تحلیل بنیادین
بدهی یونی‌ترانش چیست؟
بدهی یونی‌ترانش وام ترکیبی است که بدهی ارشد و تابع را ترکیب می‌کند و به وام‌گیرنده امکان دسترسی به منابع مالی چندین طرف را می‌دهد.
بدهی یونی‌ترانش چیست؟
بدهی یونی‌ترانش یا تأمین مالی یونی‌ترانش، یک ساختار وام ترکیبی است که بدهی ارشد (Senior Debt) و بدهی تابع (Subordinated Debt) را در یک وام واحد ترکیب می‌کند و به بانک‌ها امکان می‌دهد تا بهتر با صندوق‌های بدهی خصوصی رقابت کنند. وام‌گیرنده این نوع بدهی معمولاً نرخ بهره‌ای پرداخت می‌کند که بین نرخ‌های بهره‌ای که هر نوع وام به‌صورت جداگانه می‌طلبد، قرار دارد.
بدهی یونی‌ترانش معمولاً در معاملات تأمین مالی نهادی استفاده می‌شود. این امکان را به وام‌گیرنده می‌دهد تا از چندین طرف تأمین مالی دریافت کند، که می‌تواند هزینه‌های ناشی از صدور چندین وام را کاهش دهد، امکان جمع‌آوری سرمایه بیشتر از طریق یک فرآیند معامله واحد را فراهم کند و در خرید شرکت‌ها، فرآیند تملک را تسریع کند.
نکات کلیدی
- بدهی یونی‌ترانش یک مدل ترکیبی است که وام‌های مختلف را در یک وام واحد ترکیب می‌کند، با نرخ بهره‌ای برای وام‌گیرنده که بین بالاترین و پایین‌ترین نرخ وام‌های جداگانه قرار دارد.
- بدهی یونی‌ترانش معمولاً در معاملات تأمین مالی نهادی استفاده می‌شود، زیرا به وام‌گیرنده اجازه می‌دهد به منابع مالی چندین طرف دسترسی پیدا کند و احتمالاً معامله را سریع‌تر به نتیجه برساند.
- بدهی یونی‌ترانش با بدهی سندیکایی قابل مقایسه است، زیرا هر دو نوع وام تحت یک توافق‌نامه صدور کلی ساختاربندی شده‌اند که هزینه متوسط بدهی را برای صادرکننده فراهم می‌کند.
شناخت بدهی یونی‌ترانش
معاملات بدهی یونی‌ترانش می‌توانند به روش‌های مختلفی ساختاربندی شوند. تمرکز اصلی بر سطوح اولویت بازپرداخت برای وام‌گیرندگان است. سطوح ریسک در یک معامله بدهی یونی‌ترانش ساختاربندی‌شده می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی متفاوت باشد، با وام‌گیرندگان که با سطوح اولویت مختلف برای بازپرداخت در صورت نکول موافقت می‌کنند.
بدهی یونی‌ترانش همچنین می‌تواند با بدهی سندیکایی مقایسه شود. هر دو نوع بدهی تحت یک توافق‌نامه صدور کلی ساختاربندی شده‌اند که هزینه متوسط بدهی را برای صادرکننده فراهم می‌کند.
مهم
بدهی یونی‌ترانش نوعی بدهی ساختاربندی‌شده است که تأمین مالی را از چندین شرکت‌کننده با ساختارهای سررسید متفاوت جمع‌آوری می‌کند.
بدهی یونی‌ترانش ساختاربندی‌شده قطعات وسیله بدهی ساختاربندی‌شده را به ترنش‌ها تقسیم می‌کند، که هر کدام دارای نام‌گذاری کلاس خاص خود هستند. صادرکننده بدهی معمولاً با یک بانک سرمایه‌گذاری بزرگ یا گروهی از بانک‌های سرمایه‌گذاری همکاری می‌کند تا ساختاربندی بدهی را در فرآیند پذیره‌نویسی انجام دهد. پذیره‌نویسان تمام شرایط هر ترنش، از جمله جزئیات پرداخت‌های بهره، نرخ بهره، مدت‌زمان و ارشدیت را تعیین و مستند می‌کنند.
