تحلیل بنیادین
هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌نیافته چیست؟
هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌نیافته هزینه‌های تجاری هستند که بیمه‌گر نمی‌تواند آن‌ها را به یک ادعای خاص نسبت دهد.
هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌نیافته (ULAE) چیست؟
هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌نیافته (ULAE) هزینه‌هایی هستند که یک شرکت بیمه متحمل می‌شود اما نمی‌توان آن‌ها را به پردازش یک ادعای خاص نسبت داد. این هزینه‌ها جزو هزینه‌هایی هستند که بیمه‌گر باید برای آن‌ها و همچنین هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌یافته و کمیسیون‌های مشروط، وجوه ذخیره کنار بگذارد.
نکات کلیدی
- هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌نیافته هزینه‌های تجاری هستند که بیمه‌گر نمی‌تواند آن‌ها را به یک ادعای خاص نسبت دهد.
- هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌یافته مستقیماً به یک ادعای خاص قابل‌انتساب هستند.
- بیمه‌گران وجوه ذخیره‌ای را برای مدیریت هر دو نوع هزینه حفظ می‌کنند.
هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌نیافته همراه با هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌یافته، تخمین بیمه‌گر از مبلغی را نشان می‌دهند که برای پرداخت ادعاها و هزینه‌های مرتبط با پردازش آن‌ها صرف خواهد کرد.
فهم ULAE
هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌یافته (ALAE) هزینه‌هایی هستند که مستقیماً به پردازش یک ادعای خاص مرتبط هستند. بیمه‌گرانی که از اشخاص ثالث برای بررسی صحت ادعاها یا به‌عنوان تنظیم‌کننده خسارت استفاده می‌کنند، ممکن است این هزینه را در هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌یافته خود لحاظ کنند.
هزینه‌های ULAE عمومی‌تر هستند و ممکن است شامل سربار و حقوق‌ها شوند. رایج‌ترین هزینه‌ها در دسته‌های عملیات و تنظیم‌کنندگان میدانی قرار می‌گیرند.
محاسبه ULAE
از آنجا که هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌نیافته به یک ادعای خاص مربوط نمی‌شوند، تاریخ خسارت یا تاریخ گزارش برای آن‌ها وجود ندارد. این امر محاسبات را پیچیده می‌کند. چندین روش برای محاسبه ULAE در دسترس است:
- روش مبتنی بر تراکنش، هزینه‌ها را به هر تراکنش ادعا تخصیص می‌دهد و از میانگین هزینه برای هر نوع تراکنش استفاده می‌کند. این روش دقیق‌ترین است، اما محاسبه آن نیز دشوارترین است.
- روش دیگر استفاده از درصدی از ULAE پرداخت‌شده در یک سال متوسط است. این روش رشد یا تغییرات در تعداد دفعات ادعاها را در نظر نمی‌گیرد.
- برخی بیمه‌گران نسبتی از مقدار ULAE پرداخت‌شده به خسارت‌های پرداخت‌شده را، که از داده‌های چندساله محاسبه شده است، اضافه می‌کنند. این روش تعدیلات تورم را شامل نمی‌شود.
مهم
بیمه‌نامه‌های مسئولیت ممکن است شامل شرطی باشند که به بیمه‌گر اجازه می‌دهد برخی از هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌نیافته را از بیمه‌گذار دریافت کند.
فرآیند توسعه ذخیره خسارت، بیمه‌گر را ملزم می‌کند که تخمین‌های خود را برای ذخایر خسارت و هزینه‌های تنظیم خسارت در طول زمان تنظیم کند. تحلیلگران می‌توانند با بررسی توسعه ذخیره خسارت، دقت یک شرکت بیمه در تخمین ذخایر خود را ارزیابی کنند.
جبران هزینه‌های ULAE
برخی بیمه‌نامه‌های مسئولیت شامل شرطی به نام تأییدیه هستند که از بیمه‌گذار می‌خواهد هزینه‌های تنظیم خسارت تخصیص‌یافته یا تخصیص‌نیافته را به شرکت بیمه بازپرداخت کند. این هزینه‌ها ممکن است شامل هزینه‌های وکلا، بازرسان، کارشناسان، داوران، میانجی‌ها و سایر هزینه‌های مرتبط با تنظیم یک ادعا باشد.
مهم است که زبان تأییدیه را با دقت مطالعه کنید، که ممکن است بیان کند که هزینه تنظیم خسارت شامل هزینه‌ها و هزینه‌های وکیل بیمه‌گذار نمی‌شود اگر بیمه‌گر پوشش را رد کند و بیمه‌گذار با موفقیت از بیمه‌گر شکایت کند.
در این موقعیت، شرکت بیمه هیچ تنظیم واقعی ادعا انجام نداده است و نباید حق داشته باشد کسرپذیر خود را به هزینه‌هایی که بیمه‌گذار برای دفاع از ادعای ردشده توسط شرکت بیمه متحمل شده است، اعمال کند.