سرمایه‌گذاری عاملی چیست؟

سرمایه‌گذاری عاملی یک استراتژی سرمایه‌گذاری است که شامل انتخاب اوراق بهادار بر اساس ویژگی‌هایی است که با بازده بالاتر مرتبط هستند. این نوع سرمایه‌گذاری با هدف کاهش ریسک‌هایی که ممکن است در پرتفوی اوراق بهاداری با قرار گرفتن در معرض مشابه مخفی بمانند، انجام می‌شود. طرفداران سرمایه‌گذاری عاملی معتقدند که این استراتژی به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد تصمیمات بهتری بگیرند.

نکات کلیدی

• سرمایه‌گذاری عاملی از چندین عامل، از جمله عوامل اقتصاد کلان، بنیادی و آماری، برای تحلیل و توضیح قیمت دارایی‌ها و ساخت استراتژی سرمایه‌گذاری استفاده می‌کند.
• عواملی که توسط سرمایه‌گذاران شناسایی شده‌اند شامل: رشد در مقابل ارزش، سرمایه‌بازار، رتبه‌بندی اعتباری و نوسانات قیمت سهام، در کنار عوامل دیگر است.
• بتای هوشمند (Smart Beta) یک کاربرد رایج از استراتژی سرمایه‌گذاری عاملی است.

انواع عوامل:

دو نوع اصلی عوامل عبارتند از عوامل اقتصاد کلان و عوامل سبک. عوامل اقتصاد کلان ریسک‌های گسترده‌ای را در میان طبقات دارایی‌ها پوشش می‌دهند. عوامل سبک به دنبال توضیح بازده و ریسک‌ها در داخل طبقات دارایی‌ها هستند. برخی از عوامل اقتصاد کلان رایج شامل نرخ تورم، رشد تولید ناخالص داخلی و نرخ بیکاری هستند. عوامل سبک شامل سهام رشد در مقابل ارزش، سرمایه‌بازار و بخش صنعت می‌شوند.

نکته: سایر ملاحظات شامل عوامل اقتصاد خرد مانند اعتبار یک شرکت، نقدینگی سهام آن، نوسانات قیمت سهام و ریسک باقی‌مانده است که توسط مدل عاملی پوشش داده نمی‌شود.

درک سرمایه‌گذاری عاملی

سرمایه‌گذاری عاملی برای تقویت تنوع‌بخشی، ایجاد بازده بالاتر از بازار و مدیریت ریسک طراحی شده است. تنوع‌بخشی پرتفوی مدت‌هاست که یک تاکتیک ایمنی محبوب بوده است، اما اگر اوراق بهادار انتخاب‌شده به‌صورت همگام با بازار گسترده حرکت کنند، مزایای تنوع‌بخشی از بین می‌رود. به عنوان مثال، یک سرمایه‌گذار ممکن است ترکیبی از سهام و اوراق قرضه را انتخاب کند که همگی در شرایط خاصی از بازار کاهش ارزش پیدا می‌کنند. خبر خوب این است که سرمایه‌گذاری عاملی می‌تواند با هدف‌گیری محرک‌های گسترده، پایدار و طولانی‌مدت بازده، ریسک‌های بالقوه را جبران کند. در مقایسه با تخصیص سنتی پرتفوی مانند ۶۰ درصد سهام و ۴۰ درصد اوراق قرضه، سرمایه‌گذاری عاملی ممکن است پیچیده و دشوار به نظر برسد. برای ساده‌سازی رویکرد خود، مبتدیان در سرمایه‌گذاری عاملی می‌توانند بر عناصری مانند سبک (رشد در مقابل ارزش)، اندازه (سرمایه‌بزرگ در مقابل سرمایه‌کوچک) و ریسک (بتا) تمرکز کنند. این ویژگی‌ها برای اکثر اوراق بهادار به‌راحتی در دسترس هستند و در وب‌سایت‌های تحقیقاتی سهام محبوب فهرست شده‌اند.

