معامله با اهرم بالا چیست؟

معامله با اهرم بالا (HLT) وامی بانکی است که به شرکتی اعطا می‌شود که از قبل مقدار زیادی بدهی دارد. این نوع معاملات در دهه 1980 برای تأمین مالی خریدها، اکتساب‌ها یا بازسازی سرمایه رواج یافت.

نکات کلیدی

• معاملات با اهرم بالا، ترتیبات مالی هستند که به شرکت‌هایی که از قبل به شدت بدهکار هستند، ارائه می‌شوند.
• معاملات با اهرم بالا برای اهداف بازسازی سرمایه، خرید یک شرکت یا حتی اکتساب شرکت دیگر انجام می‌شوند.
• معاملات با اهرم بالا به دلیل ریسک اضافی ناشی از بار بدهی سنگین، نرخ‌های بهره بسیار بالاتری به سرمایه‌گذاران پرداخت می‌کنند.

درک معاملات با اهرم بالا (HLTs)

معاملات با اهرم بالا به دلیل افزایش بار بدهی شرکت، پرریسک هستند و اغلب منجر به نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام نامطلوبی می‌شوند، اما درآمد بهره حاصل از این معاملات به اندازه‌ای قابل توجه است که آن‌ها را برای سرمایه‌گذاران و مؤسسات مالی جذاب می‌کند. معاملات با اهرم بالا مشابه اوراق قرضه بی‌کیفیت (junk bonds) در نظر گرفته می‌شوند—و ممکن است اوراق قرضه بی‌کیفیت به عنوان بخشی از ساختار معامله صادر شوند. هر دو، اوراق قرضه بی‌کیفیت و معاملات با اهرم بالا، با ریسک بالای نکول مواجه هستند، اما HLT‌ها به دلیل ساختارشان و داشتن شروط بدهی قوی‌تر، ایمن‌تر هستند. خریدهای اهرمی (LBOs) نمونه‌ای از معاملات با اهرم بالا هستند. معاملات با اهرم بالا اغلب شامل نوعی بازسازی بدهی می‌شوند، صرف‌نظر از هدف تأمین مالی. این به این دلیل است که برای موفقیت آینده، باید سطوح بدهی موجود شرکت مدیریت شود. نتیجه نهایی معمولاً یک ساختار بدهی پیچیده با انواع مختلف بدهی‌های فرعی است. در نهاد بازسازی‌شده، وام‌دهندگان پشت معامله با اهرم بالا اغلب در نهایت سهمی از حقوق صاحبان سهام در شرکت جدید به دست می‌آورند.

راهنمایی برای معاملات با اهرم بالا

راهنمایی برای معاملات با اهرم بالا توسط دفتر کنترل ارز ایالات متحده (OCC)، هیئت رزرو فدرال و شرکت بیمه سپرده فدرال تعیین شده است. OCC به طور کلی معامله با اهرم بالا را معامله‌ای می‌داند که اهرم پس از تأمین مالی وام‌گیرنده، هنگامی که با نسبت بدهی به دارایی، بدهی به حقوق صاحبان سهام و جریان نقدی به کل بدهی سنجیده می‌شود، به طور قابل توجهی از استانداردهای صنعت برای اهرم فراتر رود. بسته به ویژگی‌های صنعت مورد نظر، معیارهای سفارشی‌شده صنعت می‌توانند جایگزین این معیارهای گسترده‌تر شوند. برای اینکه یک وام به عنوان HLT تعریف شود، عموماً باید ترکیبی از شرایط زیر را داشته باشد:

• استفاده از وجوه برای خرید، اکتساب و بازسازی سرمایه.
• معامله منجر به افزایش قابل توجه نسبت اهرم وام‌گیرنده می‌شود. معیارهای صنعت شامل دو برابر شدن بدهی‌های وام‌گیرنده است که منجر به نسبت اهرم ترازنامه (کل بدهی‌ها/کل دارایی‌ها) بیش از 50٪ یا افزایش بیش از 75٪ در نسبت اهرم ترازنامه می‌شود. معیارهای دیگر شامل افزایش نسبت‌های اهرم عملیاتی وام‌گیرنده (بدهی به EBITDA یا بدهی ارشد/EBITDA) بالاتر از سطوح تعریف‌شده است.
• معاملات توسط عامل سندیکاسیون به عنوان HLT تعیین می‌شوند.
• وام‌گیرنده به عنوان شرکتی با رتبه غیرسرمایه‌گذاری با نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام بالا ارزیابی می‌شود.
• قیمت‌گذاری وام نشان‌دهنده شرکتی با رتبه غیرسرمایه‌گذاری است. این معمولاً شامل مقداری اسپرد نسبت به نرخ پیشنهادی بین‌بانکی لندن (LIBOR) است که به عنوان تابعی از شرایط بازار نوسان می‌کند. راهنمایی در مورد معاملات با اهرم بالا یک مقررات قانونی نیست. یک حد بالای ضمنی 6 برابر بدهی به EBITDA برای نهاد بازسازی‌شده وجود دارد، اما این مقدار بارها نقض شده است. در معاملات با اهرم بالا، مانند تقریباً همه چیز، حد آن چیزی است که بازار می‌پذیرد.