اخبار
کمک خارجی چیست؟
کمک خارجی هر نوع کمکی است که یک کشور به طور داوطلبانه به کشور دیگر ارائه می‌دهد.
کمک خارجی به هر نوع کمکی اطلاق می‌شود که یک کشور به طور داوطلبانه به کشور دیگر منتقل می‌کند و می‌تواند به شکل هدیه، کمک بلاعوض یا وام باشد. اکثر مردم کمک خارجی را به عنوان سرمایه مالی در نظر می‌گیرند، اما این کمک می‌تواند شامل غذا، تدارکات و خدماتی مانند کمک‌های بشردوستانه و کمک‌های نظامی نیز باشد. تعاریف گسترده‌تر کمک شامل هر نوع کمکی است که توسط سازمان‌های مذهبی، سازمان‌های غیردولتی (NGO) و بنیادها در سراسر مرزها منتقل می‌شود. کمک خارجی ایالات متحده معمولاً به کمک‌های نظامی و اقتصادی ارائه‌شده توسط دولت فدرال به سایر کشورها اشاره دارد.
نکات کلیدی
- کمک خارجی هر نوع کمکی است که یک کشور به طور داوطلبانه به کشور دیگر ارائه می‌دهد.
- کشورها ممکن است از طریق سرمایه، غذا، تدارکات و خدماتی مانند کمک‌های بشردوستانه و کمک‌های نظامی، کمک ارائه دهند.
- کشورهای توسعه‌یافته ممکن است پس از بلایای طبیعی، در زمان‌های درگیری یا در طول بحران اقتصادی به کشورهای در حال توسعه کمک کنند.
- سازمان ملل متحد از کشورهای پیشرفته می‌خواهد که حداقل ۰.۷٪ از درآمد ملی ناخالص (GNI) خود را به کمک بین‌المللی اختصاص دهند.
- ایالات متحده، طبق گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، سخاوتمندترین کشور در ارائه کمک خارجی است.
درک کمک خارجی
کمک خارجی هر نوع کمکی است که دولت یک کشور به کشور دیگر ارائه می‌دهد، معمولاً از کشورهای توسعه‌یافته به کشورهای در حال توسعه. دولت‌ها ممکن است کمک را به اشکال زیر ارائه دهند:
- پول
- غذا و تدارکات
- کمک پزشکی شامل پزشکان و تجهیزات
- کمک‌های بشردوستانه مانند امدادگران
- خدمات آموزشی مانند آموزش کشاورزی
- مراقبت‌های بهداشتی
- آموزش
- کمک به ساخت زیرساخت‌ها
- فعالیت‌های مرتبط با صلح‌سازی
دولت‌ها ممکن است با کشورهایی که به آنها کمک می‌کنند توافق‌نامه‌هایی امضا کنند. به عنوان مثال، یک کشور توسعه‌یافته ممکن است موافقت کند که پس از یک بلای طبیعی یا در زمان درگیری، کمک‌های بلاعوض یا بشردوستانه ارائه دهد. همچنین، یک دولت ممکن است موافقت کند که به یک کشور متحد که با عدم اطمینان اقتصادی مواجه است، وام‌هایی با شرایط بازپرداخت ویژه ارائه دهد.
مهم: نگران اینکه کمک خارجی به کجا می‌رود؟ تنها بخش کوچکی از کمک‌های آمریکا به دولت‌های خارجی می‌رسد، در حالی که بقیه به سازمان‌های غیرانتفاعی، NGOها و سایر سازمان‌ها اختصاص می‌یابد.
طبق گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)—یک سازمان بین‌دولتی با ۳۸ کشور عضو که هدف آن ترویج رشد اقتصادی پایدار است—کشورهای عضو در سال ۲۰۲۳ رکورد ۲۲۳.۷ میلیارد دلار کمک بین‌المللی ارائه کردند. ایالات متحده، طبق OECD، سخاوتمندترین کشور بود و در سال ۲۰۲۳ مبلغ ۶۶.۰۴ میلیارد دلار کمک خارجی ارائه کرد. سایر کشورهای برتر اهداکننده عبارت بودند از:
- آلمان: ۳۶.۶۸ میلیارد دلار
- ژاپن: ۱۹.۶ میلیارد دلار
- بریتانیا: ۱۹.۱۱ میلیارد دلار
- فرانسه: ۱۵.۴۳ میلیارد دلار
سازمان ملل متحد از کشورهای اقتصادی پیشرفته می‌خواهد که حداقل ۰.۷٪ از درآمد ملی ناخالص (GNI) خود را به کمک بین‌المللی اختصاص دهند. نروژ، لوکزامبورگ، سوئد، آلمان و دانمارک تنها کشورهایی هستند که این سطح را برآورده کرده یا از آن فراتر رفته‌اند. با این حال، کل مشارکت کشورهای عضو به طور متوسط ۰.۳۷٪ بود—بسیار کمتر از هدف سازمان ملل. کشورهایی که در سال ۲۰۲۳ بیشترین کمک خارجی را از ایالات متحده دریافت کردند شامل اوکراین، اسرائیل، اتیوپی، اردن و مصر بودند.
