ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

تحلیل بنیادین

فرم 6781 چیست؟

فرم 6781 توسط IRS برای گزارش سود و زیان ناشی از استرادل‌ها یا قراردادهای مالی استفاده می‌شود.

فرم 6781 IRS برای گزارش سود و زیان ناشی از قراردادهای بخش ۱۲۵۶ (مانند قراردادهای آتی) و استرادل‌ها استفاده می‌شود؛ این معاملات مطابق با قوانین مارک به بازار (mark-to-market) گزارش می‌شوند.

فرم 6781: سود و زیان ناشی از قراردادهای بخش ۱۲۵۶ و استرادل‌ها چیست؟

فرم 6781 برای گزارش سود و زیان ناشی از استرادل‌ها یا قراردادهای مالی که تحت عنوان قراردادهای بخش ۱۲۵۶ شناخته می‌شوند، به کار می‌رود.

استرادل استراتژی‌ای است که شامل نگه‌داشتن قراردادهایی است که ریسک زیان یکدیگر را جبران می‌کنند. برای مثال، اگر یک معامله‌گر همزمان یک اختیار خرید (call option) و یک اختیار فروش (put option) برای همان اوراق بهادار خریداری کند، یک استرادل شکل گرفته است.

اکثر معامله‌گران قراردادهای آتی و اختیار معامله هنگام تکمیل مالیات سالانه خود، نیاز به استفاده از این فرم دارند. برای سرمایه‌گذاری‌های گزارش شده، ۴۰٪ سود یا زیان به عنوان کوتاه‌مدت و ۶۰٪ به عنوان بلندمدت گزارش می‌شود.

نکات کلیدی

  • فرم 6781 توسط IRS برای گزارش سود و زیان ناشی از استرادل‌ها یا قراردادهای مالی استفاده می‌شود.
  • فرم شامل بخش‌های جداگانه برای استرادل‌ها و قراردادهای بخش ۱۲۵۶ است.
  • قراردادهای بخش ۱۲۵۶ شامل قراردادهای آتی تنظیم‌شده، قراردادهای ارزی خارجی، اختیار معامله‌ها، اختیار معامله‌های سهام توسط معامله‌گر یا قراردادهای آتی اوراق بهادار توسط معامله‌گر است.

چه کسانی باید فرم 6781 را پر کنند؟

مالیات‌دهندگان فردی باید سود و زیان قراردادها را طبق قوانین مارک به بازار گزارش دهند.

سرمایه‌گذاران باید نوع دقیق سرمایه‌گذاری خود را شناسایی کنند، زیرا فرم بخش‌های جداگانه‌ای برای استرادل‌ها و قراردادهای بخش ۱۲۵۶ دارد.

تمام قراردادهای بخش ۱۲۵۶ برای مقاصد مالیاتی فرض می‌شوند که در پایان سال فروخته شده‌اند و ارزش بازار عادلانه آن‌ها برای تعیین سود و زیان اختصاص می‌یابد.

مثال: فرض کنید معامله‌گری یک قرارداد آتی تنظیم‌شده به ارزش ۲۵,۰۰۰ دلار در ۵ می ۲۰۲۴ خریداری کرده است. در پایان سال مالی، ارزش قرارداد در پرتفوی او ۲۹,۰۰۰ دلار است. سود مارک به بازار او ۴,۰۰۰ دلار است.

این سود در فرم 6781 گزارش می‌شود و ۶۰٪ آن به عنوان سود بلندمدت و ۴۰٪ به عنوان سود کوتاه‌مدت ثبت می‌شود. اگر در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۵ معامله‌گر موقعیت خود را به ۲۸,۰۰۰ دلار بفروشد، زیان ۱,۰۰۰ دلاری (۲۸,۰۰۰ منهای ۲۹,۰۰۰) در مالیات ۲۰۲۵ گزارش می‌شود (۶۰٪ بلندمدت و ۴۰٪ کوتاه‌مدت).

تمام سود و زیان قراردادهای بخش ۱۲۵۶ به این صورت گزارش می‌شوند و دوره نگهداری دارایی تأثیری در کوتاه‌مدت یا بلندمدت بودن آن ندارد: همه سود و زیان‌ها ۶۰٪ بلندمدت و ۴۰٪ کوتاه‌مدت محسوب می‌شوند.

نکات مهم

  • فرم 6781 برای معامله‌گرانی که قراردادهای ارزی خارجی در بورس‌های خارجی معامله می‌کنند نیز لازم است، حتی اگر قراردادها معمولاً تحت بخش ۱۲۵۶ نباشند.

نحوه پر کردن فرم 6781

  • بخش اول: سود و زیان قراردادهای بخش ۱۲۵۶ بر اساس قیمت واقعی فروش یا قیمت مارک به بازار در ۳۱ دسامبر گزارش می‌شود.
  • بخش دوم: زیان‌های استرادل‌ها در بخش A و سودها در بخش B گزارش می‌شوند.
  • بخش سوم: برای سودهای شناسایی‌نشده موقعیت‌های پایان سال، فقط در صورت شناسایی زیان پر می‌شود.

فرم 6781 را می‌توان از وبسایت IRS دانلود کرد.

استرادل اختیار معامله چیست؟

استرادل اختیاری زمانی است که معامله‌گر همزمان یک اختیار خرید و یک اختیار فروش با همان قیمت اعمال و تاریخ انقضا برای یک سهام خریداری می‌کند. این استراتژی به معامله‌گر امکان می‌دهد بدون تعهد به جهت قیمت، از نوسانات بازار سود ببرد. اگر قیمت تغییر زیادی نداشته باشد، معامله‌گر ممکن است زیان کند.

مارک به بازار یعنی چه؟

مارک به بازار روشی برای ارزش‌گذاری دارایی یا بدهی بر اساس قیمت فعلی بازار است، نه هزینه اولیه آن. هدف، اطمینان از انعکاس ارزش واقعی دارایی‌ها و بدهی‌ها در صورت‌های مالی است.

چرا سود بلندمدت بهتر است؟

سود بلندمدت مشمول نرخ مالیات پایین‌تری است. سود کوتاه‌مدت (دارایی کمتر از یک سال) مطابق درآمد عادی تا ۳۷٪ بسته به نرخ مالیات سرمایه‌گذار مشمول مالیات می‌شود، اما سود بلندمدت معمولاً نرخ‌های ۰٪، ۱۵٪ یا ۲۰٪ دارد.

جمع‌بندی

فرم 6781 برای معامله‌گرانی که قراردادهای بخش ۱۲۵۶ و استرادل دارند، ضروری است. این فرم تعیین می‌کند سود و زیان آن‌ها چگونه برای مالیات گزارش شود.

این قراردادها شامل قراردادهای آتی، اختیار معامله و برخی قراردادهای ارزی خارجی هستند و مشمول قوانین مارک به بازار می‌شوند، یعنی حتی اگر قرارداد بسته نشده باشد، در پایان سال به فروش رفته فرض می‌شوند.

این روش به معامله‌گران امکان می‌دهد سود خود را ۶۰٪ بلندمدت و ۴۰٪ کوتاه‌مدت طبقه‌بندی کنند و احتمال برخورداری از مالیات مطلوب‌تر را فراهم می‌کند و اطمینان می‌دهد فعالیت سرمایه‌گذاری طبق قوانین IRS ثبت شود.