EBITDAR چیست؟

EBITDAR چیست؟

سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک، کاهش ارزش و هزینه‌های بازسازی یا اجاره (EBITDAR) یک ابزار غیر-GAAP است که برای اندازه‌گیری عملکرد مالی یک شرکت استفاده می‌شود. اگرچه EBITDAR به طور مستقیم در صورت سود و زیان شرکت ظاهر نمی‌شود، اما می‌توان آن را با استفاده از اطلاعات موجود در صورت سود و زیان محاسبه کرد. اغلب، EBITDAR معیاری است که برای تجزیه و تحلیل سلامت مالی و عملکرد شرکت‌هایی که در سال گذشته بازسازی را تجربه کرده‌اند، به کار می‌رود. همچنین برای کسب‌وکارهایی مانند رستوران‌ها یا کازینوها که هزینه‌های اجاره منحصربه‌فردی دارند، مفید است. این معیار در کنار سود قبل از بهره و مالیات (EBIT) و سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک و کاهش ارزش (EBITDA) وجود دارد.

نکات کلیدی

• EBITDAR یک معیار سودآوری مانند EBIT یا EBITDA است که با حذف برخی هزینه‌ها، سود خالص را برای تجزیه و تحلیل داخلی تنظیم می‌کند.
• این معیار برای کازینوها، رستوران‌ها و سایر شرکت‌هایی که هزینه‌های غیرتکراری یا بسیار متغیر اجاره یا بازسازی دارند، مناسب‌تر است، زیرا این هزینه‌ها از سود خالص حذف می‌شوند.
• EBITDAR به تحلیلگران امکان می‌دهد عملکرد عملیاتی اصلی یک شرکت را جدا از هزینه‌های غیرمرتبط با عملیات، مانند مالیات، اجاره، هزینه‌های بازسازی و هزینه‌های غیرنقدی، بررسی کنند.
• استفاده از EBITDAR امکان مقایسه آسان‌تر یک شرکت با شرکت دیگر را با کاهش متغیرهای منحصربه‌فردی که مستقیماً به عملیات مربوط نمی‌شوند، فراهم می‌کند.
• EBITDAR ممکن است به طور غیرمنصفانه هزینه‌های قابل‌کنترل را حذف کند، که ممکن است مدیریت را برای برخی هزینه‌های متحمل شده پاسخگو نکند.

فرمول و محاسبه EBITDAR

EBITDAR می‌تواند به روش‌های مختلفی محاسبه شود. از آنجا که EBITDA یک محاسبه مالی پرکاربرد است، رایج‌ترین روش افزودن هزینه‌های بازسازی و/یا اجاره به EBITDA است: EBITDAR = EBITDA + هزینه‌های بازسازی/اجاره که در آن: EBITDA = سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک و کاهش ارزش

سود روش‌های مختلف محاسبه EBITDAR ممکن است با محاسبات مختلف سود یا درآمد آغاز شوند. به طور کلی، بخش سود به سود خالص اشاره دارد. این سود جامع و بدون محدودیت است که یک شرکت در یک دوره زمانی مشخص به دست آورده و هنوز برای هیچ یک از موارد زیر تنظیم نشده است.

هزینه بهره هزینه بهره، هزینه‌ای است که برای تأمین بدهی یا خط اعتباری با موجودی معوق ایجاد می‌شود. یک شرکت ممکن است این هزینه را حذف کند زیرا ممکن است توسط مدیریت قابل‌کنترل نباشد. علاوه بر این، ممکن است از نظر استراتژیک استفاده از بدهی کم‌هزینه برای تأمین مالی به جای تکیه بر سرمایه داخلی یا روش‌های پرهزینه‌تر مانند انتشار سهام، سودمند باشد.

هزینه مالیات هزینه مالیات، هزینه‌ای است که برای مالیات‌های محلی، ایالتی یا فدرال به شرکت تحمیل می‌شود. از آنجا که یک شرکت اغلب در ارزیابی مالیات خود نقشی ندارد، ممکن است برای تجزیه و تحلیل داخلی حذف شود. با این حال، یک شرکت همچنین می‌تواند با ایجاد ساختارهای قانونی مناسب، مالیات خود را به حداقل برساند. برخی ممکن است استدلال کنند که اگر شرکتی نتواند مسئولیت مالیاتی آینده خود را به طور استراتژیک برنامه‌ریزی کند، باید برای مالیات‌های ارزیابی‌شده در تحلیل نتایج مالی داخلی پاسخگو باشد.

