بازیابی وی شکل چیست؟

بازیابی V شکل چیست؟

بازیابی V شکل نوعی رکود و بهبود اقتصادی است که در نمودار برخی شاخص‌های اقتصادی به شکل حرف "V" دیده می‌شود. این نوع بازیابی شامل یک افت شدید و سپس یک صعود سریع به قله قبلی است.

نکات کلیدی

• بازیابی V شکل در نمودار به شکل حرف "V" ظاهر می‌شود.
• به دلیل سرعت تنظیم اقتصادی و بهبود عملکرد اقتصاد کلان، بازیابی V شکل بهترین سناریو پس از یک رکود است.
• بهبودهای پس از رکودهای ۱۲۹۹-۱۳۰۰ (1920-1921) و ۱۳۳۲ (1953) در آمریکا نمونه‌هایی از بازیابی‌های V شکل هستند.

درک بازیابی‌های V شکل

بازیابی V شکل یکی از اشکال متعددی است که نمودار رکود و بهبود اقتصادی می‌تواند به خود بگیرد. دیگر اشکال شامل L شکل، W شکل، U شکل و J شکل هستند. هر نوع بازیابی نشان‌دهنده شکل کلی نمودار شاخص‌های اقتصادی است که سلامت اقتصاد را ارزیابی می‌کنند. اقتصاددانان این نمودارها را با بررسی معیارهای مرتبط مانند نرخ اشتغال، تولید ناخالص داخلی (GDP) و شاخص‌های تولید صنعتی تهیه می‌کنند.

در بازیابی V شکل، اقتصادی که دچار افت شدید شده است، به‌سرعت و با قدرت بهبود می‌یابد. چنین بهبودهایی معمولاً توسط تغییر قابل‌توجه در فعالیت‌های اقتصادی ایجاد می‌شوند که ناشی از تنظیم سریع تقاضای مصرف‌کننده و هزینه‌های سرمایه‌گذاری کسب‌وکارها است.

نمونه‌های تاریخی بازیابی‌های V شکل

دو دوره رکود و بهبود در آمریکا به‌عنوان نمونه‌های برجسته بازیابی V شکل شناخته می‌شوند.

رکود اقتصادی ۱۲۹۹ تا ۱۳۰۰ (1920-1921)

در سال ۱۲۹۹ (1920)، آمریکا وارد رکود شدیدی شد که برخی نگران بودند به یک افسردگی بزرگ تبدیل شود. اقتصاد آمریکا هنوز در حال تطبیق با تغییرات بزرگ در هزینه‌های دولتی، فعالیت‌های صنعتی و سیاست پولی تورمی بود که برای تلاش‌های جنگی در جنگ جهانی اول هدایت شده بودند. همچنین، این اقتصاد از تأثیر همه‌گیری آنفلوآنزای اسپانیایی ۱۲۹۷-۱۲۹۹ (1918-1920) رنج می‌برد.

تا سال ۱۲۹۸ (1919)، جنگ جهانی اول پایان یافت و بیش از ۱.۵ میلیون سرباز به خانه بازگشتند و بازار کار را با نیروی کار جدید پر کردند. همزمان، دولت فدرال هزینه‌های خود را ۶۵ درصد کاهش داد، از جمله تعطیلی کارخانه‌های مهمات که دیگر برای جنگ لازم نبودند. سیاست پولی فدرال رزرو نیز کمکی نکرد، زیرا نرخ تخفیف (ابزار اصلی سیاست‌گذاری آن زمان) را ۲۴۴ واحد پایه (یا ۲.۴۴ درصد) افزایش داد. نرخ‌های بهره در اقتصاد تا اواسط دهه ۱۳۰۰ (1920s) به ۷ درصد رسید.

در نتیجه، اقتصاد پس از جنگ در سال ۱۲۹۹ (1920) شاهد کاهش تولید بیش از ۳۲ درصد بود و نرخ بیکاری به ۱۲ درصد رسید، زیرا برخی کسب‌وکارها ورشکست شدند و بسیاری دیگر شاهد کاهش ۷۵ درصدی سود بودند. تأثیر بر بازارهای مالی ویرانگر بود و شاخص میانگین صنعتی داو جونز در آن سال ۴۷ درصد سقوط کرد.

با استانداردهای امروزی، پاسخ‌های سیاست پولی و مالی کاملاً ناکافی بودند. بیمه بیکاری به شکلی که امروز می‌شناسیم هنوز وجود نداشت، هرچند کمیته‌های ایالتی و محلی اواخر رکود برخی کمک‌ها را ارائه کردند.

نکته سریع

کاهش هزینه‌های دولت فدرال در طول رکود ۱۲۹۹ (1920)، که امروز سیاست مالی انقباضی نامیده می‌شود، به احتمال زیاد رکود را بدتر کرد.

در جبهه سیاست پولی، فدرال رزرو در سال‌های ۱۲۹۸ و اوایل ۱۲۹۹ (1919-1920) نرخ‌ها را افزایش داد که انقباضی است، زیرا منجر به کاهش وام‌ها و کاهش عرضه پول در اقتصاد می‌شود. سپس فدرال رزرو در اواخر سال ۱۳۰۰ (1921) نرخ‌های بهره را کاهش داد و تا سال ۱۳۰۲ (1923) نرخ‌ها به ۳ درصد رسید. سیاست پولی ۱۲۹۸-۱۳۰۲ (1919-1923) برخلاف رویکردی است که سیاست‌گذاران امروزی احتمالاً اتخاذ می‌کردند.

