تحلیل بنیادین · تحلیل تکنیکال
صندوق‌های سرمایه خطرپذیر چیست؟
صندوق‌های سرمایه خطرپذیر سرمایه‌گذاری‌های تجمیعی را در فرصت‌های رشد بالا در استارتاپ‌ها و سایر شرکت‌های در مراحل اولیه مدیریت می‌کنند.
صندوق‌های سرمایه خطرپذیر چیست؟
صندوق‌های سرمایه خطرپذیر، صندوق‌های سرمایه‌گذاری تجمیعی هستند که پول سرمایه‌گذاران را که به دنبال سهام خصوصی در استارتاپ‌ها و شرکت‌های کوچک تا متوسط با پتانسیل رشد بالا هستند، مدیریت می‌کنند. این سرمایه‌گذاری‌ها معمولاً به‌عنوان فرصت‌هایی با ریسک بالا و بازده بالا شناخته می‌شوند.
در گذشته، سرمایه‌گذاری‌های خطرپذیر (VC) تنها برای سرمایه‌گذاران حرفه‌ای خطرپذیر قابل دسترس بود، اما اکنون سرمایه‌گذاران معتبر توانایی بیشتری برای مشارکت در این سرمایه‌گذاری‌ها دارند. با این حال، صندوق‌های سرمایه خطرپذیر همچنان برای سرمایه‌گذاران عادی عمدتاً غیرقابل دسترس باقی مانده‌اند.
نکات کلیدی
- صندوق‌های سرمایه خطرپذیر سرمایه‌گذاری‌های تجمیعی را در فرصت‌های رشد بالا در استارتاپ‌ها و سایر شرکت‌های در مراحل اولیه مدیریت می‌کنند.
- صندوق‌های تامینی شرکت‌های با رشد بالا اما پرریسک را هدف قرار می‌دهند. در نتیجه، این صندوق‌ها تنها برای سرمایه‌گذاران پیچیده‌ای مناسب هستند که می‌توانند ضررها، عدم نقدشوندگی و افق‌های سرمایه‌گذاری طولانی را تحمل کنند.
- صندوق‌های سرمایه خطرپذیر به‌عنوان سرمایه اولیه یا «سرمایه خطرپذیر» توسط شرکت‌های جدید که به دنبال رشد سریع هستند، اغلب در صنایع با فناوری بالا یا نوظهور، استفاده می‌شوند.
- سرمایه‌گذاران در یک صندوق سرمایه خطرپذیر زمانی بازده کسب می‌کنند که یک شرکت در سبد سرمایه‌گذاری از طریق عرضه اولیه عمومی (IPO)، ادغام یا خرید خارج شود.
شناخت صندوق‌های سرمایه خطرپذیر
سرمایه خطرپذیر (VC) نوعی تأمین مالی سهام است که به شرکت‌های کارآفرینی یا کوچک امکان جمع‌آوری سرمایه را قبل از شروع عملیات یا کسب درآمد و سود می‌دهد. صندوق‌های سرمایه خطرپذیر وسایل سرمایه‌گذاری سهام خصوصی هستند که به دنبال سرمایه‌گذاری در شرکت‌هایی با مشخصات ریسک بالا/بازده بالا هستند، بر اساس اندازه شرکت، دارایی‌ها و مرحله توسعه محصول.
صندوق‌های سرمایه خطرپذیر از نظر اساسی با صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و صندوق‌های تامینی متفاوت هستند، زیرا بر نوع خاصی از سرمایه‌گذاری در مراحل اولیه تمرکز دارند. همه شرکت‌هایی که سرمایه خطرپذیر دریافت می‌کنند، پتانسیل رشد بالا، ریسک بالا و افق سرمایه‌گذاری طولانی دارند. صندوق‌های سرمایه خطرپذیر نقش فعال‌تری در سرمایه‌گذاری‌های خود ایفا می‌کنند و با ارائه راهنمایی و اغلب داشتن کرسی در هیئت‌مدیره، در مدیریت و عملیات شرکت‌های موجود در سبد سرمایه‌گذاری خود نقش مستقیم و عملی دارند.
بازده سبد صندوق‌های سرمایه خطرپذیر معمولاً شبیه رویکرد سرمایه‌گذاری میله‌ای است. بسیاری از این صندوق‌ها شرط‌بندی‌های کوچک روی تعداد زیادی استارتاپ جوان انجام می‌دهند، با این باور که حداقل یکی از آن‌ها رشد بالایی خواهد داشت و در پایان با پرداخت قابل‌توجهی به صندوق پاداش خواهد داد. این امر به صندوق امکان می‌دهد ریسک شکست برخی سرمایه‌گذاری‌ها را کاهش دهد.
عملیات یک صندوق سرمایه خطرپذیر
سرمایه‌گذاری‌های خطرپذیر به‌عنوان سرمایه اولیه، سرمایه‌گذاری در مراحل اولیه یا تأمین مالی در مرحله گسترش در نظر گرفته می‌شوند، بسته به بلوغ کسب‌وکار در زمان سرمایه‌گذاری. با این حال، صرف‌نظر از مرحله سرمایه‌گذاری، همه صندوق‌های سرمایه خطرپذیر به روش مشابهی عمل کرده و تنظیم می‌شوند.
