روش نسبت زیان مورد انتظار چیست؟

روش نسبت زیان مورد انتظار (ELR) یک تکنیک برای تعیین مقدار پیش‌بینی‌شده خسارات نسبت به حق بیمه‌های کسب‌شده است. این روش زمانی استفاده می‌شود که یک شرکت بیمه داده‌های کافی درباره وقوع خسارات گذشته نداشته باشد، به‌ویژه به دلیل تغییرات در محصولات ارائه شده، یا وقتی که نمونه داده‌های موجود برای خطوط بیمه بلندمدت کافی نباشد.

فرمول روش ELR به شرح زیر است:

ELR Method = EP × ELR − Paid Losses \text{ELR Method} = \text{EP} \times \text{ELR} - \text{Paid Losses} که در آن:

• EP = حق بیمه‌های کسب‌شده
• ELR = نسبت زیان مورد انتظار
• Paid Losses = خسارات پرداخت‌شده

چگونه نسبت زیان مورد انتظار را محاسبه کنیم؟

برای محاسبه روش ELR، کافی است حق بیمه‌های کسب‌شده را در نسبت زیان مورد انتظار ضرب کرده و سپس خسارات پرداخت‌شده را کم کنید:

ELR Method = EP × ELR − Paid Losses \text{ELR Method} = \text{EP} \times \text{ELR} - \text{Paid Losses} روش ELR چه اطلاعاتی به ما می‌دهد؟

شرکت‌های بیمه بخشی از حق بیمه‌های خود را از صدور بیمه‌نامه‌های جدید کنار می‌گذارند تا بتوانند خسارات آینده را پوشش دهند. نسبت زیان مورد انتظار به آن‌ها کمک می‌کند تعیین کنند چه مقدار باید کنار گذاشته شود. همچنین فرکانس و شدت خسارات مورد انتظار نیز در این تعیین نقش دارد. شرکت‌ها از روش‌های مختلف پیش‌بینی برای تعیین ذخایر خسارت استفاده می‌کنند.

در برخی موارد، مانند خطوط بیمه جدید، روش ELR ممکن است تنها راه ممکن برای تعیین سطح مناسب ذخایر خسارت باشد. این روش همچنین می‌تواند برای تعیین ذخایر خسارت خطوط خاص کسب‌وکار و دوره‌های بیمه استفاده شود. با ضرب نسبت زیان مورد انتظار در حق بیمه کسب‌شده مناسب، خسارات نهایی تخمینی (پرداخت‌شده یا برآورد شده) به دست می‌آید. با این حال، برای برخی خطوط کسب‌وکار، مقررات دولتی ممکن است حداقل سطح ذخایر خسارت را تعیین کنند.

نکات مهم:

• برای تعیین مقدار پیش‌بینی‌شده خسارات نسبت به حق بیمه‌های کسب‌شده استفاده می‌شود.
• شرکت‌های بیمه بخشی از حق بیمه‌ها را برای پرداخت خسارات آینده کنار می‌گذارند؛ نسبت زیان مورد انتظار تعیین می‌کند چه مقدار باید کنار گذاشته شود.
• ELR برای کسب‌وکارهایی که داده‌های گذشته ندارند استفاده می‌شود، در حالی که روش Chain Ladder برای کسب‌وکارهای پایدار کاربرد دارد.

مثالی از استفاده از روش ELR

شرکت‌های بیمه می‌توانند از روش ELR برای محاسبه ذخیره IBNR (خسارات رخ‌داده اما گزارش نشده) و ذخیره کل استفاده کنند. نسبت زیان مورد انتظار برابر است با نسبت خسارات نهایی به حق بیمه‌های کسب‌شده. خسارات نهایی را می‌توان با ضرب حق بیمه کسب‌شده در نسبت زیان مورد انتظار به دست آورد. ذخیره کل با کم کردن خسارات پرداخت‌شده از خسارات نهایی محاسبه می‌شود و ذخیره IBNR با کم کردن ذخیره نقدی از ذخیره کل به دست می‌آید.

مثال عملی:

فرض کنید یک شرکت بیمه حق بیمه کسب‌شده‌ای به مبلغ ۱۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار دارد و نسبت زیان مورد انتظار آن ۰.۶۰ است. در طول سال، ۷۵۰,۰۰۰ دلار خسارت پرداخت کرده و ۹۰۰,۰۰۰ دلار ذخیره نقدی دارد.

• ذخیره کل شرکت بیمه برابر است با:

10 , 000 , 000 × 0.60 − 750 , 000 = 5 , 250 , 000

• ذخیره IBNR برابر است با:

5 , 250 , 000 − 900 , 000 = 4 , 350 , 000

تفاوت روش ELR با روش Chain Ladder (CLM)

هر دو روش ELR و CLM برای اندازه‌گیری ذخایر خسارت استفاده می‌شوند، اما روش CLM از داده‌های گذشته برای پیش‌بینی آینده استفاده می‌کند. در حالی که ELR زمانی استفاده می‌شود که داده‌های گذشته محدود هستند، CLM برای کسب‌وکارها و خطوط پایدار کاربرد دارد.

محدودیت‌های استفاده از روش ELR

مقدار ذخایر خسارت که یک شرکت بیمه باید کنار بگذارد، توسط مدل‌های آکتوئری و روش‌های پیش‌بینی تعیین می‌شود. شرکت‌ها اغلب از نسبت زیان مورد انتظار بر اساس مقدار و کیفیت داده‌های موجود استفاده می‌کنند.

• در مراحل اولیه پیش‌بینی، ELR مفید است زیرا به خسارات پرداخت‌شده واقعی حساس نیست.
• در مراحل بعدی، این عدم حساسیت به تغییرات در خسارات گزارش‌شده و پرداخت‌شده باعث کاهش دقت و مفید بودن آن می‌شود.