تحلیل تکنیکال
قانون سرمایه‌گذاری محتاطانه یکنواخت چیست؟
قانون سرمایه‌گذاری محتاطانه یکنواخت دستورالعمل‌هایی برای امانت‌داران در سرمایه‌گذاری دارایی‌های امانت ارائه می‌دهد و رویکرد پرتفوی متنوع را الزامی می‌کند.
قانون سرمایه‌گذاری محتاطانه یکنواخت (UPIA) چیست؟
قانون سرمایه‌گذاری محتاطانه یکنواخت (UPIA) استانداردی است که دستورالعمل‌هایی برای امانت‌داران تعیین می‌کند تا هنگام سرمایه‌گذاری دارایی‌های امانت به نمایندگی از صاحب امانت رعایت کنند. این قانون همچنین برای متخصصان مالی که توصیه‌های سرمایه‌گذاری ارائه می‌دهند یا معاملات را از طرف مشتریان انجام می‌دهند، اعمال می‌شود. این قانون به‌روزرسانی قانون قدیمی «مرد محتاط» است که برای انعکاس تغییرات در روش‌های سرمایه‌گذاری از اواخر دهه ۱۳۴۰ (۱۹۶۰) طراحی شده است.
به‌طور خاص، قانون UPIA از نظریه مدرن پرتفوی (MPT) و رویکرد بازده کل برای اعمال اختیارات سرمایه‌گذاری امانی استفاده می‌کند.
نکات کلیدی
- قانون سرمایه‌گذاری محتاطانه یکنواخت (UPIA) دستورالعمل‌هایی برای امانت‌داران در سرمایه‌گذاری به نمایندگی از دیگران ارائه می‌دهد و به‌روزرسانی قانون مرد محتاط است.
- قانون مرد محتاط ایجاب می‌کرد که امانت‌دار دارایی‌های امانت را مانند دارایی‌های شخصی خود با احتیاط سرمایه‌گذاری کند.
- UPIA از امانت‌داران می‌خواهد رویکرد پرتفوی متنوع را با رعایت نظریه مدرن پرتفوی و بازده کل در نظر بگیرند.
آشنایی با قانون سرمایه‌گذاری محتاطانه یکنواخت (UPIA)
قانون سرمایه‌گذاری محتاطانه یکنواخت در سال ۱۳۷۱ (۱۹۹۲) توسط مؤسسه حقوقی آمریکا در سومین بازنگری قانون امانت‌ها تصویب شد. این قانون به‌روزرسانی قانون مرد محتاط بود.
با اتخاذ رویکرد پرتفوی کل و حذف محدودیت‌های گروهی برای انواع مختلف سرمایه‌گذاری‌ها، قانون UPIA تنوع بیشتری را در پرتفوی‌های سرمایه‌گذاری ترویج داد. همچنین این امکان را برای امانت‌داران فراهم کرد تا سرمایه‌گذاری‌هایی مانند مشتقات، کالاها و قراردادهای آتی را در پرتفوی خود بگنجانند. اگرچه این سرمایه‌گذاری‌ها به‌صورت جداگانه دارای ریسک نسبتاً بالاتری هستند، اما در چارچوب پرتفوی کل می‌توانند به‌طور نظری ریسک کلی پرتفوی را کاهش داده و بازده را افزایش دهند.
قانون مرد محتاط
قانون مرد محتاط بر اساس قانون عرفی ماساچوست در سال ۱۲۰۹ (۱۸۳۰) نوشته شد و در سال ۱۳۳۸ (۱۹۵۹) بازنگری شد. این قانون مقرر می‌کرد که امانت‌دار امانی باید دارایی‌های امانت را مانند دارایی‌های شخصی خود با در نظر گرفتن موارد زیر سرمایه‌گذاری کند:
- نیازهای ذی‌نفعان
- نیاز به حفظ دارایی امانت
- نیاز به ایجاد درآمد
یک سرمایه‌گذاری محتاطانه همیشه به سرمایه‌گذاری با سود بالا منجر نمی‌شود؛ علاوه بر این، هیچ‌کس نمی‌تواند با قطعیت پیش‌بینی کند که چه اتفاقی برای یک تصمیم سرمایه‌گذاری خواهد افتاد.
اخیراً، قانون مرد محتاط به قانون شخص محتاط تغییر نام داده است. این مجموعه دستورالعمل‌ها همچنین می‌تواند خارج از حوزه امانت‌داران اعمال شود و در این صورت به‌عنوان قانون سرمایه‌گذار محتاط شناخته می‌شود.
به‌روزرسانی‌های قانون سرمایه‌گذاری محتاطانه یکنواخت به قانون قبلی
قانون سرمایه‌گذاری محتاطانه یکنواخت چهار تغییر اصلی در استاندارد قانون مرد محتاط ایجاد کرد:
- کل پرتفوی سرمایه‌گذاری حساب امانی هنگام ارزیابی احتیاط یک سرمایه‌گذاری خاص در نظر گرفته می‌شود. بر اساس استاندارد UPIA، امانت‌دار برای زیان‌های سرمایه‌گذاری فردی مسئول نخواهد بود، مشروط بر اینکه سرمایه‌گذاری با اهداف کلی پرتفوی یا سرمایه‌گذاری هم‌راستا باشد.
- تنوع‌بخشی به‌عنوان وظیفه‌ای برای سرمایه‌گذاری امانی محتاطانه به‌طور صریح الزامی شده است.
- هیچ دسته یا نوع سرمایه‌گذاری به‌طور ذاتی غیرمحتاط تلقی نمی‌شود. در عوض، تناسب با نیازهای پرتفوی در نظر گرفته می‌شود. در نتیجه، سرمایه‌گذاری در وام‌های با اولویت پایین، مشارکت‌های محدود، مشتقات، قراردادهای آتی و ابزارهای مشابه اکنون ممکن است. با این حال، سفته‌بازی و ریسک‌پذیری آشکار توسط این قانون تأیید نمی‌شود و همچنان می‌تواند منجر به مسئولیت شود.
- امانت‌دار مجاز است مدیریت سرمایه‌گذاری و سایر وظایف را به اشخاص ثالث واجد شرایط واگذار کند.
مهم‌ترین تغییر قانون UPIA این بود که استاندارد احتیاط از این پس به هر سرمایه‌گذاری در چارچوب پرتفوی کل اعمال می‌شود، نه به سرمایه‌گذاری‌های فردی.