تحلیل تکنیکال · تحلیل بنیادین · پیش‌بینی بازارها
سهام چیست؟
سهام می‌توانند به صورت سهام عادی یا ممتاز طبقه‌بندی شوند و واحدهای مالکیت سرمایه‌ای در یک شرکت را نشان می‌دهند.
سهام می‌توانند به صورت سهام عادی یا ممتاز طبقه‌بندی شوند و واحدهای مالکیت سرمایه‌ای در یک شرکت را نشان می‌دهند.
سهام، واحدهای مالکیت در یک شرکت هستند. اصطلاحات «سهام» و «سهم» اغلب به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، اما از نظر فنی متفاوت هستند. «سهم» ابزار مالی است که یک شرکت منتشر می‌کند و «سهام» یک نمونه واحد از آن ابزار مالی است.
نکات کلیدی
- سهام نشان‌دهنده واحدهای مالکیت در یک شرکت یا دارایی مالی هستند که توسط سرمایه‌گذارانی که در ازای این واحدها سرمایه مبادله می‌کنند، مالکیت دارند.
- سهام عادی حقوق رأی‌دهی و امکان بازده از طریق افزایش قیمت و سود سهام را فراهم می‌کنند.
- سهام ممتاز معمولاً افزایش قیمت را ارائه نمی‌دهند، اما می‌توانند با قیمتی جذاب بازخرید شوند و سود سهام منظمی ارائه می‌دهند.
- بسیاری از شرکت‌ها سهام منتشر می‌کنند، اما تنها سهام شرکت‌های سهامی عام در بورس‌های سهام یافت می‌شوند.
درک سهام
هنگام تأسیس یک شرکت، مالکان ممکن است برای جمع‌آوری سرمایه، سهام منتشر کنند. شرکت‌ها سپس سهام خود را به واحدهای سهام تقسیم می‌کنند که به سرمایه‌گذاران فروخته می‌شوند. این سرمایه‌گذاران معمولاً بانک‌های سرمایه‌گذاری یا کارگزارانی هستند که به نوبه خود سهام را به صورت جداگانه یا از طریق ابزارهایی مانند صندوق سرمایه‌گذاری مشترک یا صندوق قابل معامله در بورس به سرمایه‌گذاران دیگر می‌فروشند. سهام معادل مالکیت در یک شرکت هستند. از آنجا که آنها نشان‌دهنده مالکیت هستند، نه بدهی، هیچ تعهد قانونی برای شرکت وجود ندارد که در صورت بروز مشکل برای کسب‌وکار، به سهامداران بازپرداخت کند. با این حال، برخی شرکت‌ها ممکن است از طریق سود سهام به سهامداران پرداخت کنند. برخی دیگر ممکن است تصمیم بگیرند که این کار را انجام ندهند و ترجیح دهند تمام درآمدها را به عملیات، رشد و تأمین آینده شرکت اختصاص دهند.
چگونگی انتشار و تنظیم سهام
به طور کلی، هیئت مدیره یک شرکت تعداد مشخصی سهام را که می‌تواند منتشر شود، دریافت می‌کند. اینها سهام مجاز نامیده می‌شوند. سهام منتشرشده تعداد سهامی هستند که به سهامداران فروخته شده و برای اهداف مالکیت شمرده می‌شوند. بنابراین، یک شرکت ممکن است ۱۰ میلیون سهام مجاز داشته باشد اما تنها ۸ میلیون سهام منتشر کند. از آنجا که مالکیت سهامداران تحت تأثیر تعداد سهام مجاز قرار می‌گیرد، سهامداران ممکن است برای محدود کردن این تعداد به دلخواه خود رأی دهند. هنگامی که سهامداران می‌خواهند تعداد سهام مجاز را افزایش دهند، برای بحث در مورد این موضوع جلسه‌ای برگزار می‌کنند و توافقی برقرار می‌کنند. هنگامی که توافق می‌کنند تعداد سهام مجاز را افزایش یا کاهش دهند، درخواست رسمی از طریق ثبت اسناد اصلاحی به ایالت ارائه می‌شود. سهام شرکت‌های سهامی عام در بورس‌های عمومی فهرست می‌شوند، معمولاً از طریق فرآیندی به نام عرضه عمومی اولیه (IPO). این یک فرآیند گران‌قیمت، بسیار تنظیم‌شده و طولانی است که در آن شرکت از مراحل جمع‌آوری سرمایه و بررسی توسط تنظیم‌کنندگان عبور می‌کند.
