قانون اصلاح مالیات ۱۹۸۶ چیست؟

قانون اصلاح مالیات ۱۹۸۶ قانونی است که توسط کنگره ایالات متحده تصویب شد تا کد مالیات بر درآمد را ساده‌تر کند. به منظور افزایش عدالت و ایجاد انگیزه برای رشد اقتصادی، تصویب این قانون منجر به کاهش حداکثر نرخ مالیات بر درآمد عادی و افزایش نرخ مالیات بر سود سرمایه بلندمدت شد.

این قانون بعداً با قانون اصلاح مالیات ۱۹۹۳ دنبال شد.

نکات کلیدی

• قانون اصلاح مالیات ۱۹۸۶ یک قانون جامع اصلاح مالیات بود که توسط رئیس‌جمهور رونالد ریگان به تصویب رسید.
• این قانون به طور مؤثر نرخ مالیات بر درآمد سطوح بالای درآمد را کاهش داد و در عین حال چندین روزنه مالیاتی را حذف کرد.
• اصلاحات ۱۹۸۶ بعداً با لایحه‌های بعدی در سال ۱۹۹۳ و پس از آن دنبال شد.

درک قانون اصلاح مالیات ۱۹۸۶

این قانون توسط رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه رونالد ریگان در ۲۲ اکتبر ۱۹۸۶ به امضا رسید و در کنگره توسط ریچارد گفاردت (دموکرات، میزوری) در مجلس نمایندگان و بیل برادلی (دموکرات، نیوجرسی) در سنا حمایت شد. این قانون معمولاً به عنوان دومین کاهش مالیات ریگان شناخته می‌شود، اولین مورد قانون مالیات بهبود اقتصادی ۱۹۸۱ بود.

قانون اصلاح مالیات ۱۹۸۶ نرخ بالای مالیات بر درآمد عادی را از ۵۰٪ به ۲۸٪ کاهش داد و نرخ پایین مالیات را از ۱۱٪ به ۱۵٪ افزایش داد. این اولین بار در تاریخ مالیات بر درآمد ایالات متحده بود که نرخ بالای مالیات کاهش و نرخ پایین افزایش یافت.

همچنین این قانون تمایز بین سود سرمایه بلندمدت و درآمد عادی را حذف کرد. قانون مقرر کرد که سود سرمایه با همان نرخ درآمد عادی مشمول مالیات شود و نرخ حداکثر مالیات بر سود سرمایه بلندمدت از ۲۰٪ به ۲۸٪ افزایش یابد.

قبل از تصویب این قانون، سود سرمایه یا با نرخ‌های پایین‌تر از درآمد عادی مشمول مالیات می‌شد یا بخشی از آن بر اساس نرخ عادی مشمول معافیت مالیاتی بود. شصت درصد از سود سرمایه دارایی‌هایی که حداقل شش ماه نگه‌داری می‌شد، از درآمد مشمول مالیات مستثنی بود. بنابراین، نرخ مالیات نهایی بر سود سرمایه بلندمدت تنها ۴۰٪ نرخ مالیات نهایی سایر درآمدها بود.

علاوه بر تغییر جدول مالیات، قانون اصلاح مالیات ۱۹۸۶ برخی از پناهگاه‌های مالیاتی را نیز حذف کرد. این قانون الزام کرد افرادی که فرزندان را به عنوان وابسته معرفی می‌کنند، شماره تأمین اجتماعی هر فرزند را در اظهارنامه مالیاتی خود ارائه دهند، مالیات حداقل جایگزین (AMT) را گسترش داد و کسری مالیات بهره وام مسکن را افزایش داد تا مالکیت مسکن تشویق شود.

در حالی که این قانون مفاد کد مالیاتی را که به افراد اجازه می‌داد بهره وام‌های مصرفی را کسر کنند، پایان داد، معافیت‌های شخصی و میزان کسری استاندارد مرتبط با تورم را افزایش داد.

برای کسب‌وکارها، نرخ مالیات شرکت‌ها از ۵۰٪ به ۳۵٪ کاهش یافت. این قانون همچنین میزان مجاز هزینه‌های کسب‌وکار مانند وعده‌های غذایی، سفر و سرگرمی را کاهش داد و کسر مالیاتی برخی هزینه‌های دیگر را محدود کرد.

قانون اصلاح مالیات ۱۹۹۳

اداره کلینتون بعداً قانون اصلاح مالیات ۱۹۹۳ را ایجاد کرد که شامل چندین ماده مهم برای افراد بود، مانند اضافه شدن نرخ مالیات ۳۶٪، افزایش مالیات بنزین و مالیات اضافی ۱۰٪ برای زوج‌های متأهل با درآمد بالای ۲۵۰٬۰۰۰ دلار. همچنین مالیات بر مزایای تأمین اجتماعی افزایش یافت و سقف مالیاتی برای مدیکر حذف شد. این قانون یکی از اولین بسته‌های مالیاتی رئیس‌جمهور کلینتون بود و تغییرات قابل توجهی در قوانین مالیاتی برای افراد و شرکت‌ها ایجاد کرد.

قانون اصلاح مالیات ۱۹۹۳ همچنین به عنوان قانون تطبیق درآمد ۱۹۹۳ شناخته می‌شود. افراد تنها کسانی نبودند که تحت تأثیر این قانون قرار گرفتند. به عنوان مثال، نرخ مالیات شرکت‌ها نیز افزایش یافت، دوره استهلاک نیک نامی (goodwill) طولانی‌تر شد و قابلیت کسر هزینه‌های لابی کنگره حذف شد.

مالیات‌های دیگری نیز افزایش یافت و کسری‌ها کاهش یا حذف شدند. این قانون همچنین یکی از اولین قوانینی بود که نرخ مالیات را به‌طور بازگشتی افزایش داد، به طوری که نرخ‌های مالیاتی افزایش یافته برای مالیات‌دهندگان از ابتدای سال اعمال شد، حتی با وجود اینکه قانون در ۱۰ اوت به امضا رسید.