FATCA چیست؟

قانون رعایت مالیاتی حساب‌های خارجی (FATCA) که در سال ۲۰۱۰ به امضا رسید، با هدف جلوگیری از فرار مالیاتی شهروندان آمریکایی از طریق دارایی‌های مالی خارجی آن‌ها طراحی شده است. این قانون گزارش‌دهی سالانه را برای شهروندان و ساکنان ایالات متحده، چه در داخل کشور زندگی کنند و چه در خارج از آن، الزامی می‌کند و مؤسسات مالی خارجی را ملزم به افشای دارایی‌های متعلق به دارندگان حساب آمریکایی می‌کند. عدم رعایت می‌تواند منجر به جریمه‌های سنگین شود که بر اهمیت درک الزامات FATCA تأکید دارد.

نکات کلیدی

• FATCA از شهروندان و ساکنان ایالات متحده می‌خواهد که دارایی‌های مالی خارجی بالای ۵۰,۰۰۰ دلار را سالانه به IRS گزارش دهند تا از فرار مالیاتی جلوگیری شود.
• مؤسسات مالی خارجی باید اطلاعات دارندگان حساب آمریکایی را گزارش دهند یا با مالیات کسر ۳۰٪ بر درآمد مالی ایالات متحده مواجه شوند.
• رعایت FATCA برای مؤسسات مالی خارجی هزینه‌بر است و ممکن است برای بانک‌های بزرگ به میلیون‌ها دلار برسد.
• جریمه‌های عدم رعایت می‌تواند شدید باشد، از جمله جریمه ۱۰,۰۰۰ دلاری و جریمه‌های اضافی برای ادامه عدم ثبت.
• مالیات‌دهندگان آمریکایی ساکن خارج از کشور دارای آستانه‌های گزارش‌دهی بالاتری هستند و باید در صورتی که دارایی‌های مالی خارجی مشخص‌شده از ۲۰۰,۰۰۰ دلار فراتر رود، اظهارنامه ارائه دهند.

چگونه FATCA بر مالیات‌دهندگان آمریکایی و مؤسسات خارجی تأثیر می‌گذارد

قانون رعایت مالیاتی حساب‌های خارجی (FATCA) در سال ۲۰۱۰ توسط رئیس‌جمهور باراک اوباما به‌عنوان بخشی از قانون مشوق‌های استخدامی برای بازگرداندن اشتغال (HIRE) امضا شد. قانون HIRE عمدتاً برای تشویق کسب‌وکارها به استخدام کارگران بیکار طراحی شده بود. نرخ بیکاری در طول بحران مالی سال ۲۰۰۸ به شدت افزایش یافته بود.

قانون HIRE با ارائه اعتبار مالیاتی بیشتر برای استخدام و نگه‌داری کارمندان جدید به مدت ۵۲ هفته یا بیشتر، کارفرمایان را تشویق کرد. سایر مشوق‌ها شامل معافیت مالیاتی حقوق و افزایش سقف کسر هزینه برای تجهیزات جدید خریداری‌شده در سال ۲۰۱۰ بود.

چگونه FATCA به جلوگیری از فرار مالیاتی کمک می‌کند

FATCA فرار مالیاتی توسط آمریکایی‌ها و کسب‌وکارهایی که در خارج از کشور درآمد کسب می‌کنند را هدف قرار می‌دهد.

اگرچه داشتن حساب برون‌مرزی غیرقانونی نیست، عدم افشای حساب به سرویس درآمد داخلی (IRS) غیرقانونی است، زیرا ایالات متحده تمام درآمدها و دارایی‌های شهروندان خود را در مقیاس جهانی مشمول مالیات می‌کند.

در واقع، FATCA حداقل تا حدی برای تأمین هزینه‌های مشوق‌های تجاری ارائه‌شده در HIRE ایجاد شد. مقررات FATCA از مالیات‌دهندگان آمریکایی می‌خواهد که تمام دارایی‌های مالی نگهداری‌شده در خارج از کشور را سالانه گزارش دهند و مالیات‌های مربوطه را پرداخت کنند. جریان درآمدی تولیدشده توسط FATCA به هزینه‌های مشوق‌های استخدامی ارائه‌شده در قانون HIRE اختصاص می‌یابد.

