تحلیل تکنیکال · تحلیل بنیادین · پیشبینی بازارها
سود سهام خانگی چیست؟
سود سهام خانگی نوعی درآمد سرمایهگذاری است که از فروش بخشی از پرتفوی سرمایهگذار حاصل میشود.
سود سهام خانگی نوعی درآمد سرمایهگذاری است که از فروش بخشی از پرتفوی سرمایهگذار حاصل میشود. این داراییها با سود سهام سنتی که هیئت مدیره یک شرکت به برخی از سهامداران تخصیص میدهد، متفاوت هستند.
نکات کلیدی
- سود سهام خانگی نوعی درآمد سرمایهگذاری است که از فروش بخشی از پرتفوی سرمایهگذار ایجاد میشود.
- این سودها با سود سهام سنتی که هیئت مدیره شرکت به سهامداران پرداخت میکند، متفاوت است.
- توانایی سرمایهگذاران برای ایجاد سود سهام خانگی منجر به بحثهایی شده است که آیا سود سهام سنتی واقعاً ارزش قابل توجهی ارائه میدهد یا خیر.
درک سود سهام خانگی
توانایی سرمایهگذاران برای ایجاد سود سهام خانگی موجب شده سوالاتی مطرح شود که آیا سود سهام سنتی واقعاً ارزشمند است یا خیر. برخی از کارشناسان سرمایهگذاری معتقدند که از آنجا که قیمت سهام در تاریخ بدون سود سهام (ex-dividend date) دقیقاً به میزان مبلغ سود کاهش مییابد، هر گونه سود مالی خنثی میشود.
این ایده در هسته نظریه «بیارتباطی سود سهام» (dividend irrelevance theory) قرار دارد، که بیان میکند سرمایهگذاران اساساً نیازی ندارند به سیاست پرداخت سود سهام شرکت توجه کنند، زیرا همیشه این گزینه را دارند که بخشهایی از پرتفوی سهام خود را بفروشند تا در صورت نیاز نقدینگی ایجاد کنند. مخالفان این نظریه استدلال میکنند که وقتی سرمایهگذار بخشی از پرتفوی خود را میفروشد، تعداد سهام او کاهش مییابد و در نتیجه پایه دارایی او کاهش مییابد، حتی اگر سود نقدی کوتاهمدت داشته باشد.
نکته جالب: اقتصاددانان Merton Miller و Franco Modigliani از نخستین کسانی بودند که در اوایل دهه ۱۹۶۰ نظریه بیارتباطی سود سهام شرکتی را مطرح کردند.
سود سهام سنتی
همانطور که ذکر شد، هیئت مدیره یک شرکت مسئول اعلام پرداخت سود سهام به سهامداران است. پس از تاریخ اعلام، شرکت یک «تاریخ ثبت» (record date) تعیین میکند تا مشخص شود کدام سهامداران واجد شرایط دریافت سود هستند. «تاریخ بدون سود» (ex-dividend date)، که دقیقاً دو روز کاری قبل از تاریخ ثبت است، آخرین روزی است که فروشنده هنوز مستحق دریافت سود است، حتی اگر سهام خود را به خریدار فروخته باشد.
سودهای معمولی معمولاً به صورت ماهانه یا فصلی پرداخت میشوند، در حالی که سودهای ویژه یا اضافی یکباره هستند. به طور کلی، هیئت مدیره شرکت پس از مشاهده نتایج مالی بسیار قوی یا زمانی که شرکت قصد دارد ساختار مالی خود را تغییر دهد یا یک شرکت تابعه را جدا کند، سود ویژه اعلام میکند.
شرکتهایی که در بخشهایی مانند مواد اولیه، نفت و گاز، مالی، بهداشت و درمان، داروسازی و خدمات عمومی فعالیت دارند، معمولاً بالاترین بازده سود سهام را ارائه میدهند. علاوه بر این، شرکتهایی که به شکل مشارکتهای محدود اصلی (MLPs) یا صندوقهای سرمایهگذاری املاک و مستغلات (REITs) ساختار یافتهاند، نیز جزو پردرآمدترین پرداختکنندگان سود هستند، زیرا این شرکتها معمولاً بالغ و دارای جریان نقدی پایدار هستند.
در مقابل، استارتآپها و سایر شرکتهای با رشد بالا، مانند بسیاری از شرکتهای فناوری، به ندرت سود سهام بالایی ارائه میدهند. این شرکتها معمولاً ترجیح میدهند هرگونه درآمدی که کسب میکنند، دوباره در تحقیق و توسعه یا گسترش عملیات سرمایهگذاری کنند.