ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

اخبار

دارایی پایه چیست؟

دارایی پایه به اوراق بهادار یا دارایی اشاره دارد که باید هنگام استفاده از قرارداد یا اختیار معامله تحویل داده شود.

عکس آرشیوی مرتبط با موضوع

Market centre in Tokyo stock exchange.jpg
عکس: ehnmark · CC BY 2.0

عکس آرشیوی مرتبط با موضوع

Market centre in Tokyo stock exchange.jpg
عکس: ehnmark · CC BY 2.0

دارایی پایه چیست؟

در معاملات سهام، دارایی پایه به سهام عادی اشاره دارد که باید در زمان استفاده از اختیار معامله یا تبدیل اوراق قرضه قابل‌تبدیل یا سهام ممتاز قابل‌تبدیل به سهام عادی تحویل داده شود.

قیمت دارایی پایه عامل اصلی تعیین‌کننده قیمت اوراق مشتقه، اختیار معامله و اوراق قابل‌تبدیل است. بنابراین، تغییر در قیمت دارایی پایه به تغییر همزمان در قیمت دارایی مشتقه مرتبط با آن منجر می‌شود.

نکات کلیدی

  • دارایی پایه به اوراق بهادار یا دارایی اشاره دارد که باید هنگام استفاده از قرارداد یا اختیار معامله تحویل داده شود.
  • در مشتقات، دارایی پایه، اوراق بهادار یا دارایی است که جریان نقدی را برای مشتقه فراهم می‌کند.
  • دارایی پایه یک مشتقه می‌تواند یک دارایی، شاخص یا حتی مشتقه دیگری باشد.
  • برای اوراق قابل‌تبدیل، دارایی پایه سهامی است که می‌تواند با اوراق مبادله شود.
  • دارایی‌های پایه معمولاً نسبت به مشتقات خود نوسان کمتری دارند.

شناخت دارایی پایه

دارایی پایه هم در معاملات سهام و هم در مشتقات کاربرد دارد. قراردادهای مشتقه معمولاً حول قیمت یا ارزش دارایی دیگری، مانند قیمت سهام، ساختاربندی می‌شوند. در این مورد، سهام، دارایی پایه مشتقه است. وقتی قیمت سهام پایه افزایش می‌یابد، قیمت بازار مشتقه ممکن است افزایش یا کاهش یابد.

در قراردادهای آتی، دارایی پایه یک کالا مانند طلا، نفت یا گندم است. اگر بازارهای این کالاها با اختلال مواجه شوند، آتی‌هایی که از آن کالا به‌عنوان دارایی پایه استفاده می‌کنند نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

اوراق قابل‌تبدیل نیز حول یک دارایی پایه، گاهی با ویژگی‌های شبیه به مشتقات، ساختاربندی می‌شوند. این‌ها بدهی‌هایی هستند که ممکن است مانند اوراق قرضه بازپرداخت شوند یا تحت شرایط خاصی به‌صورت سهام شرکت بازپرداخت شوند. از آنجا که ارزش سهام بر ارزش اوراق قابل‌تبدیل تأثیر می‌گذارد، سهام به‌عنوان دارایی پایه این اوراق شناخته می‌شود.

نکته

دارایی پایه معمولاً برای اشاره به دارایی‌ها استفاده می‌شود، اما می‌تواند نرخ بهره، معیار یا حتی مشتقه دیگری باشد.

مشتقات مالی

اصطلاح «دارایی پایه» اغلب در رابطه با قراردادهای مشتقه به کار می‌رود که معمولاً حول دارایی دیگری ساختاربندی می‌شوند. معاملات اختیارات یکی از محبوب‌ترین معاملات مشتقه هستند که در آن معامله‌گران شرط‌بندی‌های پیچیده‌ای روی قیمت آینده سهام یا کالاهای خاص انجام می‌دهند. اگر شرایط قرارداد برآورده شود، معامله‌گر می‌تواند سود کسب کند.

