ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

پیش‌بینی بازارها

ریسک نامحدود چیست؟

ریسک نامحدود به معاملات یا سرمایه‌گذاری‌هایی مربوط می‌شود که به‌طور نظری می‌توانند زیان نامحدود ایجاد کنند.

ریسک نامحدود چیست؟

ریسک نامحدود به وضعیتی اشاره دارد که در آن امکان زیان نامحدود در یک معامله یا سرمایه‌گذاری وجود دارد. در عمل، ریسک نامحدود معمولاً به شکل زیان کامل یا ورشکستگی ظاهر می‌شود. با این حال، موقعیت‌هایی که ریسک نامحدود دارند، می‌توانند با استفاده از ابزارهای دیگر بازار پوشش داده شوند.

نکات کلیدی

  • ریسک نامحدود به معاملات یا سرمایه‌گذاری‌هایی مربوط می‌شود که به‌طور نظری می‌توانند زیان نامحدود ایجاد کنند.
  • فروش اختیارات خرید بدون پوشش (naked calls) نمونه‌ای از ریسک نامحدود است.
  • اگرچه ریسک ممکن است به‌صورت نظری نامحدود باشد، سرمایه‌گذار معمولاً می‌تواند با اقداماتی این ریسک را کاهش دهد.

آشنایی با ریسک نامحدود

هرگاه قیمت یک دارایی بتواند به‌طور نامحدود در جهت مخالف موقعیت یک معامله‌گر حرکت کند، او با ریسک نامحدود مواجه است. معامله فروش استقراضی (short trade) نمونه‌ای از استراتژی با ریسک نامحدود است. اگرچه معاملات با ریسک نامحدود به‌صورت نظری چنین ریسکی دارند، معامله‌گر لزوماً نیازی به پذیرش ریسک نامحدود ندارد. آن‌ها می‌توانند با اقداماتی مانند پوشش ریسک (hedging) یا تنظیم دستور توقف زیان (stop loss) زیان‌های واقعی را محدود کنند.

ریسک نامحدود در مقابل ریسک محدود قرار دارد. در ریسک نامحدود، امکان زیان بیشتر از سرمایه اولیه وجود دارد، که این موضوع در فروش استقراضی، معاملات قراردادهای آتی (futures contracts) یا فروش اختیارات بدون پوشش (naked options) ممکن است.

ریسک به احتمال تفاوت بین بازده واقعی سرمایه‌گذاری و بازده مورد انتظار سرمایه‌گذار اشاره دارد. این ریسک می‌تواند از زیان بخشی از سرمایه تا از دست دادن کل سرمایه اولیه متغیر باشد. در ریسک نامحدود، ممکن است (هرچند نه لزوماً محتمل) زیان چندین برابر سرمایه اولیه باشد.

ریسک از سرمایه‌گذاری به سرمایه‌گذاری متفاوت است. یکی از روش‌های ارزیابی ریسک، محاسبه انحراف معیار بازده‌های تاریخی یا میانگین بازده یک سرمایه‌گذاری خاص است. انحراف معیار بالاتر نشان‌دهنده درجه ریسک بیشتر است.

اگرچه فرآیند سرمایه‌گذاری پرریسک ممکن است ترسناک به نظر برسد، سرمایه‌گذاران به‌طور مرتب سرمایه‌گذاری‌های پرریسک انجام می‌دهند و دلایل منطقی مختلفی برای این کار دارند. توجیه اصلی این است که در دنیای مالی، به‌صورت نظری، هرچه ریسک برای سرمایه‌گذار بیشتر باشد، پتانسیل بازده نیز بالاتر است. بازده بالاتر، جبران‌کننده ریسک اضافی است که سرمایه‌گذار متحمل می‌شود.

کنترل ریسک و ریسک نامحدود

ریسک نامحدود ممکن است این‌گونه به نظر برسد که انجام برخی معاملات یا سرمایه‌گذاری‌ها ارزش ندارد. برای مثال، از آنجا که فروش استقراضی به‌صورت نظری ریسک نامحدود دارد، برخی معامله‌گران ممکن است از آن اجتناب کنند. اگرچه ریسک به‌صورت نظری نامحدود است، اما در عمل، مگر اینکه معامله‌گر (و کارگزار او) اجازه دهند، این ریسک عملاً نامحدود نمی‌شود.

برای مثال، معامله‌گری ممکن است در یک سهام به قیمت 5 دلار وارد معامله فروش استقراضی شود و تصمیم بگیرد که اگر قیمت به 5.5 دلار افزایش یابد، معامله را ببندد. در این حالت، ریسک واقعی او 0.5 دلار به ازای هر سهم است و نامحدود نیست. البته ممکن است قیمت از قیمت توقف زیان او (5.5 دلار) جهش کند، مثلاً به 6 یا 7 دلار. این امر قطعاً زیان را افزایش می‌دهد، اما زیان همچنان به 1 یا 2 دلار محدود می‌شود، جایی که دستور توقف زیان فعال می‌شود.