استهلاک استهلاک، هزینه تخصیص‌یافته یک دارایی ملموس در طول عمر مفید آن است. اگرچه یک شرکت ممکن است دارایی را به طور کامل خریداری کند، اما احتمالاً سود آن دارایی را به یکباره دریافت نمی‌کند، بلکه در طول زمان به دست می‌آورد. اگرچه نرخ‌ها و روش‌های استهلاک متفاوت است، یک شرکت ممکن است کنترل زیادی بر تأثیر استهلاک بر محاسبه سود خالص خود نداشته باشد. علاوه بر این، شرکت‌ها ممکن است به تراکنش‌های غیرنقدی مانند استهلاک در هنگام تحلیل نتایج توجهی نکنند.

کاهش ارزش به شیوه‌ای بسیار شبیه به استهلاک، کاهش ارزش (امورتیزاسیون) به توزیع هزینه‌های یک دارایی در طول عمر مفید آن اشاره دارد. با این حال، کاهش ارزش برای دارایی‌های نامشهود مانند علائم تجاری، پتنت‌ها و حسن‌نیت اعمال می‌شود. سود این موارد در طول زمان دریافت می‌شود؛ با این حال، ارزش آن‌ها به طور نظری با گذشت زمان کاهش می‌یابد و دارایی‌ها با استفاده یا با منسوخ شدن توسط رقبا، ارزش کمتری پیدا می‌کنند. مانند استهلاک، کاهش ارزش یک هزینه غیرنقدی و غیرقابل‌کنترل است که مدیریت ممکن است به تحلیل آن اهمیت ندهد.

هزینه‌های بازسازی یا اجاره عنصری که EBITDAR را از سایر محاسبات متمایز می‌کند، حذف هزینه‌های بازسازی یا اجاره است. این هزینه‌ها ممکن است نتایج مالی قابل‌مقایسه‌ای با سایر شرکت‌ها یا برای یک شرکت در طول زمان ایجاد نکنند. برای برخی صنایع و بخش‌ها، حذف این هزینه‌ها هنگام تحلیل نتایج مالی به دلایل زیر مطلوب‌تر است.

مهم EBITDAR صرفاً یک ابزار تحلیل داخلی است. اگرچه ممکن است در یادداشت‌های صورت‌های مالی یک شرکت بحث شود، شرکت‌ها ملزم به افشای عمومی محاسبات EBITDAR خود نیستند.

EBITDAR چه اطلاعاتی به شما می‌دهد؟ استفاده از EBITDAR در تحلیل کمک می‌کند تا تفاوت هزینه‌ها بین شرکت‌ها کاهش یابد تا تنها بر هزینه‌های مرتبط با عملیات تمرکز شود. این امر هنگام مقایسه شرکت‌های همتا در یک صنعت مفید است. EBITDAR هزینه‌های اجاره یا بازسازی را در نظر نمی‌گیرد، زیرا این معیار به دنبال اندازه‌گیری عملکرد عملیاتی اصلی یک شرکت است. برای مثال، تصور کنید یک سرمایه‌گذار دو رستوران را مقایسه می‌کند، یکی در نیویورک با اجاره گران‌قیمت و دیگری در اوماها با اجاره‌ای به مراتب پایین‌تر. برای مقایسه مؤثر این دو کسب‌وکار، سرمایه‌گذار هزینه‌های اجاره، همچنین بهره، مالیات، استهلاک و کاهش ارزش را حذف می‌کند. به طور مشابه، یک سرمایه‌گذار ممکن است هزینه‌های بازسازی را حذف کند زمانی که یک شرکت بازسازی را تجربه کرده و هزینه‌هایی از این طرح متحمل شده است. این هزینه‌ها که در صورت سود و زیان گنجانده شده‌اند، معمولاً غیرتکراری تلقی می‌شوند و از EBITDAR حذف می‌شوند تا تصویر بهتری از عملیات جاری شرکت ارائه شود. EBITDAR اغلب برای اهداف داخلی محاسبه می‌شود، زیرا این یک معیار گزارشگری مالی الزامی برای شرکت‌های عمومی نیست. یک شرکت ممکن است هر سه‌ماهه آن را محاسبه کند تا هزینه‌های عملیاتی را بدون در نظر گرفتن هزینه‌های نوسانی مانند بازسازی یا هزینه‌های اجاره که ممکن است در زیرمجموعه‌های مختلف شرکت یا در میان رقبا متفاوت باشد، جدا کرده و بررسی کند.

