اخبار
دستور توقیف و فروش چیست؟
دستور توقیف و فروش، حکمی قضایی است که به طلبکار یا بانک اجازه می‌دهد مالکیت ملکی را از وام‌گیرنده بگیرد.
دستور توقیف و فروش چیست؟
دستور توقیف و فروش، حکمی است که توسط دادگاه صادر می‌شود و به درخواست‌کننده (معمولاً طلبکار) اجازه می‌دهد مالکیت یک ملک را از وام‌گیرنده بگیرد. پس از توقیف ملک توسط طلبکار، معمولاً این ملک در حراج به فروش می‌رسد.
دستورهای توقیف و فروش زمانی استفاده می‌شوند که وام‌گیرنده برای مدت طولانی نتوانسته است پرداخت‌های مربوط به بدهی یا وام را انجام دهد.
نکات کلیدی
- دستور توقیف و فروش، حکمی قضایی است که به طلبکار یا بانک اجازه می‌دهد مالکیت ملکی را از وام‌گیرنده بگیرد.
- این دستور زمانی صادر می‌شود که وام‌گیرنده برای مدت طولانی در پرداخت وام خود ناکام مانده باشد.
- پس از توقیف ملک توسط طلبکار، معمولاً این ملک در حراج فروخته می‌شود تا طلبکار بخشی از زیان‌های ناشی از عدم بازپرداخت وام را جبران کند.
دستور توقیف و فروش چگونه کار می‌کند؟
دستور توقیف و فروش گامی جدی است که توسط وام‌دهنده یا طلبکار برای جبران بخشی از پولی که به وام‌گیرنده برای ملک قرض داده شده، انجام می‌شود.
این دستور می‌تواند زمانی صادر شود که وام‌گیرنده در پرداخت وام رهن (mortgage) تخلف کند و در نتیجه، وام به مرحله سلب مالکیت (foreclosure) برسد. سلب مالکیت فرآیندی قانونی است که طی آن بانک، طلبکار یا وام‌دهنده کنترل ملک را به دست می‌گیرد و خانه را می‌فروشد. معمولاً برای توقیف ملک از کمک نیروهای انتظامی استفاده می‌شود.
قوانینی برای فرآیند سلب مالکیت وجود دارد و قوانین هر ایالت ممکن است کمی متفاوت باشد. در برخی ایالت‌ها، اعلانی عمومی درباره سلب مالکیت و فروش قریب‌الوقوع منتشر می‌شود. با این حال، بانک‌ها اغلب سعی می‌کنند در فرآیندی به نام پیش‌سلب مالکیت (pre-foreclosure) با وام‌گیرندگان همکاری کنند تا پرداخت‌های وام را به‌روز کنند و گزینه‌های جایگزینی برای جلوگیری از سلب مالکیت و صدور دستور توقیف و فروش ملک بررسی کنند.
چه زمانی وام‌دهندگان دستور توقیف و فروش صادر می‌کنند؟
طلبکار نمی‌تواند تنها به دلیل چند پرداخت معوق، دستور توقیف و فروش دریافت کند. در عوض، این اقدام تهاجمی زمانی انجام می‌شود که وام‌گیرنده تمام تلاش‌های دیگر برای وصول بدهی را نادیده گرفته و بدهی در حالت تخلف (default) قرار گرفته باشد. تخلف به معنای ناتوانی در بازپرداخت وام یا بدهی است. معمولاً زمانی وام در حالت تخلف قرار می‌گیرد که وام‌گیرنده پرداخت‌ها را از دست بدهد یا پرداخت را متوقف کند.
نکته مهم
اگر ملکی توقیف و در حراج به خریدار دیگری فروخته شود، وام‌گیرنده دیگر مالک ملک نیست و پس از فروش از خانه اخراج می‌شود.
اگر طلبکار نتواند برنامه‌ای برای پرداخت با وام‌گیرنده تنظیم کند، دستور توقیف دریافت می‌شود. طلبکار قضایی به‌عنوان یک حق، بدون نیاز به اجازه دادگاه و بدون اطلاع به بدهکار قضایی، می‌تواند اجرای دستور را صادر کند. با این حال، دادگاه در شرایط خاصی قدرت متوقف کردن این اجرا را دارد.
اگر ملک توقیف و در حراج به خریدار دیگری فروخته شود، وام‌گیرنده دیگر مالک ملک نیست و پس از فروش از خانه اخراج می‌شود. املاک توقیف‌شده اغلب با قیمت پایین فروخته می‌شوند تا وام‌دهنده بتواند به‌سرعت بخشی از زیان‌های خود را جبران کند. ممکن است بانک یا وام‌دهنده با توجه به تفاوت بین مبلغ اولیه وام رهن و قیمت فروش پس از سلب مالکیت، متحمل زیان شود. بنابراین، برای هر دو طرف بهتر است که وام‌گیرندگان با وام‌دهنده خود توافقی انجام دهند تا از سلب مالکیت و دستور توقیف و فروش جلوگیری شود.