جریمه‌هایی برای ساکنان ایالات متحده که دارایی‌های حساب خارجی و دارایی‌های مالی بیش از ۵۰,۰۰۰ دلار در هر سال را گزارش نمی‌دهند، اعمال می‌شود.

الزامات رعایت FATCA برای افراد و مؤسسات

مالیات‌دهندگان آمریکایی با دارایی‌های خارجی بیش از ۵۰,۰۰۰ دلار باید فرم ۸۹۳۸ را پر کنند. این دارایی‌ها ممکن است در حساب بانکی یا در سهام، اوراق قرضه و سایر ابزارهای مالی نگهداری شوند.

استثناهایی وجود دارد. یکی از استثناهای اصلی برای دارایی‌های نگهداری‌شده در شعبه خارجی یک مؤسسه آمریکایی یا شعبه آمریکایی یک مؤسسه خارجی است.

مؤسسات خارجی

مؤسسات مالی خارجی (FFI) و نهادهای غیرمالی خارجی (NFFE) ملزم به رعایت این قانون هستند و باید هویت شهروندان آمریکایی دارای حساب و ارزش دارایی‌های موجود در آن حساب‌ها را به IRS یا توافق بین‌دولتی FATCA (IGA) افشا کنند.

FFIهایی که با IRS همکاری نمی‌کنند، از بازار ایالات متحده کنار گذاشته می‌شوند و ۳۰٪ از مبلغ هر پرداخت قابل کسر به‌عنوان جریمه مالیاتی از آن‌ها کسر می‌شود. پرداخت‌های قابل کسر ممکن است شامل درآمد حاصل از دارایی‌های مالی ایالات متحده نگهداری‌شده توسط این بانک‌ها مانند سود، سود سهام و سودهای دوره‌ای باشد.

FFIها و NFFEهایی که با این قانون موافقت می‌کنند، باید سالانه نام، آدرس و شماره شناسایی مالیاتی (TIN) هر دارنده حساب که معیارهای شهروند ایالات متحده را دارد، همراه با شماره حساب، موجودی حساب و هرگونه سپرده و برداشت در حساب برای آن سال را گزارش دهند.

مالیات‌دهندگان فردی ساکن خارج از کشور

IRS برای مالیات‌دهندگان ساکن خارج از کشور در شرایط زیر فرم ۸۹۳۸ را الزامی می‌کند:

• «شما متأهل هستید و اظهارنامه مالیاتی درآمد مشترک ارائه می‌دهید و ارزش کل دارایی‌های مالی خارجی مشخص‌شده شما در آخرین روز سال مالیاتی بیش از ۴۰۰,۰۰۰ دلار یا در هر زمان در طول سال بیش از ۶۰۰,۰۰۰ دلار است. این آستانه‌ها حتی اگر تنها یکی از همسران در خارج از کشور زندگی کند، اعمال می‌شود. افراد متأهل که برای سال مالیاتی اظهارنامه مالیاتی درآمد مشترک ارائه می‌دهند، یک فرم ۸۹۳۸ واحد ارائه می‌کنند که تمام دارایی‌های مالی خارجی مشخص‌شده‌ای که هر یک از همسران در آن سهمی دارند را گزارش می‌دهد.
• «شما فرد متأهلی نیستید که اظهارنامه مالیاتی درآمد مشترک ارائه می‌دهد و ارزش کل دارایی‌های مالی خارجی مشخص‌شده شما در آخرین روز سال مالیاتی بیش از ۲۰۰,۰۰۰ دلار یا در هر زمان در طول سال بیش از ۳۰۰,۰۰۰ دلار است.»

آستانه‌های گزارش‌دهی برای دارایی‌های خارجی بسته به اینکه آیا شما اظهارنامه مالیاتی درآمد مشترک ارائه می‌دهید و آیا در خارج از کشور زندگی می‌کنید، متفاوت است. طبق IRS: «اگر مجرد هستید یا به‌صورت جداگانه از همسر خود اظهارنامه ارائه می‌دهید، باید فرم ۸۹۳۸ را ارائه دهید اگر در پایان سال بیش از ۲۰۰,۰۰۰ دلار دارایی مالی خارجی مشخص‌شده دارید و در خارج از کشور زندگی می‌کنید؛ یا بیش از ۵۰,۰۰۰ دلار، اگر در ایالات متحده زندگی می‌کنید. اگر به‌صورت مشترک با همسر خود اظهارنامه ارائه می‌دهید، این آستانه‌ها دو برابر می‌شود. شما به‌عنوان فردی که در خارج از کشور زندگی می‌کند در نظر گرفته می‌شوید اگر شهروند ایالات متحده باشید که محل مالیاتی شما در یک کشور خارجی است و حداقل ۳۳۰ روز از یک دوره ۱۲ ماهه متوالی در یک کشور یا کشورهای خارجی حضور داشته‌اید.»