توجه: سهام شرکت‌های خصوصی معمولاً از طریق گزینه‌های سهام شرکت یا به عنوان مشوق‌های دیگر به کارکنان خاصی منتشر می‌شوند. این سهام همچنان تنظیم می‌شوند اما معمولاً معیارهای کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) برای فهرست شدن در بورس را برآورده نمی‌کنند. انتشار و توزیع سهام در بازارهای عمومی و خصوصی توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تنظیم می‌شود. تجارت سهام در بازار ثانویه توسط SEC و سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA) نظارت می‌شود.
انواع سهام
همان‌طور که ذکر شد، هر شرکتی می‌تواند سهام منتشر کند، اما شرکت‌های سهامی عام به احتمال زیاد سهام خود را به دو نوع مختلف تقسیم می‌کنند.
سهام عادی
بسیاری از شرکت‌ها سهام عادی منتشر می‌کنند که به سهام تقسیم می‌شوند. اینها معمولاً سهام عادی نامیده می‌شوند. این سهام به خریداران—که سهامداران نامیده می‌شوند—حق ادعای باقیمانده بر شرکت و سودهای آن را می‌دهند و امکان رشد سرمایه‌گذاری از طریق سود سرمایه و سود سهام را فراهم می‌کنند. سهام عادی همچنین با حقوق رأی‌دهی همراه هستند و به سهامداران کنترل بیشتری بر کسب‌وکار می‌دهند. این حقوق به سهامداران یک شرکت اجازه می‌دهند تا در مورد اقدامات شرکتی خاص رأی دهند، اعضای هیئت مدیره را انتخاب کنند و صدور اوراق بهادار جدید یا پرداخت سود سهام را تأیید کنند. علاوه بر این، سهام عادی می‌تواند شامل حقوق پیش‌خرید باشد، که تضمین می‌کند سهامداران می‌توانند سهام جدید خریداری کنند و درصد مالکیت خود را حفظ کنند زمانی که شرکت سهام جدید منتشر می‌کند.
سهام ممتاز
سهام ممتاز نیز می‌توانند به سهام تقسیم شوند که معمولاً سهام ممتاز نامیده می‌شوند. در مقایسه با سهام عادی، سهام ممتاز معمولاً افزایش ارزش بازار یا حقوق رأی در شرکت را ارائه نمی‌دهند. با این حال، این نوع سهام معمولاً دارای معیارهای پرداخت مشخصی مانند سود سهام است که به طور منظم پرداخت می‌شود و این سهام را کمتر از سهام عادی پرریسک می‌کند. از آنجا که سهام ممتاز در صورت ورشکستگی شرکت و اجبار به بازپرداخت به وام‌دهندگان، نسبت به سهام عادی اولویت دارد، سهامداران ممتاز پیش از سهامداران عادی اما پس از دارندگان اوراق قرضه پرداخت دریافت می‌کنند. این رفتار اولویت‌دار ریسک را در مقایسه با سهام عادی حتی بیشتر کاهش می‌دهد.
مزایای عرضه سهام
اگر شرکتی بخواهد، می‌تواند سرمایه خود را به عنوان یک سهام مالکیت ساده منتشر کند و سرمایه خود را تقسیم نکند. دلایل آشکاری وجود دارد که چرا یک شرکت نمی‌خواهد این کار را انجام دهد؛ در اینجا برخی از مزایای تقسیم سهام به قطعات جداگانه آورده شده است:
- سهام نقدینگی را افزایش می‌دهند : عرضه عمومی و انتشار سهام، استراتژی خروج را برای بنیان‌گذاران و سرمایه‌گذاران اولیه فراهم می‌کند. این امکان را به آنها می‌دهد تا با فروش سهام در بازار آزاد، سهام مالکیت خود را به پول نقد تبدیل کنند. اگر این سرمایه‌گذاران اولیه فقط یک ادعای مالکیت داشته باشند، تجارت آن مالکیت در بازار آزاد بسیار دشوارتر خواهد بود زیرا هیچ نقدینگی وجود ندارد.
