تفاوت بازده کیفی چیست؟

تفاوت بازده کیفی (QSD) معیاری است که برای محاسبه اختلاف بین نرخ‌های بهره بازار که دو طرف بالقوه در یک قرارداد سوآپ نرخ بهره می‌توانند به دست آورند، استفاده می‌شود. این شاخص ابزاری است که شرکت‌ها می‌توانند از آن برای ارزیابی ریسک طرف مقابل (Counterparty Risk) در یک قرارداد سوآپ نرخ بهره استفاده کنند.

نکات کلیدی

• تفاوت بازده کیفی (QSD) اختلاف بین نرخ‌های بهره بازار است که دو طرف واردکننده در یک قرارداد سوآپ نرخ بهره به دست می‌آورند.
• QSD ابزاری است که شرکت‌ها می‌توانند از آن برای سنجش ریسک نکول طرف مقابل در یک قرارداد سوآپ نرخ بهره استفاده کنند.
• QSD با تفریق نرخ بازار قراردادشده از نرخی که برای طرف مقابل در ابزارهای مشابه موجود است، محاسبه می‌شود.
• هنگامی که QSD مثبت باشد، سوآپ به نفع هر دو طرف درگیر در نظر گرفته می‌شود.

درک تفاوت بازده کیفی (QSD)

QSD معیاری است که توسط شرکت‌هایی با اعتبار اعتباری متفاوت در تحلیل سوآپ نرخ بهره استفاده می‌شود. این شرکت‌ها از QSD برای ارزیابی ریسک نکول استفاده می‌کنند. زمانی که QSD مثبت باشد، سوآپ برای هر دو طرف سودمند تلقی می‌شود.

یک بازده کیفی (Quality Spread) معیاری برای سنجش کیفیت اعتباری هر دو طرف درگیر در سوآپ نرخ بهره ارائه می‌دهد. این اختلاف کیفی با تفریق نرخ بازار قراردادشده از نرخی که برای طرف مقابل در ابزارهای مشابه موجود است، محاسبه می‌شود.

فرمول محاسبه به شکل زیر است:

QSD = اختلاف حق‌الزحمه بدهی با نرخ ثابت – اختلاف حق‌الزحمه بدهی با نرخ شناور

در حالت معمول، اختلاف مربوط به بدهی با نرخ ثابت بزرگ‌تر از اختلاف بدهی با نرخ شناور است.

نکته: سرمایه‌گذاران اوراق قرضه می‌توانند از QSD برای تصمیم‌گیری استفاده کنند که آیا بازدهی بالاتر، ارزش پذیرش ریسک اضافی را دارد یا خیر.

سوآپ‌های نرخ بهره

سوآپ‌های نرخ بهره در بازارهای سازمانی یا از طریق توافقات مستقیم بین طرفین معامله می‌شوند. این ابزار به یک نهاد اجازه می‌دهد تا ریسک اعتباری خود را با نهاد دیگری از طریق استفاده از انواع مختلف ابزارهای اعتباری مبادله کند.

یک سوآپ معمولی نرخ بهره شامل یک نرخ ثابت و یک نرخ شناور است. به‌عنوان مثال:

• یک شرکت که قصد دارد در محیطی با نرخ بهره در حال افزایش، در برابر پرداخت نرخ‌های بالاتر در اوراق با نرخ شناور خود محافظت کند، نرخ شناور را با نرخ ثابت مبادله می‌کند.
• طرف مقابل که دیدگاه متفاوتی نسبت به بازار دارد و معتقد است نرخ‌ها کاهش خواهند یافت، مایل به دریافت بدهی با نرخ شناور است تا تعهدات خود را پرداخت کرده و سود کسب کند.

برای نمونه، یک بانک ممکن است بدهی اوراق خود با نرخ شناور ۶٪ را با بدهی اوراق با نرخ ثابت ۶٪ مبادله کند. شرکت‌ها می‌توانند با توجه به مدت قرارداد سوآپ، بدهی‌هایی با سررسیدهای متفاوت را تطبیق دهند.

مثال از تفاوت بازده کیفی (QSD)

شرکت A که بدهی با نرخ شناور خود را سوآپ می‌کند، نرخ ثابت دریافت خواهد کرد. شرکت B که بدهی با نرخ ثابت خود را سوآپ می‌کند، نرخ شناور دریافت می‌کند. QSD معمولاً بر اساس نرخ ابزارهای استفاده‌شده محاسبه نمی‌شود، بلکه بر اساس اعتبار اعتباری متفاوت دو شرکت محاسبه می‌گردد.

• اگر شرکت A با رتبه اعتباری AAA بدهی دوساله با نرخ شناور ۶٪ داشته باشد و شرکت B با رتبه اعتباری BBB بدهی پنج‌ساله با نرخ ثابت ۶٪ داشته باشد، QSD باید بر اساس مقایسه نرخ‌ها با نرخ‌های بازار محاسبه شود.
• نرخ ۶٪ شرکت A در بدهی دوساله با نرخ شناور، در مقایسه با نرخ ۷٪ که شرکت B برای بدهی دوساله با نرخ شناور به دست می‌آورد، منجر به اختلاف کیفی ۱٪ می‌شود.
• برای بدهی پنج‌ساله با نرخ ثابت، شرکت A نرخ ۴٪ می‌پردازد در حالی که شرکت B نرخ ۶٪ می‌پردازد، که منجر به اختلاف کیفی ۲٪ می‌شود.

در این مثال، QSD برابر است با:

۲٪ - ۱٪ = ۱٪

به یاد داشته باشید: یک QSD مثبت نشان‌دهنده این است که سوآپ به نفع هر دو طرف است زیرا ریسک نکول مطلوب است. در مقابل، اگر شرکت با رتبه اعتباری AAA حق‌الزحمه نرخ شناور بسیار بالاتری نسبت به شرکت با رتبه پایین‌تر می‌پرداخت، QSD منفی می‌شد و احتمالاً باعث می‌شد شرکت با رتبه بالاتر به دنبال یک طرف قرارداد با رتبه اعتباری بهتر باشد.