تحلیل بنیادین
نرخ بیکاری چیست؟
نرخ بیکاری درصدی از نیروی کار است که شغلی ندارند اما به طور فعال در جستجوی کار هستند.
نرخ بیکاری چیست؟
نرخ بیکاری ایالات متحده در اولین جمعه هر ماه برای ماه گذشته منتشر می‌شود. گزارش‌های جاری و گذشته این نرخ توسط اداره آمار کار (BLS) ارائه می‌شود. نرخ بیکاری، درصد نیروی کاری را نشان می‌دهد که بدون شغل هستند. این نرخ یک شاخص تأخیری است و معمولاً با تغییر شرایط اقتصادی افزایش یا کاهش می‌یابد.
نکات کلیدی
- نرخ بیکاری نشان‌دهنده سهم نیروی کاری است که بدون شغل هستند اما در دسترس و به طور فعال در جستجوی کارند.
- اداره آمار کار گزارش داد که نرخ بیکاری در اردیبهشت ۱۴۰۴ (می ۲۰۲۵) ۴.۲ درصد بود.
- داده‌های بیکاری ایالات متحده در اولین جمعه هر ماه منتشر می‌شود.
- پنج دسته دیگر برای سنجش استفاده ناکافی از نیروی کار وجود دارد.
شناخت نرخ بیکاری
در ایالات متحده، نرخ بیکاری ملی که بیشتر مورد استناد قرار می‌گیرد، U-3 است که اداره آمار کار به عنوان بخشی از گزارش ماهانه وضعیت اشتغال منتشر می‌کند. این نرخ، افراد بیکار را کسانی تعریف می‌کند که مایل و در دسترس برای کار هستند و در چهار هفته گذشته به طور فعال به دنبال کار بوده‌اند.
۴.۲٪: نرخ بیکاری ملی برای اردیبهشت ۱۴۰۴ (می ۲۰۲۵). این نرخ نسبت به ماه قبل ثابت ماند.
طبق گزارش اداره آمار کار، افرادی که دارای مشاغل موقت، پاره‌وقت یا تمام‌وقت هستند، شاغل محسوب می‌شوند، همچنین کسانی که حداقل ۱۵ ساعت کار بدون دستمزد برای کسب‌وکار خانوادگی یا مزرعه انجام می‌دهند. بسیاری از افرادی که می‌خواهند کار کنند اما نمی‌توانند یا پس از جستجوی ناموفق برای کار دلسرد شده‌اند، بیکار محسوب نمی‌شوند، بلکه به عنوان خارج از نیروی کار طبقه‌بندی می‌شوند.
نرخ بیکاری به صورت فصلی تعدیل می‌شود تا تغییرات قابل پیش‌بینی، مانند استخدام‌های اضافی در ایام تعطیلات، را در نظر بگیرد. اداره آمار کار همچنین نرخ تعدیل‌نشده را ارائه می‌دهد.
معیارهای دیگر
اداره آمار کار پنج معیار جایگزین منتشر می‌کند: U-1، U-2، U-4، U-5 و U-6. نرخ U-6 اغلب به عنوان نرخ واقعی بیکاری شناخته می‌شود، اما U-3 تنها نرخ رسمی بیکاری است. سایر معیارها، شاخص‌های استفاده ناکافی از نیروی کار هستند.
U-1 : نرخ بیکاری U-1 شامل افرادی است که ۱۵ هفته یا بیشتر بیکار بوده‌اند، به عنوان درصدی از نیروی کار غیرنظامی. نرخ بیکاری U-1 در اردیبهشت ۱۴۰۴ (می ۲۰۲۵) ۱.۵ درصد بود.
U − 1 = ( بیکاران ۱۵ هفته یا بیشتر نیروی کار ) × 100 U-1 = \left( \frac{\text{بیکاران ۱۵ هفته یا بیشتر}}{\text{نیروی کار}} \right) \times 100
U-2 : افرادی که شغل خود را از دست داده‌اند یا مشاغل موقت را به پایان رسانده‌اند، به عنوان درصدی از نیروی کار غیرنظامی، نرخ بیکاری U-2 را تشکیل می‌دهند. این نرخ در اردیبهشت ۱۴۰۴ (می ۲۰۲۵) ۲ درصد بود.