همین مفهوم در مورد قراردادهای آتی یا فروش اختیارات بدون پوشش نیز صدق می‌کند. وقتی معامله‌ای زیان‌ده می‌شود، می‌توان آن را بست. قیمتی که معامله‌گر موقعیت را در آن می‌بندد، زیان واقعی او را تعیین می‌کند.

ممکن است زیان بیشتر از سرمایه اولیه‌ای باشد که در معامله سرمایه‌گذاری شده، یا حتی بیشتر از موجودی حساب معاملاتی. در این صورت، این وضعیت به‌عنوان درخواست مارجین (margin call) شناخته می‌شود و کارگزار از معامله‌گر می‌خواهد وجوهی واریز کند تا موقعیت خود را حفظ کند (اگر هنوز باز باشد) یا موجودی حساب را به صفر برساند. اگر موجودی حساب معاملاتی به دلیل زیان معاملاتی به زیر صفر برسد، معامله‌گر به کارگزار بدهکار خواهد بود.

مثال: ریسک نامحدود در فروش اختیارات بدون پوشش

فرض کنید معامله‌گری علاقه‌مند به فروش اختیارات خرید بدون پوشش (naked calls) برای شرکت اپل (AAPL) است. فروشنده حق اختیار، مبلغ پریمیوم اختیار را دریافت می‌کند که حداکثر سود اوست. اگر قیمت سهام اپل در زمان انقضا زیر قیمت اعمال (strike price) باشد، فروشنده اختیار می‌تواند پریمیوم را به‌عنوان سود معامله نگه دارد.

اگر قیمت اپل از قیمت اعمال بالاتر برود، فروشنده اختیار به‌صورت نظری با ریسک نامحدود مواجه است، زیرا هیچ سقفی برای افزایش قیمت وجود ندارد. فروشنده موافقت کرده است که سهام اپل را به قیمت اعمال به خریدار اختیار خرید بفروشد. این یعنی فروشنده باید سهام اپل را به قیمت بازار خریداری کند تا آن‌ها را به قیمت اعمال به خریدار بفروشد، صرف‌نظر از قیمت بازار اپل در آن زمان.

فرض کنید یک اختیار خرید با قیمت اعمال 250 دلار نوشته شده است که سه ماه دیگر منقضی می‌شود. قیمت فعلی سهام اپل 240.5 دلار است. اختیار به قیمت 6.35 دلار فروخته می‌شود، یعنی فروشنده 635 دلار (6.35 دلار × 100 سهم برای یک قرارداد) دریافت می‌کند.

اگر قیمت سهام اپل زیر 250 دلار باقی بماند، فروشنده 635 دلار یا بخشی از آن را (در صورت بستن زودهنگام موقعیت) نگه می‌دارد.

اگر قیمت اپل از 250 دلار بالاتر برود، فروشنده با زیان‌های نامحدود مواجه می‌شود، اما همچنان می‌تواند تا حدی میزان زیان را کنترل کند. برای مثال، اگر اپل پیش از انقضا به 255 دلار برسد، ممکن است تصمیم بگیرد برای کاهش زیان، معامله اختیار را ببندد.

اگر قیمت اپل در زمان انقضا 255 دلار باشد، فروشنده هنوز زیانی متحمل نشده است. زیرا می‌تواند سهام اپل را 5 دلار بالاتر از قیمت اعمال (255 دلار) خریداری کند تا آن را به قیمت اعمال (250 دلار) بفروشد. در اینجا 5 دلار زیان می‌کند، اما 6.35 دلار از فروش اختیار به دست آورده است، بنابراین همچنان 1.35 دلار به ازای هر سهم سود می‌کند، منهای کارمزدها.

اما اگر قیمت اپل در زمان انقضا به 270 دلار برسد، فروشنده اختیار بدون پوشش زیان می‌بیند. او باید 20 دلار بیشتر از قیمت اعمال (270 دلار - 250 دلار) بپردازد تا سهام را به قیمت اعمال (250 دلار) بفروشد. در اینجا 20 دلار زیان می‌کند، اما 6.35 دلار از فروش اختیار به دست آورده است، بنابراین در نهایت 13.65 دلار به ازای هر قرارداد زیان می‌کند. زیان نظری او نامحدود بود، اما زیان واقعی 13.65 دلار به ازای هر قرارداد بود. این زیان می‌توانست با استفاده از دستور توقف زیان، خروج زودهنگام در زمان زیان، خرید سهام برای استراتژی اختیار خرید پوشش‌دار، یا پوشش ریسک کاهش یابد.