تحلیل تکنیکال
بهبود یو شکل چیست؟
بهبود U-شکل نوعی بهبود اقتصادی است که با کاهش رکودی، دوره‌ای از رکود و سپس افزایش تدریجی به سطح اوج قبلی همراه است.
بهبود U-شکل چیست؟
بهبود U-شکل نوعی رکود و بهبود اقتصادی است که هنگام ترسیم معیارهای اقتصادی مانند اشتغال، تولید ناخالص داخلی (GDP) و تولید صنعتی، شکلی شبیه به حرف U ایجاد می‌کند.
این شکل U زمانی رخ می‌دهد که اقتصاد در این معیارها کاهش شدیدی را تجربه کند، بدون اینکه نقطه پایین (کف) مشخصی داشته باشد، بلکه دوره‌ای از رکود را سپری کند و سپس به سطح اوج قبلی بازگردد.
نکات کلیدی
- در بهبود U-شکل، معیارهای اصلی عملکرد اقتصادی هنگام ترسیم، شکل حرف U را به خود می‌گیرند.
- بهبودهای U-شکل زمانی اتفاق می‌افتند که رکود رخ دهد و اقتصاد بلافاصله بهبود نیابد، بلکه برای چند فصل در رکود باقی بماند.
- این نوع بهبود شبیه بهبود V-شکل است، با این تفاوت که اقتصاد مدت طولانی‌تری در کف رکود باقی می‌ماند و به‌سرعت بهبود نمی‌یابد.
- مثال‌هایی از بهبودهای U-شکل شامل رکود نیکسون در سال‌های ۱۳۵۲–۱۳۵۴ (1973–1975) و رکود ۱۳۶۹–۱۳۷۰ (1990–1991) پس از بحران پس‌انداز و وام (S&L) هستند.
شناخت بهبودهای U-شکل
بهبود U-شکل نوعی رکود و بهبود اقتصادی را توصیف می‌کند که هنگام ترسیم معیارهایی مانند اشتغال، تولید ناخالص داخلی و تولید صنعتی، شکلی U-مانند ایجاد می‌کند.
رکود U-شکل شامل کاهش شدید در خروجی اقتصادی، دوره طولانی‌تر کف رکود نسبت به رکود V-شکل و سپس بهبودی طولانی‌تر از آن کف است. افت در این نوع رکود معمولاً عمیق‌تر و طولانی‌تر از رکود V-شکل است.
نکته
اقتصاددانان معمولاً شکل‌های U را به سه مرحله تقسیم می‌کنند: بخش رکودی کاهش، کف اقتصادی و بهبود اقتصادی کندتر اما پایدارتر.
در مراحل اولیه شکل U، اقتصاددانان ممکن است به‌اشتباه فرض کنند که بدترین دوره گذشته و اقتصاد به کف رسیده است. اما هرچه بهبود طولانی‌تر شود، احتمال شدت بیشتر مشکلات نسبت به پیش‌بینی اولیه افزایش می‌یابد. با ادامه رکود، شرکت‌ها در پرداخت صورت‌حساب‌های خود با مشکلات بیشتری مواجه می‌شوند و برخی ممکن است مجبور به اعلام ورشکستگی شوند.
در دوره بهبود، بانک‌ها معمولاً تمایلی به اعطای وام بیشتر به شرکت‌ها ندارند و مصرف‌کنندگان تا زمانی که نشانه‌های بهبود اقتصاد را نبینند، آزادانه خرج نمی‌کنند، که این امر اعتماد مصرف‌کننده را دوباره افزایش می‌دهد. اگرچه مخارج مصرف‌کننده محرک کلیدی اقتصاد است، اما زمان می‌برد تا مصرف‌کنندگان دوباره برای صرف پول خود احساس راحتی کنند. کسب‌وکارها باید منتظر بهبود شرایط اقتصادی باشند تا کارگران بیشتری استخدام کنند. با کاهش فرصت‌های شغلی، بیکاری در چنین دوره‌های بهبودی معمولاً افزایش می‌یابد.
در مقابل، بهبود V-شکل ممکن است به همان کف برسد اما در عرض چند هفته یا چند ماه به‌سرعت بهبود یابد، به‌جای اینکه مدت طولانی‌تری ادامه یابد.
دیگر اشکال رایج رکود
اشکال رکود مفاهیم مختصری هستند که اقتصاددانان برای توصیف انواع مختلف رکودها استفاده می‌کنند. انواع مختلفی از رکود و بهبود می‌توانند ترسیم شوند، اما رایج‌ترین اشکال شامل U-شکل، V-شکل، W-شکل و L-شکل هستند.
- رکودهای V-شکل با کاهش شدید شروع می‌شوند، اما به‌سرعت به کف رسیده و بهبود می‌یابند. این نوع رکود معمولاً بهترین سناریو در نظر گرفته می‌شود.
- رکودهای W-شکل مانند رکودهای V-شکل شروع می‌شوند، اما پس از نشانه‌های کاذب بهبود، دوباره کاهش می‌یابند. این‌ها به‌عنوان رکودهای دوبار فروپاشی شناخته می‌شوند، زیرا اقتصاد پیش از بهبود کامل دو بار افت می‌کند.
- رکودهای L-شکل بدترین سناریوها هستند، که با کاهش سریع همراهند اما برای مدت طولانی بهبود نمی‌یابند.
- رکودهای K-شکل بهبودی نابرابر را نشان می‌دهند، به‌طوری که برخی بخش‌ها به‌سرعت بهبود می‌یابند در حالی که بخش‌های دیگر عقب می‌مانند.
