واحد مسکونی چیست؟

واحد مسکونی یک واحد مجزا در یک ساختار بزرگ‌تر است که می‌تواند توسط یک فرد یا خانوار برای خوردن، خوابیدن و زندگی کردن استفاده شود. این واحد می‌تواند در هر نوع اقامتگاهی مانند خانه، آپارتمان یا خانه متحرک (موبایل هوم) باشد و همچنین ممکن است یک واحد مجزا در گروهی از اتاق‌ها باشد. در اصل، واحد مسکونی به عنوان یک فضای زندگی جداگانه تلقی می‌شود که ساکنان آن به طور جداگانه از سایر ساکنان ساختار یا ساختمان زندگی می‌کنند و غذا می‌خورند. آنها همچنین دسترسی مستقیم از نمای بیرونی ساختمان یا از طریق یک راهروی مشترک دارند.

نکات کلیدی

• واحد مسکونی یک واحد در یک ساختار بزرگ‌تر مانند خانه، آپارتمان، خانه متحرک یا گروهی از اتاق‌هاست که یک فرد یا خانواده در آن غذا می‌خورند، زندگی می‌کنند و می‌خوابند.
• واحدهای مسکونی فضاهای زندگی جداگانه‌ای هستند که ساکنان آنها به طور جداگانه از سایر ساکنان ساختار زندگی می‌کنند.
• ساخت‌وساز مسکونی بزرگ‌ترین مؤلفه تغییر در واحدهای مسکونی است.

درک واحدهای مسکونی

واحدهای مسکونی، واحدهای اقامتی هستند که در انواع مختلف ساختارها، از جمله خانه‌های مسکونی، آپارتمان‌ها و ساختمان‌های کاندومینیوم یافت می‌شوند. آنها همچنین ممکن است شامل چندین اتاق در یک ساختار بزرگ مانند هتل یا متل باشند. این واحدها به یک فرد یا خانواده اجازه می‌دهند به طور جداگانه از دیگران زندگی کنند، غذا بخورند و بخوابند به همین دلیل به آنها فضاهای زندگی جداگانه نیز گفته می‌شود. ساخت‌وساز مسکونی، چه دارای مجوز و چه بدون مجوز، بزرگ‌ترین مؤلفه تغییر در واحدهای مسکونی است. طبق گزارش اداره سرشماری ایالات متحده، بیش از ۹۹٪ از تمام واحدهای مسکونی جدید در مکان‌هایی ساخته می‌شوند که مجوزهای ساختمانی صادر می‌کنند.

اقامتگاه‌های زیر به طور کلی به عنوان واحدهای مسکونی در نظر گرفته نمی‌شوند و در داده‌های اداره سرشماری گنجانده نمی‌شوند:

• خوابگاه‌ها، خانه‌های کارگری، پادگان‌ها
• هتل‌ها و متل‌های موقتی به جز برای افرادی که آن را محل اقامت خود می‌دانند
• اقامتگاه‌ها در مؤسسات، بیمارستان‌های عمومی و تأسیسات نظامی با استثناهایی از جمله واحدهایی که توسط کارکنان یا کارمندان ساکن اشغال شده‌اند

ثبت واحدهای مسکونی

هر سال، اداره سرشماری ایالات متحده تخمین‌هایی از واحدهای مسکونی برای تمام شهرستان‌ها و ایالت‌ها ارائه می‌دهد. این تخمین‌ها به عنوان معیارهایی برای ردیابی رشد یا کاهش جمعیت برای شهرها و شهرک‌ها استفاده می‌شوند. تخمین‌ها با داده‌های سرشماری اخیر شروع می‌شوند، سپس مقدار تخمینی ساخت‌وساز مسکونی جدید و خانه‌های متحرک به آن اضافه می‌شود. در مرحله بعد، واحدهای مسکونی تخمینی که از دست رفته‌اند کسر می‌شود و نتیجه، رقم تخمینی سالانه است.

واقعیت مهم:

طبق گزارش اداره سرشماری ایالات متحده، در سال ۲۰۲۲ تعداد ۱۴۳.۸ میلیون واحد مسکونی در ایالات متحده وجود داشت. سه نوع موقعیت وجود دارد که از دست رفتن یک واحد مسکونی را تعیین می‌کند:

• فضای داخلی در معرض عناصر
• واحد تخریب‌شده
• خانه‌ای چه خانه ثابت یا متحرک که جابه‌جا شده است نرخ از دست رفتن خانه‌ها در برخی ایالت‌ها به دلیل بلایای طبیعی در حال افزایش است. به عنوان مثال، شهرستان بوت در کالیفرنیا، محل آتش‌سوزی کمپ در سال ۲۰۱۸، بین سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ شاهد کاهش ۱۳.۹٪ در واحدهای مسکونی بود—از ۱۰۰,۰۷۴ به ۸۶,۲۰۹.

نمونه‌هایی از واحدهای مسکونی

همان‌طور که در بالا ذکر شد، انواع مختلفی از واحدهای مسکونی وجود دارد. به عنوان مثال، خانه‌های تک‌خانواری می‌توانند به چندین واحد تبدیل شوند، همان‌طور که در مثال زیر نشان داده شده است: یک صاحب‌خانه ممکن است تصمیم بگیرد زیرزمین خود را بازسازی کند تا یک سوئیت ثانویه را در خود جای دهد. پس از تکمیل، صاحب‌خانه ممکن است واحد را به فرد یا خانواده دیگری اجاره دهد یا آن را به اعضای خانواده خود عرضه کند. این اقامتگاه به یک واحد مسکونی جداگانه تبدیل می‌شود. به طور مشابه، یک توسعه‌دهنده ممکن است برای ساخت یک مجتمع آپارتمانی در یک قطعه زمین خالی مجوز درخواست کند. آپارتمان‌هایی که ساخته می‌شوند به عنوان واحدهای مسکونی جداگانه شمارش می‌شوند.