مثال EBITDAR

تصور کنید شرکت XYZ در یک سال ۱ میلیون دلار درآمد کسب کرده و ۴۰۰,۰۰۰ دلار هزینه عملیاتی کل متحمل شده است. در هزینه‌های عملیاتی ۴۰۰,۰۰۰ دلاری این شرکت، ۱۵,۰۰۰ دلار استهلاک، ۱۰,۰۰۰ دلار کاهش ارزش و ۵۰,۰۰۰ دلار اجاره گنجانده شده است. همچنین این شرکت ۲۰,۰۰۰ دلار هزینه بهره و ۱۰,۰۰۰ دلار هزینه مالیات برای این دوره متحمل شده است.

شرکت XYZ می‌تواند ابتدا سود خالص خود را محاسبه کند.

این مقدار کل درآمد منهای کل هزینه‌ها است:

سود خالص = ۱,۰۰۰,۰۰۰ دلار درآمد - ۴۰۰,۰۰۰ دلار هزینه‌های عملیاتی - ۲۰,۰۰۰ دلار بهره - ۱۰,۰۰۰ دلار مالیات = ۵۷۰,۰۰۰ دلار

سپس شرکت XYZ می‌تواند با افزودن بهره و مالیات، EBIT را محاسبه کند:

EBIT = ۵۷۰,۰۰۰ دلار سود خالص + ۲۰,۰۰۰ دلار بهره + ۱۰,۰۰۰ دلار مالیات = ۶۰۰,۰۰۰ دلار

شرکت XYZ می‌تواند هزینه‌های بیشتری را حذف کند تا به EBITDA برسد:

EBITDA = ۶۰۰,۰۰۰ دلار EBIT + ۱۵,۰۰۰ دلار استهلاک + ۱۰,۰۰۰ دلار کاهش ارزش = ۶۲۵,۰۰۰ دلار

در نهایت، شرکت XYZ می‌تواند هزینه‌های اجاره را دوباره اضافه کند تا به EBITDAR برسد:

EBITDAR = ۶۲۵,۰۰۰ دلار EBITDA + ۵۰,۰۰۰ دلار هزینه‌های اجاره = ۶۷۵,۰۰۰ دلار

نکته: EBITDAR می‌تواند به روش‌های مختلفی محاسبه شود. برای مثال، اگر EBITDA را بدانید، می‌توانید به سادگی هزینه‌های بازسازی یا اجاره را اضافه کنید؛ یا اگر EBIT را بدانید، کافی است استهلاک، کاهش ارزش و هزینه‌های بازسازی/اجاره را اضافه کنید. محاسبه نهایی در همه روش‌ها باید یکسان باشد.

مزایا و محدودیت‌های EBITDAR

مزایای EBITDAR EBITDAR در چندین موقعیت از سایر محاسبات مالی مفیدتر است:

• حذف هزینه‌های بازسازی یک‌بارمصرف: از آنجا که این هزینه‌ها اغلب غیرتکراری هستند، تحلیل سود پس از این هزینه‌های یک‌بارمصرف کمتر مفید است.
• قابلیت مقایسه بیشتر شرکت‌ها: با حذف هزینه‌های اجاره، مقایسه عملیات شرکت‌های مختلف بدون تفاوت‌های ناشی از مالکیت یا اجاره دارایی‌ها منطقی‌تر می‌شود.
• تنظیم برای مناطق جغرافیایی با هزینه‌های بالاتر: برخی مناطق ممکن است به دلیل ماهیت آن منطقه هزینه‌های اجاره بالاتری داشته باشند.
• ارائه محاسبه سود قابل‌کنترل‌تر: مدیریت می‌تواند با حذف عناصر کمتر قابل‌کنترل، محاسبات سود را به طور استراتژیک‌تر انجام دهد.

محدودیت‌های EBITDAR

با این حال، در چندین مورد استفاده از EBITDAR به اندازه کافی سودمند نیست:

• دستکاری فرآیند بازسازی تکراری: شرکت‌های بزرگ ممکن است به طور مکرر بازسازی کنند. از آنجا که این ممکن است هزینه‌ای ذاتی شرکت باشد، برخی ممکن است استدلال کنند که حذف این هزینه طبیعی غیرمنصفانه است.
• حذف هزینه‌های قابل‌کنترل: یک سازمان همچنان باید برای ناکارآمدی پاسخگو باشد اگر به طور مداوم نیاز به بازسازی داشته باشد. از آنجا که EBITDAR هزینه بازسازی را "پنهان" می‌کند، مدیریت ممکن است مسئولیت کامل این جنبه نیمه‌قابل‌کنترل عملیات را نپذیرد.
• عدم انعکاس قیمت‌های فروش بالاتر بالقوه: استدلال برای حذف هزینه‌های اجاره این است که برخی مناطق هزینه‌های بالاتری دارند؛ با این حال، این مناطق ممکن است به قیمت‌گذاری جغرافیایی نیز وابسته باشند و احتمالاً نرخ‌های بالاتری برای محصولات خود دریافت کنند و درآمد بیشتری کسب کنند (که برای آن تنظیم نمی‌شود).
• تلاش برای هم‌راستایی گزارشگری با فعالیت نقدی ممکن است گمراه‌کننده باشد: یک شرکت همچنان باید برای بهره، مالیات، بازسازی‌ها و هزینه‌های اجاره، پرداخت‌های نقدی انجام دهد. با حذف این مبالغ، ممکن است شرکت در مورد میزان نقدینگی که در یک دوره مصرف می‌کند، گمراه شود.

