اخبار
زیان رفاهی مالیات چیست؟
زیان رفاهی مالیات، هزینه کل تحمیل‌شده بر جامعه به دلیل وضع مالیات جدید است.
زیان رفاهی مالیات چیست؟
زیان رفاهی مالیات به کاهش رفاه اقتصادی و اجتماعی ناشی از اعمال مالیات جدید اشاره دارد. این زیان، هزینه کل تحمیل‌شده بر جامعه به دلیل فرآیند انتقال قدرت خرید از مالیات‌دهندگان به مقامات مالیاتی است.
این هزینه‌ها شامل فعالیت‌های اقتصادی مولد کنارگذاشته‌شده و منابع واقعی مصرف‌شده در فرآیند مالیات یا رفتارهای جبرانی کارگران، مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارها در پاسخ به مالیات است.
نکات کلیدی
- زیان رفاهی مالیات، هزینه کل تحمیل‌شده بر جامعه به دلیل وضع مالیات جدید است.
- این هزینه‌ها شامل هزینه‌های مدیریت، رعایت، اجتناب یا فرار از مالیات، علاوه بر زیان‌های مرده و سایر زیان‌های رفاهی ناشی از تحریف‌های خرداقتصادی ایجادشده توسط مالیات است.
- زیان رفاهی مالیات را می‌توان هزینه‌های معاملاتی فرآیند انتقال قدرت خرید از مالیات‌دهندگان به مقامات مالیاتی دانست.
فهم زیان رفاهی مالیات
دولت‌ها مالیات را برای اهداف مختلفی مانند تأمین مالی کالاهای عمومی، دستیابی به توزیع عادلانه ثروت و درآمد یا انتقال ثروت از مردم به طبقه حاکم جمع‌آوری می‌کنند. اما اعمال و اجرای هر مالیات فرآیندی بدون هزینه نیست و تأثیر مالیات بر مالیات‌دهندگان، انگیزه‌های اقتصادی آن‌ها را تغییر می‌دهد و در نتیجه رفتار آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
به نوعی، این هزینه‌ها را می‌توان هزینه‌های معاملاتی جنبه مالیاتی امور مالی عمومی دانست.
انواع مختلفی از هزینه‌ها به زیان کلی مالیات کمک می‌کنند، از جمله زیان‌های مرده در بازار مشمول مالیات، زیان‌های رفاهی در بازارهای مرتبط، هزینه‌های رعایت، هزینه‌های مدیریتی، هزینه‌های فرار مالیاتی و هزینه‌های اجتناب مالیاتی.
این هزینه‌ها از دو منبع اصلی ناشی می‌شوند:
- خود فرآیند مالیات برخی منابع واقعی را مصرف می‌کند.
- افراد رفتار اقتصادی خود را در پاسخ به مالیات تنظیم می‌کنند که منجر به هزینه‌های فرصت در قالب فعالیت‌های اقتصادی مولد کنارگذاشته‌شده‌ای می‌شود که مالیات آن‌ها را دلسرد می‌کند و منابع واقعی توسط فعالیت‌های تشویق‌شده توسط مالیات مصرف می‌شوند.
توجه داشته باشید که برخی از این تغییرات رفتاری ممکن است در حضور هزینه‌ها یا مزایای خارجی‌شده فعالیت‌های دلسردشده یا تشویق‌شده مثبت تلقی شوند و این ممکن است بخشی یا تمام هزینه اجتماعی مالیات را جبران کند، مانند مالیات پیگویی.
خالص این هزینه‌ها، زیان رفاهی اجتماعی را نشان می‌دهد که می‌تواند مزایای رفاهی اجتماعی ناشی از مخارج درآمدهای عمومی یا سایر مزایای مالیات را خنثی کند. این هزینه‌ها در طراحی و اجرای مالیات‌های بهینه اقتصادی که باید با مزایای خدمات عمومی یا سایر مزایای مالیات متعادل شوند، یک ملاحظه اساسی هستند.
دسته‌بندی‌های هزینه‌های اجتماعی مالیات
هزینه‌هایی که زیان کلی رفاهی مالیات را تشکیل می‌دهند، به چند دسته تقسیم می‌شوند. زیان مرده مالیات در بازار مشمول مالیات، زیان رفاهی است که بیشتر مورد بحث اقتصاددانان قرار می‌گیرد، اما از آنجا که تنها یکی از جنبه‌های هزینه کل مالیات است، در بهترین حالت نشان‌دهنده حد پایین زیان رفاهی کل است.
