اخبار
صندوق قابل معامله اهرمی چیست؟
صندوق اهرمی نوعی صندوق قابل معامله است که با استفاده از اهرم مالی، بازده یک شاخص معیار را تقویت می‌کند.
صندوق قابل معامله اهرمی چیست؟
صندوق قابل معامله اهرمی (Ultra ETF) نوعی صندوق قابل معامله در بورس است که از اهرم مالی استفاده می‌کند تا بازده یک شاخص معیار را تقویت کند. این نوع صندوق‌ها از سال ۱۳۸۵ (2006) معرفی شدند و اکنون شامل صندوق‌های متنوعی هستند که شاخص‌های گسترده بازار مانند S&P 500 و Russell 2000 یا بخش‌های خاصی مانند فناوری، مراقبت‌های بهداشتی و مواد اولیه را پوشش می‌دهند. این صندوق‌ها به‌عنوان صندوق‌های اهرمی یا صندوق‌های تقویت‌شده نیز شناخته می‌شوند.
نکات کلیدی
- صندوق اهرمی نوعی صندوق قابل معامله است که با استفاده از اهرم مالی، بازده یک شاخص معیار را تقویت می‌کند.
- این صندوق‌ها از ابزارهای مالی مشتقه و بدهی برای افزایش اثر تغییرات قیمتی استفاده می‌کنند و می‌توانند بازده دو یا سه برابری (یا بیشتر) از عملکرد مثبت یا منفی شاخص زیربنایی ارائه دهند.
- به دلیل ساختار پرریسک و پرهزینه، این صندوق‌ها برای استراتژی‌های معاملاتی کوتاه‌مدت مناسب‌تر هستند.
شناخت صندوق اهرمی
صندوق‌های قابل معامله (ETF) معمولاً در سبدی از اوراق بهادار موجود در شاخص موردنظر خود سرمایه‌گذاری می‌کنند و سعی دارند بازده مشابه شاخص را کسب کنند. این صندوق‌ها به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند تا عملکرد بازار سهام یا یک بخش خاص را تقلید کنند.
صندوق‌های سنتی قابل معامله معمولاً عملکرد اوراق بهادار شاخص زیربنایی خود را به‌صورت یک‌به‌یک دنبال می‌کنند؛ برای مثال، اگر شاخص S&P یک درصد رشد کند، صندوق S&P نیز یک درصد رشد خواهد کرد. اما صندوق‌های اهرمی رویکرد تهاجمی‌تری دارند. این اوراق بهادار marketable از ابزارهای مالی مشتقه و بدهی برای تقویت بازده استفاده می‌کنند و می‌توانند دو یا سه برابر (یا بیشتر) عملکرد مثبت یا منفی شاخص زیربنایی را ارائه دهند.
مهم
اهرم مالی استراتژی سرمایه‌گذاری است که از وجوه قرضی برای خرید گزینه‌ها و قراردادهای آتی استفاده می‌کند تا اثر تغییرات قیمتی را افزایش دهد.
نوسانات روزانه بالا، بزرگ‌ترین مزیت و خطر صندوق‌های اهرمی است. این صندوق‌ها برای استراتژی‌های سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت یا معاملات سریع به‌منظور بهره‌برداری از یک پیش‌بینی بازار مناسب هستند. به دلیل ساختار پرریسک و پرهزینه، این صندوق‌ها به‌ندرت برای سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت استفاده می‌شوند.
بر اساس اسناد رسمی این صندوق‌ها، در بازارهای بدون نوسان، ممکن است بازده دو یا چند برابری شاخص را محقق نکنند. بازده بلندمدت نیز ممکن است از هدف عملکرد موردنظر فاصله بگیرد. هدف اصلی صندوق‌های اهرمی تقویت بازده روزانه است، هدفی که تاکنون در کوتاه‌مدت با دقت نسبتاً خوبی محقق شده است.