مالیات‌دهندگان فردی ساکن ایالات متحده

IRS برای مالیات‌دهندگان ساکن ایالات متحده در شرایط زیر فرم ۸۹۳۸ را الزامی می‌کند:

• «شما مجرد هستید و ارزش کل دارایی‌های مالی خارجی مشخص‌شده شما در آخرین روز سال مالیاتی بیش از ۵۰,۰۰۰ دلار یا در هر زمان در طول سال مالیاتی بیش از ۷۵,۰۰۰ دلار است.
• «شما متأهل هستید و اظهارنامه مالیاتی درآمد مشترک ارائه می‌دهید و ارزش کل دارایی‌های مالی خارجی مشخص‌شده شما در آخرین روز سال مالیاتی بیش از ۱۰۰,۰۰۰ دلار یا در هر زمان در طول سال مالیاتی بیش از ۱۵۰,۰۰۰ دلار است.
• «شما متأهل هستید و اظهارنامه مالیاتی درآمد جداگانه ارائه می‌دهید و ارزش کل دارایی‌های مالی خارجی مشخص‌شده شما در آخرین روز سال مالیاتی بیش از ۵۰,۰۰۰ دلار یا در هر زمان در طول سال مالیاتی بیش از ۷۵,۰۰۰ دلار است. برای محاسبه ارزش دارایی‌های مالی خارجی مشخص‌شده در اعمال این آستانه، نیمی از ارزش هر دارایی مالی خارجی مشخص‌شده که به‌صورت مشترک با همسرتان مالکیت دارید را در نظر بگیرید. با این حال، اگر ملزم به ارائه فرم ۸۹۳۸ باشید، کل ارزش را در فرم ۸۹۳۸ گزارش دهید.»

شخص ایالات متحده تحت FATCA کیست؟

دستورالعمل‌های FATCA به اصطلاح «شخص ایالات متحده» یا USP اشاره دارند. USP می‌تواند هر یک از موارد زیر باشد:

• شهروند یا ساکن ایالات متحده
• مشارکت داخلی (سازمان‌یافته در ایالات متحده)
• شرکت داخلی (ثبت‌شده در ایالات متحده)
• هر املاکی غیر از املاک خارجی
• هر امانی که دادگاهی در ایالات متحده بتواند نظارت اولیه بر مدیریت آن اعمال کند و یک یا چند شخص ایالات متحده اختیار کنترل تمام تصمیمات مهم امانت را داشته باشند
• دولت ایالات متحده، یک ایالت یا ناحیه کلمبیا (شامل هر آژانس، ابزار یا زیرمجموعه سیاسی آن)
• مشتری ممکن است به دلیل مدت زمانی که در ایالات متحده سپری کرده است، طبق آزمون حضور قابل‌توجه، به‌عنوان ساکن ایالات متحده برای اهداف مالیاتی در نظر گرفته شود. این آزمون باید هر سال که فرد در ایالات متحده است اعمال شود.
• دانشجویان (ویزاهای F1، OPT، J1، Q) تا پنج سال به‌عنوان اتباع غیرمقیم در نظر گرفته می‌شوند و برای دوره‌ای پنج‌ساله از آزمون حضور قابل‌توجه معاف هستند.
• معلمان و محققان (ویزاهای J1، Q) تا دو سال به‌عنوان اتباع غیرمقیم در نظر گرفته می‌شوند و برای دوره‌ای دوساله از آزمون حضور قابل‌توجه معاف هستند.
• برای دارندگان ویزای H1B، L1 و سایر ویزاها، برای برآورده کردن آزمون حضور قابل‌توجه، یک فرد خارجی باید حداقل ۳۱ روز در سال جاری در ایالات متحده حضور فیزیکی داشته باشد و در دوره سه‌ساله‌ای که شامل سال جاری و دو سال قبل از آن است، ۱۸۳ روز حضور فیزیکی داشته باشد، با احتساب: (الف) تمام روزهایی که فرد در سال جاری حضور داشته است، (ب) یک‌سوم روزهایی که فرد در سال قبل از سال جاری حضور داشته است، و (ج) یک‌ششم روزهایی که فرد در سال قبل از آن حضور داشته است.
• دارندگان ویزای دانشجویی F و J باید پنج سال تقویمی حضور را برای اهداف آزمون حضور قابل‌توجه حذف کنند.
• دارندگان ویزای غیر دانشجویی J باید دو سال را حذف کنند.

