چرخه اختیار معامله چیست؟

چرخه اختیار معامله به تاریخ‌های انقضایی اشاره دارد که برای کلاس‌های مختلف قراردادهای اختیار معامله (Options) اعمال می‌شود. به یک قرارداد اختیار تازه لیست‌شده به‌صورت تصادفی یک چرخه اختصاص داده می‌شود تا قراردادهای اختیار در بازه‌های زمانی متنوع به‌طور گسترده توزیع شوند. این چرخه به‌عنوان چرخه انقضا نیز شناخته می‌شود.

به جز چند استثنا که قراردادها در هر ماه در دسترس هستند، اکثر قراردادهای اختیار سهام در یکی از سه چرخه تنظیم می‌شوند. دانستن اینکه یک قرارداد اختیار در کدام چرخه قرار دارد، به شما می‌گوید که قرارداد در صورت عدم اجرا چه زمانی می‌تواند منقضی شود.

نکات کلیدی

• چرخه اختیار معامله مجموعه‌ای از ماه‌هایی است که قراردادهای اختیار سه‌ماهه یک شرکت در آن‌ها منقضی می‌شوند.
• یکی از سه چرخه به اکثر سری‌های قراردادهای اختیار در زمان لیست شدن سهام اختصاص می‌یابد.
• حجم معاملات و بهره باز (Open Interest) معمولاً در قراردادهای اختیاری که در تاریخ‌های چرخه اختصاص‌یافته منقضی می‌شوند، بیشتر است.

نحوه عملکرد چرخه اختیار معامله

چرخه اختیار معامله به چرخه ماه‌هایی اشاره دارد که برای یک کلاس قرارداد اختیار لیست‌شده در دسترس هستند. چرخه‌های اختیار در تمام بازارهای قراردادهای اختیار و آتی یکپارچه هستند و توسط مقامات نظارتی تنظیم می‌شوند. سرمایه‌گذاران معمولاً قراردادهای اختیار موجود را بر اساس کلاس اختیار (Option Class) مشاهده می‌کنند. کلاس اختیار گروهی از قراردادهای اختیار خرید (Calls) یا اختیار فروش (Puts) است که برای یک اوراق بهادار در دسترس هستند.

کلاس‌های اختیار بر اساس اختیار خرید و اختیار فروش جدا می‌شوند. همچنین بر اساس قیمت اجرایی (Strike Price) دسته‌بندی شده و به ترتیب بر اساس تاریخ انقضا لیست می‌شوند.

تخصیص چرخه‌های اختیار معامله

قراردادهای اختیار در زمان لیست شدن به یکی از سه چرخه اختصاص می‌یابد. در ابتدا، چرخه‌ها به فواصل چهارماهه تقسیم می‌شدند. در سال ۱۹۸۴، مقامات نظارتی تصمیم گرفتند که یک قرارداد اختیار لیست‌شده باید دو ماه نزدیک (Front Months) را برای سرمایه‌گذاران در دسترس داشته باشد. این تغییر باعث شد که قراردادهای اختیار شامل دو ماه نزدیک و سپس دو ماه بعدی در چرخه باشند.

سه چرخه اختیار معامله که یک قرارداد اختیار لیست‌شده می‌تواند در بازارهای عمومی به آن اختصاص یابد عبارت‌اند از:

• JAJO : ژانویه، آوریل، جولای و اکتبر
• FMAN : فوریه، می، آگوست و نوامبر
• MJSD : مارس، ژوئن، سپتامبر و دسامبر

توجه داشته باشید که قراردادهای اختیار در چرخه ژانویه در اولین ماه هر سه‌ماهه (ژانویه، آوریل، جولای و اکتبر) در دسترس هستند. قراردادهای اختیار در چرخه فوریه از ماه میانی هر سه‌ماهه (فوریه، می، آگوست و نوامبر) استفاده می‌کنند. قراردادهای اختیار در چرخه مارس در آخرین ماه هر سه‌ماهه (مارس، ژوئن، سپتامبر و دسامبر) در دسترس هستند.

سرمایه‌گذارانی که به دنبال سرمایه‌گذاری در یک قرارداد اختیار هستند، دو ماه نزدیک و سپس دو ماه باقی‌مانده از چرخه را پیدا خواهند کرد. این امکان را به سرمایه‌گذاران می‌دهد تا برای دوره‌های کوتاه‌تر معامله یا پوشش ریسک کنند و همچنین قراردادهای بلندمدت‌تری خریداری کنند.