مزایا و معایب EBITDAR

مزایا

• تلاش برای حذف هزینه‌های غیرتکراری یا یک‌بارمصرف
• نادیده گرفتن ساختارهای سرمایه‌ای مختلف و تلاش برای مقایسه شرکت‌ها تنها بر اساس عملیات آن‌ها
• تنظیم برای تفاوت هزینه‌ها در مناطق مختلف
• تلاش برای گنجاندن تنها هزینه‌های عمده‌ای که مدیریت توانایی کنترل آن‌ها را دارد

معایب

• حذف هزینه‌های بازسازی که ممکن است تکراری و بخشی از روند عادی عملیات برای یک شرکت بزرگ باشد
• ممکن است هزینه‌های قابل‌کنترلی که مدیریت باید برای آن‌ها پاسخگو باشد را حذف کند
• درآمد را برای مناطق پرهزینه کاهش نمی‌دهد، اگرچه هزینه‌ها برای آن تنظیم می‌شوند
• ممکن است مدیریت را در مورد نیازهای جریان نقدی گمراه کند

EBITDAR در مقایسه با سایر محاسبات مالی

EBITDAR در مقابل EBITDA

تفاوت بین EBITDA و EBITDAR در این است که دومی هزینه‌های بازسازی یا اجاره را حذف می‌کند. با این حال، هر دو معیار برای مقایسه عملکرد مالی دو شرکت بدون در نظر گرفتن مالیات یا هزینه‌های غیرنقدی مانند استهلاک و کاهش ارزش استفاده می‌شوند. یک شرکت ممکن است EBITDAR را به جای EBITDA انتخاب کند اگر اخیراً بازسازی‌ای انجام داده باشد که تحلیل نتایج سال به سال را دشوار کند. در سال بازسازی، هزینه‌ها به دلیل تبدیل‌ها، آموزش‌ها و ناکارآمدی‌های موقت احتمالاً بالاتر خواهد بود. اکثر شرکت‌ها می‌توانند به EBITDA پایبند باشند زیرا (۱) اخیراً بازسازی نداشته‌اند، (۲) می‌خواهند هزینه بازسازی را به عنوان بخشی از تحلیل سود خود در نظر بگیرند، زیرا ممکن است قابل‌کنترل بوده باشد، و (۳) این یک محاسبه سود بسیار پذیرفته‌شده‌تر است.

EBITDAR در مقابل EBIT

تفاوت بین EBITDAR و EBIT قابل‌توجه‌تر است. EBIT سود را برای بهره و مالیات تنظیم می‌کند، اما همچنان هزینه‌های تخصیص‌یافته به یک کالا در طول عمر مفید آن را شامل می‌شود. EBIT همچنین هزینه‌های بازسازی و اجاره را در بر می‌گیرد. استدلال برای EBIT این است که هزینه دارایی‌های قابل‌استهلاک همچنان یک هزینه قابل‌کنترل است. اگرچه مدیریت ممکن است اختیار کامل در مورد مدت زمان استهلاک یک دارایی یا میزان قابل‌استهلاک آن نداشته باشد، شرکت همچنان تصمیم گرفته است که هزینه کسب دارایی را برای استفاده در عملیات متحمل شود. به همین دلیل، استهلاک در EBIT گنجانده شده است. همین مفهوم در مورد دارایی‌های نامشهودی که باید کاهش ارزش یابند، اعمال می‌شود. یک شرکت می‌تواند استدلال کند که از حسن‌نیت (مانند آگاهی بیشتر از برند، شناخت بهتر محصول) سود مالی دریافت می‌کند؛ بنابراین، چون سود مالی را به رسمیت می‌شناسد، باید هزینه مالی (کاهش ارزش) را نیز در نظر بگیرد. شاید بزرگ‌ترین تفاوت بین EBITDAR و EBIT مربوط به جریان نقدی است. EBITDAR هزینه‌های غیرنقدی و یک‌بارمصرف بیشتری را حذف می‌کند؛ بنابراین، EBITDAR ممکن است بازتاب دقیق‌تری از نیازهای نقدی یک شرکت به صورت تکراری باشد. از سوی دیگر، EBIT معمولاً بازتاب دقیق‌تری از سود حسابداری یک شرکت است.

