ریسک غیرقابل بیمه چیست؟

ریسک غیرقابل بیمه چیست؟

ریسک غیرقابل بیمه شرایطی است که خطر زیان آن ناشناخته یا غیرقابل قبول باشد یا موقعیتی که بیمه کردن آن برخلاف قانون باشد. شرکت‌های بیمه برای محدود کردن زیان‌های خود، از پذیرفتن ریسک‌هایی که احتمال وقوع زیان در آن‌ها بسیار بالاست، خودداری می‌کنند. بسیاری از ایالت‌ها برای ریسک‌های غیرقابل بیمه از طریق «استخرهای پرریسک» پوشش بیمه‌ای ارائه می‌دهند. با این حال، مزایای مادام‌العمر ممکن است محدود باشد و حق بیمه‌ها می‌توانند گران باشند.

نکات کلیدی

• ریسک غیرقابل بیمه شرایطی است که خطر زیان آن برای شرکت بیمه ناشناخته یا غیرقابل قبول است.
• یک ریسک غیرقابل بیمه می‌تواند شامل موقعیتی باشد که بیمه کردن آن برخلاف قانون است، مانند پوشش برای جریمه‌های کیفری.
• ریسک غیرقابل بیمه می‌تواند رویدادی باشد که احتمال وقوع آن بسیار زیاد است، مانند طوفان یا سیل در مناطقی که این بلایا رایج هستند.
• پوشش پرریسک از برخی شرکت‌های بیمه در دسترس است، اما این پوشش ممکن است محدود و گران باشد.

شناخت ریسک غیرقابل بیمه

بسیاری از افراد حتی با احتمال پایین نیاز به استفاده از بیمه، آن را خریداری می‌کنند. برای مثال، جوانان ممکن است از طریق کارفرمایان خود بیمه عمر یا بیمه سلامت خریداری کنند، با وجود اینکه احتمال نیاز به این پوشش‌ها برای سال‌ها کم است. افراد با ریسک بالاتر نیز بیمه خریداری می‌کنند و هر دو گروه حق بیمه ماهانه خود را به شرکت بیمه پرداخت می‌کنند.

شرکت‌های بیمه سیاستی به نام تجمیع ریسک را به کار می‌برند، که جمع‌آوری حق بیمه از افرادی با ریسک پایین (که احتمال نیاز به بیمه کمتر است) و افرادی با ریسک بالا (که احتمال نیاز به بیمه بیشتر است) است. با گروه‌بندی تعداد زیادی از افراد در یک استخر، افراد با ریسک پایین عملاً از طریق حق بیمه خود هزینه‌های افراد با ریسک بالا را پوشش می‌دهند. اگر شرکت بیمه ریسک‌های غیرقابل بیمه را پوشش دهد، احتمالاً پرداخت‌های مربوط به ادعاهای بیمه افزایش می‌یابد و منابع موجود در استخر بیمه کاهش می‌یابد. در نتیجه، ریسک‌های غیرقابل بیمه در بسته‌های استاندارد بیمه‌ای گنجانده نمی‌شوند. برای عملکرد بیمه، اکثر اعضای گروه باید بدون زیان باقی بمانند. در غیر این صورت، شرکت بیمه منابع مالی خود را از دست می‌دهد.

ریسک زمانی قابل بیمه است که قابل محاسبه باشد و بتوان آن را با استفاده از داده‌ها و احتمالات توسط اکچوئری‌ها (کارشناسان آماری بیمه) اندازه‌گیری و ردیابی کرد. برای مثال، اگر رودخانه‌ای در یک قرن ۸۰۰ بار طغیان کند، این سیل یک ریسک قابل بیمه است. اما شرکت بیمه نمی‌تواند علیه شکست یک ازدواج بیمه ارائه دهد. با وجود عوامل متعدد، اکچوئری نمی‌تواند احتمال موفقیت یا شکست را به طور قطعی محاسبه کند. این جوهره ریسک غیرقابل بیمه است.

پوشش پرریسک از برخی شرکت‌های بیمه در دسترس است و افراد با ریسک‌های غیرقابل بیمه ممکن است بتوانند از این طریق سطحی از پوشش را دریافت کنند، اما این پوشش احتمالاً محدود و حق بیمه‌ها گران‌تر خواهد بود. برخی دولت‌ها زمانی که بازارهای بیمه تجاری معمولی نمی‌توانند ریسک را بپذیرند، پوشش بیمه‌ای ارائه می‌دهند. برای مثال، بیمه سیل دولتی در مناطق پرریسک در دسترس است، زیرا شرکت‌های بیمه معمولی این نوع سیاست‌ها را ارائه نمی‌دهند.

ملاحظات ویژه

تعیین اینکه یک ریسک غیرقابل بیمه است، نتیجه‌گیری ساده‌ای نیست. برخی ریسک‌ها به دلیل قانون به وضوح غیرقابل بیمه هستند، مانند پوشش برای جریمه‌ها و مجازات‌های کیفری، زیرا قانون چنین پوششی را ممنوع کرده است. با این حال، هیچ فهرست جامعی از همه ریسک‌های غیرقابل بیمه وجود ندارد. بخشی از وظایف مدیران ریسک سازمانی شناسایی دقیق ریسک‌های سازمانی و سپس تلاش برای مدیریت یا حذف این ریسک‌هاست. گاهی اوقات، بیمه تجاری می‌تواند بخش عمده‌ای از این ریسک را حذف کند، اما این همیشه ممکن نیست.