پیامدهای عدم رعایت FATCA

IRS ممکن است برای عدم ثبت جریمه‌ای ۱۰,۰۰۰ دلاری اعمال کند، تا ۵۰,۰۰۰ دلار برای ادامه عدم ثبت، و جریمه ۴۰٪ برای کم‌اظهاری مالیات بر دارایی‌های افشا نشده.

دوره محدودیت قانونی به شش سال پس از ارائه اظهارنامه توسط یک نهاد برای درآمد بیش از ۵,۰۰۰ دلار که گزارش نشده و به یک دارایی مالی خارجی مشخص‌شده نسبت داده می‌شود، تمدید می‌شود. همچنین، اگر یک طرف نتواند فرم ۸۹۳۸ را ثبت کند یا دارایی را به درستی گزارش دهد، دوره محدودیت قانونی برای سال مالیاتی به سه سال پس از زمانی که طرف اطلاعات موردنیاز را ارائه می‌دهد، تمدید می‌شود.

اگر عدم افشا به دلیل منطقی تلقی شود، جریمه‌ای اعمال نمی‌شود، اما این به‌صورت موردی قضاوت می‌شود.

بار مالی رعایت FATCA بر مؤسسات

اگرچه هزینه عدم رعایت FATCA بالاست، هزینه‌های رعایت برای مؤسسات مالی خارجی نیز زیاد است. نایجل گرین، مدیرعامل گروه deVere و یکی از بنیان‌گذاران کمپین برای لغو FATCA، در سال ۲۰۲۱ تخمین زد که ۲۵۰,۰۰۰ مؤسسه مالی خارجی تحت تأثیر الزامات گزارش‌دهی FATCA قرار گرفته‌اند.

یک بانک اسپانیایی اظهار داشت که رعایت می‌تواند برای یکی از شعب بانکی محلی آن ۸.۵ میلیون دلار و برای یک مؤسسه مالی جهانی ۸۵۰ میلیون دلار هزینه داشته باشد. تخمین‌ها از هزینه‌های مؤسسات مالی بریتانیا بین ۱.۱ میلیارد تا ۱.۹ میلیارد دلار متغیر بود.

نقدها و جنجال‌های پیرامون FATCA

البته، همیشه منتقدانی برای قوانین مالیاتی جدید وجود دارند. خبرگزاری رویترز گزارش داد که FATCA خشم بانک‌ها و تجار را برانگیخت که آن را «امپریالیستی» نامیدند. مؤسسات مالی به این اعتراض داشتند که انتظار می‌رفت آن‌ها درباره مشتریان آمریکایی خود گزارش دهند یا ۳۰٪ از سود، سود سهام و پرداخت‌های سرمایه‌گذاری مشتریان خود را کسر کرده و به IRS ارسال کنند.

وکلای مالیاتی در اتاق بازرگانی سوئیس-آمریکا در زوریخ، FATCA را «بمب نوترونی سیستم اقتصادی جهانی» نامیدند و گفتند که این قانون سرمایه‌گذاری خارجی در بازارهای ایالات متحده را بازمی‌دارد.

برخی منتقدان می‌گویند هزینه‌های FATCA برای مؤسسات مالی خارجی بار سنگینی ایجاد می‌کند و ممکن است آن‌ها را به فروش دارایی‌های ایالات متحده سوق دهد.

واقعیت مهم: بانک‌های خارجی به FATCA اعتراض داشتند به این دلیل که برای عملیات آن‌ها سنگین است.

