الگوی گارتلی چیست؟

الگوی گارتلی یک الگوی نموداری هارمونیک است که به طور گسترده شناخته شده و با استفاده از اعداد و نسبت‌های فیبوناچی به معامله‌گران کمک می‌کند تا نقاط اوج و پایین بالقوه بازار را شناسایی کنند. این الگو که از کار بنیادی اچ.ام. گارتلی در سال ۱۹۳۵ سرچشمه گرفته است، به دلیل اثربخشی در پیش‌بینی حرکات قیمتی، به پرکاربردترین الگو تبدیل شده است. با ادغام نسبت‌های فیبوناچی، الگوی گارتلی بینش‌هایی در مورد روندهای بازار ارائه می‌دهد و به معامله‌گران مزیت استراتژیک می‌بخشد وقتی که با تحلیل تکنیکال ترکیب شود.

نکات کلیدی

• الگوی گارتلی رایج‌ترین الگوی نموداری هارمونیک است که برای شناسایی نقاط اوج و پایین واکنشی در بازارهای مالی استفاده می‌شود.
• این الگو بر اساس اعداد و نسبت‌های فیبوناچی است که با تشکیل ساختارهای هندسی به معامله‌گران در پیش‌بینی حرکات قیمتی کمک می‌کند.
• معامله‌گران اغلب الگوی گارتلی را با سایر الگوهای نموداری یا شاخص‌های تکنیکال ترکیب می‌کنند تا تحلیل دقیق‌تری داشته باشند.
• این الگو ابتدا توسط اچ.ام. گارتلی در سال ۱۹۳۵ معرفی شد و بعدها توسط لری پساوانتو با نسبت‌های فیبوناچی بهبود یافت.
• الگوی گارتلی بینش‌های خاصی در مورد زمان‌بندی و اندازه حرکات قیمتی ارائه می‌دهد و اطلاعات قابل اجرایی برای معامله‌گران فراهم می‌کند.

درک الگوهای گارتلی در معاملات

الگوی گارتلی رایج‌ترین الگوی نموداری هارمونیک است. الگوهای هارمونیک فرض می‌کنند که دنباله‌های فیبوناچی به ایجاد ساختارهای هندسی مانند شکست‌ها و بازگشت‌ها در قیمت‌ها کمک می‌کنند. نسبت فیبوناچی در طبیعت رایج است و به یکی از حوزه‌های تمرکز محبوب در میان تحلیل‌گران تکنیکال تبدیل شده است که از ابزارهایی مانند بازگشت‌های فیبوناچی، بسط‌ها، فن‌ها، خوشه‌ها و مناطق زمانی استفاده می‌کنند. بسیاری از تحلیل‌گران تکنیکال از الگوی گارتلی همراه با سایر الگوهای نموداری یا شاخص‌های تکنیکال استفاده می‌کنند. این الگو دید کلی از حرکات قیمتی آینده ارائه می‌دهد، در حالی که معامله‌گران معاملات کوتاه‌مدت را دنبال روند انجام می‌دهند. معامله‌گران همچنین از اهداف شکست و فروپاشی به عنوان سطوح حمایت و مقاومت استفاده می‌کنند. مزیت اصلی این الگوهای نموداری این است که بینش‌هایی در مورد زمان‌بندی و اندازه حرکات قیمتی ارائه می‌دهند. معامله‌گران همچنین از امواج الیوت استفاده می‌کنند و با تجزیه و تحلیل ظاهر و ارتباط حرکات قیمتی، روندهای آینده را پیش‌بینی می‌کنند.

شناسایی و تحلیل الگوهای گارتلی

ساختار الگوی گارتلی به شرح زیر است: تصویر از جولی بنگ © اینوستوپدیا ۲۰۲۰ الگوی گارتلی بالا یک روند صعودی از نقطه ۰ به نقطه ۱ را نشان می‌دهد که در نقطه ۱ با بازگشت قیمت مواجه می‌شود. با استفاده از نسبت‌های فیبوناچی، بازگشت بین نقطه ۰ و نقطه ۲ باید ۶۱.۸٪ باشد. در نقطه ۲، قیمت دوباره به سمت نقطه ۳ معکوس می‌شود که باید بازگشتی ۳۸.۲٪ از نقطه ۱ باشد. در نقطه ۳، قیمت به سمت نقطه ۴ معکوس می‌شود. در نقطه ۴، الگو تکمیل می‌شود و سیگنال‌های خرید ایجاد می‌شوند با هدف صعودی که با نقطه ۳، نقطه ۱ و افزایش ۱۶۱.۸٪ از نقطه ۱ به عنوان هدف نهایی قیمت مطابقت دارد. اغلب، نقطه ۰ به عنوان سطح توقف ضرر برای کل معامله استفاده می‌شود. این سطوح فیبوناچی نیازی به دقیق بودن ندارند، اما هرچه به این سطوح نزدیک‌تر باشند، الگو قابل اعتمادتر است. نسخه نزولی الگوی گارتلی به سادگی معکوس نسخه صعودی است و یک روند نزولی را با چندین هدف قیمتی پیش‌بینی می‌کند وقتی که الگو در نقطه چهارم تکمیل می‌شود.

مثال واقعی: الگوی گارتلی در عمل

در اینجا مثالی از ظهور الگوی گارتلی در جفت ارز AUD/USD آورده شده است: در نمودار بالا، الگوی گارتلی با یک حرکت صعودی به سمت بالا دنبال می‌شود. نقطه X یا ۰.۷۰۵۵۰ می‌تواند به عنوان نقطه توقف ضرر برای معامله استفاده شود. نقطه کسب سود می‌تواند در نقطه C یا حدود ۰.۷۱۳۰۰ تنظیم شود.

نتیجه‌گیری

الگوی گارتلی یک الگوی نموداری هارمونیک پرکاربرد است که با استفاده از اعداد و نسبت‌های فیبوناچی به معامله‌گران کمک می‌کند تا نقاط اوج و پایین واکنشی بالقوه در بازار را شناسایی کنند. به عنوان رایج‌ترین الگوی هارمونیک، این الگو بینش‌های خاصی در مورد زمان‌بندی و اندازه حرکات قیمتی ارائه می‌دهد. معامله‌گران اغلب از الگوی گارتلی در کنار سایر ابزارهای تحلیل تکنیکال برای تقویت پیش‌بینی‌ها و تنظیم اهداف توقف ضرر و کسب سود استفاده می‌کنند. درک این الگو می‌تواند به معامله‌گران در اتخاذ تصمیمات آگاهانه و بهبود استراتژی کلی معاملاتشان کمک کند.