ایران‌فی
ورود
خبر

شاخص‌یاب

جست‌وجوی نام یا نماد یک دارایی

تحلیل بنیادین

رشد برون‌زا چیست؟

رشد برون‌زا، یک اصل کلیدی نظریه اقتصادی نئوکلاسیک، بیان می‌کند که رشد اقتصادی توسط پیشرفت فناوری مستقل از نیروهای اقتصادی هدایت می‌شود.

رشد برون‌زا یک نظریه اقتصادی است که ادعا می‌کند رشد اقتصادی توسط عوامل مستقل خارجی، به‌ویژه پیشرفت فناوری، به جای نیروهای اقتصادی داخلی هدایت می‌شود.

نکات کلیدی

  • رشد برون‌زا، یک اصل کلیدی نظریه اقتصادی نئوکلاسیک، بیان می‌کند که رشد اقتصادی توسط پیشرفت فناوری مستقل از نیروهای اقتصادی هدایت می‌شود.
  • مدل رشد برون‌زا عوامل تولید، بازده کاهشی سرمایه، نرخ‌های پس‌انداز و متغیرهای فناوری را برای تعیین رشد اقتصادی در نظر می‌گیرد.
  • هر دو مدل رشد برون‌زا و درون‌زا بر نقش پیشرفت فناوری در دستیابی به رشد اقتصادی پایدار تأکید دارند.
  • مدل رشد درون‌زا با مدل رشد برون‌زا متفاوت است، زیرا پیشنهاد می‌دهد که نیروهای درون سیستم اقتصادی منجر به ایجاد فضایی برای پیشرفت فناوری می‌شوند.

درک رشد برون‌زا

نظریه رشد برون‌زا بیان می‌کند که رشد اقتصادی به دلیل تأثیرات خارج از اقتصاد به وجود می‌آید. فرض زیربنایی این است که رونق اقتصادی عمدتاً توسط عوامل خارجی و مستقل به جای عوامل داخلی و وابسته تعیین می‌شود.

از منظر اقتصادی گسترده، مفهوم رشد برون‌زا از مدل رشد نئوکلاسیک سرچشمه گرفته است. مدل رشد برون‌زا عوامل تولید، بازده کاهشی سرمایه، نرخ‌های پس‌انداز و متغیرهای فناوری را برای تعیین رشد اقتصادی در نظر می‌گیرد.

رشد برون‌زا در مقابل رشد درون‌زا

نظریه‌های رشد برون‌زا و درون‌زا بخشی از مدل‌های رشد نئوکلاسیک هستند. هر دو مدل بر نقش پیشرفت فناوری در دستیابی به رشد اقتصادی پایدار تأکید دارند. با این حال، مدل برون‌زا ادعا می‌کند که پیشرفت فناوری به‌تنهایی، خارج از سیستم اقتصادی، عامل کلیدی در حداکثر کردن بهره‌وری است، در حالی که مدل درون‌زا پیشنهاد می‌دهد که رشد بلندمدت اقتصاد نتیجه فعالیت‌های درون آن سیستم اقتصادی است که منجر به پیشرفت فناوری می‌شود.

عوامل رشد برون‌زا (خارجی) شامل مواردی مانند نرخ پیشرفت فناوری یا نرخ پس‌انداز است. عوامل رشد درون‌زا (داخلی)، در عین حال، شامل سرمایه‌گذاری سرمایه، تصمیمات سیاستی و جمعیت نیروی کار در حال گسترش است. این عوامل توسط مدل‌های سولو، رمزی و هارود-دومار مدل‌سازی می‌شوند.

به‌طور خلاصه این مدل‌ها، با توجه به مقدار ثابت نیروی کار و فناوری ثابت، رشد اقتصادی در برخی نقطه متوقف خواهد شد، زیرا تولید مداوم به حالت تعادل مبتنی بر عوامل تقاضای داخلی می‌رسد. هنگامی که این تعادل به دست آید، عوامل برون‌زا سپس برای تحریک رشد موردنیاز هستند.