با این حال، دارایی پایه یک مشتقه همیشه یک دارایی نیست. برخی مشتقات دارای دارایی پایه‌ای مانند شاخص معیار، نرخ بهره یا معیار مالی مهم دیگری هستند. وقتی این معیار افزایش یا کاهش می‌یابد، مشتقاتی که از این معیار به‌عنوان دارایی پایه استفاده می‌کنند، شاهد افزایش یا کاهش قیمت هستند. دارایی پایه حتی می‌تواند مشتقه دیگری باشد.

بسیاری از سوآپ‌های نرخ بهره از نرخ تأمین مالی یک‌شبه امن (SOFR) برای تبادل جریان‌های نقدی بین دو نهاد استفاده می‌کنند. وقتی نرخ معیار SOFR افزایش می‌یابد، ارزش سوآپ نیز تغییر می‌کند.

مزایا و معایب دارایی پایه

هنگام سرمایه‌گذاری در مشتقات، درک ویژگی‌های سرمایه‌گذاری دارایی پایه یا شاخص مهم است. هر دارایی دارای پروفایل ریسک خاص خود است که بر قراردادهایی که از آن به‌عنوان دارایی پایه استفاده می‌کنند نیز تأثیر می‌گذارد. سهام تحت تأثیر ریسک سرمایه‌گذاری، اوراق قرضه دارای ریسک نکول و سایر مشتقات تحت تأثیر ریسک بازار هستند.

با این حال، دارایی‌های پایه معمولاً نسبت به مشتقات خود نوسان کمتری دارند. ارزش یک اختیار خرید یا فروش ممکن است با نزدیک شدن به تاریخ انقضا به صفر برسد؛ در حالی که قیمت سهام نیز می‌تواند نوسان داشته باشد، بعید است که ارزش خود را کاملاً از دست بدهد.

وقتی یک دارایی به‌عنوان دارایی پایه یک قرارداد مشتقه یا آتی استفاده می‌شود، این مزیت را دارد که نقدینگی و حجم بیشتری به بازار آن دارایی فراهم می‌کند که ممکن است در بازار نقدی (spot) در دسترس نباشد.

برای مثال، وقتی یک معامله‌گر قرارداد اختیارات را خرید یا می‌فروشد، تعهدی برای خرید یا فروش دارایی پایه معامله می‌کند. اگر اختیار استفاده شود، شخصی باید آن اوراق بهادار را خریداری کند، که به این ترتیب نقدینگی بازار را افزایش می‌دهد.

عیب اصلی این است که دارایی‌های پایه ممکن است به دلیل سفته‌بازی در بازارهای مشتقه به‌طور منفی تحت تأثیر قرار گیرند. در طول بحران مسکن ۲۰۰۷، قیمت املاک و مستغلات به دلیل معاملات سفته‌بازانه در اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن و قراردادهای مشتقه بسیار پیچیده افزایش یافت. وقتی حباب‌های مشتقه فروپاشید، قیمت دارایی‌های پایه نیز سقوط کرد.

مزایا و معایب دارایی پایه

مزایا

  • معاملات مشتقه نقدینگی و حجم بیشتری به بازارهای نقدی دارایی پایه فراهم می‌کنند.
  • دارایی‌های پایه از بازار معاملاتی سازمان‌یافته و ساختارمند بهره‌مند می‌شوند.
  • دارایی‌های پایه معمولاً نسبت به مشتقات خود نوسان کمتری دارند.

معایب

  • رفتار سفته‌بازانه می‌تواند بر دارایی‌های پایه تأثیر منفی بگذارد.
  • هر دارایی پایه پروفایل ریسک خاص خود را دارد که می‌تواند بر مشتقات آن تأثیر بگذارد.

