قرارداد آتی هواشناسی چیست؟

قرارداد آتی هواشناسی چیست؟

قرارداد آتی هواشناسی نوعی ابزار مشتقه هواشناسی است که پرداخت‌های آن بر اساس تفاوت تجمعی در متغیر هواشناسی اندازه‌گیری‌شده، معمولاً دمای ثبت‌شده، در یک دوره زمانی مشخص استوار است.

نکات کلیدی

• قراردادهای آتی هواشناسی به کسب‌وکارها امکان می‌دهند تا در برابر زیان‌های ناشی از تغییرات غیرمنتظره شرایط آب‌وهوایی محافظت شوند.
• پرداخت‌های این قراردادها بر اساس تفاوت تجمعی در متغیر هواشناسی اندازه‌گیری‌شده، معمولاً دمای ثبت‌شده، در یک دوره زمانی مشخص محاسبه می‌شود.
• قراردادهای آتی هواشناسی در اوایل دهه ۱۹۹۰ به‌عنوان راهی برای شرکت‌ها به‌منظور محافظت در برابر ریسک‌های ناشی از تغییرات شاخص‌های دمای متوسط روزانه ایجاد شدند.
• رایج‌ترین قرارداد آتی هواشناسی به دمای ثبت‌شده، که بر حسب روزهای درجه گرمایش (HDD) یا روزهای درجه سرمایش (CDD) اندازه‌گیری می‌شود، در تاریخی مشخص مربوط است.

فهم قراردادهای آتی هواشناسی

قراردادهای آتی هواشناسی به کسب‌وکارها امکان می‌دهند تا از زیان‌های ناشی از تغییرات غیرمنتظره در شرایط آب‌وهوایی محافظت کنند. در حالی که کسب‌وکارها ممکن است بیمه‌نامه‌های اموال و حوادث برای پوشش خسارات فیزیکی ناشی از رویدادهای نادر آب‌وهوایی مانند طوفان یا تگرگ داشته باشند، این بیمه‌نامه‌ها زیان‌های اقتصادی ناشی از عدم حضور مشتریان به دلیل باران شدید یا شکست محصولات در هوای گرم را پوشش نمی‌دهند.

قراردادهای آتی هواشناسی در اوایل دهه ۱۹۹۰ به‌عنوان راهی برای شرکت‌ها برای محافظت در برابر ریسک‌های ناشی از تغییرات شاخص‌هایی که تغییرات دمای متوسط روزانه را اندازه‌گیری می‌کنند، ایجاد شدند.

در اصل، قرارداد آتی هواشناسی خریدار را ملزم می‌کند که ارزش نقدی شاخص هواشناسی پایه را خریداری کند. رایج‌ترین قرارداد آتی هواشناسی به دمای ثبت‌شده، که بر حسب روزهای درجه گرمایش (HDD) یا روزهای درجه سرمایش (CDD) اندازه‌گیری می‌شود، در تاریخی مشخص مربوط است. قیمت تسویه شاخص هواشناسی پایه معمولاً برابر با ارزش HDD/CDD ماه مربوطه ضرب در ۲۰ دلار است.

روز درجه گرمایش (HDD) به تعداد درجاتی گفته می‌شود که میانگین دمای یک روز کمتر از ۶۵ درجه فارنهایت (۱۸ درجه سانتی‌گراد) باشد. در مقابل، روز درجه سرمایش (CDD) تعداد درجاتی است که میانگین دمای یک روز بیشتر از ۶۵ درجه فارنهایت (۱۸ درجه سانتی‌گراد) باشد. دمای ۶۵ درجه فارنهایت به‌عنوان معیار توسط بخش انرژی انتخاب شده است، زیرا در این دما حداقل گرمایش یا سرمایش در ساختمان‌های اداری رخ می‌دهد. پرداخت به تفاوت تجمعی دماهای روزانه نسبت به معیار (۶۵ درجه) در یک دوره زمانی مشخص بستگی دارد.

خریدار یک قرارداد آتی هواشناسی HDD در صورتی سود می‌برد که دمای تجمعی کمتر از سطح مشخص‌شده باشد، زیرا گرمایش در دماهای پایین‌تر رخ می‌دهد. برعکس، خریدار یک قرارداد آتی هواشناسی CDD در صورتی سود می‌برد که دمای تجمعی بیشتر از سطح مشخص‌شده باشد، زیرا سرمایش در دماهای بالاتر انجام می‌شود.

محبوبیت قراردادهای آتی هواشناسی به‌سرعت در حال افزایش است و به روشی رایج‌تر برای شرکت‌های انرژی یا تولیدکنندگان کشاورزی برای محافظت در برابر تغییر تقاضا ناشی از تغییرات دمایی تبدیل شده است. برای مثال، اگر ماه مهر گرم‌تر از حد انتظار باشد، مشتریان گرمایش کمتری استفاده می‌کنند. این امر باعث زیان برای شرکت انرژی می‌شود. اما اگر شرکت انرژی یک قرارداد آتی هواشناسی برای ماه مهر فروخته باشد، ارزش HDD ماه مهر را دریافت می‌کند که جبران زیان‌هایش را فراهم می‌کند.

برآورد شده است که حدود ۲۰ درصد اقتصاد آمریکا به‌طور مستقیم تحت تأثیر آب‌وهوا قرار دارد و سودآوری تقریباً هر بخش صنعتی—مانند کشاورزی، انرژی، سفر و سرگرمی، و ساخت‌وساز—به نوسانات دما، باد و بارش بستگی دارد. در شهادت سوگندخورده به کنگره در سال ۱۹۹۸، ویلیام دیلی، وزیر بازرگانی وقت، اظهار داشت: «آب‌وهوا فقط یک مسئله زیست‌محیطی نیست، بلکه یک عامل اقتصادی عمده است. حداقل ۱ تریلیون دلار از اقتصاد ما به آب‌وهوا حساس است.»

قراردادهای آتی هواشناسی و بورس کالای شیکاگو (CME)

در سال ۱۹۹۹، بورس کالای شیکاگو (CME) برای اولین بار قراردادهای آتی هواشناسی و گزینه‌های روی این قراردادها را معرفی کرد. پیش از این، مشتقات هواشناسی خارج از بورس (OTC) به‌صورت قراردادهای خصوصی مذاکره‌شده بین دو طرف بودند.

قراردادهای آتی و گزینه‌های روی قراردادهای آتی CME، قراردادهای استانداردی هستند که به‌صورت عمومی در بازار آزاد در محیطی شبیه به حراج الکترونیکی معامله می‌شوند، با مذاکره مداوم قیمت‌ها و شفافیت کامل قیمت، که بر حسب روزهای درجه گرمایش (HDD) یا روزهای درجه سرمایش (CDD) اندازه‌گیری می‌شوند.

قراردادهای آتی هواشناسی CME از شاخص‌هایی استفاده می‌کنند که دماهای متوسط ماهانه و فصلی را برای ۱۵ شهر آمریکا و پنج شهر اروپایی منعکس می‌کنند و قراردادهای آتی تسویه نقدی هستند. قیمت تسویه این قراردادها توسط ارزش نهایی شاخص ماهانه یا فصلی که توسط شرکت Earth Satellite (EarthSat)، یک شرکت جهانی متخصص در سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی (GIS)، محاسبه می‌شود، تعیین می‌گردد. سایر شرکت‌ها ارزش قراردادهای آتی غیرمعامله‌شده در CME را تعیین می‌کنند.