مثال‌هایی از ریسک‌های غیرقابل بیمه

اگرچه هر شرکت بیمه ممکن است سیاست‌های خاص خود را در مورد آنچه قابل بیمه یا غیرقابل بیمه می‌داند داشته باشد، در ادامه مثال‌هایی از ریسک‌هایی آورده شده است که بسیاری از شرکت‌ها ممکن است آن‌ها را غیرقابل بیمه تلقی کنند.

احتمال وقوع بسیار بالا

اگر شرکت بیمه رویدادی مانند بلای طبیعی یا فاجعه را بیش از حد محتمل بداند، احتمالاً آن رویداد غیرقابل بیمه خواهد بود.

برای مثال، اگر خانه‌ای در ساحلی واقع شده باشد که طوفان‌های مکرر و خسارت به اموال رخ می‌دهد، شرکت‌های بیمه ممکن است ریسک خسارت را بیش از حد محتمل بدانند. در نتیجه، این ریسک غیرقابل بیمه خواهد بود، به این معنا که شرکت‌های بیمه هیچ پوششی برای خسارات ناشی از آن رویداد خاص ارائه نمی‌دهند.

خانه‌هایی که در مناطق مستعد سیل یا در مناطقی با رانش زمین مکرر قرار دارند نیز ممکن است به عنوان ریسک‌های غیرقابل بیمه برای شرکت‌های بیمه تلقی شوند. افراد و صاحبان خانه‌ها احتمالاً باید از دولت یا شرکت‌های بیمه‌ای که پوشش پرریسک ارائه می‌دهند، کمک بگیرند.

ریسک شهرت

یک شرکت ممکن است با آسیب به شهرت خود مواجه شود. برای مثال، فراخوان محصولات یک شرکت به دلیل خطرات ایمنی می‌تواند به نام و شهرت شرکت آسیب برساند. برای شرکت بیمه، تعیین ارزش پولی شهرت یک شرکت برای بیمه کردن آن مقدار چالش‌برانگیز است. عوامل و متغیرهای زیادی وجود دارد که بیمه‌گر نمی‌تواند ارزش شهرت یک شرکت را در مقایسه با شرکت دیگر ارزیابی کند و احتمال خطاها زیاد است.

ریسک نظارتی

مقررات، قوانینی هستند که توسط نهادهای دولتی برای محافظت از شهروندان در برابر اقدامات نادرست شرکت‌ها یا سایر طرف‌ها صادر می‌شوند. مقررات می‌توانند به طور مکرر تغییر کنند و بسیاری از کسب‌وکارها برای همگام شدن با چشم‌انداز نظارتی پویا تلاش می‌کنند. نمونه‌هایی از مقررات شامل قوانین جدید برای حفاظت از محیط زیست یا تغییرات در قوانین ایمنی مواد غذایی در مورد نحوه پردازش غذا هستند. شرکت‌های بیمه وظیفه دشواری در پیش‌بینی احتمال تغییرات نظارتی و تعیین ارزش پولی خسارات ناشی از این تغییرات برای یک شرکت دارند.

ریسک اسرار تجاری

ریسک اسرار تجاری می‌تواند شامل امنیت ملی باشد، مانند زمانی که یک کارمند دولتی اطلاعاتی را از یک کامپیوتر برمی‌دارد. این ریسک همچنین می‌تواند در شرکت‌ها رخ دهد، زمانی که یک کارمند فهرست مشتریان را به خانه ببرد و آن را در ازای شغل به رقیب پیشنهاد دهد. شرکت‌ها برای یافتن بیمه‌گری که خسارات ناشی از سرقت یا افشای اسرار تجاری را پوشش دهد، با مشکل مواجه خواهند شد.

ریسک سیاسی

شرکت‌های چندملیتی هنگام راه‌اندازی عملیات در خارج از کشور با چالش‌هایی مواجه می‌شوند. شرکت‌هایی که در کشورهای در حال توسعه فعالیت می‌کنند، ممکن است با ریسک سیاسی مواجه شوند، مانند ناآرامی‌های سیاسی در صورت سرنگونی یا فروپاشی دولت. کشورهای در حال توسعه اغلب از ثبات مالی کشورهای توسعه‌یافته برخوردار نیستند و در نتیجه ممکن است نتوانند تعهدات مالی خود را پرداخت کنند. یک تخلف ملی ممکن است شامل ناتوانی در پرداخت هزینه خدمات عمومی یا ناتوانی کشور در بازپرداخت بدهی ملی باشد. شرکت‌های بیمه نمی‌توانند احتمال وقوع یک رویداد سیاسی را پیش‌بینی کنند و هزینه بیمه کردن چنین رویدادی احتمالاً بسیار بالا خواهد بود.

ریسک همه‌گیری

همه‌گیری، شیوع بیماری‌ای است که در سراسر یک کشور یا کل جهان گسترش می‌یابد. پیش‌بینی و برآورد خسارات احتمالی برای افراد و شرکت‌ها در نتیجه همه‌گیری برای شرکت‌های بیمه تقریباً غیرممکن است. کسب‌وکارها ممکن است بتوانند از سایر سیاست‌های بیمه‌ای برای جبران برخی هزینه‌های همه‌گیری استفاده کنند. برای مثال، یک شرکت ممکن است بیمه‌ای داشته باشد که توقف در زنجیره تأمین، مانند ناتوانی در خرید مواد اولیه یا موجودی، را پوشش دهد.

مانند سایر ریسک‌های غیرقابل بیمه، برخی شرکت‌های بیمه حاضر به پوشش ریسک‌های مرتبط با همه‌گیری هستند. با این حال، ممکن است محدودیت‌هایی در پوشش این سیاست‌ها وجود داشته باشد و حق بیمه‌ها بالا باشند.