انواع دارایی‌های پایه

دارایی‌های پایه بسته به قرارداد مشتقه می‌توانند به اشکال مختلفی باشند. در ادامه انواع اصلی دارایی‌های پایه آورده شده است:

  • سهام : دارایی‌های پایه می‌توانند سهام انفرادی یا شاخص‌های سهام باشند. برای مثال، در معاملات اختیارات، دارایی پایه می‌تواند سهام شرکتی خاص مانند اپل (AAPL) باشد.
  • کالاها : کالاهایی مانند طلا، نقره، نفت خام، گاز طبیعی، محصولات کشاورزی (گندم، ذرت، سویا) و غیره به‌عنوان دارایی پایه در قراردادهای مشتقه عمل می‌کنند. این قراردادها به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهند تا روی حرکت قیمت این کالاهای فیزیکی شرط‌بندی کنند یا در برابر آن‌ها محافظت کنند، و حقوق مالکیت کالاها می‌تواند تحویل داده شود.
  • ارزها : بازارهای ارز خارجی (فارکس) شامل معاملات جفت ارز هستند که هر جفت ارز به‌عنوان دارایی پایه محسوب می‌شود. برای مثال، در جفت ارز EUR/USD، یورو (EUR) و دلار آمریکا (USD) ارزهای پایه هستند.
  • نرخ‌های بهره : مشتقات نرخ بهره بر اساس دارایی‌های بهره‌دار مانند اوراق قرضه دولتی، اسناد خزانه و معیارهای نرخ بهره هستند. دارایی پایه در این موارد خود نرخ بهره است (برای مثال، در قرارداد سوآپ).
  • شاخص‌ها : شاخص‌ها مجموعه‌ای از اوراق بهادار را نشان می‌دهند و به‌عنوان دارایی پایه برای مشتقات عمل می‌کنند. مثال‌هایی از این نوع شامل شاخص‌های بازار سهام مانند میانگین صنعتی داو جونز یا S&P 500 است. به‌جای یک سهام، دارایی پایه می‌تواند مجموعه‌ای از سهام باشد.
  • املاک و مستغلات : دارایی‌های املاک و مستغلات می‌توانند به‌عنوان دارایی پایه در قراردادهای مشتقه عمل کنند. تراست‌های سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات (REITs) نیز گاهی به‌عنوان دارایی پایه در مشتقات مرتبط با بازار املاک استفاده می‌شوند، زیرا مبادله یا تحویل آن‌ها آسان‌تر است.
  • ارزهای دیجیتال : با ظهور ارزهای دیجیتال مانند بیت‌کوین و اتریوم، مشتقاتی که به این دارایی‌های دیجیتال وابسته‌اند، معامله می‌شوند. برای مثال، آتی‌ها و اختیارات بیت‌کوین بر اساس قیمت بیت‌کوین به‌عنوان دارایی پایه هستند.

محدودیت‌های دارایی‌های پایه

مفهوم بازار مشتقه بدون دارایی پایه نمی‌تواند وجود داشته باشد. با این حال، برخی محدودیت‌ها در اجرای قراردادهای مشتقه وجود دارد. برای مثال، نقدشوندگی کم یک اوراق بهادار ممکن است ارزش قرارداد مشتقه را تغییر دهد (اگرچه این ممکن است هدف اصلی قرارداد نباشد). در برخی بازارها، شرکت‌کنندگان ممکن است بتوانند دارایی پایه را دستکاری کنند.

برخی چالش‌های لجستیکی برای دارایی‌های پایه وجود دارد. برای کالاهای پایه، ذخیره‌سازی فیزیکی و تحویل چالش‌های عملی ایجاد می‌کنند. برای سایر اشکال دارایی‌های پایه فیزیکی، ذخیره‌سازی، بیمه، حفاظت و اطمینان از عدم منسوخ شدن یا سرقت دارایی در طول مدت قرارداد مشتقه ممکن است دشوار باشد.