۱۸.۹ میلیارد دلار
دارایی کل صندوق ProShares UltraPro QQQ با اهرم سه برابری. تا پایان آذر ۱۴۰۲ (دسامبر ۲۰۲۳)، این صندوق بزرگ‌ترین صندوق اهرمی در بازار آمریکا بوده است (بر اساس داده‌های VettaFi).
نحوه دستیابی صندوق‌های اهرمی به اهرم
صندوق‌های اهرمی از روش‌های مختلفی برای دستیابی به اهرم استفاده می‌کنند. استراتژی‌های زیر برای تقویت بازده بالقوه شاخص یا دارایی زیربنایی طراحی شده‌اند:
- استفاده از قراردادهای مشتقه : صندوق‌های اهرمی از ابزارهای مشتقه مانند قراردادهای آتی برای دسترسی به شاخص یا دارایی زیربنایی استفاده می‌کنند. این ابزارها امکان کنترل موقعیت بزرگ‌تری در دارایی را بدون نیاز به خرید مستقیم آن فراهم می‌کنند.
- استفاده از سرمایه قرضی : صندوق ممکن است با قرض گرفتن پول، میزان سرمایه‌گذاری خود را افزایش دهد. این سرمایه قرضی برای خرید دارایی‌ها یا قراردادهای مشتقه اضافی استفاده می‌شود که بازده بالقوه صندوق را تقویت می‌کند.
- تعادل‌سازی مکرر : برای حفظ سطح اهرم موردنظر، صندوق‌های اهرمی معمولاً به تعادل‌سازی روزانه یا دوره‌ای نیاز دارند. این فرآیند شامل خرید یا فروش دارایی‌ها و مشتقات برای تنظیم سطح اهرم است که ممکن است نوسانات بیشتری ایجاد کند.
- اثر ترکیب (Compounding) : به دلیل تعادل‌سازی روزانه یا دوره‌ای، بازده صندوق‌های اهرمی صرفاً چند برابر بازده شاخص زیربنایی نیست. با گذشت زمان، اثر ترکیب می‌تواند منجر به انحراف قابل‌توجهی از بازده مورد انتظار شود.
مزایای صندوق اهرمی
اگر سرمایه‌گذاری معتقد باشد که شاخص S&P 500 در شرف رشد است، احتمالاً به دنبال راه‌هایی برای کسب حداکثر سود از این پیش‌بینی خواهد بود. صندوق اهرمی می‌تواند این نیاز را بدون هزینه‌ها و استرس اضافی معاملات حاشیه‌ای (margin trading) برآورده کند.
این صندوق‌ها برای سرمایه‌گذاران تاکتیکی که سرمایه یا فضای تخصیص محدودی در سبد متنوع خود دارند، مفید هستند. برای مثال، آن‌ها می‌توانند ۵ درصد از سبد خود را به یک صندوق اهرمی اختصاص دهند و به دلیل بازده اهرمی، به exposure نزدیک به ۱۰ درصد دست یابند.
محدودیت‌های صندوق اهرمی
اهرم مالی شمشیری دو لبه است: می‌تواند به سودهای قابل‌توجه یا زیان‌های سنگین منجر شود. استفاده از اهرم نه‌تنها پتانسیل بازده را تقویت می‌کند، بلکه انحراف معیار را نیز افزایش می‌دهد و این سرمایه‌گذاری‌ها را پرریسک‌تر از صندوق‌های غیراهرمی می‌کند. به عبارت دیگر، این ابزارها برای سرمایه‌گذاران معمولی مناسب نیستند.
نکته: صندوق‌های اهرمی تنها بخش کوچکی از کل بازار صندوق‌های قابل معامله را تشکیل می‌دهند و در آذر ۱۴۰۲ (دسامبر ۲۰۲۳)، حدود ۷۳.۶۳ میلیارد دلار یا ۴.۳ درصد از بازار ۱.۷۱ تریلیون دلاری صندوق‌های قابل معامله را به خود اختصاص داده‌اند.