زیان‌های مرده و سایر تحریف‌های خرداقتصادی
زیان‌های مرده زمانی رخ می‌دهند که قیمت و مقدار بازار یک کالا از قیمت و مقدار تعادلی که از هزینه‌ها و مزایای تولید و مصرف کالا (کاملاً درونی‌شده) در منحنی‌های عرضه و تقاضا ناشی می‌شود، جدا نگه داشته شوند.
در اقتصاد رفاهی، می‌توان آن را به‌صورت گرافیکی یا محاسباتی به‌عنوان تفاوت بین مازاد اقتصادی کل ایجادشده توسط بازار با یا بدون مالیات، بر اساس مقدار مازاد مصرف‌کننده، مازاد تولیدکننده و درآمد مالیاتی جمع‌آوری‌شده محاسبه کرد.
از آنجا که مالیات شکافی بین قیمتی که خریداران برای کالاها پرداخت می‌کنند و قیمتی که فروشندگان برای آن کالا دریافت می‌کنند ایجاد می‌کند، برای هر مالیاتی غیر از مالیات پیگویی کامل، همیشه زیان مرده وجود دارد. زیان‌های مرده معمولاً با نرخ مالیات به‌صورت مستقیم افزایش می‌یابد.
علاوه بر این، از آنجا که تغییرات در قیمت و مقدار بازار پس از مالیات بر شرایط عرضه و تقاضا برای سایر کالاها (جانشین‌ها، مکمل‌ها و کالاهایی که در فرآیند تولید قبل یا بعد از کالای مشمول مالیات هستند) تأثیر می‌گذارد، مالیات می‌تواند زیان‌های رفاهی بیشتری در بازارهای مرتبط ایجاد کند.
زیان‌های اضافی ممکن است به دلیل هزینه‌بر بودن فرآیند تنظیم همه بازارهای تأثیرپذیر به وضعیت پس از مالیات از تعادل اولیه خود ایجاد شود.
هزینه‌های مدیریتی
ایجاد و اجرای هر مالیات به خودی خود هزینه‌هایی دارد. فرآیند قانون‌گذاری برای وضع مالیات (و هرگونه اصلاحات بعدی)، فرآیند مستندسازی کالاها یا فعالیت‌های مشمول مالیات، جمع‌آوری فیزیکی مالیات و پیگیری فراریان مالیاتی برای اجرای مالیات، همگی هزینه‌هایی را به دنبال دارند. این هزینه‌ها ممکن است بسته به کارایی فرآیندهای مربوطه و میزان رعایت داوطلبانه مالیات متفاوت باشد.
هزینه‌های رعایت
هزینه‌های رعایت به هزینه‌های مدیریتی مرتبط هستند، زیرا نشان‌دهنده هزینه‌های مدیریتی مالیات هستند که به مالیات‌دهندگان تحمیل شده‌اند. این شامل هزینه‌های تولید و ذخیره سوابق حسابداری، فرم‌ها یا اظهارنامه‌های مالیاتی موردنیاز برای اهداف مالیاتی و خدمات حرفه‌ای آماده‌سازی مالیات است. همچنین می‌تواند شامل هزینه‌های نمایندگی ناشی از مالیات‌هایی باشد که توسط اشخاص ثالث، مانند کارفرمایان، مدیریت می‌شوند. این هزینه‌ها بسته به پیچیدگی و الزامات خاص کد مالیاتی متفاوت است.
هزینه‌های اجتناب
هزینه‌های اجتناب، هزینه‌های معاملاتی و فرصت ناشی از هرگونه معاملاتی را نشان می‌دهند که به منظور کاهش بار مالیاتی انجام می‌شوند. مثال‌ها شامل نگه‌داری سود سرمایه‌ای بیش از آنچه سرمایه‌گذار ترجیح می‌دهد برای دریافت نرخ مالیاتی پایین‌تر، سرمایه‌گذاری در دارایی‌های با مزیت مالیاتی با وجود نرخ بازده پایین‌تر، یا سفر به حوزه مالیاتی دیگر برای اجتناب از پرداخت مالیات محلی است. هزینه‌های هر اقدامی که مالیات‌دهنده به‌طور داوطلبانه برای کاهش قانونی مالیات خود انجام می‌دهد، در اینجا شامل می‌شود.
هزینه‌های فرار
هزینه‌های فرار مشابه هزینه‌های اجتناب هستند، اما علاوه بر هزینه فعالیت‌هایی که صرفاً برای فرار از مالیات انجام می‌شوند، شامل هزینه‌های فعالیت‌هایی توسط مالیات‌دهنده برای جلوگیری از شناسایی هنگام فرار غیرقانونی از مالیات (یا به‌طور جایگزین، هزینه ذهنی مالیات‌دهنده برای پذیرش ریسک شناسایی و مجازات) نیز می‌شود.