دیدگاه مهاجران

شهروندان آمریکایی مقیم خارج اعلام کردند که آمریکایی‌های ساکن در خارج از کشور نیاز به داشتن دارایی‌ها و حساب‌های بانکی در کشور محل اقامت خود دارند. اگر این آمریکایی‌ها مشمول فرم ۸۹۳۸ شوند، این به معنای تبعیض علیه آمریکایی‌های ساکن در خارج از کشور است، زیرا آمریکایی‌های ساکن در ایالات متحده ملزم به گزارش دارایی‌های خود برای اهداف مالیاتی نیستند. فقط درآمد آن‌ها باید گزارش شود، زیرا مالیات‌های فدرال تنها بر درآمد و سود سرمایه‌ای اعمال می‌شود.

به طور کلی، شهروندان آمریکایی مقیم خارج معتقد بودند که FATCA خطر از دست دادن تریلیون‌ها دلار سرمایه‌گذاری در ایالات متحده، فرصت برای شرکت‌ها و مؤسسات مالی آمریکایی برای رقابت در محیط جهانی، و توانایی شهروندان آمریکایی برای زندگی و موفقیت در خارج از کشور را به همراه دارد.

تفاوت بین FATCA و FBAR چیست؟

الزامات گزارش‌دهی FBAR و FATCA مشابه هستند، اما چندین تفاوت قابل‌توجه وجود دارد. برخی دارایی‌ها باید در یکی از فرم‌ها گزارش شوند اما در دیگری خیر، و برخی باید در هر دو گزارش شوند.

گزارش حساب‌های بانکی و مالی خارجی، یا FBAR، فرمی است که توسط IRS برای مهاجران و سایر شهروندانی با حساب‌های بانکی خارجی خاص الزامی است. FBARها همچنین باید به نمایندگی از امانت‌ها، املاک و نهادهای داخلی با منافع در حساب‌های مالی خارجی ارائه شوند.

FATCA برای شهروندان فردی، ساکنان و اتباع غیرمقیم اعمال می‌شود.

ساکنان و نهادها در قلمروهای ایالات متحده باید FBARها را ارائه دهند اما نیازی به ارائه فرم‌های FATCA ندارند.

FATCA افشای سهام و اوراق بهادار خارجی، منافع مشارکت، صندوق‌های پوشش ریسک و سایر صندوق‌های سهام خصوصی را الزامی می‌کند. FBARها برای دارایی‌های نگهداری‌شده در شعب خارجی بانک‌های ایالات متحده، حساب‌هایی که مالک دارای اختیار امضا دارد، و منافع مالکیت غیرمستقیم یا منافع سودمند الزامی هستند.

آیا FATCA فقط برای شهروندان ایالات متحده است؟

FATCA بر تمام مالیات‌دهندگان ایالات متحده که دارایی‌هایی در خارج از کشور دارند تأثیر می‌گذارد. این شامل شهروندان و دارندگان گرین‌کارت، کسب‌وکارهای متعلق به شهروندان ایالات متحده و هر کسی که تعداد معینی از روزها در سال در ایالات متحده سپری می‌کند و حساب‌های خارجی دارد، می‌شود. همه بانک‌های سراسر جهان که دارایی‌های مالیات‌دهندگان ایالات متحده را نگهداری می‌کنند، تحت تأثیر FATCA قرار دارند.

چگونه می‌توانم از FATCA اجتناب کنم؟

اگر مالیات‌دهنده آمریکایی هستید و دارایی‌هایی در مؤسسات مالی خارجی دارید، هیچ راهی برای اجتناب از FATCA وجود ندارد.

علاوه بر این، جریمه‌های تلاش برای اجتناب از آن سنگین است.

نتیجه‌گیری

قانون رعایت مالیاتی حساب‌های خارجی (FATCA) از شهروندان، ساکنان و نهادهای خاص ایالات متحده می‌خواهد که دارایی‌های مالی برون‌مرزی خود را گزارش دهند، و مؤسسات مالی خارجی نیز ملزم به افشای اطلاعات دارندگان حساب آمریکایی هستند. برای رعایت، افراد باید سالانه فرم ۸۹۳۸ را ارائه دهند، با آستانه‌های متفاوت بر اساس وضعیت اقامت. عدم رعایت می‌تواند منجر به جریمه‌های شدید شود؛ بنابراین، مالیات‌دهندگان ایالات متحده با دارایی‌های خارجی باید از رعایت این الزامات اطمینان حاصل کنند تا از پیامدهای قانونی جلوگیری کنند.