غیرفعال تلقی می‌شوند.

این صندوق‌ها با استفاده از مدل‌های سفارشی که از طریق برنامه‌های نرم‌افزاری توسعه یافته‌اند، ساخته می‌شوند.

طرفداران صندوق‌های کوانت معتقدند که انتخاب سرمایه‌گذاری‌ها با استفاده از داده‌های ورودی و برنامه‌های کامپیوتری به شرکت‌های صندوق کمک می‌کند تا ریسک‌ها و زیان‌های مرتبط با مدیریت توسط مدیران صندوق انسانی را کاهش دهند.

نکات کلیدی

• صندوق کوانت تصمیمات سرمایه‌گذاری خود را بر اساس استفاده از مدل‌های ریاضی پیشرفته و تحلیل کمی اتخاذ می‌کند.
• مدیران از الگوریتم‌ها و مدل‌های کامپیوتری سفارشی برای انتخاب سرمایه‌گذاری‌های خود استفاده می‌کنند.
• سرمایه‌گذاران به دلیل دسترسی روزافزون به داده‌های بازار، به تحلیل کمی در صندوق‌ها روی آورده و به آن پایبند مانده‌اند.
• اگرچه صندوق‌های کوانت از فناوری‌های پیشرفته استفاده می‌کنند، استفاده از تحلیل کمی چیز جدیدی نیست.

نحوه عملکرد صندوق کوانت

صندوق‌های کوانت به استراتژی‌های سرمایه‌گذاری الگوریتمی یا برنامه‌ریزی‌شده به‌صورت سیستمی وابسته هستند. به این ترتیب، آن‌ها از تجربه، قضاوت یا نظرات مدیران انسانی برای تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاری استفاده نمی‌کنند. آن‌ها به جای تحلیل بنیادی، از تحلیل کمی استفاده می‌کنند، به همین دلیل به آن‌ها صندوق‌های کمی نیز گفته می‌شود. این صندوق‌ها نه‌تنها می‌توانند یکی از گزینه‌های سرمایه‌گذاری متعددی باشند که توسط مدیران دارایی پشتیبانی می‌شوند، بلکه ممکن است بخش اصلی تمرکز مدیریتی مدیران سرمایه‌گذاری تخصصی نیز باشند. دسترسی بیشتر به طیف گسترده‌تری از داده‌های بازار، رشد صندوق‌های کوانت را تقویت کرده است، به‌ویژه با افزایش تعداد راه‌حل‌های مرتبط با استفاده از داده‌های بزرگ. پیشرفت‌های فناوری مالی و نوآوری‌های روزافزون در زمینه اتوماسیون، مجموعه داده‌هایی که مدیران صندوق‌های کوانت می‌توانند با آن‌ها کار کنند را به شدت گسترش داده و جریان‌های داده‌ای قوی‌تری برای تحلیل گسترده‌تر سناریوها و افق‌های زمانی فراهم کرده است. مدیران دارایی بزرگ به دنبال افزایش سرمایه‌گذاری خود در استراتژی‌های کمی هستند، زیرا مدیران صندوق در طول زمان با مشکلاتی در شکست دادن معیارهای بازار مواجه می‌شوند. مدیران صندوق‌های تامینی کوچک‌تر نیز به تکمیل پیشنهادات صندوق‌های کوانت در بازار سرمایه‌گذاری کمک می‌کنند. به طور کلی، مدیران صندوق‌های کوانت به دنبال افراد بااستعداد با مدارک تحصیلی معتبر و تجربه فنی بالا در ریاضیات و برنامه‌نویسی هستند.

مهم : استراتژی‌های کمی اغلب به عنوان جعبه سیاه (Black Box) شناخته می‌شوند، به دلیل سطح بالای محرمانگی در مورد الگوریتم‌هایی که استفاده می‌کنند.