EBITDAR در مقابل سود خالص

بزرگ‌ترین تفاوت بین EBITDAR و سود خالص است. سود خالص خط نهایی نهایی است. این شامل تمام هزینه‌های شرکت‌محور است، چه نیاز به پرداخت نقدی داشته باشند یا خیر. سود خالص بین انواع مختلف هزینه‌ها تمایز قائل نمی‌شود؛ تمام هزینه‌ها شامل می‌شوند. سود خالص به شدت تحت تأثیر قوانین حسابداری و تراکنش‌های غیرنقدی قرار دارد. اگرچه صنعت مالی به شدت به تحلیل و مقایسه سود خالص بین شرکت‌ها وابسته است، متغیرهای زیادی وجود دارند که بر این محاسبه واحد تأثیر می‌گذارند و آن را برای تحلیل واقعاً مفید نمی‌کنند. این ایده منجر به محاسبات بالا شد؛ به جای تکیه بر یک عدد کلی و گسترده، تحلیلگران می‌توانند جنبه‌های مختلف یک شرکت را با ایجاد معیارهای مختلف مانند EBITDAR بررسی کنند.

چگونه EBITDAR را محاسبه می‌کنید؟

EBITDAR با کسر بهره، مالیات، استهلاک، کاهش ارزش و هزینه‌های بازسازی/اجاره از سود محاسبه می‌شود. از آنجا که EBIT و EBITDA نیز معیارهای رایج استفاده‌شده هستند، یک شرکت می‌تواند با دستکاری هر یک از این دو معیار، EBITDAR را محاسبه کند. برای مثال، یک شرکت می‌تواند به سادگی استهلاک، کاهش ارزش و هزینه‌های بازسازی/اجاره را از EBIT کسر کند.

حاشیه EBITDAR خوب چیست؟

دیدن نسبت EBITDA بیش از ۲۰٪ غیرمعمول نیست. قانون کلی این است که یک اندازه‌گیری قوی EBITDA ۱۰٪ است؛ از آنجا که EBITDAR برای بسیاری از شرکت‌ها ممکن است تفاوت قابل‌توجهی با EBITDA نداشته باشد، یک حاشیه EBITDAR خوب حداقل در محدوده دو رقمی خواهد بود.

چه شرکت‌هایی از EBITDAR استفاده می‌کنند؟

به جای استفاده از EBITDA، شرکت‌هایی که اخیراً بازسازی انجام داده‌اند، از EBITDAR استفاده می‌کنند. هدف EBITDAR حذف این هزینه‌های بازسازی یک‌بارمصرف است تا به مدیریت فرصت آسان‌تری برای تحلیل عملکرد مالی بدهد. EBITDAR همچنین توسط کازینوها، رستوران‌ها یا سایر کسب‌وکارهایی که معمولاً اجاره پرداخت می‌کنند، استفاده می‌شود. شرکت‌هایی که می‌خواهند صرفاً عملکرد مالی مربوط به جنبه‌های قابل‌کنترل‌تر عملیات را بررسی کنند، ممکن است برای تحلیل بهتر، اجاره را به صورت داخلی حذف کنند.

تفاوت بین EBIT، EBITDA و EBITDAR چیست؟

EBIT، EBITDA و EBITDAR همگی محاسباتی هستند که سود یک شرکت را برای حذف جنبه‌های کمتر قابل‌کنترل عملیات شرکت تنظیم می‌کنند. تفاوت بین این سه بر اساس تعداد مواردی است که برای اهداف تحلیلی از سود حذف می‌شوند. محاسبات با مخفف‌های طولانی‌تر، موارد بیشتری را از سود حذف می‌کنند.

نتیجه‌گیری

EBITDAR یک نوع از محاسبات بسیار رایج EBIT یا EBITDA است. علاوه بر تنظیم درآمد برای بهره، مالیات، استهلاک و کاهش ارزش، EBITDAR (۱) هزینه‌های بازسازی و (۲) پرداخت‌های اجاره را حذف می‌کند. این محاسبه توسط شرکت‌هایی استفاده می‌شود که می‌خواهند درک بهتری از عملکرد مالی داشته باشند و اخیراً یک بازسازی یک‌بارمصرف انجام داده‌اند یا اکثر دارایی‌های خود را مالک نیستند.