- سهام امکان ارائه مشوق‌های کارمندی را فراهم می‌کنند : شرکت‌های عمومی می‌توانند گزینه‌های سهام یا واحدهای سهام محدود را به عنوان بخشی از بسته‌های جبران کارمندی ارائه دهند. این امر منافع کارکنان را با عملکرد شرکت هم‌راستا می‌کند و می‌تواند ابزار قدرتمندی برای جذب و حفظ استعدادها باشد. تنها راه ممکن برای این کار این است که شرکت دارای عرضه‌های سرمایه‌ای تقسیم‌شده باشد.
- سهام مالکیت را متنوع می‌کنند : با انتشار سهام به عموم، یک شرکت می‌تواند پایگاه مالکیت خود را گسترش دهد. این می‌تواند گروه متنوعی از سهامداران با دیدگاه‌های مختلف را وارد کند، که به طور بالقوه منجر به تصمیم‌گیری متعادل‌تر در هنگام رأی‌گیری یا تصمیم‌گیری می‌شود. همچنین می‌تواند تمرکز کنترل را کاهش دهد، که برخی آن را یک عمل مثبت در حاکمیت شرکتی می‌دانند.
واقعیت مهم: یک شرکت از نظر فنی می‌تواند تنها یک سهام منتشر کند. انجام این کار معایب قابل توجهی خواهد داشت.
سهام کسری
سهام کسری، بخش‌هایی از یک سهام کامل یک شرکت هستند. به طور سنتی، سرمایه‌گذاران تنها می‌توانستند سهام کامل خریداری کنند، اما سهام کسری به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد بخشی از یک سهام را بر اساس مقدار دلاری به جای تعداد سهام خریداری کنند. برای مثال، اگر سهامی با قیمت ۱۰۰۰ دلار به ازای هر سهام معامله شود، سرمایه‌گذاری با تنها ۱۰۰ دلار برای سرمایه‌گذاری می‌تواند ۰.۱ سهام از آن سهام خریداری کند. هدف سهام کسری این است که خرید و فروش سهام را برای طیف وسیع‌تری از سرمایه‌گذاران، به‌ویژه کسانی که سرمایه محدودی دارند، قابل دسترس‌تر کند. با این حال، مهم است که توجه داشته باشیم که همه کارگزاران سهام کسری ارائه نمی‌دهند و ممکن است محدودیت‌هایی در مورد اینکه کدام سهام برای سرمایه‌گذاری کسری در دسترس هستند وجود داشته باشد. علاوه بر این، در حالی که سهامداران کسری معمولاً حقوق متناسبی برای سود سهام دارند، ممکن است همیشه حقوق رأی‌دهی نداشته باشند، بسته به کارگزار و ترتیب خاص.
سهام و ارزش بازار
ارزش بازار معیاری از ارزش کل یک شرکت در بازار سهام است. این مستقیماً به تعداد سهام منتشرشده توسط یک شرکت مرتبط است. ارزش بازار با ضرب تعداد کل سهام در حال گردش در قیمت فعلی هر سهام محاسبه می‌شود. وقتی شرکتی سهام بیشتری منتشر می‌کند، تعداد کل سهام در حال گردش افزایش می‌یابد. اگر قیمت سهام ثابت بماند، این امر منجر به افزایش ارزش بازار می‌شود. اگر شرکتی سهام خود را بازخرید کند (کاهش تعداد سهام در حال گردش) و قیمت سهام ثابت بماند، ارزش بازار کاهش می‌یابد. بیایید به یک مثال نگاه کنیم. سهام یک شرکت با قیمت ۵۰ دلار معامله می‌شود. شرکت دارای ۱۰۰,۰۰۰ سهام در حال گردش است. بنابراین، ارزش بازار شرکت ۵ میلیون دلار است. اگر قیمت سهام به ۶۰ دلار افزایش یابد، ارزش بازار شرکت اکنون ۶ میلیون دلار است. اگر قیمت در ۶۰ دلار باقی بماند و شرکت ۱۰,۰۰۰ سهام اضافی منتشر کند، مجموع ۱۱۰,۰۰۰ سهام در حال گردش دارای ارزش بازار ۶,۶۰۰,۰۰۰ دلار هستند. دلیل اهمیت این موضوع این است که ارزش یک شرکت ذاتاً در قیمت هر سهام نیست، بلکه در تعداد کل سهام ضرب در قیمت سهام است. بیایید به مثال دیگری نگاه کنیم. فرض کنید شرکت A و شرکت B، هر کدام با قیمت سهام ۱۰۰ دلار. با این حال، شرکت A دو برابر تعداد سهام در حال گردش نسبت به شرکت B دارد. این به این معناست که ارزش بازار آن دو برابر است (یعنی دو برابر بزرگ‌تر است) حتی اگر قیمت سهام یکسان باشد.
