تحلیل تکنیکال · پیشبینی بازارها
قیمتگذاری تاریخی چیست؟
قیمتگذاری تاریخی یک روش قیمتگذاری واحد است که برای محاسبه ارزش یک دارایی با استفاده از آخرین نقطه ارزشگذاری محاسبهشده به کار میرود.
قیمتگذاری تاریخی یک روش قیمتگذاری واحد است که برای محاسبه ارزش یک دارایی با استفاده از آخرین نقطه ارزشگذاری محاسبهشده به کار میرود. این روش زمانی استفاده میشود که ارزش یک دارایی بهصورت لحظهای (real-time) بهروزرسانی نمیشود.
نکات کلیدی
- قیمتگذاری تاریخی روشی برای محاسبه ارزش خالص دارایی (NAV) یک سرمایهگذاری بر اساس تغییرات از ارزشگذاری قبلی آن است.
- سرمایهگذارانی که از قیمتگذاری تاریخی استفاده میکنند، میتوانند تعداد دقیق سهام یا واحدهایی که با مقدار مشخصی پول میتوانند خریداری کنند را محاسبه کنند، اما این ریسک وجود دارد که آخرین ارزشگذاری قدیمی (منسوخ) باشد.
- قیمتگذاری پیشرو (Forward Pricing) بیشتر از قیمتگذاری تاریخی استفاده میشود.
درک قیمتگذاری تاریخی
قیمتگذاری تاریخی اهمیت درک زمان آخرین محاسبه ارزش داراییها را نشان میدهد، چه در یک نقطه خاص، چه در نقاط مختلف در طول روز معاملاتی، یا بهصورت لحظهای. این به عنوان نقطه ارزشگذاری (Valuation Point) شناخته میشود. اگر یک سرمایهگذار دقیقاً در نقطهای که ارزش خالص دارایی (NAV) محاسبه میشود معامله کند، نیازی به در نظر گرفتن شکافهای زمانی در استراتژی سرمایهگذاری خود ندارد. با این حال، اگر یک سرمایهگذار دارایی را قبل یا بعد از تعیین ارزش خالص دارایی معامله کند، با یک ارزش قدیمی (منسوخ) کار خواهد کرد. این به این معناست که ممکن است ریسکی وجود داشته باشد که ارزش تخمینی که تصمیم معاملاتی بر اساس آن گرفته شده، در واقع نادرست باشد. صندوقهای سرمایهگذاری مشترک معمولاً ارزش خالص داراییهای خود را در پایان روز معاملاتی بهروزرسانی میکنند. مدیران صندوق دو گزینه دارند: میتوانند به ارزش خالص دارایی آخر محاسبهشده (که به عنوان نقطه ارزشگذاری تاریخی نیز شناخته میشود) نگاه کنند، یا میتوانند ارزش خالص دارایی نقطه ارزشگذاری بعدی را در نظر بگیرند. یک سرمایهگذار که به دنبال خرید یک صندوق بر اساس قیمتگذاری تاریخی است، میداند که با مقدار مشخصی پول چه تعداد سهم میتواند خریداری کند، زیرا نقطه ارزشگذاری معلوم است. به نوبه خود، فروشندگان دقیقاً میدانند که برای تعداد مشخصی از سهام چه مقدار پول میتوانند دریافت کنند. ریسک خریدار این است که ارزش خالص دارایی صندوق در نقطه ارزشگذاری بعدی کاهش یابد، به این معنا که آنها برای تعداد خاصی از سهام هزینه بیشتری پرداخت کردهاند. ریسک فروشنده این است که ارزش سهام در نقطه ارزشگذاری بعدی افزایش یابد، به این معنا که فروشنده برای تعداد مشخصی از سهام پول کمتری به دست آورده است.
قیمتگذاری پیشرو در مقابل قیمتگذاری تاریخی
قیمتگذاری پیشرو روش محاسبه ارزش خالص دارایی است که بیشتر استفاده میشود. قیمتگذاری پیشرو شامل پردازش سفارشهای خرید و فروش سهام صندوقهای سرمایهگذاری باز در ارزش خالص دارایی در زمان بسته شدن بعدی بازار است. به طور خاص، صندوقهای سرمایهگذاری باز داراییهای خود را در پایان روز معاملاتی دوباره ارزشگذاری میکنند. خریداران در این روش در معرض ضرر هستند زیرا نمیدانند چه تعداد سهم صندوق میتوانند خریداری کنند. این مکانیزم قیمتگذاری تضمین میکند که سهام به قیمتی خریداری و فروخته میشوند که تغییرات احتمالی در صندوق از زمان ارزشگذاری قبلی را دقیقتر منعکس میکند.