سرمایه‌گذارانی که به دنبال سرمایه‌گذاری بلندمدت و خرید و نگهداری هستند، باید از صندوق‌های اهرمی دوری کنند. تعادل‌سازی روزانه و اثر ترکیب، همراه با اهرم، می‌تواند نتایج سرمایه‌گذاری را با گذشت زمان از انتظارات به طور قابل‌توجهی منحرف کند.
هزینه‌ها نیز می‌توانند بازده بالقوه را به شدت کاهش دهند. به دلیل پیچیدگی و استفاده از وجوه قرضی، صندوق‌های اهرمی نسبت به صندوق‌های استاندارد هزینه‌های بالاتری دارند. میانگین کارمزد صندوق‌های معمولی حدود ۰.۵ درصد (۵ دلار به ازای هر ۱۰۰۰ دلار سرمایه‌گذاری در سال ۱۴۰۲) است، در حالی که صندوق‌های اهرمی معمولاً کارمزد ۱ درصد یا بیشتر دارند.
ملاحظات ویژه
صندوق‌های اهرمی همچنین امکان تقویت بازده در معاملات معکوس یا شرط‌بندی علیه یک شاخص را فراهم می‌کنند. صندوق‌های اهرمی معکوس (ultra shorts) از اهرم برای کسب سود اضافی در هنگام کاهش ارزش بازار استفاده می‌کنند. این ابزارها به سرمایه‌گذاران حرفه‌ای امکان می‌دهند تا موقعیت‌های بلندمدت خود را با exposure کوتاه‌مدت پوشش دهند.
پیامدهای مالیاتی نیز باید در نظر گرفته شوند. صندوق‌های اهرمی به دلیل خرید و فروش مکرر اوراق بهادار، ممکن است سود سرمایه‌ای ایجاد کنند که به سهام‌داران به‌عنوان توزیع سود سرمایه‌ای منتقل می‌شود. این امر می‌تواند منجر به سودهای کوتاه‌مدت سرمایه‌ای شود.
این صندوق‌ها می‌توانند در حساب‌های با مزایای مالیاتی مانند IRA نگهداری شوند، اما باید توجه داشت که این صندوق‌ها نوسانات و ریسک بالاتری دارند. در صورت از دست دادن سرمایه، ممکن است امکان بازیابی مزایای مالیاتی محدود شود.
هدف اصلی صندوق‌های اهرمی چیست؟
هدف اصلی این صندوق‌ها فراهم کردن فرصت برای معامله‌گران برای بهره‌برداری از حرکات کوتاه‌مدت بازار و تقویت سودهای بالقوه است. این صندوق‌ها معمولاً برای معاملات تاکتیکی استفاده می‌شوند و نه برای استراتژی‌های سرمایه‌گذاری بلندمدت.
چه نوع دارایی‌ها یا شاخص‌هایی توسط صندوق‌های اهرمی دنبال می‌شوند؟
صندوق‌های اهرمی می‌توانند طیف گسترده‌ای از دارایی‌ها و شاخص‌ها، از جمله شاخص‌های سهام، کالاها و ابزارهای درآمد ثابت را دنبال کنند. برخی از صندوق‌های اهرمی محبوب به شاخص‌های اصلی بازار سهام مانند S&P 500، طلا یا نفت مرتبط هستند.
نتیجه‌گیری
صندوق‌های اهرمی، که به‌عنوان صندوق‌های قابل معامله تقویت‌شده نیز شناخته می‌شوند، ابزارهای تخصصی هستند که برای ارائه exposure تقویت‌شده به یک شاخص یا کلاس دارایی طراحی شده‌اند. آن‌ها از ابزارهای مالی مشتقه برای دستیابی به اهرم استفاده می‌کنند و هدفشان کسب دو یا سه برابر بازده روزانه شاخص زیربنایی است. این صندوق‌ها عموماً برای سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت مناسب‌تر هستند و معمولاً در استراتژی‌های نگهداری بلندمدت استفاده نمی‌شوند.