این اشتباهات ظاهری در سیاست‌گذاری منجر به بازیابی V شکل شدیدی شد، زیرا کسب‌وکارهای شکست‌خورده به‌سرعت نقد شدند و دارایی‌هایشان به کاربردها، کسب‌وکارها و صنایع جدید تخصیص یافت. قیمت‌ها و دستمزدها کاهش یافت و با ساختار جدید تولید و مصرف در جامعه پس از جنگ، پس از همه‌گیری و در حال شهری‌شدن سازگار شد.

کارگران در کسب‌وکارها و صنایع جدید شغل پیدا کردند و اقتصاد به‌سرعت بهبود یافت و وارد دوره جدیدی از گسترش شد که به‌عنوان «دهه خروشان بیست» شناخته می‌شود. در نتیجه، نرخ بیکاری به ۲.۴ درصد کاهش یافت و تولید ناخالص ملی تا سال ۱۳۰۸ (1929) سالانه ۴.۲ درصد رشد کرد.

رکود اقتصادی ۱۳۳۲ (1953)

رکود ۱۳۳۲ (1953) در آمریکا نمونه دیگری از بازیابی V شکل است. این رکود نسبتاً کوتاه و ملایم بود، با کاهش تنها ۲.۲ درصدی در تولید ناخالص داخلی و نرخ بیکاری که به ۶.۱ درصد رسید. رشد در سه‌ماهه سوم سال ۱۳۳۲ (1953) کند شد، اما تا سه‌ماهه چهارم سال ۱۳۳۳ (1954) به سطحی بالاتر از روند بازگشت. بنابراین، نمودار این رکود و بهبود به شکل V است.

مانند سال‌های ۱۲۹۹-۱۳۰۰، عامل مهم در بهبود سریع، پاسخ سیاستی (به استانداردهای امروزی کاملاً نامناسب) یا به عبارت بهتر، نبود پاسخ بود. واکنش سیاست پولی فدرال رزرو ناچیز بود، با کاهش نیم‌درصدی در نرخ تخفیف و کاهش سه‌چهارم درصدی در نرخ وجوه فدرال در اواخر رکود. این ضعیف‌ترین پاسخ سیاست پولی در دوره پس از جنگ جهانی دوم بود. از نظر سیاست مالی، دولت فدرال هیچ اقدامی برای افزایش هزینه‌ها انجام نداد و در کل سیاست مالی را در طول رکود و بهبود سخت‌تر کرد، همان‌طور که با شاخص مازاد بودجه در اشتغال بالا (معیاری محبوب در میان اقتصاددانان) اندازه‌گیری شد.

بار دیگر، رویکرد محدود در سیاست‌های پولی و مالی در مواجهه با رکود، بازیابی V شکل بعدی را تسهیل کرد. نکته منفی این بهبود این بود که نرخ بیکاری حتی پس از پایان رسمی رکود همچنان افزایش یافت و در شهریور ۱۳۳۳ (سپتامبر 1954) به اوج خود رسید، احتمالاً به دلیل تغییر سیاست فدرال رزرو به کاهش نرخ بهره در سال ۱۳۳۳ (1954) که ممکن است بهبود را کند کرده باشد.

الگوهای نمودار در طول بهبود اقتصادی چگونه به نظر می‌رسند؟

بهبودهای اقتصادی می‌توانند سال‌ها طول بکشند. شکل الگوهای نمودار که معمولاً شکل می‌گیرند، از جهش‌های تند تا منحنی‌های تدریجی متغیر است. عوامل زیادی بر بهبودهای اقتصادی تأثیر می‌گذارند. معامله‌گران اغلب به الگوهای رایج مانند دو کف، V شکل یا U شکل نگاه می‌کنند تا استراتژی خود را در نقاط عطف مهم برنامه‌ریزی کنند.

رکود دو کفه چیست؟

رکود دو کفه زمانی رخ می‌دهد که یک بهبود کوتاه‌مدت با رکود دیگری دنبال شود. گاهی اوقات، معامله‌گران از الگوهای نمودار V شکل، W شکل یا U شکل برای نشانه‌گذاری تغییر در روند اصلی استفاده می‌کنند. توجه داشته باشید که رکود دو کفه می‌تواند برای کسانی که به الگوهای بازگشتی برای زمان‌بندی بازار یا اقتصاد وابسته‌اند، منجر به زیان‌های شدید شود.

الگوی دو کف چیست؟

الگوی دو کف یک الگوی بازگشتی است که توسط پیروان تحلیل تکنیکال برای نشانه‌گذاری تغییر عمده در قیمت یک اوراق بهادار استفاده می‌شود. به‌طور گسترده‌تر، معامله‌گران از الگوهای نمودار مانند دو کف یا V شکل برای نشانه‌گذاری تغییرات عمده در شاخص‌های گسترده بازار و تغییرات در احساسات اقتصادی استفاده می‌کنند.

الگوی بازگشتی چیست؟

الگوی بازگشتی یک الگوی نمودار است که توسط پیروان تحلیل تکنیکال برای نشانه‌گذاری تغییر در جهت روند غالب استفاده می‌شود. نمونه‌های رایج شامل دو قله، دو کف، سه قله و سه کف هستند. به‌طور کلی، الگوهای بازگشتی اغلب به شکل V، W یا U هستند، بسته به اطمینان شرکت‌کنندگان در بازار.

نتیجه‌گیری

بازیابی V شکل نوعی رکود و بهبود اقتصادی است که در نمودارهای اقتصاددانان و معامله‌گران به شکل حرف "V" دیده می‌شود. این نوع بازیابی شامل یک صعود سریع به قله قبلی پس از یک افت شدید در این معیارها است.

این بهبودها معمولاً توسط تغییر قابل‌توجه در فعالیت اقتصادی ناشی از تنظیم سریع تقاضای مصرف‌کننده و هزینه‌های سرمایه‌گذاری کسب‌وکارها تقویت می‌شوند.