گواهی سپرده شرکت هلدینگ چیست؟

گواهی سپرده شرکت هلدینگ (HOLDR) یک ابزار مالی بود که به سرمایه‌گذاران امکان می‌داد مجموعه‌ای از سهام را در یک معامله واحد خرید و فروش کنند. مشابه صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF)، HOLDRها به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دادند تا در سهام یک صنعت، بخش یا گروه خاص معامله کنند. با این حال، ETFها ساختار کارآمدتر و انعطاف‌پذیرتری برای سرمایه‌گذاران و صادرکنندگان فراهم می‌کنند. در نتیجه، اوراق HOLDR در سال 2011 متوقف شدند و برخی از آن‌ها به ETF تبدیل شدند.

نکات کلیدی

• گواهی سپرده شرکت هلدینگ (HOLDR) یک محصول سرمایه‌گذاری متنوع بود که توسط مریل لینچ ارائه می‌شد و به سرمایه‌گذاران امکان دسترسی به چندین سهام در یک صنعت یا بخش خاص را از طریق یک هلدینگ واحد می‌داد.
• برخلاف ETF، هر HOLDR نمایانگر مالکیت مستقیم در سهام زیربنایی HOLDR بود و ارزش HOLDR با تغییرات ارزش سهام زیربنایی نوسان می‌کرد.
• HOLDRها دیگر معامله نمی‌شوند و آخرین آن‌ها در سال 2011 یا نقد شدند یا عملاً به ETF تبدیل شدند.

درک گواهی‌های سپرده شرکت هلدینگ (HOLDRs)

گواهی سپرده شرکت هلدینگ (HOLDR) به مجموعه‌ای ثابت از سهام عمومی که به صورت یک ابزار مالی واحد بسته‌بندی شده بودند، اشاره داشت. HOLDRها توسط مریل لینچ ایجاد شده و تنها در بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE) معامله می‌شدند. HOLDRها به سرمایه‌گذار امکان می‌دادند تا با هزینه نسبتاً پایین به یک بخش بازار دسترسی پیدا کنند و در آن بخش تنوع ایجاد کنند. برای دستیابی به همان سطح تنوع به صورت دستی، سرمایه‌گذار نیاز داشت هر شرکت را به طور جداگانه خریداری کند، که این امر هزینه‌های پرداختی به عنوان کارمزد را افزایش می‌داد. HOLDRها طیف گسترده‌ای از بخش‌ها و صنایع مانند بیوتکنولوژی، داروسازی و خرده‌فروشی را پوشش می‌دادند، اما مریل لینچ ترکیب هر HOLDR را تعیین می‌کرد و HOLDRها می‌توانستند از یکدیگر بسیار متفاوت باشند. تفاوت کلیدی بین HOLDRها و ETFها این بود که سرمایه‌گذاران در HOLDRها مالکیت مستقیم در سهام زیربنایی داشتند، که این مورد در ETFها صدق نمی‌کند، و در نتیجه سرمایه‌گذاران در HOLDRها دارای حقوق رأی و سود تقسیمی بودند.

ETFها و پایان HOLDRها

HOLDRها اغلب با صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) هم‌رده در نظر گرفته می‌شوند، و در حالی که هر دو محصول ویژگی‌های کم‌هزینه، گردش پایین و کارایی مالیاتی را دارند، آن‌ها ابزارهای سرمایه‌گذاری متفاوتی هستند. ETFها اغلب برای سرمایه‌گذاران ترجیح داده می‌شوند و همان هدف HOLDRها را برآورده می‌کنند. ETFها در شاخص‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنند که شامل اجزای زیادی هستند و به طور منظم تغییر می‌کنند. در مقابل، HOLDR یک گروه ثابت از سهام انتخاب‌شده از یک صنعت خاص بود و اجزای آن به ندرت تغییر می‌کردند. ETFها همچنین یک شاخص زیربنایی را دنبال می‌کنند، در حالی که HOLDRها این کار را انجام نمی‌دادند. علاوه بر این، پرتفوی ETFها مدیریت شده و به طور دوره‌ای تنظیم می‌شوند تا بهترین بازده ممکن را در آن شاخص فراهم کنند. اگر شرکتی از HOLDR خریداری شده و حذف می‌شد، سهام آن جایگزین نمی‌شد، که می‌توانست منجر به تمرکز بیشتر و افزایش ریسک شود. HOLDRها معمولاً در لات‌های گرد 100 تایی خریداری می‌شدند و برای سرمایه‌گذاران کوچک‌تر می‌توانستند سرمایه‌بر باشند، بنابراین برخی را از مشارکت در آن‌ها محروم می‌کردند. با این حال، HOLDRها به افزایش محبوبیت ETFها کمک کردند، که تسلط آن‌ها در نهایت برخی از HOLDRها را جذب کرد و باعث شد دیگران تعطیل و نقد شوند. در دسامبر 2011، شش مورد از 17 HOLDR باقی‌مانده به ساختارهای ETF تبدیل شدند و 11 مورد باقی‌مانده نقد شدند.