ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

اخبار

سوآپ نوسانات چیست؟

سوآپ نوسانات یک قرارداد آتی است که بازده آن بر اساس تفاوت بین نوسانات واقعی و نرخ نوسانات تعیین‌شده محاسبه می‌شود.

سوآپ نوسانات چیست؟

سوآپ نوسانات یک قرارداد آتی است که بازده آن بر اساس نوسانات واقعی (Realized Volatility) دارایی پایه محاسبه می‌شود. این سوآپ‌ها به‌صورت نقدی تسویه می‌شوند و بر اساس تفاوت بین نوسانات واقعی و نرخ نوسانات تعیین‌شده (Volatility Strike) یا سطح نوسانات ثابت از پیش تعیین‌شده محاسبه می‌گردند. سوآپ‌های نوسانات به شرکت‌کنندگان امکان می‌دهند تا روی نوسانات یک دارایی معامله کنند بدون اینکه مستقیماً خود دارایی پایه را معامله کنند.

سوآپ‌های نوسانات به معنای سنتی سوآپ نیستند که شامل تبادل جریان‌های نقدی بین طرفین باشد.

این سوآپ‌ها همچنین مشابه سوآپ‌های واریانس هستند که در آن‌ها بازده بر اساس واریانس واقعی محاسبه می‌شود.

نکات کلیدی

  • سوآپ نوسانات یک قرارداد آتی است که بازده آن بر اساس تفاوت بین نوسانات واقعی و نرخ نوسانات تعیین‌شده محاسبه می‌شود.
  • بازده سوآپ نوسانات برابر است با مقدار اسمی قرارداد ضرب در تفاوت بین نوسانات واقعی و نرخ نوسانات تعیین‌شده.
  • سوآپ‌های نوسانات به معنای معمول سوآپ نیستند، زیرا معمولاً سوآپ‌ها شامل تبادل جریان‌های نقدی بر اساس نرخ‌های ثابت و/یا متغیر هستند. سوآپ‌های نوسانات تبادل جریان نقدی ندارند، بلکه ابزاری مبتنی بر بازده هستند که بر اساس نوسانات عمل می‌کنند.

درک سوآپ‌های نوسانات

سوآپ‌های نوسانات ابزارهای خالص نوسانات هستند که به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند صرفاً بر روی حرکت نوسانات دارایی پایه، بدون تأثیر قیمت آن، شرط‌بندی کنند. بنابراین، همان‌طور که سرمایه‌گذاران روی قیمت دارایی‌ها شرط‌بندی می‌کنند، با استفاده از این ابزار، سرمایه‌گذاران می‌توانند روی میزان نوسانات دارایی شرط‌بندی کنند.

نام سوآپ در این مورد یک نام‌گذاری نادرست است، زیرا سوآپ‌ها قراردادهای ساختاریافته‌ای هستند که شامل تبادل جریان‌های نقدی، معمولاً با تطبیق یک نرخ ثابت با یک نرخ متغیر، می‌شوند. سوآپ‌های نوسانات و سوآپ‌های واریانس در واقع قراردادهای آتی هستند که بازده آن‌ها بر اساس واریانس مشاهده‌شده یا واقعی دارایی پایه محاسبه می‌شود.

در زمان تسویه، بازده به‌صورت زیر محاسبه می‌شود:

بازده = مقدار اسمی × (نوسانات واقعی – نرخ نوسانات تعیین‌شده)

نکته

در زمان شروع قرارداد، مقدار اسمی تبادل نمی‌شود.

نرخ نوسانات تعیین‌شده (Volatility Strike) یک عدد ثابت است که انتظارات بازار از نوسانات در زمان شروع سوآپ را منعکس می‌کند. به نوعی، نرخ نوسانات تعیین‌شده نشان‌دهنده نوسانات ضمنی (Implied Volatility) است، اگرچه با نوسانات ضمنی سنتی در قراردادهای اختیار معامله (Options) یکسان نیست. نرخ تعیین‌شده معمولاً در ابتدای سوآپ به‌گونه‌ای تنظیم می‌شود که ارزش فعلی خالص (NPV) بازده صفر باشد. نوسانات واقعی در پایان قرارداد تعیین‌کننده بازده است، با فرض اینکه با نوسانات ضمنی/نرخ نوسانات تعیین‌شده متفاوت باشد.

استفاده از سوآپ‌های نوسانات

سوآپ نوسانات یک بازی خالص بر روی نوسانات دارایی پایه است. قراردادهای اختیار معامله (Options) نیز به سرمایه‌گذار امکان شرط‌بندی بر روی نوسانات دارایی را می‌دهند. با این حال، قراردادهای اختیار معامله دارای ریسک جهت‌دار هستند و قیمت آن‌ها به عوامل متعددی از جمله زمان، انقضا و نوسانات ضمنی بستگی دارد. بنابراین، استراتژی معادل در قراردادهای اختیار معامله نیازمند پوشش ریسک اضافی برای تکمیل است. سوآپ‌های نوسانات نیازی به این ندارند و صرفاً بر اساس نوسانات عمل می‌کنند.

سه دسته اصلی از کاربران سوآپ‌های نوسانات وجود دارند:

  • معامله‌گران جهت‌دار : از این سوآپ‌ها برای شرط‌بندی بر روی سطح آینده نوسانات یک دارایی استفاده می‌کنند.
  • معامله‌گران اسپرد : صرفاً بر روی تفاوت بین نوسانات واقعی و نوسانات ضمنی شرط‌بندی می‌کنند.
  • معامله‌گران پوشش ریسک : از سوآپ‌ها برای پوشش موقعیت‌های کوتاه نوسانات استفاده می‌کنند.

نکته

سوآپ‌های واریانس در بازارهای سهام بسیار رایج‌تر از سوآپ‌های نوسانات هستند.

مثال استفاده از سوآپ نوسانات

فرض کنید یک معامله‌گر نهادی می‌خواهد یک سوآپ نوسانات بر روی شاخص S&P 500 داشته باشد. قرارداد در ۱۲ ماه منقضی می‌شود و مقدار اسمی آن ۱ میلیون دلار است. در حال حاضر، نوسانات ضمنی ۱۲٪ است. این مقدار به‌عنوان نرخ تعیین‌شده برای قرارداد تنظیم می‌شود.

پس از ۱۲ ماه، نوسانات واقعی ۱۶٪ است. تفاوت ۴٪ یا ۴۰,۰۰۰ دلار (۱ میلیون دلار × ۴٪) است. فروشنده سوآپ نوسانات ۴۰,۰۰۰ دلار به خریدار سوآپ پرداخت می‌کند، با فرض اینکه فروشنده پای ثابت (Fixed Leg) و خریدار پای شناور (Floating Leg) را در اختیار دارد.

اگر نوسانات به ۱۰٪ کاهش یابد، خریدار ۲۰,۰۰۰ دلار (۱ میلیون دلار × ۲٪) به فروشنده پرداخت می‌کند.

این یک مثال ساده‌شده است. از آنجا که سوآپ‌های نوسانات ابزارهای خارج از بورس (OTC) هستند، می‌توانند به روش‌های مختلفی ساخته شوند. برخی گزینه‌های جایگزین ممکن است شامل سالانه کردن نرخ‌ها یا محاسبه تفاوت در نوسانات بر اساس تغییرات روزانه باشد.