تحلیل تکنیکال · تحلیل بنیادین · پیش‌بینی بازارها
معیار EBIT/EV چیست؟
سرمایه‌گذاران و تحلیلگران از معیار EBIT/EV برای درک اینکه چگونه بازده درآمدی به ارزش یک شرکت تبدیل می‌شود، استفاده می‌کنند.
معیار EBIT/EV، که مخفف سود قبل از بهره و مالیات (EBIT) تقسیم بر ارزش شرکت (EV) است، یک نسبت مالی است که برای اندازه‌گیری "بازده درآمدی" یک شرکت استفاده می‌شود.
مفهوم معیار EBIT/EV به‌عنوان نماینده‌ای برای بازده درآمدی و ارزش توسط جوئل گرینبلات، یک سرمایه‌گذار ارزشی برجسته و استاد دانشکده کسب‌وکار کلمبیا، معرفی شد.
نکات کلیدی
- سرمایه‌گذاران و تحلیلگران از معیار EBIT/EV برای درک اینکه چگونه بازده درآمدی به ارزش یک شرکت تبدیل می‌شود، استفاده می‌کنند.
- هرچه معیار EBIT/EV بالاتر باشد، برای سرمایه‌گذار بهتر است، زیرا نشان‌دهنده بدهی پایین‌تر و نقدینگی بیشتر شرکت است.
- معیار EBIT/EV به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد تا بازده‌های درآمدی را بین شرکت‌هایی با سطوح مختلف بدهی و نرخ‌های مالیاتی، از جمله موارد دیگر، به‌طور مؤثر مقایسه کنند.
درک معیار EBIT/EV
ارزش شرکت (EV) معیاری است که برای ارزش‌گذاری یک شرکت استفاده می‌شود. سرمایه‌گذاران اغلب از ارزش شرکت هنگام مقایسه شرکت‌ها با یکدیگر برای سرمایه‌گذاری احتمالی استفاده می‌کنند، زیرا ارزش شرکت تصویر واضح‌تری از ارزش واقعی یک شرکت ارائه می‌دهد، برخلاف صرفاً در نظر گرفتن ارزش بازار.
ارزش شرکت جزء مهمی از چندین نسبت است که سرمایه‌گذاران می‌توانند برای مقایسه شرکت‌ها استفاده کنند، مانند معیار EBIT/EV و ارزش شرکت به فروش (EV/Sales). ارزش شرکت یک کسب‌وکار را می‌توان با استفاده از فرمول زیر محاسبه کرد:
ارزش شرکت = ارزش بازار سهام + کل بدهی − نقدینگی (و معادل‌های نقدی)
نتیجه ارزش شرکت نشان می‌دهد که چه مقدار پول برای خرید کل شرکت مورد نیاز است. برخی محاسبات ارزش شرکت شامل اضافه کردن سود اقلیت و سهام ممتاز می‌شوند. با این حال، برای اکثریت قریب به اتفاق شرکت‌ها، سود اقلیت و سهام ممتاز در ساختار سرمایه غیرمعمول است. بنابراین، ارزش شرکت معمولاً بدون آن‌ها محاسبه می‌شود.
EBIT/EV قرار است یک بازده درآمدی باشد، بنابراین هرچه این معیار بالاتر باشد، برای سرمایه‌گذار بهتر است. یک سوگیری ضمنی به سمت شرکت‌هایی با سطوح بدهی پایین‌تر و مقادیر نقدینگی بالاتر وجود دارد. شرکتی با ترازنامه اهرمی، در شرایط برابر، نسبت به شرکتی با اهرم کمتر ریسک‌پذیرتر است. شرکتی با مقدار بدهی معقول و/یا دارایی‌های نقدی بیشتر، ارزش شرکت کوچک‌تری خواهد داشت که بازده درآمدی بالاتری تولید می‌کند.
مزایای معیار EBIT/EV
نسبت EBIT/EV می‌تواند مقایسه بهتری نسبت به نسبت‌های سودآوری سنتی مانند بازده حقوق صاحبان سهام (ROE) یا بازده سرمایه‌گذاری‌شده (ROIC) ارائه دهد. اگرچه معیار EBIT/EV به‌طور معمول استفاده نمی‌شود، اما چند مزیت کلیدی در مقایسه شرکت‌ها دارد.
اول، استفاده از EBIT به‌عنوان معیاری برای سودآوری، برخلاف درآمد خالص (NI)، اثرات تحریف‌کننده احتمالی تفاوت‌های نرخ‌های مالیاتی را حذف می‌کند. دوم، استفاده از EBIT/EV اثرات ساختارهای سرمایه‌ای مختلف را نرمال‌سازی می‌کند.
گرینبلات اظهار می‌کند که EBIT "به ما امکان می‌دهد شرکت‌هایی با سطوح مختلف بدهی و نرخ‌های مالیاتی مختلف را هنگام مقایسه بازده‌های درآمدی در شرایط برابر قرار دهیم." به نظر او، ارزش شرکت به‌عنوان مخرج مناسب‌تر است، زیرا ارزش بدهی و همچنین ارزش بازار را در نظر می‌گیرد.
مهم:
یکی از معایب نسبت EBIT/EV این است که هزینه‌های استهلاک و کاهش ارزش را نرمال‌سازی نمی‌کند. بنابراین، همچنان اثرات تحریف‌کننده احتمالی وجود دارد وقتی شرکت‌ها از روش‌های مختلف حسابداری برای دارایی‌های ثابت استفاده می‌کنند.
مثال معیار EBIT/EV
فرض کنید شرکت X دارای موارد زیر است:
- EBIT به مبلغ ۳.۵ میلیارد دلار؛
- ارزش بازار ۴۰ میلیارد دلار؛
- ۷ میلیارد دلار بدهی؛
- ۱.۵ میلیارد دلار نقدینگی.
شرکت Z دارای موارد زیر است:
- EBIT به مبلغ ۱.۳ میلیارد دلار؛
- ارزش بازار ۱۸ میلیارد دلار؛
- ۱۲ میلیارد دلار بدهی؛
- ۰.۶ میلیارد دلار نقدینگی.
EBIT/EV برای شرکت X تقریباً ۷.۷٪ خواهد بود، در حالی که بازده درآمدی برای شرکت Z تقریباً ۴.۴٪ خواهد بود. بازده درآمدی شرکت X نه تنها به دلیل EBIT بالاتر، بلکه به دلیل اهرم پایین‌تر، برتر است.