احتکار چیست؟

احتکار به خرید و انبارداری مقادیر زیادی از یک کالا توسط یک سفته‌باز با هدف سود بردن از افزایش قیمت‌های آینده اشاره دارد.

این اصطلاح بیشتر در مورد خرید کالاها، به‌ویژه طلا، به کار می‌رود. با این حال، احتکار گاهی در زمینه‌های اقتصادی دیگر نیز استفاده می‌شود. به عنوان مثال، رهبران سیاسی ممکن است شکایت کنند که سفته‌بازان در طول یک بحران ارزی، دلارها را احتکار می‌کنند.

نکات کلیدی

• احتکار خرید مقادیر زیادی از یک کالا توسط یک سفته‌باز با هدف سود بردن از افزایش قیمت‌های آینده است.
• احتکار می‌تواند چرخه‌ای از سفته‌بازی، پیش‌بینی‌های خودمحقق‌شونده و تورم ایجاد کند.
• قوانین اغلب علیه انواع خاصی از احتکار وضع می‌شوند تا از فجایع جلوگیری کرده و بی‌ثباتی اقتصادی را کاهش دهند.
• در بلندمدت، سرمایه‌گذاری در سهام نسبت به احتکار کالاها عملکرد بهتری داشته است.

درک احتکار

احتکار معمولاً به دلیل ایجاد کمبود کالاها در اقتصاد واقعی مورد انتقاد قرار می‌گیرد. احتکار می‌تواند چرخه‌ای از سفته‌بازی، پیش‌بینی‌های خودمحقق‌شونده و تورم ایجاد کند.

اگر چند فرد ثروتمند شروع به احتکار گندم کنند، قیمت آن شروع به افزایش می‌کند. تجار طبقه متوسط این را متوجه می‌شوند و ممکن است عرضه گندم را به امید افزایش قیمت در آینده نگه دارند. این به اندازه کافی برای افزایش دوباره قیمت‌ها کافی است. خریدهای ناشی از وحشت ممکن است کمبود واقعی گندم را در برخی مناطق ایجاد کند. فقیرترین افراد در برخی کشورها حتی ممکن است در معرض خطر گرسنگی قرار گیرند اگر این چرخه فراتر از این نقطه ادامه یابد.

گاهی اوقات احتکار به دلیل کمبودهایی که در واقع ناشی از کنترل قیمت‌ها، نرخ‌های ارز ثابت و سایر سیاست‌های دولتی هستند، سرزنش می‌شود.

احتکار غیرقانونی

قوانین اغلب علیه انواع خاصی از احتکار وضع می‌شوند تا از فجایع جلوگیری کرده و بی‌ثباتی اقتصادی را کاهش دهند. اگر یک سفته‌باز قصد داشته باشد یک کالا را در انحصار خود درآورد یا به نحوی آن را کنترل کند، این ممکن است به عنوان یک عمل غیرقانونی تلقی شود. متأسفانه برای معامله‌گران و تنظیم‌کنندگان، گاهی اوقات تمایز بین احتکار و تلاش‌های غیرقانونی برای دستکاری بازار دشوار است.

مالکیت بیش از 100 دلار شمش طلا، سکه یا گواهی‌نامه‌ها در سال 1933 به عنوان احتکار یک عمل مجرمانه تلقی شد. نگهداری شمش طلا در ایالات متحده دوباره در سال 1974 قانونی شد.

احتکار در مقابل سرمایه‌گذاری

احتکار اغلب به دلیل جلوگیری از استفاده کالاها در بقیه اقتصاد مضر تلقی می‌شود. سرمایه‌گذاری می‌تواند به شرکت‌ها کمک کند تا کالاها و محصولات دیگر بیشتری تولید کنند.

وارن بافت، سرمایه‌گذار افسانه‌ای، درباره طلا گفت: «(طلا) از زمین در آفریقا یا جایی استخراج می‌شود. سپس آن را ذوب می‌کنیم، سوراخ دیگری حفر می‌کنیم، دوباره آن را دفن می‌کنیم و به مردم پول می‌دهیم تا دور آن بایستند و نگهبانی کنند. هیچ کاربردی ندارد. هرکسی که از مریخ نگاه کند، سرش را می‌خاراند.»

در بلندمدت، سرمایه‌گذاری در سهام نسبت به احتکار کالاها عملکرد بهتری داشته است. با این حال، سال‌ها و دهه‌هایی وجود داشته که کالاها بازده بالاتری نسبت به سهام داشته‌اند.

نمونه‌هایی از احتکار در بازارها

احتکار نقره

یکی از معروف‌ترین موارد احتکار در بازار نقره در دهه‌های 1970 و 1980 رخ داد، زمانی که برادران هانت تلاش کردند نقره را احتکار کنند تا بازار را در انحصار خود درآورند. نلسون بانکر هانت و ویلیام هربرت هانت به درستی افزایش تورم را پیش‌بینی کردند، اما از اهرم بیش از حد استفاده کردند و وقتی قیمت‌ها سقوط کرد، آمادگی نداشتند.

در طول دهه 1970، برادران هانت بیشتر موجودی نقره فیزیکی موجود در بازار را خریداری کردند و بعداً به قراردادهای آتی روی آوردند. نقره در اوایل دهه 70 کمتر از دو دلار در هر اونس بود. تا اوایل سال 1980، برادران موفق شدند قیمت نقره را به نزدیک 50 دلار در هر اونس برسانند. در آن مقطع، هانت‌ها دیگر قادر به قرض گرفتن پول مورد نیاز برای ادامه خرید نقره و بالا بردن قیمت نبودند.

برادران هانت در نهایت مجبور به فروش شدند و وحشت ناشی از آن باعث سقوط قیمت نقره شد. در سال 1988، نلسون بانکر هانت و ویلیام هربرت هانت اعلام ورشکستگی کردند.

احتکار مس

یاسوئو هاماناکا، معامله‌گر کالاها در شرکت سومیتومو، پس از تلاش برای دستکاری قیمت مس از طریق احتکار، به نام آقای مس شناخته شد. او پس از بیش از ده سال معاملات غیرمجاز مس در دهه 1990 که منجر به بیش از 2.6 میلیارد دلار زیان شد، هفت سال را در زندان گذراند.

در یک مقطع، او تا 5 درصد از کل عرضه جهانی مس را احتکار کرده بود. معامله‌گران شروع به نامیدن او «آقای مس» یا «پادشاه مس» کردند.

HODL کردن

HODL اصطلاحی است که از اشتباه نوشتاری کلمه «hold» گرفته شده و به استراتژی‌های خرید و نگهداری در زمینه بیت‌کوین و سایر ارزهای دیجیتال اشاره دارد. این اصطلاح رفتار احتکار دارندگان ارزهای دیجیتال را توصیف می‌کند که به جمع‌آوری و عدم فروش یا استفاده در مبادلات می‌پردازند.

از آنجا که ارزهای دیجیتال مانند بیت‌کوین کمیاب هستند و نرخ تشکیل واحدهای جدید محدودی دارند، استراتژی‌های احتکار کمیابی نسبی را افزایش می‌دهند و می‌توانند قیمت را بالا ببرند.