مانند همه صندوق‌های سرمایه‌گذاری تجمیعی، صندوق‌های سرمایه خطرپذیر باید قبل از انجام هرگونه سرمایه‌گذاری، از سرمایه‌گذاران خارجی پول جمع‌آوری کنند. یک بروشور به سرمایه‌گذاران بالقوه صندوق ارائه می‌شود که سپس تعهد به سرمایه‌گذاری در صندوق می‌دهند. همه سرمایه‌گذاران بالقوه‌ای که تعهد می‌دهند توسط مدیران صندوق دعوت شده و مبالغ سرمایه‌گذاری فردی نهایی می‌شوند.
از آنجا، صندوق سرمایه خطرپذیر به دنبال سرمایه‌گذاری‌های سهام خصوصی با پتانسیل ایجاد بازده مثبت بالا برای سرمایه‌گذاران خود است. این معمولاً به این معناست که مدیران صندوق صدها طرح تجاری را بررسی می‌کنند تا شرکت‌های با پتانسیل رشد بالا را پیدا کنند. مدیران صندوق تصمیمات سرمایه‌گذاری را بر اساس دستورات بروشور و انتظارات سرمایه‌گذاران صندوق اتخاذ می‌کنند. پس از انجام سرمایه‌گذاری، صندوق یک هزینه مدیریت سالانه، معمولاً حدود ۲٪ از دارایی‌های تحت مدیریت (AUM)، دریافت می‌کند، اما برخی صندوق‌ها ممکن است هزینه‌ای جز درصدی از بازده کسب‌شده دریافت نکنند. هزینه‌های مدیریت به پرداخت حقوق و هزینه‌های شریک عمومی کمک می‌کند. گاهی اوقات، هزینه‌های صندوق‌های بزرگ ممکن است فقط بر سرمایه سرمایه‌گذاری‌شده دریافت شود یا پس از چند سال کاهش یابد.
بازده صندوق‌های سرمایه خطرپذیر
سرمایه‌گذاران یک صندوق سرمایه خطرپذیر زمانی بازده کسب می‌کنند که یک شرکت در سبد سرمایه‌گذاری از طریق عرضه اولیه عمومی یا ادغام و خرید خارج شود. «دو و بیست» (یا "۲ و ۲۰") یک ترتیب هزینه رایج است که در سرمایه خطرپذیر و سهام خصوصی استاندارد است. «دو» به معنای ۲٪ از دارایی‌های تحت مدیریت و «بیست» به هزینه عملکرد یا انگیزشی استاندارد ۲۰٪ از سودهای کسب‌شده توسط صندوق بالاتر از یک معیار از پیش تعریف‌شده اشاره دارد. اگر از خروج سودی حاصل شود، صندوق همچنین درصدی از سودها—معمولاً حدود ۲۰٪—علاوه بر هزینه مدیریت سالانه نگه می‌دارد.
اگرچه بازده مورد انتظار بسته به صنعت و مشخصات ریسک متفاوت است، صندوق‌های سرمایه خطرپذیر معمولاً نرخ بازده داخلی ناخالص حدود ۳۰٪ را هدف قرار می‌دهند.
شرکت‌ها و صندوق‌های سرمایه خطرپذیر
سرمایه‌گذاران خطرپذیر و شرکت‌های سرمایه خطرپذیر انواع مختلفی از کسب‌وکارها، از شرکت‌های دات‌کام گرفته تا بیوتکنولوژی و شرکت‌های مالی همتا به همتا را تأمین مالی می‌کنند. آن‌ها معمولاً یک صندوق باز می‌کنند، پول را از افراد با دارایی بالا، شرکت‌هایی که به دنبال مواجهه با سرمایه‌گذاری‌های جایگزین هستند و سایر صندوق‌های خطرپذیر جمع‌آوری می‌کنند، سپس این پول را در تعدادی از استارتاپ‌های کوچک‌تر که به‌عنوان شرکت‌های سبد سرمایه‌گذاری صندوق شناخته می‌شوند، سرمایه‌گذاری می‌کنند.
صندوق‌های سرمایه خطرپذیر بیش از هر زمان دیگری پول جمع‌آوری می‌کنند. طبق گزارش شرکت داده‌های مالی و نرم‌افزار PitchBook، صنعت سرمایه خطرپذیر تا پایان سال ۲۰۱۹ رکورد ۱۳۶.۵ میلیارد دلار در استارتاپ‌های آمریکایی سرمایه‌گذاری کرد. تعداد کل معاملات سرمایه خطرپذیر در آن سال به نزدیک ۱۱,۰۰۰ رسید—بالاترین رقم تاریخ، طبق گزارش PitchBook. دو معامله اخیر شامل دور سرمایه‌گذاری ۱.۳ میلیارد دلاری در اپیک گیمز و سری F اینستاکارت به مبلغ ۸۷۱.۰ میلیون دلار بود. PitchBook همچنین به افزایش اندازه صندوق‌ها اشاره کرد، با میانگین اندازه صندوق حدود ۸۲ میلیون دلار و ۱۱ صندوق که سال را با تعهدات ۱ میلیارد دلاری، از جمله از تایگر گلوبال، بسمر پارتنرز و GGV، به پایان رساندند.