U − 2 = [ از دست دادن شغل + مشاغل موقت تکمیل‌شده نیروی کار ] × 100 U-2 = \left[ \frac{\text{از دست دادن شغل} + \text{مشاغل موقت تکمیل‌شده}}{\text{نیروی کار}} \right] \times 100
U-4 : افراد بیکار به علاوه کارگران دلسرد، به عنوان درصدی از نیروی کار، نرخ بیکاری U-4 را تشکیل می‌دهند که در اردیبهشت ۱۴۰۴ (می ۲۰۲۵) ۴.۵ درصد بود. این دسته شامل افرادی است که فاقد مهارت‌ها یا تحصیلات لازم هستند و معتقدند در زمینه کاری آن‌ها شغلی وجود ندارد.
U − 4 = بیکاران + کارگران دلسرد نیروی کار + کارگران دلسرد × 100 U-4 = \frac{\text{بیکاران} + \text{کارگران دلسرد}}{\text{نیروی کار} + \text{کارگران دلسرد}} \times 100
U-5 : افراد بیکار، کارگران دلسرد، به علاوه کسانی که به طور حاشیه‌ای به نیروی کار وابسته‌اند، نرخ U-5 را تشکیل می‌دهند. نرخ U-5 در اردیبهشت ۱۴۰۴ (می ۲۰۲۵) ۵.۱ درصد بود. افراد حاشیه‌ای شامل کارگران دلسرد و هر کسی که خواستار شغل است و در ۱۲ ماه گذشته به دنبال کار بوده اما به طور فعال جستجو را متوقف کرده است. در این مورد، مخرج شامل افراد حاشیه‌ای می‌شود که به طور فنی بخشی از نیروی کار نیستند.
U − 5 = بیکاران + افراد حاشیه‌ای نیروی کار + افراد حاشیه‌ای × 100 U-5 = \frac{\text{بیکاران} + \text{افراد حاشیه‌ای}}{\text{نیروی کار} + \text{افراد حاشیه‌ای}} \times 100
U-6 : این معیار جامع‌ترین است و شامل افراد بیکار، افرادی که به طور حاشیه‌ای به نیروی کار وابسته‌اند، به علاوه کسانی که به دلایل اقتصادی به صورت پاره‌وقت شاغل هستند، به عنوان درصدی از نیروی کار است. مخرج این نسبت مشابه U-5 است. نرخ U-6 در اردیبهشت ۱۴۰۴ (می ۲۰۲۵) ۷.۸ درصد بود.
U − 6 = بیکاران + افراد حاشیه‌ای + پاره‌وقت به دلایل اقتصادی نیروی کار + افراد حاشیه‌ای × 100 U-6 = \frac{\text{بیکاران} + \text{افراد حاشیه‌ای} + \text{پاره‌وقت به دلایل اقتصادی}}{\text{نیروی کار} + \text{افراد حاشیه‌ای}} \times 100
جمع‌آوری داده‌ها
آمار اشتغال توسط اداره آمار کار، که زیرمجموعه وزارت کار ایالات متحده است، تولید می‌شود. هر ماه، اداره سرشماری، که بخشی از وزارت بازرگانی است، نظرسنجی جمعیت کنونی (CPS) را با استفاده از نمونه‌ای از حدود ۶۰,۰۰۰ خانوار یا حدود ۱۱۰,۰۰۰ نفر انجام می‌دهد.
این نظرسنجی اطلاعاتی در مورد نژاد، قومیت، سن، وضعیت کهنه‌سربازی و جنسیت جمع‌آوری می‌کند. نمونه‌ها به صورت چرخشی هستند، به طوری که ۷۵ درصد خانوارها از ماه به ماه ثابت می‌مانند و ۵۰ درصد از سال به سال. نظرسنجی‌ها شامل اطلاعات مربوط به صنایع، مشاغل، میانگین درآمدها و عضویت در اتحادیه‌ها هستند. برای افرادی که بیکار هستند، مصاحبه‌گران همچنین می‌پرسند که آیا خودشان استعفا داده‌اند، اخراج شده‌اند یا تعدیل شده‌اند.