ارشدیت معمولاً عامل اصلی تأثیرگذار بر شرایط هر سطح ترنش است. ترنش‌های بدهی می‌توانند به‌عنوان سود سهام تقسیم شوند و با نام‌های سطح کلاس، مانند سال صدور به دنبال یک حرف، نشان داده شوند. به‌عنوان مثال، یک وسیله یونی‌ترانش با چهار ترنش می‌تواند به‌صورت ۲۰۱۹-A، ۲۰۱۹-B، ۲۰۱۹-C و ۲۰۱۹-D ساختاربندی شود و شناسه‌ای برای وام‌دهندگان فراهم کند که می‌خواهند در این وسیله سرمایه‌گذاری کنند.
پذیره‌نویسان ترنش‌ها را بر اساس ارشدیت ساختاربندی می‌کنند، به‌طوری که ترنش‌های با کمترین ریسک دارای بالاترین ارشدیت برای بازپرداخت در صورت نکول هستند. این ترنش‌ها همچنین به‌عنوان «ترنش‌های تضمین‌شده» شناخته می‌شوند. هر ترنش در صورت نکول صادرکننده، سطوح متفاوتی از ارشدیت خواهد داشت.
برخی وسایل یونی‌ترانش ممکن است ترنش‌های مختلف را برای حمایت از بازاریابی و افشای فروش ترنش رتبه‌بندی کنند. پذیره‌نویسان همچنین می‌توانند هر ترنش را با شرایط متفاوتی ساختاربندی کنند. بنابراین، ترنش‌های جداگانه می‌توانند سفارشی شوند و با مقرراتی ایجاد شوند که برای صادرکننده مطلوب باشند. مقررات ممکن است شامل حقوق بازخرید (Call Rights)، بازپرداخت کامل اصل بدون کوپن و نرخ‌های متغیر در مقابل ثابت باشد.
بدهی یونی‌ترانش در مقابل وام سندیکایی
در برخی موارد، وام سندیکایی نیز ممکن است نوعی بدهی یونی‌ترانش تلقی شود. وام سندیکایی مشابه وام یونی‌ترانش است، زیرا شامل چندین وام‌دهنده است که سرمایه‌گذاری می‌کنند. وام‌های سندیکایی همچنین شامل پذیره‌نویسان و یک فرآیند پذیره‌نویسی گسترده هستند.
در وام سندیکایی، وام‌دهندگان معمولاً با شرایط مشابه موافقت می‌کنند؛ با این حال، برخی وام‌های سندیکایی ممکن است شامل بخش‌های وام جداگانه برای هر وام‌دهنده باشند که به‌عنوان ترنش در نظر گرفته می‌شوند. به‌طور کلی، وام‌های سندیکایی معمولاً در ساختاربندی خود نسبت به بدهی یونی‌ترانش پیچیدگی کمتری دارند.
تمرکز اصلی بدهی یونی‌ترانش چیست؟
تمرکز اصلی بدهی یونی‌ترانش بر سطوح اولویت بازپرداخت برای وام‌گیرندگان است. سطوح ریسک در یک معامله بدهی یونی‌ترانش ساختاربندی‌شده می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی متفاوت باشد، با وام‌گیرندگان که با سطوح اولویت مختلف برای بازپرداخت در صورت نکول موافقت می‌کنند.
بدهی یونی‌ترانش چگونه شبیه بدهی سندیکایی است؟
هر دو نوع بدهی تحت یک توافق‌نامه صدور کلی ساختاربندی شده‌اند که هزینه متوسط بدهی را برای صادرکننده فراهم می‌کند.
بدهی یونی‌ترانش چگونه کار می‌کند؟
بدهی یونی‌ترانش ساختاربندی‌شده قطعات وسیله بدهی ساختاربندی‌شده را به ترنش‌ها تقسیم می‌کند، که هر کدام دارای نام‌گذاری کلاس خاص خود هستند.
نتیجه‌گیری
بدهی یونی‌ترانش بدهی ارشد و بدهی تابع را در یک وام واحد ترکیب می‌کند و به بانک‌ها امکان می‌دهد تا بهتر با صندوق‌های بدهی خصوصی رقابت کنند. این یک ساختار وام ترکیبی است که معمولاً در معاملات تأمین مالی نهادی استفاده می‌شود.