سرمایه‌گذاری‌ غیروابسته چیست؟

سرمایه‌گذاری‌های غیروابسته چیست؟

سرمایه‌گذاری‌های غیروابسته به دارایی‌های سرمایه‌گذاری یک شرکت بیمه اشاره دارند که این شرکت نه کنترلی بر آن‌ها دارد و نه مالکیت مشترکی با آن‌ها. این سرمایه‌گذاری‌ها می‌توانند شامل سهام، اوراق قرضه، املاک و سایر دارایی‌ها باشند و اغلب در صورت‌های مالی شرکت‌های بیمه افشا می‌شوند.

نکات کلیدی

• سرمایه‌گذاری‌های غیروابسته، دارایی‌های سرمایه‌گذاری یک شرکت بیمه هستند که این شرکت نه کنترلی بر آن‌ها دارد و نه مالکیت مشترکی با آن‌ها.
• شرکت‌های بیمه در اوراق بهادار با درجات مختلف نقدشوندگی سرمایه‌گذاری می‌کنند تا بازده حق بیمه‌های دریافتی خود را افزایش دهند.
• آن‌ها نیاز دارند که وجوه به‌سرعت در دسترس باشند تا بتوانند تعهدات خود را پوشش دهند، بنابراین اغلب در دارایی‌های با نقدشوندگی بالا و کوتاه‌مدت سرمایه‌گذاری می‌کنند.
• نهادهای نظارتی به‌صورت دوره‌ای این سرمایه‌گذاری‌ها را بررسی می‌کنند تا مشخص کنند آیا مناسب هستند و آیا احتمالاً تهدیدی برای توانگری مالی شرکت ایجاد می‌کنند.

درک سرمایه‌گذاری‌های غیروابسته

شرکت‌های بیمه از درآمدهای حاصل از فعالیت‌های پذیره‌نویسی خود به روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند.

آن‌ها بخشی از وجوه را به‌عنوان ذخایر خسارت کنار می‌گذارند تا تعهداتی را که ممکن است از ادعاهای بیمه‌گذاران ناشی شود، پوشش دهند. همچنین، آن‌ها کمیسیون‌هایی به کارگزارانی که کسب‌وکار جدید معرفی می‌کنند پرداخت می‌کنند و هزینه‌های عملیاتی مانند حقوق، مزایا و هزینه‌های سربار را تأمین می‌کنند. علاوه بر این، آن‌ها سرمایه‌ای را برای سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار با درجات مختلف نقدشوندگی تخصیص می‌دهند تا بازده حق بیمه‌های دریافتی را افزایش دهند.

شرکت‌های بیمه نیاز دارند که وجوه به‌سرعت در دسترس باشند تا تعهدات خود را پوشش دهند. در نتیجه، آن‌ها اغلب در دارایی‌های کوتاه‌مدت با نقدشوندگی بالا سرمایه‌گذاری می‌کنند که به‌راحتی و به‌سرعت می‌توانند به پول نقد تبدیل شوند، در کنار دارایی‌های بلندمدت که ممکن است بازده بالاتری ارائه دهند.

بسته به نوع بیمه‌نامه‌های پذیره‌نویسی شده، تعهدات یک شرکت بیمه ممکن است چند ماه تا چند سال طول بکشد. دارایی‌های کوتاه‌مدت به‌عنوان بخشی از نقدینگی جاری شرکت بیمه در نظر گرفته می‌شوند که برای پوشش بیمه‌نامه‌هایی با مدت کمتر از یک سال استفاده می‌شوند.

مهم

ترکیب دارایی‌ها با گذشت زمان بسته به اقتصاد و عوامل خاص صنعت تغییر می‌کند و همچنین به تخصص شرکت بیمه بستگی دارد: برای مثال، شرکت‌های بیمه عمر معمولاً تعهدات بلندمدت‌تری دارند که به آن‌ها امکان می‌دهد بیشتر در دارایی‌های بلندمدت سرمایه‌گذاری کنند.

تاریخچه سرمایه‌گذاری‌های غیروابسته

در گذشته، شرکت‌های بیمه معمولاً در طبقات دارایی سنتی که بازده پایداری ارائه می‌دادند، مانند اوراق قرضه دولتی، سرمایه‌گذاری می‌کردند. این رویکرد از زمان بحران مالی پیچیده‌تر شده است. با توجه به اینکه نرخ‌های بهره بسیار پایین به یک ویژگی دائمی تبدیل شده‌اند، شرکت‌های بیمه مجبور شده‌اند دامنه سرمایه‌گذاری‌های خود را گسترش دهند تا بازده مناسبی کسب کنند.

در اغلب موارد، این امر منجر به تغییر به سمت سرمایه‌گذاری‌های جایگزین، از جمله سهام خصوصی و امور مالی ساختاریافته، مانند اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن مسکونی (RMBS) شده است.

از آنجا که این نوع سرمایه‌گذاری‌های غیرسنتی معمولاً پیچیده‌تر هستند، تعداد فزاینده‌ای از شرکت‌های بیمه شروع به برون‌سپاری تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاری به شرکت‌های مدیریت سرمایه‌گذاری تخصصی کرده‌اند. این موضوع به‌ویژه در میان شرکت‌های بیمه کوچک‌تر که معمولاً منابع کمتری برای مدیریت مؤثر پرتفوی خود دارند، رایج بوده است.

۵۱٪:

جست‌وجو برای کسب بازده و تغییر به سمت سرمایه‌گذاری‌های غیرسنتی و پیچیده‌تر باعث شد که حدود نیمی از شرکت‌های بیمه ایالات متحده در سال ۱۳۹۸ (۲۰۱۹) مدیریت سرمایه‌گذاری خود را به یک مدیر سرمایه‌گذاری غیروابسته برون‌سپاری کنند، طبق گزارش انجمن ملی کمیسرهای بیمه (NAIC).

ملاحظات ویژه

شرکت‌های بیمه موظف‌اند صورت‌های مالی خود را به‌صورت دوره‌ای به نهادهای نظارتی ایالتی گزارش دهند. این نهادهای نظارتی نسبت‌های نقدینگی را بررسی می‌کنند تا مشخص کنند که یک شرکت بیمه با چه سرعتی می‌تواند تعهدات بیمه‌گذاران خود را پرداخت کند و همچنین برای تعیین اینکه آیا استراتژی‌ها و دارایی‌های سرمایه‌گذاری شرکت بیمه احتمالاً تهدیدی برای توانگری مالی آن ایجاد می‌کنند.

سرمایه‌گذاری‌های غیروابسته در نسبت نقدینگی کلی لحاظ می‌شوند، اگرچه این نسبت سرمایه‌گذاری‌های وابسته را در نظر نمی‌گیرد. با این حال، این سرمایه‌گذاری‌ها در محاسبه نسبت ترکیبی شرکت بیمه ظاهر نمی‌شوند. این به این دلیل است که نسبت ترکیبی به جریان‌های نقدی خروجی—نسبت هزینه، نسبت خسارت و تنظیم خسارت، و نسبت سود سهام—نگاه می‌کند تا مشخص کند که حفظ دفتر کسب‌وکار چقدر هزینه دارد.