ملاحظات ویژه
برآوردهای کمک خارجی به دلیل آژانس‌های مختلف، روش‌های تأمین مالی و دسته‌بندی‌های کمک مرتبط با تلاش‌های کمک خارجی ایالات متحده متفاوت است. به عنوان مثال، سرویس تحقیقات کنگره (CRS) بخش غیرحزبی کنگره گزارش داد که این کشور در سال مالی ۲۰۲۳ مبلغ ۶۹.۰۱ میلیارد دلار در کمک خارجی هزینه کرده است. این رقم معادل ۱٪ تا ۱.۵٪ از کل بودجه فدرال بود. کمک می‌تواند مستقیماً توسط دولت‌ها یا از طریق آژانس‌های فدرال ویژه ارائه شود. به عنوان مثال، آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده (USAID) در سال ۱۹۶۱ برای ارائه کمک غیرنظامی ایجاد شد. این آژانس در زمینه‌هایی مانند آموزش، محیط زیست، تغییرات اقلیمی، سلامت جهانی، بحران‌ها و درگیری‌ها، غذا و کشاورزی، آب و حقوق بشر کمک ارائه می‌دهد.
تاریخچه کمک خارجی
کمک خارجی که معمولاً به عنوان کمک بین‌المللی و کمک اقتصادی نیز شناخته می‌شود مفهوم جدیدی نیست. مستعمرات در طول انقلاب آمریکا، به‌ویژه از فرانسه، کمک نظامی خارجی دریافت کردند. در طول جنگ جهانی اول، دولت ایالات متحده ۳۸۷ میلیون دلار به کمیته امداد در بلژیک وام داد که بخش زیادی از آن بعداً بخشیده شد. کمک خارجی ایالات متحده به طور جدی در طول جنگ جهانی دوم آغاز شد. پیش از ورود به جنگ، دولت از طریق برنامه وام و اجاره (Lend-Lease) شروع به انتقال وجوه و مواد به کشورهای متحد کرد که تا اوت ۱۹۴۵ به ۵۰.۱ میلیارد دلار رسید. ایالات متحده همچنین از اواخر سال ۱۹۴۳ از طریق اداره امداد و بازسازی سازمان ملل (UNRRA) مبلغ ۲.۷ میلیارد دلار کمک کرد. در چهار سال پس از ۱۹۴۸، ایالات متحده از طریق طرح مارشال ۱۳ میلیارد دلار به کشورهای متأثر از جنگ مانند بریتانیا، فرانسه و آلمان غربی کمک کرد. قانون امنیت متقابل سال ۱۹۵۱ حدود ۷.۵ میلیارد دلار در سال کمک خارجی را تا سال ۱۹۶۱ مجاز کرد. مقدار کمک مجاز توسط قانون امنیت متقابل در سال ۱۹۵۱ حدود ۲.۲٪ از تولید ناخالص داخلی (GDP) کشور بود.
کدام کشور بیشترین کمک خارجی را ارائه می‌دهد؟
همان‌طور که ذکر شد، ایالات متحده در سال ۲۰۲۳ بزرگ‌ترین اهداکننده کمک دولتی در جهان بود. با این حال، به عنوان درصدی از درآمد ملی، نروژ با اهدای ۱.۰۹٪ از GNI خود به کمک خارجی در سال ۲۰۲۳، بالاترین اهداکننده بود.
اشکال مختلف کمک خارجی چیست؟
طبق OECD، کمک خارجی می‌تواند دو شکل اصلی داشته باشد. کمک دوجانبه (Bilateral Aid) حمایت مالی است که از یک دولت به دولت دیگر جریان می‌یابد. کمک چندجانبه (Multilateral Aid) پیچیده‌تر است و شامل مشارکت‌های چندین منبع دولتی به سازمان‌های چندجانبه، مانند آژانس‌های سازمان ملل، است که سپس از این بودجه برای توسعه برنامه‌ها و پروژه‌های کمک استفاده می‌کنند.
آیا کمک خارجی یک مسئله اخلاقی است؟
کمک خارجی گاهی اوقات می‌تواند موضوعی بحث‌برانگیز باشد و انتقادهایی را از طیف‌های مختلف به خود جلب کرده است. طرفداران کمک خارجی استدلال می‌کنند که این کمک به توسعه کشورها کمک می‌کند و می‌تواند اهداف بشردوستانه‌ای مانند کاهش فقر یا بهبود سلامت عمومی را دنبال کند. با این حال، برخی مسائل مربوط به توزیع کمک خارجی را مطرح کرده‌اند، با این استدلال که می‌تواند برای کشورهای اهداکننده پرهزینه باشد، نظارت بر آن دشوار است و خطر ایجاد وابستگی به جای خودمختاری را به همراه دارد.
نتیجه‌گیری
کمک خارجی به هر منبعی اشاره دارد که یک کشور به کشور دیگر منتقل می‌کند. کمک می‌تواند به شکل پول، کمک نظامی یا منابع بشردوستانه مانند غذا، دارو و سرپناه باشد. کمک خارجی می‌تواند مستقیماً از یک دولت به دولت دیگر توزیع شود یا ممکن است چندجانبه باشد و از طریق سازمان‌هایی مانند سازمان ملل هدایت شود.