عملکرد صندوق کوانت

برنامه‌نویسی صندوق‌های کوانت و الگوریتم‌های کمی به هزاران سیگنال معاملاتی وابسته هستند، از داده‌های اقتصادی گرفته تا ارزش دارایی‌های جهانی در حال رشد و اخبار شرکت‌ها در زمان واقعی. صندوق‌های کوانت همچنین به خاطر ساخت مدل‌های پیچیده حول شتاب، کیفیت، ارزش و قدرت مالی با استفاده از الگوریتم‌های اختصاصی توسعه‌یافته از طریق برنامه‌های نرم‌افزاری پیشرفته شناخته شده‌اند. صندوق‌های کوانت به دلیل بازده‌هایی که در طول سال‌ها ایجاد کرده‌اند، توجه و سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی را به خود جلب کرده‌اند. با این حال، بر اساس گزارشی از Institutional Investor، این صندوق‌ها از سال 2016 عملکرد ضعیفی داشته‌اند. در پنج سال منتهی به سال 2021، این گزارش اعلام کرد که شاخص جهانی MSCI و شاخص کوانت سهام به ترتیب بازده سالانه 11.6٪ و 0.88٪ ایجاد کرده‌اند. Institutional Investor ادعا کرد که شاخص کوانت سهام در سال 2010، 10.2٪، در سال 2011، 15.3٪، در سال 2012، 8.8٪، در سال 2013، 14.7٪، در سال 2014، 10.4٪ و در سال 2015، 9.2٪ رشد داشته است.

تاریخچه مختصر استراتژی‌های کوانت

مبنای تحلیل کمی و در نتیجه صندوق‌های کوانت، به هشت دهه قبل و انتشار کتابی به نام «تحلیل اوراق بهادار» در سال 1934 بازمی‌گردد. این کتاب که توسط بنجامین گراهام و دیوید داد نوشته شده است، سرمایه‌گذاری بر اساس اندازه‌گیری دقیق معیارهای مالی عینی مرتبط با سهام خاص را ترویج می‌کرد. «تحلیل اوراق بهادار» با انتشارات بعدی مرتبط با استراتژی‌های سرمایه‌گذاری کمی، مانند «کتاب کوچک که بازار را شکست می‌دهد» نوشته جوئل گرین‌بلات و «آنچه در وال استریت کار می‌کند» نوشته جیمز اوشانسی، دنبال شد.

ملاحظات ویژه

صندوق‌های کوانت اغلب به عنوان سرمایه‌گذاری‌های جایگزین طبقه‌بندی می‌شوند، زیرا سبک مدیریت آن‌ها با مدیران صندوق سنتی متفاوت است. صندوق‌های کوانت معمولاً با هزینه‌های کمتری اداره می‌شوند، زیرا نیازی به تحلیلگران و مدیران پرتفوی سنتی ندارند. با این حال، هزینه‌های معاملاتی آن‌ها به دلیل گردش بالاتر اوراق بهادار معمولاً بیشتر از صندوق‌های سنتی است. پیشنهادات آن‌ها نیز معمولاً پیچیده‌تر از صندوق‌های استاندارد است و معمول است که برخی از آن‌ها سرمایه‌گذاران با دارایی بالا را هدف قرار دهند یا شرایط ورود به صندوق بالایی داشته باشند. برخی از سرمایه‌گذاران صندوق‌های کوانت را از جمله نوآورانه‌ترین و فنی‌ترین پیشنهادات در دنیای سرمایه‌گذاری می‌دانند. آن‌ها طیف گسترده‌ای از سبک‌های سرمایه‌گذاری موضوعی را در بر می‌گیرند و اغلب از پیشرفته‌ترین فناوری‌های صنعت استفاده می‌کنند. صندوق‌های کوانت موفق به دلیل ماهیت مدل‌های خود، توجه ویژه‌ای به کنترل ریسک دارند. اکثر استراتژی‌ها با یک جهان یا معیار شروع می‌شوند و از وزن‌دهی‌های بخش و صنعت در مدل‌های خود استفاده می‌کنند. این امر به صندوق‌ها امکان می‌دهد تا حدودی تنوع را کنترل کنند بدون اینکه خود مدل را به خطر بیندازند.