سهام مجاز در مقابل منتشرشده در مقابل در حال گردش
آخرین نکته، بیایید به مراحل مختلف سهام بپردازیم. در ابتدای مقاله، درباره تعداد سهام مجاز صحبت کردیم. تعداد سهام مجاز حداکثر تعداد سهامی است که یک شرکت از نظر قانونی مجاز به انتشار آن است. یک شرکت می‌تواند تعداد متفاوتی از سهام منتشرشده داشته باشد. سهام منتشرشده به تعداد کل سهامی اشاره دارد که یک شرکت واقعاً به سهامداران فروخته یا توزیع کرده است. این تعداد همیشه برابر یا کمتر از تعداد سهام مجاز است. وقتی شرکتی برای اولین بار از طریق عرضه عمومی اولیه عمومی می‌شود، تعداد مشخصی سهام منتشر می‌کند. با گذشت زمان، ممکن است از طریق عرضه‌های ثانویه یا گزینه‌های سهام کارمندی سهام اضافی منتشر کند. آخرین مورد، شرکت می‌تواند تعداد متفاوتی از سهام در حال گردش داشته باشد. سهام در حال گردش نشان‌دهنده تعداد سهامی است که در حال حاضر توسط همه سهامداران، از جمله افراد داخلی شرکت، سرمایه‌گذاران نهادی و عموم مردم، نگهداری می‌شود. این تعداد برابر با تعداد سهام منتشرشده منهای هر گونه سهامی است که به عنوان سهام خزانه نگهداری می‌شود. بیایید به یک مثال نگاه کنیم. یک استارتاپ فناوری را در نظر بگیرید. در زمان تأسیس، شرکت تعداد سهام مجاز خود را در اساسنامه خود ۱۰۰ میلیون تعیین کرد. با رشد و عمومی شدن، ۵۰ میلیون سهام از طریق IPO و عرضه‌های بعدی منتشر کرد. سپس شرکت ۵ میلیون سهام را بازخرید کرد که اکنون به عنوان سهام خزانه نگهداری می‌شوند. شرکت دارای ۱۰۰ میلیون سهام مجاز، ۵۰ میلیون سهام منتشرشده و ۴۵ میلیون سهام در حال گردش است.
آیا می‌توانید یک سهام خریداری کنید؟
بله، می‌توانید یک سهام خریداری کنید. یک سهام معمولاً حداقل تعداد سهامی است که می‌توانید در برخی شرکت‌های کارگزاری که سهام کسری ارائه نمی‌دهند، خریداری کنید.
تفاوت بین سهام و سهم چیست؟
سهم یک ابزار سرمایه‌ای است که توسط یک شرکت منتشر می‌شود و نشان‌دهنده مالکیت آن شرکت است. سهام یک واحد از آن مالکیت است. به عنوان مثال، می‌گویید «من ۱۰ سهام از سهام اپل دارم».
تقسیم سهام چیست؟
تقسیم سهام زمانی رخ می‌دهد که یک شرکت سهام موجود خود را به چندین سهام تقسیم می‌کند. این امر تعداد سهام در حال گردش را افزایش می‌دهد در حالی که قیمت هر سهام به طور متناسب کاهش می‌یابد. برای مثال، در یک تقسیم ۲ به ۱، هر سهام به دو سهام تبدیل می‌شود که هر کدام نصف قیمت اولیه را دارند.
چگونه سود هر سهام را محاسبه می‌کنید؟
سود هر سهام (EPS) با تقسیم درآمد خالص یک شرکت بر تعداد سهام در حال گردش آن محاسبه می‌شود. این یک معیار کلیدی برای ارزیابی سودآوری یک شرکت بر اساس هر سهام است. EPS بالاتر معمولاً نشان‌دهنده سودآوری بالاتر است.
خط پایانی
سهام، واحدهای سهامی هستند که توسط یک شرکت منتشر می‌شوند و نشان‌دهنده مالکیت هستند. آنها برای جمع‌آوری سرمایه برای شرکت به سرمایه‌گذاران و معامله‌گران فروخته می‌شوند. بسیاری از کسب‌وکارها هنگامی که برای تحقیق و توسعه، گسترش یا سایر فرصت‌های رشد به بودجه نیاز دارند، سهام و سهام منتشر می‌کنند.