ملاحظات ویژه

باید توجه داشت که امروزه چرخه برای سهام‌های پرمعامله و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs) که شاخص‌ها را دنبال می‌کنند، به دلیل انتشار قراردادهای اختیاری هفتگی (Weekly Options) اهمیت کمتری دارد. از آنجا که قراردادهای اختیاری هفتگی برای معامله در دسترس هستند، سرمایه‌گذاری که می‌خواهد تاریخ انقضای خود را تمدید کند، می‌تواند یک قرارداد اختیاری سه‌ماهه را به هر هفته از سال منتقل کند (Roll).

همچنین، برای سرمایه‌گذاران مهم است که درک کنند با گذر یک ماه چه اتفاقی برای چرخه می‌افتد. هر چرخه همیشه دو ماه نزدیک را در دسترس خواهد داشت. پس از گذر یک ماه، دو ماه باقی‌مانده همچنان چرخه اصلی اختصاص‌یافته را دنبال می‌کنند. برای مثال:

• در فوریه، در دسترس بودن قراردادهای اختیاری چرخه اول شامل فوریه، مارس، آوریل و جولای خواهد بود.
• در ژوئن، در دسترس بودن قراردادهای اختیاری چرخه اول شامل ژوئن، جولای، اکتبر و ژانویه خواهد بود.

به طور کلی، برای درک اینکه یک قرارداد اختیار در کدام چرخه معامله می‌شود، لازم است به ماه‌های سوم و چهارم نگاه کنید. به طور کلی، تمام قراردادهای اختیار در ساعت ۴:۰۰ بعدازظهر به وقت شرقی (Eastern Time) در سومین جمعه ماه انقضای خود منقضی می‌شوند.

چرخه‌های انقضای کمتر رایج

برخی قراردادهای اختیار ممکن است در هر ماه از سال قرارداد داشته باشند، اما این معمولاً برای اوراق بهادار با نقدینگی بالا، مانند صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs) در شاخص S&P 500 و سایر صندوق‌های شاخص، رزرو شده است. این قراردادهای اختیار اغلب برای پوشش ریسک یک پرتفوی استفاده می‌شوند و از آنجا که نماینده سبدی از سهام هستند، اوراق بهادار پایه پایدارتر است. قیمت‌های اجرایی (Strike Prices) یا قیمت‌های هدف به همین دلیل بهتر حفظ می‌شوند، بنابراین داشتن تاریخ‌های انقضای بیشتر و مکرر منطقی است.

اوراق بهادار پیش‌بینی بلندمدت سهام (LEAPS) قراردادهای اختیاری برای دوره‌های بسیار طولانی‌تر هستند و حداقل یک سال پس از خرید، هر سال در ژانویه منقضی می‌شوند. این قراردادها به جز طول دوره قبل از انقضا، مشابه سایر قراردادهای اختیار اوراق بهادار هستند و به‌عنوان اختیار خرید یا فروش در هزاران سهام و گروه محدودی از صندوق‌های شاخص در دسترس هستند.

نتیجه‌گیری

چرخه اختیار معامله مجموعه ماه‌هایی را مشخص می‌کند که قراردادهای اختیار سه‌ماهه یک شرکت در آن‌ها منقضی می‌شوند و به یکی از سه چرخه (JAJO، FMAN، MJSD) اختصاص می‌یابد. این چرخه‌ها به سرمایه‌گذاران کمک می‌کنند تا تاریخ‌های انقضای قراردادهای اختیار را درک کنند، که معمولاً در سومین جمعه ماه انقضا رخ می‌دهد. در حالی که قراردادهای اختیاری هفتگی و LEAPS انعطاف‌پذیری بیشتری ارائه می‌دهند، چرخه‌های استاندارد برای اکثر قراردادهای اختیار سهام اعمال می‌شوند. مثال‌هایی مانند در دسترس بودن قراردادها در فوریه (فوریه، مارس، آوریل، جولای برای چرخه JAJO) نشان‌دهنده ساختار چرخه‌ای و اهمیت آن برای معامله‌گران در برنامه‌ریزی استراتژی‌های سرمایه‌گذاری یا پوشش ریسک است.