ریسک‌های استراتژی‌های صندوق کوانت

برخی استدلال کرده‌اند که صندوق‌های کوانت ریسک سیستمیک ایجاد می‌کنند و مفهوم اجازه دادن به یک جعبه سیاه برای مدیریت سرمایه‌گذاری‌هایشان را نمی‌پذیرند. برای هر صندوق کوانت موفقی که وجود دارد، به همان تعداد صندوق‌های ناموفق نیز به نظر می‌رسد وجود داشته باشد. متأسفانه، برای شهرت کوانت‌ها، وقتی شکست می‌خورند، اغلب به شکلی بزرگ شکست می‌خورند. مدیریت سرمایه بلندمدت (LTCM) یکی از معروف‌ترین صندوق‌های تامینی کوانت بود، زیرا توسط برخی از برجسته‌ترین رهبران دانشگاهی و دو اقتصاددان برنده جایزه نوبل، مایرون اس. شولز و رابرت سی. مرتون، اداره می‌شد. در طول دهه 1990، تیم آن‌ها بازده‌های بالاتر از میانگین ایجاد کرد و سرمایه را از انواع سرمایه‌گذاران جذب کرد. آن‌ها نه‌تنها به خاطر بهره‌برداری از ناکارآمدی‌ها، بلکه به دلیل استفاده از دسترسی آسان به سرمایه برای ایجاد شرط‌بندی‌های اهرمی عظیم در جهت‌گیری‌های بازار معروف بودند. ماهیت منضبط استراتژی آن‌ها در واقع ضعفی را ایجاد کرد که به فروپاشی آن‌ها منجر شد. LTCM در اوایل سال 2000 منحل و ликвиди شد. مدل‌های آن‌ها این احتمال را که دولت روسیه ممکن است در برخی از بدهی‌های خود نکول کند، در نظر نگرفته بود. این یک رویداد زنجیره‌ای از وقایع را به راه انداخت و واکنش زنجیره‌ای که توسط اهرم تقویت شده بود، هرج‌ومرج ایجاد کرد. LTCM به قدری با سایر عملیات‌های سرمایه‌گذاری درگیر بود که فروپاشی آن بازارهای جهانی را تحت تأثیر قرار داد و رویدادهای دراماتیکی را به دنبال داشت. در نهایت، فدرال رزرو (Fed) برای کمک مداخله کرد و سایر بانک‌ها و صندوق‌های سرمایه‌گذاری از LTCM حمایت کردند تا از آسیب بیشتر جلوگیری شود. هشدار : صندوق‌های کوانت می‌توانند شکست بخورند، زیرا عمدتاً بر اساس رویدادهای تاریخی هستند و گذشته همیشه در آینده تکرار نمی‌شود. در حالی که یک تیم کوانت قوی به طور مداوم جنبه‌های جدیدی به مدل‌ها اضافه می‌کند تا رویدادهای آینده را پیش‌بینی کند، پیش‌بینی آینده در هر زمان غیرممکن است. صندوق‌های کوانت همچنین می‌توانند در زمانی که اقتصاد و بازارها نوسانات بیش از حد متوسط را تجربه می‌کنند، تحت فشار قرار گیرند. سیگنال‌های خرید و فروش می‌توانند چنان سریع ظاهر شوند که گردش بالا می‌تواند کمیسیون‌های بالا و رویدادهای مالیاتی ایجاد کند. صندوق‌های کوانت همچنین می‌توانند زمانی خطرناک باشند که به عنوان مقاوم در برابر بازارهای نزولی یا بر اساس استراتژی‌های کوتاه‌مدت بازاریابی شوند. پیش‌بینی افت‌ها با استفاده از مشتقات و ترکیب اهرم می‌تواند خطرناک باشد. یک اشتباه می‌تواند به انفجار منجر شود، که اغلب در اخبار منتشر می‌شود.