از سوی دیگر، ریسک‌های فناوری برای دارایی‌های پایه دیجیتال و ارزهای دیجیتال مرتبط هستند. حتی با قوی‌ترین تلاش‌های امنیت سایبری، هک، کلاهبرداری و خرابی‌های فنی می‌توانند به شدت بر ارزش دارایی‌ها تأثیر بگذارند یا باعث از بین رفتن دارایی‌های پایه شوند. دارایی‌های الکترونیکی ممکن است مزایای زیادی برای معامله داشته باشند، اما چالش‌های منحصربه‌فردی نیز دارند.

مثال دارایی پایه

دو نوع رایج مشتقات، اختیارات خرید (call) و فروش (put) هستند. قرارداد اختیار خرید به مالک حق می‌دهد، اما نه تعهد، که سهام یا دارایی خاصی را به قیمت اعتصاب مشخص خریداری کند. اگر شرکت A با قیمت ۵ دلار معامله شود و قیمت اعتصاب در ۳ دلار باشد، با توجه به روند صعودی قیمت سهام، اختیار خرید به‌طور نظری ۲ دلار ارزش دارد. در این مورد، دارایی پایه سهام با قیمت ۵ دلار است و مشتقه، اختیار خرید با قیمت ۲ دلار است.

قرارداد اختیار فروش به مالک حق می‌دهد، اما نه تعهد، که سهام خاصی را به قیمت اعتصاب مشخص بفروشد. اگر شرکت A با قیمت ۵ دلار معامله شود و قیمت اعتصاب در ۷ دلار باشد، با توجه به روند نزولی قیمت سهام، اختیار فروش ۲ دلار در پول است و به‌طور نظری ۲ دلار ارزش دارد. در این مورد، دارایی پایه سهام با قیمت ۵ دلار است و مشتقه، قرارداد اختیار فروش با قیمت ۲ دلار است. هر دو اختیار خرید و فروش به حرکت‌های قیمت دارایی پایه، که در این مورد قیمت سهام شرکت A است، وابسته هستند.

وقتی قیمت یک دارایی پایه افزایش می‌یابد چه اتفاقی می‌افتد؟

تغییرات قیمت در دارایی پایه معمولاً باعث تغییر قیمت در مشتقات آن‌ها می‌شود. برای مثال، اختیار خرید نشان‌دهنده حق خرید سهام خاصی به قیمت مشخص است. اگر سهام پایه ۳ دلار بالاتر از قیمت اعتصاب باشد، اختیار تقریباً ۳ دلار ارزش دارد. اگر در زمان انقضا، دارایی پایه به زیر قیمت اعتصاب سقوط کند، ارزش اختیار به صفر می‌رسد.

آیا سهام یک دارایی پایه است؟

سهام می‌توانند دارایی پایه باشند، اگر مشتقه‌ای حول آن‌ها ساختاربندی شده باشد. سهام معمولاً به‌عنوان دارایی پایه برای اختیارات خرید و فروش استفاده می‌شوند که شرط‌بندی‌های پیچیده‌ای روی قیمت آینده سهام را نشان می‌دهند. سهام همچنین می‌توانند برای بدهی‌های قابل‌تبدیل، که در صورت برآورده شدن شرایط خاصی به سهام تبدیل می‌شوند، دارایی پایه باشند.

دارایی‌های پایه اصلی کدامند؟

رایج‌ترین دارایی‌های پایه شامل سهام، کالاها، اوراق قرضه و ارزها هستند. با این حال، مشتقاتی نیز وجود دارند که ارزش‌های پایه انتزاعی‌تری مانند نرخ‌های بهره و معیارها دارند.

نتیجه‌گیری

دارایی‌های پایه در مشتقات مالی، دارایی‌ها یا اوراق بهاداری هستند که مشتقات ارزش خود را از آن‌ها می‌گیرند. این‌ها می‌توانند از سهام، کالاها، ارزها، نرخ‌های بهره، شاخص‌ها یا املاک و مستغلات باشند.