بتای هوشمند، بخش سوم: بتای هوشمند در پرتفوی‌ها

مبانی سرمایه‌گذاری عاملی

ارزش

ارزش به دنبال کسب بازده اضافی از سهام‌هایی است که قیمت پایینی نسبت به ارزش بنیادی خود دارند. این معمولاً با معیارهایی مانند نسبت قیمت به ارزش دفتری، قیمت به سود، سود تقسیمی و جریان نقدی آزاد ردیابی می‌شود.

اندازه از نظر تاریخی، پرتفوی‌هایی که شامل سهام‌های سرمایه‌کوچک هستند، بازده بیشتری نسبت به پرتفوی‌هایی که فقط شامل سهام‌های سرمایه‌بزرگ هستند، نشان می‌دهند. سرمایه‌گذاران می‌توانند اندازه را با بررسی سرمایه‌بازار یک سهام ثبت کنند.

تکانه (Momentum)

سهام‌هایی که در گذشته عملکرد خوبی داشته‌اند، معمولاً در آینده نیز بازده قوی‌ای نشان می‌دهند. استراتژی تکانه بر اساس بازده نسبی از بازه زمانی سه ماه تا یک سال استوار است.

کیفیت

کیفیت با بدهی پایین، درآمدهای پایدار و رشد مداوم دارایی‌ها تعریف می‌شود. سرمایه‌گذاران می‌توانند سهام‌های باکیفیت را با استفاده از معیارهای مالی رایج مانند بازده حقوق صاحبان سهام، نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام و تغییرات سود شناسایی کنند.

نوسانات

تحقیقات تجربی نشان می‌دهد که سهام‌هایی با نوسانات پایین، بازده تعدیل‌شده با ریسک بیشتری نسبت به دارایی‌های با نوسانات بالا کسب می‌کنند. اندازه‌گیری انحراف معیار در بازه زمانی یک تا سه سال روش رایجی برای ثبت بتا است.

مثال: مدل سه‌عاملی فاما-فرنچ

یکی از مدل‌های چندعاملی پرکاربرد، مدل سه‌عاملی فاما و فرنچ است که مدل قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای (CAPM) را گسترش می‌دهد. این مدل که توسط اقتصاددانان یوجین فاما و کنت فرنچ ساخته شده است، از سه عامل استفاده می‌کند:

• اندازه شرکت‌ها
• ارزش دفتری به بازار
• بازده اضافی در بازار

در اصطلاحات این مدل، سه عامل استفاده‌شده عبارتند از SMB (کوچک منهای بزرگ)، HML (بالا منهای پایین) و بازده پرتفوی منهای نرخ بازده بدون ریسک. SMB شرکت‌های سهامی عام با سرمایه‌بازار کوچک را که بازده بالاتری تولید می‌کنند، در نظر می‌گیرد، در حالی که HML سهام‌های ارزشی با نسبت‌های بالای ارزش دفتری به بازار را که در مقایسه با بازار بازده بالاتری تولید می‌کنند، در نظر می‌گیرد.

نکته: آیا می‌خواهید استراتژی‌های پیشرفته‌تر سرمایه‌گذاری و معامله را یاد بگیرید؟ راهنمای جدید ما را بررسی کنید—استراتژی سرمایه‌گذاری خود را ارتقا دهید—تا رویکرد خود را بهبود بخشید و بازده را به حداکثر برسانید.

نتیجه‌گیری

سرمایه‌گذاری عاملی با هدف ایجاد بازده بالاتر از بازار از طریق تقویت تنوع‌بخشی و مدیریت ریسک انجام می‌شود. مبتدیان در سرمایه‌گذاری عاملی می‌توانند استراتژی خود را با تمرکز بر عواملی مانند رشد در مقابل ارزش، سرمایه‌بازار و ریسک (بتا) ساده کنند.