ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

تحلیل بنیادین · اخبار

Gift Causa Mortis چیست؟

Gift Causa Mortis زمانی است که فردی به دیگری هدیه‌ای می‌دهد زیرا باور دارد که به زودی خواهد مرد.

Gift Causa Mortis هدیه‌ای از اموال شخصی است که با این انتظار داده می‌شود که شخص اهداکننده به زودی خواهد مرد. هدایای Causa Mortis با ارثی که از طریق وصیت‌نامه داده یا تعیین می‌شود تفاوت دارند.

نکات کلیدی

  • Gift Causa Mortis زمانی است که فردی به دیگری هدیه‌ای می‌دهد زیرا باور دارد که به زودی خواهد مرد.
  • این نوع هدیه، برخلاف انتقال از طریق وصیت‌نامه یا Gift Inter Vivos، توسط اهداکننده تا زمان مرگ قابل فسخ است و ممکن است مشمول قوانین مالیاتی متفاوتی باشد.
  • این اصطلاح از لاتین Causa Mortis گرفته شده است که به معنای «اندیشیدن به مرگ» است.

درک Gift Causa Mortis

Gift Causa Mortis تنها پس از مرگ اهداکننده به اجرا درمی‌آید. این نوعی هدیه مشروط است و تنها در صورتی می‌تواند داده شود که اهداکننده مرگ خود را پیش‌بینی کند. یک Gift Causa Mortis به نام «هدیه بستر مرگ» نیز شناخته می‌شود زیرا نمونه کلاسیک هدیه‌ای است که توسط اهداکننده در زمان مرگ یا بر روی بستر مرگ داده می‌شود.

یک هدیه می‌تواند به صورت Causa Mortis، یعنی در پیش‌بینی مرگ اهداکننده، یا به صورت Inter Vivos، یعنی در طول زندگی اهداکننده، داده شود. یک Gift Causa Mortis طبق قانون مالیات فدرال بر ارث همانند هدیه‌ای که از طریق وصیت‌نامه واگذار شده است مشمول مالیات می‌شود. وصیت‌نامه یک سند قانونی است که برای انتقال دارایی به ذی‌نفعان پس از مرگ فردی که وصیت‌نامه را تنظیم کرده (موصی) استفاده می‌شود.

Gift Causa Mortis در برابر Gift Inter Vivos

دو تفاوت میان اثر یک Gift Inter Vivos و یک Gift Causa Mortis وجود دارد. نخست اینکه هدایای Causa Mortis قابل فسخ هستند، در حالی که یک هدیه Inter Vivos غیرقابل فسخ است. به محض اینکه هدیه به ذی‌نفع داده شد، اهداکننده هیچ حقی نسبت به مال ندارد و نمی‌تواند آن را بازپس گیرد. با این حال، اهداکننده می‌تواند هدیه Causa Mortis را در هر زمانی، به هر دلیلی و تا زمانی که زنده است، فسخ کند.

بنابراین در حالی که هدایای Causa Mortis با تحویل و پذیرش تکمیل می‌شوند، حق واقعی ذی‌نفع برای نگهداری هدیه تنها پس از مرگ اهداکننده تثبیت می‌شود. پس از مرگ اهداکننده، هدیه غیرقابل فسخ می‌شود. تفاوت دیگر این است که اگر اهداکننده نمیرد، هدیه Causa Mortis به صورت خودکار فسخ می‌شود.

برخلاف Gift Inter Vivos، که هدیه‌ای بین افراد زنده است، هدایای Causa Mortis قابل فسخ و مشروط هستند. همچنین از نظر مالیاتی تفاوت دارند. در یک Gift Causa Mortis، اهداکننده می‌تواند یک‌جانبه در هر زمانی که هنوز زنده است، هدیه را فسخ کند.

علاوه بر این، هدیه یا به صورت خودکار فسخ می‌شود یا بنا به اختیار اهداکننده، اگر او از شرایطی که باعث شد مرگ خود را پیش‌بینی کند نجات یابد. هدیه همچنین مشروط به زنده ماندن ذی‌نفع پس از اهداکننده است. اگر ذی‌نفع پیش از اهداکننده بمیرد، هدیه فسخ می‌شود و دارایی ذی‌نفع هیچ حقی نسبت به مال نخواهد داشت.

هدایای Causa Mortis همچنین با سایر هدایا متفاوت‌اند زیرا تحت قانون مالیات فدرال بر ارث مشمول مالیات می‌شوند، درست مانند هدیه‌ای که از طریق وصیت‌نامه داده شده است. دلیل اصلی این امر آن است که یک Gift Causa Mortis تا زمان مرگ اهداکننده کامل نمی‌شود. با این حال، یک Gift Inter Vivos که در سه سال پایانی پیش از مرگ داده شده باشد نیز تحت قانون مالیات فدرال بر ارث مشمول مالیات خواهد شد.