مثال‌هایی از رکودهای U-شکل
از میان رکودهای ترسیم‌شده در ایالات متحده از سال ۱۳۲۴ (1945)، تقریباً نیمی از آن‌ها توسط اقتصاددانان به‌عنوان U-شکل توصیف شده‌اند، از جمله رکود ۱۳۵۲–۱۳۵۴ (1973–1975) و رکود ۱۳۶۹–۱۳۷۰ (1990–1991).
۱۳۵۲–۱۳۵۴ (1973–1975): نیکسونیکس، پنجره طلا و تورم توأم با رکود
یکی از برجسته‌ترین رکودهای U-شکل در تاریخ ایالات متحده، رکود ۱۳۵۲–۱۳۵۴ بود. اقتصاد از اوایل سال ۱۳۵۲ شروع به کوچک شدن کرد و در دو سال بعدی یا کاهش یافت یا رشد اندکی نشان داد، به‌طوری که تولید ناخالص داخلی در عمیق‌ترین نقطه ۳٪ کاهش یافت و سرانجام در سال ۱۳۵۴ بهبود یافت.
ریشه‌های این رکود در سیاست‌های تورمی سال‌های پیشین بود، از جمله تأمین مالی همزمان جنگ ویتنام و گسترش برنامه‌های جامعه بزرگ تحت رئیس‌جمهور لیندون جانسون، سیاست‌های کسری کینزی تحت رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون و قطع آخرین پیوندهای دلار آمریکا با طلا.
شروع این رکود با موارد زیر مشخص شد:
- [در متن اصلی، این بخش ناتمام است و اطلاعات خاصی ارائه نشده است.]
بهبود با بیکاری بالا و تورم شتابان مشخص شد که دهه ۱۳۵۰ را به‌عنوان دوره تورم توأم با رکود (استاگ‌فلیشن) تعریف کرد.
۱۳۶۹–۱۳۷۰ (1990–1991): بهبود بدون شغل
د مقررات‌زدایی از بانک‌ها و مؤسسات پس‌انداز و وام در اوایل دهه ۱۳۶۰، موجی از وام‌دهی املاک تجاری و مسکونی را آغاز کرد که با کاهش سیاست‌های پولی فدرال رزرو و افت نرخ بهره پس از خروج اقتصاد از رکود در سال ۱۳۶۱ شدت گرفت. این رونق به حباب بدهی وام‌های پرریسک و شیوه‌های بانکی مشکوک منجر شد که در اواخر دهه ۱۳۶۰ در فاجعه‌ای به نام بحران پس‌انداز و وام (S&L) فروپاشید.
زیان‌های عظیم، کاهش ارزش بدهی‌ها و ورشکستگی بانک‌ها در بخش املاک و مالی، در اواسط سال ۱۳۶۹ به رکود در اقتصاد گسترده‌تر منجر شد. اگرچه رشد ملایم تولید ناخالص داخلی در سال بعد ظاهر شد، اما از دست دادن شغل‌ها ادامه یافت و بیکاری تا اواسط سال ۱۳۷۱ افزایش یافت و کل اشتغال تا سال ۱۳۷۲ به سطح پیش از رکود بازنگشت. به همین دلیل، بهبود از رکود ۱۳۶۹–۱۳۷۰ به‌عنوان بهبود بدون شغل شناخته شد و می‌توان آن را نمونه‌ای از بهبود U-شکل دانست.
آیا رکود کووید U-شکل بود؟
بسیاری از اقتصاددانان رکود اقتصادی و بهبود پس از شروع همه‌گیری کووید-۱۹ را به‌عنوان K-شکل توصیف کرده‌اند، به‌طوری که برخی صنایع (مانند سفر و مهمان‌نوازی) آسیب دیدند، در حالی که برخی دیگر (مانند ارتباطات اینترنتی و پخش آنلاین) رشد مثبتی را تجربه کردند.
رکود U-شکل چگونه با رکود V-شکل متفاوت است؟
رکودهای U-شکل و V-شکل هر دو با کاهش شدید و سپس بهبودی تا حدی متقارن همراه هستند. تفاوت اصلی در مدت زمانی است که اقتصاد در کف رکود باقی می‌ماند: شکل V تنها برای مدت کوتاهی در کف باقی می‌ماند و به‌سرعت بهبود می‌یابد، در حالی که شکل U مدت طولانی‌تری در کف باقی می‌ماند قبل از اینکه بهبود یابد.
رکودها معمولاً چقدر طول می‌کشند؟
از سال ۱۲۳۶ (1857)، ایالات متحده ۳۴ رکود را تجربه کرده است که طول آن‌ها از دو ماه (بهمن تا فروردین ۱۳۹۹؛ فوریه تا آوریل ۲۰۲۰) تا بیش از پنج سال (مهر ۱۲۵۲ تا اسفند ۱۲۵۸؛ اکتبر ۱۸۷۳ تا مارس ۱۸۷۹) متغیر بوده است. در شش مورد از سال ۱۳۵۹ (1980)، میانگین رکود کمتر از ۱۰ ماه طول کشیده است.
نتیجه‌گیری
رکود و بهبود U-شکل با کاهش اولیه در خروجی اقتصادی، دوره‌ای طولانی‌تر از کاهش و سپس گسترش اقتصادی کند اما در نهایت پایدار مشخص می‌شود. گاهی اوقات تشخیص اینکه آیا اقتصاد به کف رسیده یا اوضاع بدتر خواهد شد، دشوار است.