این نظرسنجی افراد زیر ۱۶ سال و کسانی که در نیروهای مسلح هستند را شامل نمی‌شود. افرادی که در مؤسسات اصلاحی، مراکز مراقبت روانی و نهادهای مشابه هستند نیز از نظرسنجی مستثنی می‌شوند.
مصاحبه‌گران سؤالاتی می‌پرسند که وضعیت اشتغال را تعیین می‌کند، اما مستقیماً نمی‌پرسند که آیا پاسخ‌دهندگان شاغل یا بیکار هستند. همچنین، مصاحبه‌گران وضعیت اشتغال را تعیین نمی‌کنند؛ آن‌ها پاسخ‌ها را برای تحلیل توسط اداره آمار کار ثبت می‌کنند.
بیکاری و اقتصاد
بیکاری یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سلامت اقتصادی است، همراه با تولید ناخالص داخلی (GDP) و شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI). نرخ بیکاری رابطه معکوسی با بازار سهام و تورم دارد، که دو شاخص کلیدی برای اقتصاد کلی هستند.
نرخ بیکاری پایین معمولاً با افزایش میانگین دستمزدها همراه است، به دلیل کاهش عرضه نیروی کار. این می‌تواند منجر به تورم شود، زیرا کارفرمایان برای جبران هزینه‌های نیروی کار افزایش‌یافته، قیمت‌ها را بالا می‌برند. بیکاری پایین همچنین معمولاً با افزایش قیمت سهام همراه است، زیرا نیروی کار درآمد قابل تصرف بیشتری دارد.
نرخ بیکاری ایالات متحده چیست؟
نرخ بیکاری در ایالات متحده برای اردیبهشت ۱۴۰۴ (می ۲۰۲۵) ۴.۲ درصد بود.
نرخ بیکاری سالم چیست؟
بیکاری پایین به عنوان سالم تلقی نمی‌شود، زیرا نرخ‌های پایین‌تر می‌توانند به دلیل فشار بر دستمزدها تورمی باشند؛ با این حال، بیکاری بالا نیز سالم نیست، زیرا نرخ‌های بالاتر می‌توانند به عنوان فشار مالی بر هزینه‌های مصرف‌کننده تلقی شوند. به طور کلی، اکثر کارشناسان نرخ بیکاری بین ۳ تا ۵ درصد را ایده‌آل می‌دانند، اگرچه اجماع واحدی در مورد نرخ بیکاری سالم وجود ندارد.
تفاوت بین نرخ‌های بیکاری U-3 و U-6 چیست؟
نرخ U-3 نرخ اصلی بیکاری است که در اخبار دیده می‌شود. این نرخ به آمریکایی‌های بیکار که در چهار هفته گذشته به دنبال کار بوده‌اند نگاه می‌کند. نرخ U-6 جامع‌تر است و شامل همه افراد در U-3 به علاوه کسانی که فقط مشاغل موقت دارند و افرادی که به طور حاشیه‌ای به نیروی کار وابسته‌اند.
داده‌های بیکاری ایالات متحده چگونه جمع‌آوری می‌شود؟
اداره آمار کار حدود ۶۰,۰۰۰ خانوار را به صورت حضوری یا تلفنی نظرسنجی می‌کند. پاسخ‌ها سپس بر اساس نژاد، قومیت، سن، وضعیت کهنه‌سربازی و جنسیت تجمیع می‌شوند، که همراه با جغرافیا جزئیات بیشتری به تصویر اشتغال اضافه می‌کند.
نتیجه‌گیری
در ارزیابی سلامت اقتصاد یک کشور، نرخ بیکاری نقش مهمی در تعیین سیاست‌های پولی و تصمیم‌گیری‌های استراتژیک اقتصادی ایفا می‌کند. روش‌های مختلفی برای محاسبه بیکاری وجود دارد، اما عموم مردم بیشتر با نرخ U-3 آشنا هستند. محاسبه این نسخه از نرخ بیکاری تقسیم تعداد افراد بیکار بر کل نیروی کار است.